II SA/Bd 728/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędziowie Sędzia WSA Mariusz Pawełczak Sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Protokolant Referent stażysta Wiktoria Pawłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Zarządu z dnia [...] kwietnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego udzielenia pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę. 1. Skarżący J. B. wnioskiem z dnia [...] lutego 2021 r. zwrócił się do Dyrektora Zarządu Zlewni w P. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej "Dyrektor Zarządu" lub "organ I instancji") o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na: wykonanie urządzenia wodnego – obiektu służącego do ujmowania wód podziemnych – studni nr [...], z lokalizacją na działce o nr ewid.[...], obręb [...] Z. , gm. C., powiat [...]; usługi wodne obejmujące: pobór wód podziemnych z wyżej wymienionego ujęcia – studni nr [...]; retencjonowanie wód podziemnych w naturalnym zbiorniku wodnym, z lokalizacją na działce o nr ewid.[...], obręb [...] Z. , gm. C., powiat w. ; szczególne korzystanie z wód obejmujące korzystanie z wód do nawadniania gruntów lub upraw, a także na potrzeby działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 333), w ilości większej, niż średniorocznie 5 mł na dobę. Do wniosku dołączył operat wodnoprawny z oznaczeniem daty jego wykonania wraz z opisem prowadzenia zamierzonej działalności, niezawierający określeń specjalistycznych, wykonany w formie opisowej i graficznej, a także na elektronicznym nośniku danych, w lutym 2021 r. oraz zaświadczenie Burmistrza Gminy C. z dnia [...] grudnia 2020 r. o braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. 2. Dyrektor Zarządu wszczął postępowanie w sprawie, po czym pracownicy Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w B. dnia [...] września 2021 r. przeprowadzili kontrolę na działce wskazanej we wniosku i stwierdzili, że na jej terenie widoczna jest obudowa z kręgów betonowych wyniesiona ok. 60 cm nad powierzchnię terenu, przykryta metalową pokrywą z kominkiem wentylacyjnym. Dodatkowo wewnątrz widoczna jest rura studzienna z wyprowadzonym rurociągiem, wychodzącym z obudowy, a na rurze tej stwierdzono zawieszoną linę stalową służącą do wpuszczania pompy. Rura studzienna nie była zabezpieczona przed przedostawaniem się zanieczyszczeń, ani nie była wyposażona w głowicę ją osłaniającą. Nie stwierdzono zainstalowanego licznika, ani poboru wód i nawadniania. Przeprowadzona kontrola wykazała, że kontrolowany podmiot wykonał urządzenie wodne – studnię głębinową, służącą do poboru wód podziemnych, tj. studnię nr [...], z lokalizacją na działce o nr ewid.[...], obręb [...] Z. , gm. C., bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego. 3. Organ umożliwił skarżącemu złożenie wniosku o legalizację urządzenia, jednak skarżący w piśmie z dnia [...] listopada 2021 r. złożył wyjaśnienia i poinformował, że nie dostrzega podstaw do wniesienia wniosku o legalizację urządzenia wodnego, kwestionując tym samym ustalenia kontroli. Skarżący podał, że urządzenie wodne nie zostało wykonane, ponieważ elementy konstrukcyjne zalegające na działce nr [...] nie stanowią integralnej całości, przez co nie mogą być one wykorzystane w celu gospodarowania zasobami wodnymi, co z kolei unicestwia konieczność przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego. 4. Dyrektor Zarządu, działając na podstawie art. 105 § 1 i art. 107 § 1-3 k.p.a., decyzją z [...] lutego 2022 r., nr [...] umorzył postępowanie administracyjne zainicjowane wnioskiem skarżącego. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że skarżący wykonał już urządzenie wodne – studnię głębinową służącą do poboru wód podziemnych, tj. studnię nr [...], z lokalizacją na działce nr ewid.[...], bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego. Skarżący nie skorzystał również z możliwości złożenia wniosku o legalizację urządzenia. Wobec tego, skoro skarżący jako właściciel urządzenia wodnego nie wystąpił z wnioskiem o jego legalizację, organ właściwy w sprawach pozwoleń wodnoprawych na wykonanie urządzeń wodnych w myśl art. 190 ust. 13 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz.U. z 2021 r., poz. 2233 ze zm., dalej "Prawo wodne" lub "p.w.") nakłada na właściciela tego urządzenia, w drodze decyzji, obowiązek likwidacji urządzenia, ustalając warunki i termin wykonania tego obowiązku. 5. Na skutek odwołania skarżącego, Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w B. (zwany dalej "Dyrektorem Regionalnym"), decyzją z [...] kwietnia 2022 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Zarządu o umorzeniu postępowania. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że Starosta [...] decyzją z [...] marca 2021 r., nr [...], zatwierdził dokumentację hydrogeologiczną ustalającą zasoby eksploatacyjne otworu studziennego nr [...] ujęcia wód podziemnych z utworów czwartorzędowych zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości Z., gm. C.. Decyzją tą zatwierdzono również zasoby eksploatacyjne ujęcia dla poziomu czwartorzędowego w wysokości Qe = 49 mł/h przy depresji w otworze Se = 14,32 m według stanu rozpoznania na marzec 2021 r. Organ administracji geologicznej poprzez wydanie decyzji, o której mowa, potwierdził zatem zakończenie etapu czynności geologicznych, których celem było poszukiwanie i rozpoznawanie wód podziemnych. Tym samym został osiągnięty cel badawczy, a otwór wiertniczy, zgodnie z praktyką, powinien zostać zabezpieczony do czasu uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzenia wodnego – studni poboru wód. Organ odwoławczy odwołał się również do ustaleń kontroli przeprowadzonej [...] września 2021 r. przez Wydział Kontroli Gospodarowania Wodami, która wykazała, że na otworze wiertniczym studni nr [...] wykonano obudowę z kręgów betonowych. Na obudowie otworu studziennego zamontowano metalową pokrywę z kominkiem wentylacyjnym. Z rury studziennej przez obudowę studni wyprowadzono rurociąg wodociągowy. W rurze studziennej znajdowała się lina stalowa służąca do wpuszczania pompy. Wewnątrz obudowy studni widoczne było gniazdo zasilania prądu oraz przewód elektryczny. Wykonanie tych elementów studni stanowi uzbrojenie otworu studziennego, które służy do poboru wody ze studni. Tym samym otwór wiertniczy utracił charakter badawczo-eksploatacyjny i stał się urządzeniem wodnym służącym do ujmowania wód. Wykonanie urządzenia wodnego skutkuje tym, że organ I Instancji nie mógł na podstawie art. 389 pkt 1, pkt 2 i pkt 6 ustawy - Prawo wodne prowadzić postępowania z wniosku skarżącego z [...] lutego 2021 r. o udzielenie pozwoleń wodnoprawnych. Organ nie mógł bowiem udzielić pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie już istniejącego urządzenia wodnego. Nie mógł także udzielić pozwolenia wodnoprawnego na usługi wodne i szczególne korzystanie z wód związane z tym urządzeniem do czasu jego legalizacji w trybie art. 190 p.w. Tym samym postępowanie z wniosku skarżącego stało się bezprzedmiotowe. 6. Skarżący wniósł do WSA w Bydgoszczy skargę na decyzję Dyrektora Regionalnego z dnia [...] kwietnia 2022 r., zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, tj.: 1) art. 16 pkt 65 lit. d p.w. poprzez jego błędną wykładnię przez organy I i II instancji, a w konsekwencji uznanie, że elementy konstrukcyjne pozostawione na terenie działki o nr ewid.[...], obręb [...] Z. , gm. C., powiat w. stanowią "urządzenie wodne" w rozumieniu przepisów ustawy, podczas gdy zgromadzone elementy są niekompletne, niepołączone i w takim stanie nie mogą służyć do ujmowania wód, a otwór wiertniczy ma jedynie charakter badawczo-eksploatacyjny; 2) art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a. i art. 8 k.p.a., poprzez prowadzenie przez organ I i II instancji postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów władzy publicznej oraz niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, a polegający na zaniechaniu przez organ II instancji ponownych oględzin nieruchomości w związku z wątpliwościami dotyczącymi klasyfikacji elementów konstrukcyjnych pozostawionych na terenie przedmiotowej działki, przez co wątpliwości tych nie rozstrzygnięto; 3) art. 77 k.p.a. i art. 80 k.p.a., poprzez błędną analizę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego przez organy I i II instancji - w szczególności protokołu kontroli nr [...]/znak sprawy: [...], w którym wprost wskazano, że m.in. "rura studzienna nie była wyposażona w głowicę; instalacja elektryczna była niekompletna", co w konsekwencji doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych w sprawie polegających na uznaniu, że konstrukcja stanowi "urządzenie wodne", podczas gdy nie odpowiada ona kryteriom zakreślonym przez ustawę dla tego typu urządzeń; 4) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. polegające na utrzymaniu w mocy przez organ II instancji zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy decyzja ta, jako wydana z naruszeniem przepisów postępowania, winna zostać uchylona, albowiem brak było podstaw do umorzenia postępowania, gdyż nie zaistniała przesłanka "bezprzedmiotowości" postępowania, a zatem sprawa powinna zostać przekazana organowi I instancji do ponownego merytorycznego rozpatrzenia. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji obu instancji. 7. W wyniku rozpatrzenia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z 25 października 2022 r. (sygn. akt II SA/Bd 605/22) uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Regionalnego oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni. Zdaniem WSA stwierdzony i udokumentowany przez kontrolujących etap wykonanych prac przy studni objętej wnioskiem skarżącego z [...] lutego 2021 r. powinien znaleźć zakończenie w merytorycznym rozstrzygnięciu w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 190 p.w., albowiem nie ma wątpliwości co do podmiotu zobowiązanego do uregulowania stanu prawnego nielegalnie wybudowanej studni - skarżący prowadzi Gospodarstwo Rolne J. B. i jest właścicielem urządzenia zlokalizowanego na jego nieruchomości. Przeszkodę jednak do wdrożenia postępowania legalizacyjnego stanowi brak wniosku skarżącego o legalizację, a organ nie może przymusić skarżącego w trybie zarządzenia pokontrolnego do wdrożenia procedury legalizacyjnej zrealizowanego już urządzenia wodnego, ale ma obowiązek z urzędu uruchomić rozwiązania prawne i zastosować formę decyzji administracyjnej przewidzianą w art. 190 ust. 13 lub ust. 14 p.w. 8. W wyniku rozpatrzenia skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 12 września 2025 r., sygn. akt III OSK 382/24 uchylił ww. wyrok WSA w Bydgoszczy i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji niezasadnie przyjął, że wynik ewentualnych postępowań prowadzonych na podstawie art. 190 ust. 13 lub 14 p.w. może mieć wpływ na ocenę "przedmiotowości" postępowania w sprawie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzenia wodnego. W konsekwencji jako niezasadne jawi się też stanowisko Sądu I instancji, że niedokonanie ustaleń co do wspomnianego wyniku stanowi o naruszeniu przez organ art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu. 9. Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Związanie sądu administracyjnego w rozumieniu art. 190 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się orzeczeniu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organami administracji publicznej. Zarówno w orzecznictwie jak i doktrynie przyjmuje się, że "związanie wykładnią prawa" oznacza wykładnię przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania właśnie takiej decyzji. Przez ocenę prawną rozumie się powszechnie wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie, zaś wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lipca 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 967/12). 10. W przedmiotowej sprawie NSA w uzasadnieniu wyroku z 12 września 2025 r. (sygn. akt III OSK 382/24) – którym uchylono uprzednio wydany wyrok WSA i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania – dokonał wykładni przepisów Prawa wodnego oraz Kodeksu postępowania administracyjnego mających zastosowanie w niniejszej sprawie, a wyrażoną w tym zakresie ocenę prawną, Sąd orzekający w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, obowiązany jest uwzględnić. W szczególności NSA podkreślił, że wynik ewentualnych postępowań prowadzonych na podstawie art. 190 ust. 13 lub 14 p.w. nie ma wpływu na ocenę "przedmiotowości" postępowania w sprawie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzenia wodnego. Zaznaczył, że wykonanie urządzenia wodnego, jeżeli nastąpiło z naruszeniem prawa, w szczególności bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego, może wpisywać się w hipotezy innych norm kompetencyjnych i tym samym powodować powstanie innych spraw administracyjnych, w szczególności sprawy legalizacyjnej lub sprawy dotyczącej nakazu likwidacji urządzenia względnie wykonania urządzeń zapobiegających szkodom (na podstawie prawa wodnego lub innych wchodzących w rachubę aktów normatywnych). Rozstrzygnięcia tych spraw – jakiekolwiek by były – nie zmienią jednak tego, że sprawa pozwolenia wodnoprawnego w odniesieniu do danego urządzenia nie powstała i powstać już nie może. Postępowanie, które miało jej dotyczyć, w żadnym razie nie stanie się zatem "przedmiotowe". 11. Mając powyższe na uwadze i przechodząc do kontroli zaskarżonej decyzji, w pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 389 pkt 1, 2 i 6 p.w., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozwolenie wodnoprawne jest wymagane m.in. na usługi wodne, szczególne korzystanie z wód oraz wykonanie urządzeń wodnych. Przy czym, pozwolenie wodnoprawne w założeniu może dotyczyć - co wynika choćby z art. 403 ust. 1 p.w. - tylko urządzenia wodnego projektowanego do wykonania, czyli takiego, które ma dopiero powstać. Wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzenia wodnego złożony w sytuacji, gdy odnośne urządzenie zostało już wykonane, nie kreuje zatem sprawy administracyjnej w tym przedmiocie. Mając do czynienia z takim wnioskiem, organ powinien - jeżeli przed podjęciem czynności jurysdykcyjnych dysponuje udokumentowaną wiedzą o wykonaniu urządzenia - odmówić wszczęcia postępowania (art. 61a k.p.a.). Z kolei, gdy okoliczność wykonania urządzenia została ujawniona później, powinien postępowanie umorzyć jako bezprzedmiotowe (art. 105 § 1 k.p.a.). Z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego, w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. mamy do czynienia wówczas, gdy organ w sposób oczywisty stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Umorzenie postępowania administracyjnego może nastąpić zarówno z przyczyn podmiotowych, jak i przedmiotowych. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza zatem sytuację, w której nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Chodzi tu o kryterium bezprzedmiotowości, odnoszące się do postępowania, ale w taki sposób, że wynik tego postępowania nie powinien mieć charakteru merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, lecz jedynie być formalnym jego zakończeniem (patrz: wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2015 r., sygn. akt II OSK 929/14 i wyrok WSA w Białymstoku z dnia 25 maja 2021 r., sygn. akt II SA/Bk 174/21 – dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). 12. W przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie miało więc w pierwszej kolejności ustalenie, czy urządzenie objęte wnioskiem o pozwolenie wodnoprawne zostało już wykonane. W odniesieniu natomiast do pozostałego zakresu złożonego wniosku o pozwolenie wodnoprawne, tj. obejmującego pozwolenie na usługi wodne oraz szczególne korzystanie z wód, wyjaśnić należy, że zarówno usługi wodne, jak i szczególne korzystanie z wód w odniesieniu do przedmiotowej działki, są związane z wykorzystaniem urządzenia wodnego objętego wnioskiem. Tym samym rozstrzygnięcie w zakresie wniosku o pozwolenie wodnoprawne na wykonanie urządzenia wodnego ma bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie wniosku w pozostałym zakresie. Jak wynika z akt sprawy, podczas przeprowadzonej [...] września 2021 r. kontroli na przedmiotowej działce nr [...] ustalono, że na otworze wiertniczym wykonanym na działce wykonano obudowę z kręgów betonowych, a na obudowie tej zamontowano metalową pokrywę z kominkiem wentylacyjnym. Z rury studziennej, przez obudowę studni, wyprowadzono rurociąg wodociągowy. W rurze studziennej znajdowała się również lina stalowa służąca do wpuszczania pompy. Wewnątrz obudowy studni widoczne było gniazdo zasilania prądu oraz przewód elektryczny. Z kolei z wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego wynika, że zakres planowanej inwestycji obejmował m.in. wykonanie obudowy wraz z uzbrojeniem. Obudowa miała być wykonana z kręgów żelbetowych. Winna ona obejmować również kominek wentylacyjny i płytę żelbetową nadstudzienną (czyli metalową pokrywę opisaną w trakcie kontroli). Zestawiając ww. zakres faktycznie wykonanych robót oraz zakres planowanej inwestycji, stwierdzić należy, że Skarżący wykonał znaczną część prac objętych wnioskiem, tj. przede wszystkim została wykonana obudowa studni. To, że nie zostały jeszcze wykonane wszystkie objęte wnioskiem o wydanie pozwolenia wodnoprawnego elementy inwestycji, nie ma wpływu na prawidłowe ustalenia organów, że część prac objętych tymże wnioskiem została wykonana. W tych okolicznościach zasadnym jest stwierdzenie, że skoro Skarżący wykonał urządzenie wodne bez stosownego pozwolenia, nie było możliwe kontynuowanie procedowania jego wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego. Tym samym, prawidłowo organ stwierdzając bezprzedmiotowość niniejszego postępowania, umorzył je. Umarzająca postępowanie decyzja organu I instancji oparta została na podstawie zawartej w art. 105 § 1 k.p.a., zgodnie z którym, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Brak przedmiotu sprawy administracyjnej świadczy o trwałej (nieusuwalnej) przeszkodzie do jego kontynuowania i wydania przez organ decyzji merytorycznej konkretyzującej prawa i obowiązki stron. Należy zauważyć, że bezprzedmiotowość postępowania może być pierwotna (gdy załatwiana sprawa nie miała charakteru sprawy administracyjnej jeszcze przed datą wszczęcia postępowania), bądź następcza (jeżeli utraciła charakter sprawy administracyjnej w toku postępowania administracyjnego). Jednocześnie bezprzedmiotowość postępowania może zaistnieć wskutek okoliczności faktycznych (gdy okaże się, że nie ma okoliczności faktycznych uzasadniających wg hipotezy normy prawnej kompetencję organu administracji publicznej do wydania decyzji administracyjnej), jak i prawnych (gdy okaże się, że nie ma normy prawnej udzielającej organowi administracji publicznej kompetencji do wydania decyzji administracyjnej). W rozpoznawanej sprawie mamy zatem do czynienia, biorąc pod uwagę wcześniejsze rozważania, z następczą bezprzedmiotowością postępowania z przyczyn faktycznych, która musiała skutkować jego umorzeniem. 13. Zaznaczyć należy przy tym, że umorzenie przedmiotowego postępowania nie uniemożliwia organowi dalszego procedowania w odniesieniu do wykonanego urządzenia wodnego, jednak – co istotne – na gruncie odrębnego postępowania, w szczególności dotyczącego legalizacji lub nakazu likwidacji urządzenia. Tym samym, po stwierdzeniu, że w sprawie zachodzi przesłanka bezprzedmiotowości, uniemożliwiająca wydanie decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym na wykonanie urządzenia wodnego – tj. uprzednie częściowe wykonanie tego urządzenia – nie było w niniejszej sprawie potrzeby podejmowania jakichkolwiek innych działań na gruncie przedmiotowego postępowania, bowiem stosownie do obowiązujących przepisów, na podstawie art. 190 ust. 1 p.w. w zaistniałych w sprawie okolicznościach, żadne inne rozstrzygnięcie, niż umarzające to postępowanie, nie mogło zostać wydane. Odnośnie zaś postępowania w zakresie pozwolenia wodnoprawnego na usługę wodną oraz szczególne korzystanie z wód, które miały dojść do skutku za pomocą tego urządzenia, wskazać należy, że – jak podkreślił NSA – kwestia ewentualnego zalegalizowania urządzenia w przyszłości nie stanowiła zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., a organ mógł, kierując się zasadą aktualności, wydać decyzję kończącą postępowanie z uwzględnieniem aktualnego na dzień wydania decyzji stanu faktycznego. Zasadnym było zatem umorzenie w całości postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego wszczętego wnioskiem Skarżącego z [...] lutego 2021 r. 14. Podsumowując, Sąd zważył, że kontrolowana decyzja odpowiada przepisom prawa. Organ rozpatrzył całość materiału dowodowego, dokonując analizy wszelkich istotnych okoliczności faktycznych występujących w sprawie, a następnie do tak ustalonego stanu faktycznego zastosował prawidłową normę prawa materialnego. Jednocześnie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał na podstawy prawne decyzji, przytoczył odpowiednie przepisy prawa mające zastosowanie w sprawie oraz w przedstawił motywy swojego działania. W ocenie Sądu motywy oraz tok rozumowania organu, przedstawiające ocenę i proces konkretyzacji stosunku administracyjnoprawnego w danej sprawie, zostały przedstawione w uzasadnieniu decyzji w sposób spójny, logiczny i wyczerpujący, a także korespondujący ze stanowiskiem wyrażonym w tym zakresie przez NSA w wydanym w sprawie wyroku. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że zarzuty skargi były bezzasadne. W okolicznościach sprawy nie było celowe dokonywanie ponownych oględzin przedmiotowej działki celem zbadania znajdujących się na niej elementów konstrukcyjnych, gdyż skarżący nie kwestionował ich ustaleń, a jedynie polemizował z wyciągniętymi na ich podstawie wnioskami, w szczególności w zakresie kwalifikacji elementów konstrukcyjnych jako urządzenia wodnego W związku z powyższym skarga w oparciu art. 151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu.