II SA/Bd 742/17

WyrokWSA w Bydgoszczy2017-10-25

Skład orzekający: Leszek Tyliński, Anna Klotz, Jarosław Wichrowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wymiana słupów i przewodów linii energetycznej, polegająca na zastosowaniu materiałów o innych parametrach technicznych, stanowi remont czy przebudowę w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, co ma wpływ na możliwość wydania decyzji o zobowiązaniu do udostępnienia nieruchomości na podstawie art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że organy administracji prawidłowo zakwalifikowały planowane prace jako przebudowę, a nie remont. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, że wymiana słupów na konstrukcje o innych parametrach technicznych oraz wymiana przewodów na te o zwiększonych możliwościach przesyłowych wykracza poza definicję remontu, która polega na odtworzeniu stanu pierwotnego. Brak dostarczenia przez inwestora dokumentacji technicznej uniemożliwił organom jednoznaczne ustalenie parametrów technicznych, co utrudniło lub uniemożliwiło przeprowadzenie postępowania dowodowego i wydanie decyzji innej niż odmowna.
Stan faktyczny
Spółka E. S.A. wystąpiła o zobowiązanie właścicieli nieruchomości do ich udostępnienia w celu wykonania robót związanych z remontem napowietrznej linii energetycznej SN-15 kV. Starosta odmówił wydania decyzji, uznając prace za przebudowę, a nie remont. Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy. Spółka wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. i Prawa budowlanego oraz ustawy o gospodarce nieruchomościami, twierdząc, że prace stanowią remont. Sąd oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Tyliński (spr.) Sędziowie sędzia WSA Anna Klotz sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kloska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2017 r. sprawy ze skargi sp. E. w G. na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia nieruchomości oddala skargę. Decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] Starosta T., na podstawie art. 124 b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016r., poz. 2147j. t. ze zm.) odmówił zobowiązania W. i B. B. do udostępnienia nieruchomości: oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 3,1156 ha, zapisanej w kw nr [...], nr [...] o pow. 4,0747 ha , zapisanej w kw nr [...], nr [...] o pow. 3,00 ha, zapisanej w kw nr [...] , położonych w G., gmina Z. W., w celu wykonania robót związanych z remontem napowietrznej linii energetycznej SN-15 kV GPZ T. Przysiek - Siemoń, polegających na wymianie żerdzi słupów (wraz z ustojami), przewodów oraz izolatorów istniejącej linii napowietrznej. Jak wynika z uzasadnienia decyzji, E. S.A. wystąpiła do organu z wnioskiem o wydanie na podstawie art. 124b u.g.n. decyzji zobowiązującej właścicieli ww. nieruchomości do ich udostępnienia w celu wykonania robót związanych z remontem napowietrznej linii energetycznej SN-15 kV GPZ T. Przysiek - Siemoń, polegających na wymianie żerdzi słupów (wraz z ustojami), przewodów oraz izolatorów istniejącej linii napowietrznej. W toku postępowania administracyjnego, ponownie rozpatrując sprawę, po uchyleniu decyzji odmawiającej zobowiązania W. i B. B. do udostępniania nieruchomości przez Wojewodę K. P., Starosta zwrócił się do inwestora o uzupełnienie wniosku o dostarczenie aktualnych pełnomocnictw, dokumentacji technicznej, wskazanie parametrów technicznych linii i rodzajów słupów zarówno obecnych, jak i planowanych. W odpowiedzi na wezwanie inwestor odmówił przedłożenia dokumentacji technicznej informując, że remontowana jest cała linia relacji GPZ T. Przysiek- Siemoń, że długość linii nie ulegnie zmianie, natomiast nowe stanowiska słupowe typu ŻN dostosowane będą do obecnie obowiązujących przepisów oraz aktualnych norm i wykonane będą z żerdzi wirowanych typu E. Organ wskazał, że wystąpił w dniu [...].12.2015 r. do Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w T. o wyrażenie opinii, czy niniejsze przedsięwzięcie ma charakter remontu, czy wykracza poza remont w rozumieniu przepisów prawa budowlanego i wobec tego jak należy je zdefiniować. W odpowiedzi z dnia [...].12.2015r. [...] Wydział Architektury i Budownictwa wyjaśnił, że roboty budowlane przewidziane do wykonania w ramach w/w zadania stanowią przebudowę obiektu budowlanego, zgodnie z art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane nie wymagają wydania pozwolenia na budowę. Jednocześnie w/w zadanie zostało zakwalifikowane, jako przebudowa wymagająca jedynie zgłoszenia do właściwego organu zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. W ocenie organu, w wyniku realizacji planowanych prac na dz. nr [...] [...], w miejscowości G., gmina Z. W., bezsprzecznie dojdzie do zmiany parametrów technicznych istniejącego obiektu. Ponadto obiekt, który będzie istniał po ich wykonaniu nie będzie tożsamy z obiektem istniejącym przed realizacją robót. W konsekwencji roboty te nie mogą być utożsamiane z odtworzeniem stanu pierwotnego. Oznacza to, iż roboty budowlane powinny być traktowane, jako przebudowa, nie remont. Organ zaznaczył, że inwestor poinformował, że remont dotyczy całej linii Siemoń - Przysiek. Zatem przedmiotową inwestycję należy traktować, jako całość, a zróżnicowany charakter robót na poszczególnych jej odcinkach nie zmienia charakteru przedsięwzięcia. Wymiana słupów drewnianych, betonowych na żerdziach, pojedynczych, rozkracznych na słupy wirobetonowe o innych parametrach technicznych w ramach całej linii, przy jednoczesnej wymianie linek o zwiększonych możliwościach przesyłowych, wyklucza zakwalifikowanie zamierzonych robót jako remont. W odwołaniu wniesionym od powyższej decyzji [...] S.A. wniosła o jej uchylenie, nie zgadzając się z zakwalifikowaniem przez organ pierwszej instancji planowanego przedsięwzięcia, jako przebudowy oraz uznaniem, że zakres prac wskazanych we wniosku nie mieści się w dyspozycji art. 124b ust. 1 Ustawy o gospodarce nieruchomościami, dalej: "u.g.n". Na poparcie swojego stanowiska odwołująca się przytoczyła orzecznictwo sądów administracyjnych. W ocenie odwołującej się, nietrafny jest zarzut organu polegający na niedostarczeniu dokumentacji technicznej planowanej inwestycji, bowiem nie znajduje on uzasadnienie a w obowiązujących przepisach prawa. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2017r. nr [...], Wojewoda K. – P., na podstawie art. 9a i art. 124b u.g.n., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z orzecznictwem Sądów Administracyjnych, przy ustalaniu czy zakres prac wskazany we wniosku stanowi remont czy przebudowę istotne jest porównanie parametrów technicznych linii istniejącej oraz stanu linii, który powstanie po wykonaniu prac. Przy linii energetycznej zmiana parametrów musi polegać chociażby na zwiększeniu mocy, czy też zwiększeniu wytwarzania pola elektromagnetycznego. W kontekście powyższego Starosta T. prawidłowo zwrócił się do wnioskodawcy o potrzebne informacje, a w tym dokumentację techniczną dotyczącą planowanych prac. W odpowiedzi na to wezwanie inwestor stwierdził, że na chwilę obecną nie posiada dokumentacji technicznej planowanej inwestycji, gdyż do jej wykonania konieczne jest pozyskanie tytułów prawnych do wstępu na wszystkie nieruchomości, na których posadowione są urządzenia linii SN-15 kV T. Przysiek-Siemoń. W tej sytuacji uzyskanie dokładnych danych technicznych odnośnie planowanej inwestycji stało się niemożliwe. W ocenie Wojewody, Starosta dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego przedmiotowej sprawy, a zatem że planowany przez wnioskodawcę zakres robót wykracza poza definicję remontu i stanowi w istocie przebudowę. Organ odwoławczy wskazał, że prace na przedmiotowych nieruchomościach nr [...] [...] polegać mają na wymianie żerdzi słupów (wraz z ustrojami), przewodów oraz izolatorów istniejącej linii napowietrznej. Mając na uwadze okoliczność o objęciu remontem całej linii T. Przysiek-Siemoń oraz inne, pozostające w gestii Wojewody sprawy z zakresu zamierzonych na przedmiotowej linii robót, stwierdzić należy, że planowane prace wykraczają poza definicję remontu. Wymiana słupów drewnianych, betonowych na żerdziach pojedynczych, rozkracznych (również z przemieszczeniem), na konstrukcje wirobetonowe o innych parametrach technicznych (kubatura, pole zajęcia, wysokość) w ramach całej linii, przy jednoczesnej wymianie linek, często o zwiększonym przekroju, co wiąże się z możliwościami przesyłowymi, które ulegną trwałemu zwiększeniu, wyklucza zakwalifikowanie zamierzonych na linii prac jako remont. Organ podkreślił, że zmiana wysokości słupów, rozstawu linek i średnicy przewodów ma wpływ na kolejny istotny parametr techniczny linii napowietrznej, tj. pole elektromagnetyczne, którego szczegółowe określenie wymaga z kolei specjalistycznej wiedzy i umiejętności. Organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie mają przesądzającego znaczenia okoliczności podnoszone przez wnioskodawcę, że prace remontowe mają na celu zapewnienie dalszego bezpiecznego i niezakłóconego funkcjonowania linii. Istotne jest bowiem, czy na skutek planowanych prac dojdzie do odtworzenia stanu pierwotnego, a zatem do stanu, jaki istniał przed wykonaniem prac, czy też powstanie jakakolwiek nowa substancja w obrębie istniejącego obiektu budowlanego, czy to zamiast, czy też obok, dotychczas istniejących elementów. Zdaniem Wojewody, podnoszona przez inwestora okoliczność, że nie zmieni się przebieg linii ani jej napięcie nie musi świadczyć o remontowym charakterze planowanych prac. W skardze wniesionej na powyższą decyzję [...] S.A. z siedzibą w G. zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, 80, 84 oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a., naruszenie art. 124b ust. 1 u.g.n. oraz art. 3 pkt 3a, 6, 7a i 8 Prawa budowlanego. W ocenie strony skarżącej, organy bezpodstawnie i bez należycie przeprowadzonego postępowania dowodowego oparły swoje rozstrzygnięcie na założeniu, że planowane prace doprowadzą do trwałego zwiększenia możliwości przesyłowych linii elektroenergetycznej i potencjalnego zwiększenia napięcia przesyłanej energii, tym samym stanowiąc przebudowę w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, nie wyjaśniając, dlaczego planowane praca nie mieszczą się w kategorii remontu. Starosta T. powołał się na opinię Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w T. z dnia [...] grudnia 2015 r. (znak [...]), której nie można uznać za dowód w sprawie, z kolei Wojewoda w uzasadnieniu swojej decyzji ograniczył się do przedstawienia nie popartych dowodami twierdzeń poddających w wątpliwość argumentację wnioskodawcy, podkreślając zmiany, jakie mają w wyniku planowanych prac mieć miejsce w odniesieniu do słupów i przewodów linii SN-15 kV relacji T. Przysiek-Siemoń, takie jak zwiększenie przekroju przewodów oraz powierzchni zabudowy słupów. Zdaniem strony skarżącej, organy zignorowały definicję obiektu liniowego zawartą w art. 3 pkt. 3a, zgodnie z którą jest to obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w tym m.in. linia i trakcja elektroenergetyczna, zatem to zmiana długości ma najistotniejsze znaczenie. Przyjęcie, że zmiana przekroju prowadziłaby do zwiększenia napięcia przesyłanej energii jest natomiast bezpodstawne. Na skutek przeprowadzonych prac, parametry linii nie ulegną zmianie, zatem będzie to ta sama linia energetyczna, pracująca z takim samym napięciem oraz mająca ten sam przebieg, co obecnie. W ocenie skarżącej, planowane prace, opisane we wniosku z dnia [...] listopada 2015 r., mieszczą się w zakresie pojęcia remontu linii elektroenergetycznej zawartego w art. 124b ust. 1 u.g.n. Zgromadzony materiał dowodowy, dotyczący planowanych prac na nieruchomości, nie uzasadnia stanowiska, że parametry linii zostaną zmienione i w miejscu istniejącej linii powstanie nowy obiekt budowlany czy też, że istniejący obiekt podlega przebudowie. Wymiana słupów polegająca na usunięciu starych słupów i posadowieniu nowych, w żaden sposób nie oznacza demontażu linii i budowy nowego obiektu ani przebudowy linii. Brak również podstaw dla twierdzenia, że zastosowanie wyrobów w postaci przewodów i słupów o innych parametrach technicznych, takich jak np. przekrój czy kubatura, wyklucza możliwość zastosowania przepisu art. 124b ust. 1 u.g.n. W przepisie art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego wskazano bowiem jednoznacznie na możliwość zastosowania wyrobów innych niż pierwotnie użytych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda K. – P. wniósł o jej oddalenie wraz z argumentacją zawartą w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało oddalić. Przedmiotem skargi rozpatrywanej w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody K. P. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...], którą organ ten utrzymał decyzję Starosty [...] odmawiającą zobowiązania W. i B. B., będących uczestnikami niniejszego postępowania sądowodaministracyjnego, do udostępnienia nieruchomości: oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 3,1156 ha, zapisanej w kw nr [...], nr [...] o pow. 4,0747 ha , zapisanej w kw nr [...], nr [...] o pow. 3,00 ha, zapisanej w kw nr [...] , położonych w G., gmina Z. W., w celu wykonania robót związanych z remontem napowietrznej linii energetycznej SN-15 kV GPZ T. Przysiek -Siemoń, polegających na wymianie żerdzi słupów (wraz z ustojami), przewodów oraz izolatorów istniejącej linii napowietrznej. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 124b u.g.n. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Decyzja o zobowiązaniu do udostępniania nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności. Kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w sporze pomiędzy strona skarżącą a organem wydającym zakwestionowaną decyzję, jest problem kwalifikacji robót wymienionych we wniosku o udostępnienie nieruchomości. W ocenie skarżącej spółki stanowią one remont, zdaniem Wojewody natomiast – przebudowę. Pojęcia te zawierają w systemie prawnym swoje legalne definicje. I tak, zgodnie z art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego pod pojęciem remontu należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Natomiast przebudowa, o czym stanowi art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego, to wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Zwrócić uwagę należy, ze brak w ustawie legalnej definicji przez zmianę parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu, posiłkując się wykładnią językową należy jednak przyjąć, że są to wielkości liczbowe wyznaczające stan układu fizycznego albo charakterystyczne wielkości różnych urządzeń, procesów. Zatem parametrem użytkowym i technicznym będą wszelkie wielkości, wyrażane w jednostkach miary czy też wagi elementów użytkowych, takich jak dach, okna, schody, oraz technicznych, takich jak ciężar konstrukcji czy odporność przeciwpożarowa, które występują w przypadku danego obiektu budowlanego. Aby dokonać oceny, czy stanowiące przedmiot wniosku planowane roboty stanowią remont czy też przebudowę, trzeba przede wszystkim znać obecne parametry użytkowe i techniczne obiektu budowlanego. Organ starał się poczynić w tym kierunku stosowne ustalenia, ponieważ informacje zawarte we wniosku o udostępnienie nieruchomości w trybie art. 124b u.g.n. oraz stanowiących załączniki do wniosku opisów prac na poszczególnych działkach, nie precyzują kwestii ani obecnych ani perspektywicznych parametrów technicznych. Jak wynika zatem z opisów prac remontowych linii SN 15kV GPZ T. – Siemoń, sporządzonych dla działek, określono w nich jedynie jakie elementy linii zostaną wymienione (słupy, izolatory, a także przewody i ich naciąg). Zasadnie, zatem organ pierwszej instancji zwrócił się do inwestora o przesłanie dokumentacji technicznej projektowanej inwestycji, słusznie motywując wezwanie, iż dokumenty te niezbędne są dla oceny charakteru przedsięwzięcia. Jak wynika z odpowiedzi udzielonej przez inwestora na powyższe wezwanie Starosty, dokumentacja techniczna nie stanowi wymogu formalnego wniosku o wydanie decyzji na podstawie art. 124b u.g.n., wobec czego inwestor odmówił przesłania dokumentacji technicznej. Również ponowne wezwanie inwestora przez Starostę T. do nadesłania dokumentacji technicznej planowanej inwestycji nie spowodowało, że inwestor taką dokumentację dostarczył. Starosta zwrócił się do skarżącej o m.in. określenie parametrów technicznych urządzeń całej linii elektroenergetycznej, tj. jakie parametry mają istniejące słupy, jakie parametry będą posiadały słupy nowe czy i w jaki sposób zmieniają się parametry linii (np. napięcie znamionowe, pole elektromagnetyczne) z demontażu linek o przekrojach AFL i montażu nowych, o innych parametrach AFL 1x70 mm˛. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, inwestor ograniczył się do krótkiego opisu słupów w przedmiotowej linii SN, wskazując, że są to żerdzie drewniane i betonowe typu ŻN, ALA, BSW oraz E, w ramach prac przewiduje się natomiast słupy E. Odnośnie dokumentacji technicznej, inwestor wskazał, że nią nie dysponuje, gdyż do jej skompletowania konieczne jest pozyskanie tytułów prawnych do wstępu na wszystkie nieruchomości, położone na linii, podtrzymując uprzednio wyrażone stanowisko, że brak w aktualnym stanie prawnym wymogu załączania takiej dokumentacji do wniosku o wydanie decyzji w trybie art. 124b u.g.n. Taką postawę strony skarżącej trudno zaaprobować, bowiem to w interesie inwestora jest, aby przedłożył na wezwanie organu wszystkie niezbędne dokumenty konieczne do rozpoznania sprawy. W sprawie dotyczącej zobowiązania osoby mającej tytuł prawny do nieruchomości do jej udostępnienia w trybie art. 124b u.g.n. konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek, ziszczenie których zobowiązuje właściwego starostę wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, do zobowiązania, w drodze decyzji, właściciela, użytkownika wieczystego lub osoby, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości. Niezbędne jest zatem zaistnienie sytuacji, w której występuje konieczność wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów przy jednoczesnym braku zgody właściciela, użytkownika wieczystego lub osoby, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości. Organ, zatem zobowiązany jest do zbadania, czy planowane, opisane we wniosku prace, stanowią remont, tylko bowiem takie prace, z wyjątkiem konserwacji i usuwania awarii, warunkują wydanie decyzji w oparciu o wskazny art. 124b u.g.n. Wymaga to przeprowadzenia postępowania administracyjnego z poszanowaniem zasad kpa, zwłaszcza wyrażonych w art. 7, art. 11, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Jak stanowi wskazany art. 77 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Materiał dowodowy zebrany w sprawie powinien być kompletny, tj. dotyczący wszystkich okoliczności faktycznych, które mają znaczenie w sprawie. Ze wskazanego przepisu wynika obowiązek organu do podjęcia działań polegających na m.in. żądaniu od strony przedstawienia dowodów na poparcie jej twierdzeń lub wystąpienia do innych organów albo instytucji o zajęcie stanowiska w sprawie. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (do 31.12.2003r.) w Warszawie w wyroku z dnia 8 stycznia 1999 r., syg. akt IV SAB 198/98, ciężar gromadzenia materiału faktycznego i dowodowego w sprawie nałożony jest na organ rozpoznający sprawę, strona ma jednak obowiązek współdziałania w zakresie realizacji tego obowiązku. Informacje takie, jak dane techniczne obecnie funkcjonujących urządzeń, jak i tych projektowanych, znane są jedynie właścicielowi tych urządzeń. Organ nie ma możliwości zebrania takich danych samodzielnie, a nawet gdyby było to możliwe wiązałoby się z nakładem prac i środków w znacznej wysokości, ponieważ są to dane specjalistyczne. Współpraca z inwestorem w tym zakresie znacznie ten proces ułatwia. Zwrócić uwagę należy, że z braku aktualnych i projektowanych danych również inwestor nie jest w stanie ocenić, czy ulegną one de facto zmianie, zatem czy w sprawie niniejszej nastąpić ma remont, czy jednak przebudowa. W wyroku tutejszego Sądu z dnia 8 lutego 2016r., sygn. akt II SA/Bd 1343/15 W sporze pomiędzy tymi samymi stronami, co w niniejszej sprawie Sąd, uchylając decyzję o odmowie udostępnienia nieruchomości, zobowiązał przy ponownym rozpoznawaniu sprawy ustalenie, jakie konkretnie parametry ma linia energetyczna obecnie oraz jakie konkretnie parametry ma uzyskać w wyniku przeprowadzenia wskazanych przez skarżącą spółkę robót budowlanych; przeanalizowanie jakiej części elementów obiektu liniowego (tj. linii elektroenergetycznej) dotyczy zmiana parametrów i na ile – w odniesieniu do każdego poszczególnego elementu – jest to zmiana istotna, a dopiero następnie – czy suma zmian w zakresie poszczególnych elementów uzasadnia tezę, że nastąpić ma zmiana parametrów obiektu budowlanego jako całości. Mimo, iż wyrok, który zapadł na tle innego, choć zbliżonego, stanu faktycznego, nie jest dla organu wiążący w innej sprawie, bowiem zgodnie z art. 153 ppsa, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie, organ ma pełne podstawy traktowania takich wytycznych, jako wskazówki, wobec czego miał prawo żądać od inwestora stosownych dokumentów będących lub mogących być w jego wyłącznym posiadaniu. Inwestor nie czyniąc zadość wezwaniu organu we wskazanym zakresie, utrudnił, bądź wręcz uniemożliwił przeprowadzenie postępowania dowodowego, które organ obowiązany był przeprowadzić. Nie znajduje wyjaśnienia podnoszona przez stronę skarżącą okoliczność, że do skompletowania dokumentacji niezbędne są tytuły prawne do wstępu na wszystkie nieruchomości. Parametry urządzeń winny być, bowiem znane choć w przybliżeniu. W sprawie niniejszej natomiast inwestor nie ujawnił żadnych szczegółów planowanej inwestycji, brak również wytycznych programowych dotyczących planowanych robót, które z reguły znajdują się w aktach spraw tego typu. Organ zatem, nie dysponując żadnym materiałem do stwierdzenia zaistnienia przesłanek wydania wnioskowanej decyzji, mimo wezwań o jego uzupełnienie, nie miał możliwości wydania decyzji innej, niż zapadła w niniejszej sprawie. Za zasadny natomiast należy uznać zarzut dotyczący błędnego potraktowania pisma Wydziału Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego w T. z dnia [...] grudnia 2015 r. jako dowodu w sprawie. Zawarta w tym dokumencie wypowiedź nie jest wypowiedzią o faktach, ale jest to ocena prawna sytuacji faktycznej. Wymienione pismo nie może być, zatem potraktowane jako dowód na zaistnienie okoliczności faktycznej wchodzącej w skład stanu faktycznego będącego podstawą rozstrzygania organu w sprawie, zwłaszcza w sytuacji, w której pochodzi od osoby działającej na rzecz samego organu, który winien rozstrzygać sprawę, a nie od podmiotu zewnętrznego. Okoliczność ta nie ma jednak decydującego wpływu na rozstrzygnięcie. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2017r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369) skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło