II SA/Bd 746/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) Protokolant Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 listopada 2012 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni [...] w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Decyzją z dnia [...], nr [...] Prezydent Miasta T., działając na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., Nr 112, poz. 1198 ze zm., zwanej dalej u.d.i.p.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej zwanej k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku Spółdzielni M. w T. - skarżącej, odmówił udostępnienia informacji zawartych w publicznie dostępnym wykazie dokumentów, dotyczących planowanych inwestycji przewidzianych do realizacji w promieniu 1 km od nieruchomości położonej w T., przy ul. [...], [...], w szczególności: o budowie lub rozbudowie linii szynowych, przewidzianych korytarzach, a także znanych innych inwestycjach komunalnych, w szczególności oczyszczalniach ścieków, spalarniach śmieci, wysypiskach i cmentarzach. W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że w dniu [...], na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 u.d.i.p., skarżąca złożyła wniosek o udzielenie informacji zawartych w publicznie dostępnym wykazie dokumentów, dotyczących planowanych inwestycji przewidzianych do realizacji w promieniu 1 km od nieruchomości przy ul. [...], [...] w T., której jest właścicielem. Organ wywodził, że przede wszystkim należało ocenić, czy żądanie wnioskodawcy dotyczy udostępnienia informacji publicznej. Wskazał więc, że zgodnie z art. 1 ust. 2 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie. Zgodnie zaś z art. 3 ust. 1 cyt. ustawy prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do: 1. uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, 2. wglądu do dokumentów urzędowych, 3. dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów. Stosownie do art. 7 ust. 1 cyt. ustawy udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze: 1. ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, 2. udostępniania ustnie oraz na wniosek, 3. wstępu na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ww. ustawy informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, jest udostępniana na wniosek. Biuletyn Informacji Publicznej w wersji elektronicznej dostępny jest na stronie internetowej www.bip.torun.pl. W ocenie organu udzielenie żądanej przez wnioskodawcę informacji przetworzonej nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wskazując na treść art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., organ wyjaśnił, że pojęcie interesu publicznego jest pojęciem niedookreślonym, nieposiadającym ustawowej definicji. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych jako pewnej całości, szczególnie z funkcjonowaniem podstawowej struktury państwa. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2005 r., sygn. II SA/Wa 481/05). Organ wskazał, że z treści złożonego wniosku o udzielenie przedmiotowej informacji wynika, że związany jest on z przepisami ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (Dz. U. z 2011 r., Nr 232, poz. 1377), dalej powoływanej w skrócie jako: "u.o o. pr." Zgodnie z art. 17 ust. 1 tej ustawy deweloper, który rozpoczyna sprzedaż, obowiązany jest sporządzić prospekt informacyjny dotyczący danego przedsięwzięcia deweloperskiego. Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy deweloper jest obowiązany na żądanie osoby zainteresowanej zawarciem umowy deweloperskiej doręczyć jej prospekt informacyjny wraz z załącznikami. Wzór prospektu informacyjnego (określony w załączniku do ustawy) zawiera w punkcie III pt.: Informacje dotyczące nieruchomości i przedsięwzięcia deweloperskiego rubrykę pt.: Informacje zawarte w publicznie dostępnych dokumentach dotyczących przewidzianych inwestycji w promieniu 1 km od przedmiotowej nieruchomości, w szczególności o budowie lub rozbudowie dróg, budowie linii szynowych oraz przewidzianych korytarzach powietrznych, a także znanych innych inwestycjach komunalnych, w szczególności oczyszczalniach ścieków, spalarniach śmieci, wysypiskach, cmentarzach. Z powyższego wynika, zdaniem organu, iż obowiązek informacyjny dewelopera dotyczy zobowiązania pomiędzy potencjalnymi stronami umowy deweloperskiej i nie ma charakteru publicznego. Informacje zawarte w prospekcie informacyjnym mają służyć uwiarygodnieniu dewelopera, jak również zabezpieczeniu interesu potencjalnych nabywców, czyli dotyczą stron umowy cywilnoprawnej. Organ przytoczył wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 października 2006 r., sygn. I OSK 1347/05 gdzie wskazano, iż: "Informacja publiczna przetworzona to taka informacja, na którą składa się pewna suma tak zwanej informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o wspomnianym wyżej prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią zatem takie informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie skorelowane jest z potrzebą wykazania przesłanki interesu publicznego". Podzielić należy również, zdaniem organu, stanowisko zaprezentowane w doktrynie, zgodnie z którym informacja przetworzona to taka informacja, która została przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (P. Szustakiewicz, Jawność umów w zamówieniach publicznych, Zamówienia Publiczne. Doradca 2008, Nr 3, s. 4). Informacją przetworzoną jest również informacja publiczna, która została opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych (tak: E. Jarzęcka-Siwik, Ograniczenie dostępu do informacji przetworzonej, PS 2004, Nr 7-8, s. 151, por. też: M. Chmaj, w: M. Bidziński, M. Chmaj, P. Szustakiewicz, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2010, s. 41). Podobnie, podkreślił organ, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalił się pogląd, że informacją publiczną przetworzoną jest informacja, która co do zasady wymaga dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych (tak WSA w Warszawie w wyroku z dnia 17 maja 2005 r., sygn. II SA/Wa 481/05). Ponadto, zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Należy więc zwrócić, zdaniem organu uwagę, że przedmiotem wniosku o udzielenie informacji publicznej może być jedynie informacja o zaistniałych faktach, a także o niektórych zamierzeniach organu (tak: I. Kamińska, M. Rozłupka-Ostrowska, Komentarz do ustawy o dostępie do informacji publicznej publikowany w LexPolonica). Nie można zatem za informację publiczną uznać wniosku, który obejmuje pytanie o zdarzenia przyszłe lub takie, które jeszcze nie nastąpiły. Informacja publiczna musi odnosić się do sfery faktów. W uzupełnieniu powyższego organ wymienił obowiązujące na wnioskowanym terenie miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego. Dalej organ wywodził, że kierunki rozwoju miasta T. określone są w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta T., zatwierdzonym uchwałą Rady Miasta T. nr 1032/06 z dnia 18.05.2006 r. Uchwały Rady Miasta T. dotyczące m.in. miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego i studium publikowane są w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta T. (www.bip.[...].pl). Ponadto na stronach Biuletynu publikowane są także m.in.: - obwieszczenia o postępowaniach i decyzjach w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, - obwieszczenia o postępowaniach i decyzjach w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, - informacje o wydanych decyzjach oraz o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, w ramach ponownie przeprowadzanej oceny oddziaływania na środowisko - w odniesieniu do postępowań w sprawie o pozwolenie na budowę i zezwolenie na realizację inwestycji drogowej, - informacje o wydanych decyzjach ustalających warunki zabudowy, lokalizację inwestycji celu publicznego, decyzjach o pozwoleniu na budowę i decyzjach zezwalającej na realizację inwestycji drogowej, w sytuacji, gdy do wniosku załączona jest decyzja o uwarunkowaniach środowiskowych, - informacje dot. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięć, dla których przeprowadzona została ocena oddziaływania na środowisko. W odwołaniu od powyższej decyzji Spółdzielnia M. w T. zarzuciła organowi przedwczesne zastosowanie przepisu art. 16 ust. 1 u.d.i.p. oraz niewłaściwe zastosowanie - przez błędną jego wykładnię - treści art. 3 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu swego stanowiska skarżąca wywodziła, że w jej ocenie żądanie objęte wnioskiem nie jest żądaniem dotyczącym udzielenia informacji przetworzonej, gdyż skonkretyzowała swoje żądanie w treści wniosku i jej zdaniem wymaga to jedynie dokonania analizy i selekcji dokumentów. Na poparcie swego stanowiska przywołała pogląd zaprezentowany przez D. F. (artykuł ST 2011/1-2/90-102), iż "czynności organu, jak np. selekcja dokumentów, uchwał i ich analiza pod względem treści są zwykłymi zabiegami związanymi z rozpatrywaniem wniosku o udzielenie informacji publicznej i nie noszą cech przetwarzania informacji. W wyniku ich stosowania nie powstaje bowiem żadna nowa informacja. W przeciwnym razie nie istniałaby w ogóle informacja nieprzetworzona. Nie stanowi o przetwarzaniu sięganie do materiałów archiwalnych. Informacji przetworzonej nie należy mylić z informacją przekształconą. Przekształcenie informacji oznacza zmianę postaci materialnego substratu informacji bez jednoczesnego wpływu na treść pierwotnego komunikatu zawartego w samym przekazie." Ponadto, zdaniem skarżącej organ nie dokonał analizy podstawy prawnej, a mianowicie treści ustawy o ochronie praw nabywcy lokalu. Ustawa ta nakłada na dewelopera obowiązek sporządzenia prospektu informacyjnego i zawarcia w tym prospekcie ustawowo określonych informacji. Brak prospektu informacyjnego jest wykroczeniem i skutkuje, zgodnie z treścią art. 32 w/w ustawy odpowiedzialnością karną dewelopera. Ponadto skarżąca wskazała, że funkcjonuje na terenie miasta T. od 60-ciu lat jako inwestor budownictwa mieszkaniowego, jest przedsiębiorcą wpisanym do Krajowego Rejestru Sądowego, a fakt, iż jest podmiotem prywatnym w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego, nie powinien stanowić przeszkody do uzyskania wnioskowanych informacji. Odmowna decyzja organu w tym zakresie skutkować może pozbawieniem jej możliwości prowadzenia działalności będącej przedmiotem statutowego działania. Decyzją z dnia [...]. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. (SKO) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że informacje, o które wystąpiła skarżąca, stanowią informację publiczną przetworzoną. Zaprezentowana zaś przez odwołującą doktrynalna wykładnia pojęcia "informacja publiczna przetworzona" stanowi pogląd odosobniony. SKO podkreśliło, że zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych jak i teoretycznych rozważaniach poświęconych temu zagadnieniu przyjmuje się, że informacja publiczna przetworzona to taka informacja, na którą składa się pewna suma tak zwanej informacji publicznej prostej (dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego). Ma to miejsce w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie dysponuje na dzień złożenia wniosku gotową informacją, a jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności, polegających na sięgnięciu np. do dokumentacji źródłowej, wtedy wytworzenie dokumentu żądanej treści wskazywać będzie na proces jej przetworzenia. Wówczas żądana informacja będzie miała charakter informacji przetworzonej, tj. takiej, która co do zasady wymaga dokonania stanowczych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskaniu określonych środków osobowych i finansowych. Jednocześnie przez pojęcie przetworzenia należy rozumieć wszystkie te działania podejmowane przez pracowników podmiotu zobowiązanego, które wymagają intelektualnego wkładu w celu stworzenia treści informacji. W tym ujęciu informacja przetworzona jest informacją nową, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są dokumenty (materiały) znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego. Przetworzenie przybiera więc postać czynności wymagających przeprowadzenia gruntownych analiz dokumentów znajdujących się w posiadaniu zobowiązanego podmiotu, jak również takich, które sprowadzają się do sporządzenia różnego rodzaju porównań, ostatecznych wyliczeń, odniesień do innych okresów, a także zestawień danych itp., które nie są wynikiem wynikających z przepisów prawa działań sprawozdawczych (tak np. wyrok NSA 2006.10.17, I OSK 1347/05, LEX nr 281369, wyrok WSA w Warszawie 2007.06.27, II SA/Wa 112/07, LEX nr 340009, wyrok WSA w Warszawie 2007.08.22, II SA/Wa 1048/07, LEX nr 368241, wyrok WSA w Warszawie 2010.07.22, II SA/Wa 438/10, LEX nr 694465, oraz Knysiak-Molczyk H., Prawo do informacji w postępowaniu administracyjnym, sądowo-administracyjnym oraz w ustawie o dostępie do informacji publicznej, PPP 2010/3/66, Jabłoński M., Konstrukcja prawna tzw. kosztów dodatkowych w ustawie o dostępie do informacji publicznej (problem ustalania i pobierania kosztów dodatkowych przez organy gminy), PPiA 2005/65/265-276). Bez wątpienia, zdaniem SKO udzielenie żądanych przez spółdzielnię informacji wymaga od organu dokonania analiz, zestawień, opracowania wyciągów, zaangażowania środków osobowych i finansowych. Natomiast na intelektualny charakter działań koniecznych dla udostępnienia danych objętych wnioskiem spółdzielni wskazuje to, że po pierwsze podanie dotyczy informacji zawartych w wielu dokumentach, a po drugie w szczególności dotyczy danych o budowie lub rozbudowie dróg, budowie linii szynowych oraz przewidzianych korytarzach powietrznych, a także znanych innych inwestycjach komunalnych, w szczególności oczyszczalniach ścieków, spalarniach śmieci, wysypiskach, cmentarzach. Posłużenie się zwrotem "w szczególności" świadczy o tym, że katalog informacji uwzględniony w treści podania jest katalogiem otwartym, tzn. takim, który dotyczy wielu rozmaitych informacji i tylko zwraca się w nim uwagę organu administracji publicznej na te najistotniejsze. Oznacza to, że istnieje pewna bliżej nieokreślona pod względem liczby i rodzaju ilość danych, które są potrzebne skarżącej, jednak ich ustalenie, wybór, analiza etc. należeć musiałyby już do organu. Tym samym spółdzielnia zwróciła się o udostępnienie informacji publicznych, które wymagają przetworzenia. SKO podkreśliło, że domaganie się dostępu do informacji publicznej mającej charakter przetworzony jest zasadne jedynie wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, iż jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pojęcie "interesu publicznego" jest zaś pojęciem niedookreślonym, nie posiadającym zwartej, zapisanej formuły na gruncie obowiązującego prawa. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych jako pewnej całości, szczególnie z funkcjonowaniem podstawowej struktury państwa. Za sprawę szczególnie istotną dla interesu publicznego należy uznać taką, która - ze względu na rodzaj, czas, miejsce, sposób, okoliczności rozstrzygania i późniejszej realizacji - w istotnym zakresie wpływa lub może wpływać na wykonywanie przez podmioty władzy publicznej ich uprawnień i obowiązków. Dla dokonania oceny, czy istnieje "szczególnie istotny interes społeczny", ma znaczenie nie tylko intencja wnioskodawcy i wskazany przez niego cel, lecz także istota i charakter żądanej informacji. Innymi słowy wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej dla jej uzyskania powinien wykazać nie tylko, że jest ona bardzo ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. Jeśli zaś żądanie to związane jest z prywatnym interesem wnioskodawcy, zasadne jest wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W przedmiotowej sprawie obowiązek sporządzenia prospektu informacyjnego nałożony został jak podkreśliło SKO, na dewelopera. Zwrócenie się do Prezydenta Miasta T. o przekazanie informacji stanowiących jeden z najistotniejszych i merytorycznych elementów prospektu informacyjnego jest więc nieuzasadnioną próbą przeniesienia odpowiedzialności za sporządzenie znacznej części prospektu informacyjnego na organy administracji publicznej. Jak słusznie zauważył organ pierwszej instancji, prospekty informacyjne służą uwiarygodnieniu deweloperów oraz zabezpieczeniu indywidualnych interesów nabywców lokali mieszkaniowych i domów jednorodzinnych. W związku z tym SKO także nie dostrzegło związku pomiędzy udzieleniem żądanych przez skarżącą informacji a realną możliwością wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i tym samym lepszej ochrony interesu publicznego. Zdaniem SKO ważną wskazówką dla skarżącej są podnoszone przez Prezydenta Miasta T. argumenty, że informacje, których dotyczy podanie, znajdują się w Biuletynie Informacji Publicznej, a w związku z tym udzielanie ich na wniosek staje się bezprzedmiotowe. W skardze od powyższej decyzji skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Spółdzielnia M. w T. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zarzucając jej naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, tj. art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przez przyjęcie, że informacja publiczna, o udostępnienie której zwróciła się, stanowiła informacje przetworzoną w rozumieniu powołanego wyżej przepisu. W uzasadnieniu swego stanowiska skarżąca wywodziła, że żądanie udzielenia informacji publicznej sformułowane w jej wniosku z dnia [...] nie powinno być oceniane jako żądanie udzielenia informacji przetworzonej z tego względu, że zostało skonkretyzowane w treści wniosku, podany był także cel, dla którego ta informacja jest niezbędna. Zdaniem skarżącej dla udzielenia informacji potrzebne jest jedynie dokonanie analizy i selekcji dokumentów. Takich czynności organu nie można oceniać jako przygotowania informacji przetworzonej w rozumieniu treści art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Czynności organu jak np. selekcja dokumentów, uchwał i ich analiza pod względem treści są zwykłymi zabiegami związanymi z rozpatrywaniem wniosku o udzielenie informacji publicznej i nie noszą cech przetwarzania informacji. W wyniku ich stosowania nie powstaje bowiem żadna nowa informacja. W przeciwnym razie nie istniałaby w ogóle informacja nieprzetworzona. Informacji przetworzonej nie należy mylić z informacją przekształconą. Przekształcenie informacji oznacza zmianę postaci materialnego substratu informacji bez jednoczesnego wpływu na treść pierwotnego komunikatu zawartego w samym przekazie. Skarżąca wskazała ponadto, że składała wniosek o udzielenie informacji publicznej zobligowana przepisami powołanej wyżej ustawy o ochronie praw nabywcy, zatem żądanie to nie jest prywatnym interesem skarżącej. Ustawodawca mocą powołanych wyżej postanowień ustawy nałożył na podmioty w tej ustawie wskazane obowiązek sporządzania prospektu informacyjnego i ustalił obligatoryjną treść tego prospektu. Stanowisko SKO, że "prospekty służą uwiarygodnieniu deweloperów oraz zabezpieczaniu indywidualnych interesów nabywców" nie może stanowić podstawy do odmowy udzielenia informacji publicznej. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie wynikającym z treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), Sąd stwierdza, że zakwestionowana przez stronę skarżącą decyzja jest zgodna prawem. Spór w przedmiotowej sprawie dotyczy wyłącznie kwestii prawnej, tj. oceny czy w świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. informacja której udzielenia zażądała skarżąca stanowi informację przetworzoną, w stosunku do której zachodzi przewidziane w tym przepisie ograniczenie w jej udostępnianiu. Odnosząc się do powyższej kwestii należy w pierwszej kolejności wskazać, że z treści z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. wynika, że informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych oraz, że informacja taka podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w przepisach u.d.i.p. Przepis art. 2 ust. 1 u.d.i.p. stanowi zaś, że każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, natomiast w przepisie art. 2 ust. 2 u.d.i.p. wskazuje się, że od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Wyrażone w powyższych przepisach prawo do informacji publicznej obejmuje m.in. uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy). Na tle powyższego przepisu w literaturze i orzecznictwie sądów administracyjnych dokonano podziału informacji publicznej na informację prostą i przetworzoną. Informacją prostą jest informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem, z tym że może być ona pozbawiona danych wrażliwych, podlegających ochronie (np. danych osobowych), nie stając się przez to informacją przetworzoną. Natomiast informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego (M. Bernaczyk, M. Jabłoński, K. Wygoda, Biuletyn informacji publicznej. Informatyzacja administracji, Wrocław 2005, s. 87). Informacja przetworzona, jak słusznie podkreśliły to orzekające organy, powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 października 2006 r., sygn. I OSK 1347/05, to taka informacja, na którą składa się pewna suma tak zwanej informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego, która wiąże się z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień czy wyciągów, przez co informacje proste stają się informacją przetworzoną, której udzielenie skorelowane jest z potrzebą istnienia przesłanki interesu publicznego. Przetworzeniem informacji jest samodzielne zebranie, zsumowanie, czy zestawienie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, związane z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych. Informacja przetworzona wymaga zatem podjęcia przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej określonego działania intelektualnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadania skutkom tego działania cech informacji publicznej (zob. wyrok WSA w Krakowie z 26 września 2005 r., II SA/Kr 984/2005, niepubl.). Wiąże się ona także z koniecznością poniesienia znacznego nakładu pracy polegającej chociażby na wyselekcjonowaniu dokumentów według wskazanych we wniosku kryteriów, czy dokonania analizy całego zespołu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których żąda wnioskodawca. Z powyższego wynika, że również rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie rzeczy mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że choć informacje, o których udostępnienie wnosiła skarżąca, stanowią informację publiczną, nie mogły być one udostępnione z uwagi na okoliczność, że miały one charakter publicznej informacji przetworzonej, a jako takie, stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. winny być one szczególnie istotne dla interesu publicznego, co niewątpliwe nie miało miejsca w niniejszej sprawie. W sprawie bowiem skarżąca wnioskowała o udzielenie informacji dotyczących planowanych inwestycji przewidzianych do realizacji w promieniu 1 km od nieruchomości przy ul [...], [...] w T., w szczególności informacji o: budowie lub rozbudowie linii szynowych, przewidzianych korytarzach, a także znanych innych inwestycjach komunalnych, w szczególności oczyszczalniach ścieków, spalarniach śmieci, wysypiskach i cmentarzach. Udostępnienie jednak informacji w takim zakresie nie tylko musiałoby być poprzedzone ich odpowiednim przygotowaniem poprzez wyselekcjonowanie ich ze zbioru dokumentów będących w posiadaniu organu i przeprowadzenie analizy tego zbioru w celu wybrania tylko tych dokumentów których żąda strona, ale również wiązałoby się z koniecznością określenia zakresu żądanych informacji poprzez ustalenie planowanych inwestycji w odległości 1 km od ww. nieruchomości, co już samo w sobie stanowiłoby konieczność znacznego obciążenia organu, który w istocie stałby się organem usługowym. Należy podkreślić, że katalog żądanych przez skarżącą informacji był bardzo rozbudowany i wymagałby po stronie organu zaangażowania znacznych środków, w szczególności osobowych związanych z koniecznością odnalezienia żądanych informacji, co niewątpliwie byłoby niezwykle czasochłonne. Skoro więc utworzenie zbioru informacji prostych wymagałoby analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których żąda skarżąca i to kosztem takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na organ, to jak słusznie wskazał to NSA w wyroku z dnia 9 sierpnia 2011 r. o sygn. akt I OSK 976/11, i co prawidłowo stwierdziły orzekające w sprawie organy, czynność taka stawowi informację przetworzoną. Przesądzenie zatem, że wnioskowana przez stronę o udostępnienie informacja stanowiła informację przetworzoną, obliguje do rozstrzygnięcia czy żądana informacja była szczególnie istotna dla interesu publicznego. Udzielenie bowiem dostępu do informacji publicznej mającej charakter przetworzony jest uzasadnione jedynie wówczas, jak już Sąd wyżej wskazał, gdy spełnione jest w danej sprawie to ustawowe ograniczenie, a więc informacja przetworzona jest istotna dla interesu publicznego i to w sposób szczególny. Choć brak jest ustawowej definicji pojęcia "szczególna istotność dla interesu publicznego" to jednak przyjmuje się w orzecznictwie, że oznacza to, iż dana informacja powinna być bardzo ważna dla szerokiego kręgu potencjalnych odbiorców oraz mieć wpływ na poprawę funkcjonowania organów administracji państwowej i lepszą ochronę interesu publicznego, jako że interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa i jego instytucji jako pewnej całości, a skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na ich funkcjonowanie. W niniejszej sprawie natomiast będący przyczyną złożenia przedmiotowego wniosku obowiązek informacyjny skarżącej jako dewelopera zobligowanego przepisami ustawy dnia 16 września 2011 r. o ochronie prawa nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego do sporządzenia prospektu informacyjnego danego przedsięwzięcia deweloperskiego (art. 17 ust. 1), obejmującego m.in. żądaną wnioskiem o udostępnienie informację, oraz do doręczenia na żądania takiego prospektu wraz z załącznikami osobie zainteresowanej zawarciem umowy deweloperskiej (art. 18 ust. 1), służy wyłącznie uwiarygodnieniu deweloperów oraz zabezpieczeniu interesów potencjalnych nabywców lokali mieszkalnych czy domów jednorodzinnych. Ma on zatem ograniczony zasięg, gdyż dotyczy potencjalnych stron umowy deweloperskiej i w związku z tym nie ma charakteru powszechnego, ani nie wpływa na funkcjonowanie organów administracji państwowej. Wymaga podkreślenia także, że z treści art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika, że ustawodawca w przypadku informacji przetworzonej uznaje wyraźnie prymat interesu publicznego nad interesem prywatnym i ogranicza prawo do informacji publicznej. Celem bowiem tego przepisu jest przeciwdziałanie zalewowi wniosków, zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej dla realizacji interesów osobistych lub komercyjnych. Taka zaś sytuacja związana z realizacją celu indywidualnego ma niewątpliwie miejsce w przedmiotowej sprawie. Wniosek skarżącej bowiem był ściśle związany z prowadzoną przez nią działalnością deweloperską, i nie ma przy tym żadnego znaczenia, wbrew twierdzeniom skarżącej, okoliczność że to przepisy ustawy dnia 16 września 2011 r. o ochronie prawa nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego nakładają na dewelopera ww. obowiązek informacyjny. Wiele bowiem obowiązków po stronie podmiotów gospodarczych (chociaż dotyczą one również często zwykłych obywateli) wynika wprost z treści ustawy, co nie uzasadnia poglądu, że to na państwo lub organy samorządu terytorialnego winny być te obowiązki przeniesione. Stanowią one immanentny element każdej działalności gospodarczej. Dlatego też skoro obowiązek sporządzenia prospektu informacyjnego nałożony został na dewelopera, to tym samym zażądanie od organu przekazania informacji stanowiących jeden z najistotniejszych i merytorycznych elementów prospektu informacyjnego byłoby - jak słusznie zostało to wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - nieuzasadnioną próbą przeniesienia odpowiedzialności za sporządzenie znacznej części prospektu informacyjnego na organy administracji publicznej. W świetle wszystkich przytoczonych powyżej uwag, stwierdzić należy, że żądanie przez skarżącą udostępnienia informacji publicznej przetworzonej nie było w przedmiotowej sprawie szczególnie istotne dla interesu publicznego, ponieważ dotyczyło ono wyłącznie własnych, partykularnych interesów skarżącej jako dewelopera i służyło wąskiemu kręgowi osób będących potencjalnymi stornami umowy deweloperskiej oraz miało na celu jedynie ułatwienie skarżącej uzyskania przedmiotowych informacji, które niewątpliwie mogłaby ona zebrać sama, gdyż informacje, których udostępnienia żądała, są w przeważającej mierze dostępne w Biuletynie Informacji Publicznej, co zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. również uniemożliwia ich udostępnienie na wniosek. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa, na podstawie art. 151 p.p.s.a., wniesioną w sprawie skargę oddalił.