II SA/Bd 753/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Tyliński Sędziowie sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Protokolant asystent sędziego Jacek Grzegorzewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi Z. W. na postanowienie Wojewody z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej Z. W. kwotę [...](pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018 r., znak: [...], na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 z późn. zm.), zwaną dalej: "k.p.a." oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 z późn. zm.), po zapoznaniu się z odwołaniem Z. W. od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej spółce M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z wbudowanym garażem podziemnym (wraz z wewnętrzną infrastrukturą techniczną: wod.-kan., c.o., wentylacją mechaniczną i elektryczną), budowę zewnętrznych instalacji kanalizacji sanitarnej i deszczowej oraz przebudowę kanału deszczowego, na terenie działki o nr ew. [...], obręb [...], przy ul. [...] w B., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez skarżącą Z. W. od ww. decyzji Powyższe rozstrzygnięcie organ odwoławczy oparł o następujące ustalenia i rozważania: Decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] Prezydent Miasta B. zatwierdził projekt budowlany i udzielił spółce M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z wbudowanym garażem podziemnym (wraz z wewnętrzną infrastrukturą techniczną: wod.-kan., c.o., wentylacją mechaniczną i elektryczną), budowę zewnętrznych instalacji kanalizacji sanitarnej i deszczowej oraz przebudowę kanału deszczowego, na terenie działki o nr ew. [...], obręb [...], przy ul. [...] w B.. Od w/w decyzji odwołała się skarżąca. Odwołanie wniesiono do organu I instancji w dniu [...] lutego 2018 r., (data prezentaty). Zgodnie z treścią art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Natomiast art. 57 § 1 k.p.a. wskazuje, iż jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Natomiast zdanie drugie cytowanego przepisu stanowi, iż upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu W niniejszej sprawie ww. decyzja Prezydenta Miasta B. została doręczona skarżącej w sposób zastępczy do rąk jej męża w dniu [...] stycznia 2018 r. Zatem odwołanie winno być złożone najpóźniej dnia [...] stycznia 2018 r. W konsekwencji złożenie odwołania w Urzędzie Miasta B., dopiero w dniu [...] lutego 2018 r., spowodowało uchybienie terminowi do wniesienia tego odwołania. Termin określony w art. 129 § 2 k.p.a. jest terminem ustawowym, wiąże więc wszystkie osoby i organy występujące w postępowaniu administracyjnym. Jego niedotrzymanie spowodowało w stosunku do skarżącej ujemne skutki procesowe w postaci utraty prawa do wniesienia odwołania. Niedochowanie terminu przesądza zatem o wydaniu niniejszego postanowienia, bez dalszego rozpatrywania sprawy. Należy nadto podkreślić, że organ I instancji prawidłowo pouczył strony o przysługującym im prawie do wniesienia odwołania oraz terminie do skorzystania z tego prawa. W skardze złożonej do Sądu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów art. 134 k.p.a., art. 111 § 2 k.p.a. związku z art. 111 § 1 i lb k.p.a., art. 129 § 2 k.p.a. oraz art. 57 § 1 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że uchybiła terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta B. z [...] grudnia 2017 r. Skarżąca wniosła o: uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przeprowadzenia uzupełniającego dowodu z dokumentów załączonych do skargi celem wykazania, że skarżąca pismem z [...] stycznia 2018 r. wniosła o uzupełnienie decyzji, co spowodowało, że termin do wniesienia odwołania rozpoczął się [...] lutego 2018 r., na skutek doręczenia jej postanowienia Prezydenta Miasta B. z [...] stycznia 2018 r. (znak [...]) o odmowie uzupełnienia powyższej decyzji, w konsekwencji czego wniesione [...] lutego 2018 r. odwołanie zostało złożone z zachowaniem przepisanego terminu, zatem błędnie Wojewoda mocą zaskarżonego postanowienia stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu skargi wskazano, co następuje: Dnia [...] grudnia 2017 r. Prezydent Miasta B. wydał decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę na terenie działki o nr ew. [...], obręb [...], przy ul. [...] w B. dla spółki M. (znak [...]). Decyzję tę doręczono skarżącej [...] stycznia 2018 r. Skarżąca pismem z [...] stycznia 2018 r., zatem w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, wniosła o uzupełninie wskazanej decyzji. Postanowieniem z [...] stycznia 2018 r. (znak: [...]), doręczonym jej [...] lutego 2018 r., Prezydent Miasta B. odmówił uzupełnienia decyzji. Następnie, [...] lutego 2018 r. Skarżąca wniosła odwołanie od przedmiotowej decyzji do Wojewody. Wojewoda mocą zaskarżonego postanowienia stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, albowiem nie uwzględnił faktu wniesienia przez skarżącą wniosku o uzupełnienie decyzji oraz daty doręczenia jej postanowienia organu I instancji w tym przedmiocie. W sytuacji złożenia przez stronę wniosku o uzupełnienie decyzji w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, bieg terminu do wniesienia odwołania nie rozpoczyna się do dnia ogłoszenia lub doręczenia rozstrzygnięcia w przedmiocie tego wniosku. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko, które zawarł w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Ocena zaskarżonej decyzji przeprowadzona w zakresie wynikającym z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej zwaną: "p.p.s.a.", doprowadziła Sąd do stanowiska, że w toku postępowania administracyjnego uchybiono prawu procesowemu, w sposób uzasadniający uchylenie zaskarżonego postanowienia. Istotnym elementem stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie były przytoczone w skardze fakty, odnoszące się do złożenia przez skarżącą wniosku o uzupełnienie decyzji, które organ odwoławczy całkowicie pominął, przez co naruszył przepisy art. 77 §1 kpa w zw. z art. 7 kpa, poprzez brak wyjaśnienia stanu faktycznego oraz wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Nieustalone przez organ odwoławczy fakty mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ z przepisu art. 111 § 2 kpa wynika, że w przypadku wydania postanowienia, w przedmiocie uzupełnienie lub odmowy uzupełnienia decyzji, termin dla strony do wniesienia od niej odwołania, biegnie od dnia jego doręczenia ww. postanowienia. Z powyższego przepisu wynika, że fakt złożenia przez skarżącą wniosku o uzupełnienie decyzji z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...], wydanej przez Prezydenta Miasta B., był dlatego istotny dla sprawy, ponieważ w przypadku złożenia przez stronę wniosku o uzupełnienie decyzji w terminie do jej zaskarżenia, termin ten winno liczyć się – nie tak, jak uczynił to organ, od momentu doręczenia decyzji, tj. od [...] stycznia 2018 r., lecz – od dnia doręczenia postanowienia rozpoznającego ww. wniosek procesowy, tj. od [...] lutego 2018 r. (vide: k. 150 akt administracyjnych załączonych do akt WSA w Bydgoszczy o sygn. II SA/Bd 741/18). W konsekwencji powyższego, poczynione przez organ odwoławczy ustalenia faktyczne są niewystarczające do wydania zaskarżonego postanowienia. Winny one były ustalić kluczowy dla przedmiotowej sprawy fakt, czy skarżąca złożyła w ustawowym, 14 dniowym terminie odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...], przy uwzględnieniu poczynionego wyżej ustalenia, dotyczącego właściwego sposobu obliczenia tego terminu. Przy ponownym rozpatrywaniu niniejszej sprawy, organ odwoławczy uwzględni poczynione wyżej rozważania. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 145 § 1pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U z 2016 r. poz. 718 ze zm. dalej: p.p.s.a.) orzeczono, jak w punkcie I wyroku. O kosztach postępowania sądowego orzeczono, jak w punkcie II sentencji wyroku, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804).