II SA/Bd 760/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...][...][...]S. A. w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, oszacowaniem i sprzedażą pojazdu postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...]lutego 2015 r. nr [...]Starosta [...] zarządził w pkt 1 zapłatę kwoty [...]zł z tytułu kosztów związanych z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedaż samochodu ciężarowego marki [...][...][...] nr rej. [...]oraz w pkt 2 określił, że koszty wskazane w pkt 1 ponoszą: A. K. oraz [...][...][...]S.A. Zaskarżoną do tut. Sądu decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]orzekło zmienić ww. decyzję Starosty [...] dnia [...] lutego 2015 r. w pkt 2 ustalając, że A. K. ponosi koszty w udziale [...], natomiast [...][...][...]S.A. ponosi koszty w udziale [...] W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pełnomocnik [...][...][...]S. A. w[...]zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który nie zawiera uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Rozpatrując wniosek skarżącej w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej nie podał bowiem żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Nie wskazał też żadnej przesłanki, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., tzn. nie wykazał, że wykonanie tej decyzji spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Tymczasem, aby stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżąca musi powołać się na konkretne okoliczności pozwalające wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. To na wnioskodawcy spoczywa bowiem obowiązek wykazania, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4.07.2008 r., sygn. akt II OZ 715/08). Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.