II SA/Bd 79/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Protokolant Agnieszka Jagiełłowicz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 lipca 2008 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5 % zawartości alkoholu oraz piwa 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza C. z dnia [...] r., nr [...] 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. II SA/Bd 79/08 Uzasadnienie Burmistrz Ch. decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] na podstawie art. 18 ustawy z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2007 r., Nr 70, poz. 473, ze zm.) oraz art. 104 Kpa – odmówił wydania W. S. zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5 % oraz piwa przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzja jest zgodna z uchwałą Rady Miejskiej w Ch. z [...] czerwca 2007 r. a Gminna Komisja Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ch. wydała negatywną opinię. Od tej decyzji wniósł odwołanie W. S. żądając jej uchylenia i rozstrzygnięcia co do istoty sprawy przez wydanie pozwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5 % zawartości alkoholu oraz piwa, przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży na nieruchomości położonej w Ch. przy ul. [...] Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa art. 18 ww. ustawy z dnia 26 października 1982 r. i art. 6 Kpa przez naruszenie zasady działania administracji na podstawie przepisów prawa, i oparcie rozstrzygnięcia na podstawie złego prawa oraz naruszenie konstytucyjnej zasady równości wszystkich obywateli wobec prawa oraz zasady sprawiedliwości społecznej, a także prawa własności gwarantowanego Konstytucją RP oraz przepisem art. 140 Kc. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. decyzją z [...] grudnia 2007 r. znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 18 ust. 3a ww. ustawy z 26 października 1982 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając decyzję organ wskazał, że zgodnie z art. 18 ust. 3 a ustawy zezwolenia, w tym także zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży do 4,5 % zawartości alkoholu oraz piwa, organ zezwalający (w tym przypadku Burmistrz Ch.) wydaje po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2. Oznacza to, że opinia musi być pozytywna po to, by organ mógł wydać wnioskowane zezwolenie. W niniejszej sprawie Gminna Komisja Miasta i Gminy Ch. wydała postanowienie z dnia [...] września 2007 r. [...], w którym negatywne zaopiniowała wniosek o wydanie zezwolenia W. S. Postanowienie to jest ostateczne, bowiem zostało utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. w postanowieniu z dnia [...] listopada 2007 r. sygn. akt [...]. W świetle zatem art. 18 ust. 3 a organ zezwalający nie mógł wydać stronie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Nie podzielono także zarzutu naruszenia art. 18 ww. ustawy z dnia 26 października 1982 r. jak również art. 6 Kpa, bowiem organ działał zgodnie z treścią ustawy, co oznacza również, że nie można mówić o naruszeniu konstytucyjnych zasad państwa prawnego. Wskazano, że kwestie dotyczące zasadności czy niezasadności prawa miejscowego w sprawie zasad usytuowania miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych nie należą do właściwości organu rozpoznającego odwołanie, gdyż nie sprawuje on nadzoru nad stanowieniem tego prawa. W tym stanie rzeczy należało uznać, że skoro nie uzyskano pozytywnej opinii gminnej komisji, o której mowa w art. 18 ust. 3 a ww. ustawy, to organ pierwszej instancji nie mógł wydać wnioskowanego zezwolenia i dlatego należało utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. Na powyższą decyzję W. S złożył skargę zarzucając: naruszenie art. 18 ust. ww. ustawy z dnia 6 października 1982 r., sanowanie w postępowaniu odwoławczym błędów popełnionych przez organ I instancji a tym samym obrazę przepisu art. 6 Kpa – poprzez pominięcie zasady działania administracji na podstawie przepisów prawa i oparcie zaskarżonego rozstrzygnięcia na podstawie złego prawa, naruszenie konstytucyjnej zasady państwa prawnego i wynikających z tej zasady: zasady dobrego prawa, dobrej legislacji, zasady równości wszystkich obywateli wobec prawa i także zasady sprawiedliwości społecznej, oraz pominięcie kardynalnych praw strony - prawa własności gwarantowanego Konstytucją RP oraz art. 140 Kc. W odpowiedzi na skargę organ stwierdzając, że skarżący powtórzył w niej zarzuty, które wcześniej podniósł w odwołaniu do których organ odwoławczy odniósł się w zaskarżonej decyzji - wniósł o oddalenie skargi, powołując się na uzasadnienie w tej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z treścią art. 134 § 1 i art. 133 § 1 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak – co w niniejszej sprawie ma szczególne znaczenie – związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Przepis art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi stanowi, że sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na lokalizację pozwolenia sprzedaży, zwanego "organem zezwalającym". Natomiast ust. 3a ww. art. 18 w powiązaniu z art. 12 ust. 1 i 2 tej ustawy stanowi, że zezwolenie organ zezwalający wydaje po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy ustalającymi na terenie gminy (miasta) liczbę punktów sprzedaży napojów alkoholowych i określającymi miejsca sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Dochodzi więc to do współdziałania organów przy wydawaniu decyzji, która uregulowana jest przepisem art. 106 § 1 - 6 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: Kpa). Z akt sprawy wynika, że wydanie decyzji utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję poprzedzone było w niniejszej sprawie wydaniem na podstawie art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 147, poz. 1231, z późn. zm.) w zw. z art. 106 § 3 Kpa postanowienia Gminnej Komisji Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych Miasta i Gminy Ch. z dnia [...] września 2007 r. (znak: [...]). W postanowieniu tym negatywnie zaopiniowano wniosek skarżącego z dnia [...] czerwca 2006 r. o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5 % zawartości alkoholu i piwa przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży tj. w Ch. ul. [...], powołując się na uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w Ch. z dnia [...] czerwca 2007 r. i § 3 pkt 7 załącznika nr 1 do tej uchwały. Za akt sprawy wynika także, że powyższe postanowienie po rozpoznaniu zażalenia skarżącego utrzymane zostało w mocy postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] listopada 2007 r., (sygn. akt: [...]). Ponieważ skarżący wskazał w swej skardze, że na to postanowienie z [...] listopada 2007 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. zarejestrowaną pod sygnaturą II SA/Bd 1022/07, Sąd w nieniejszej sprawie skorzystał z uprawnienia jakie daje art. 106 § 3 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Stanowi on, że prowadząc postępowanie Sąd może (z urzędu lub na wniosek) przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Korzystając z tego przepisu Sąd przeprowadził na rozprawie dowód z ww. akt. Wynika z nich, że w dniu [...] lutego 2008 r. po rozpoznaniu skargi W. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie zaopiniowania wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. wydał wyrok, w którym uchylił to postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Gminnej Komisji Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ch z dnia [...] września 2007 r. nr [...]. Z akt II SA/Bd 1022/07 wynikało, że powyższy wyrok uprawomocnił się [...] maja 2008 r. W uzasadnieniu wyroku z [...] lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, m.in. że przepis § 3 pkt 7 załączniki nr 1 ww. uchwały z 12 czerwca 2007 r., na której powołano się w obu ww. postanowieniach "został wprowadzony z przekroczeniem delegacji zawartej w przepisie art. 12 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi", i że powyższa uchwała w części w jakiej wprowadzała ograniczenie zawarte w § 3 pkt 7 załącznika "...przy ponownym rozpatrywaniu sprawy nie będzie miała charakteru wiążącego w tej części również dla organów administracji." Powyższa ocena prawna i zawarte wskazania w ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z [...] lutego 2008 r. co do dalszego postępowania po myśli art. 153 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. wiążą w sprawie ten Sąd również w niniejszej sprawie oraz organ. Podsumowując powyższe należy więc zauważyć, że zaskarżona decyzja (jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji) wdane zostały w oparciu o inne rozstrzygnięcie które zostało następnie uchylone. Zaistniała więc wskazana treścią art. 145 § 1 pkt 8 Kpa w związku z art. 126 Kpa przesłanka do wznowienia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie, tj. w sprawie o wydanie zezwolenia na wskazaną we wniosku z dnia [...] czerwca 2006 r. sprzedaż. W takiej sytuacji obowiązkiem Sądu było po myśli art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2007 r. i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] listopada 2007 r., niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze. Tu należy jedynie wskazać – odnosząc się do treści skargi - że w ocenie Sądu oczywiście błędny jest podnoszony w skardze zarzut naruszenia art. 140 ustawy – Kodeks cywilny. Nie wdając się w szersze wywody dotyczące istoty tego przepisu czy też treści prawa własności, należy zauważyć, że ustawodawca bynajmniej nie czyni prawa własności prawem absolutnym, którego w żaden sposób nie można by ograniczyć. Powracając na grunt prawa administracyjnego należy wskazać, że z uwagi na rozstrzygnięcie w pkt. 1 niniejszego wyroku organ winien przystąpić do ponownego rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2006 r. postępując zgodnie z treścią ww. ustawy z 26 października 1982 r. i Kpa oraz wskazaniami zawartymi w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B.: tj. w wyrokach z dnia [...] marca 2007 r. – II SA/Bd 22/07, z dnia [...] lutego 2008 r. – II SA/Bd 1022/07 i w wyroku niniejszym. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 niniejszego wyroku oparto na art. 152 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r.