II SA/Bd 793/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiesław Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M.K. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 listopad 2007 r. w sprawie ze skargi H. i J.M. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku postanawia odrzucić sprzeciw Postanowieniem z dnia 15 listopada 2007 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zwolnił H. i J.M.od kosztów sądowych. Od postanowienia referendarza sprzeciw wniósł M.K. Podniósł w nim, iż skarżący podali zbyt wysokie koszty utrzymania i że uwzględniając ich faktyczne koszty utrzymania, należało uznać, że byli oni w stanie odłożyć pieniądze na uiszczenie wpisu sądowego. Z wyliczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, iż koszty utrzymania skarżących wynoszą w przybliżeniu [...] zł, nie zaś [...] zł, jak twierdzą skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprzeciw podlega odrzuceniu. Kwestie wnoszenia sprzeciwu od postanowień i zarządzeń wydawanych przez referendarza sądowego reguluje art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej "p.p.s.a."), w świetle którego od rozstrzygnięć tych strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. W postanowieniu z dnia 5 kwietnia 2007 r. ( II OZ 288/07, niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, iż z wykładni celowościowej uregulowań zawartych w Oddziale 2 Rozdziału 3 Działu V p.p.s.a., wynika że ustawodawca mówiąc o stronie postępowania dotyczącego przyznania prawa pomocy utożsamia pojęcie "strony" z pojęciem podmiotu występującego z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, np. w art. 255 p.p.s.a. W przypadku uregulowania zawartego w art. 247 p.p.s.a. ustawodawca uściślił jeszcze pozycję procesową wnioskodawcy stanowiąc, iż przepis ten odnosi się tylko do strony występującej z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy i będącej jednocześnie stroną skarżącą. Wobec powyższego, stroną postępowania w przedmiocie prawa pomocy będzie jedynie wnioskodawca, bowiem tylko jego interesu prawnego dotyczy przedmiotowe postępowanie. (por. postanowienie NSA z dnia 21 lutego 2006 r., II OZ 153/06, niepubl, postanowienie NSA z dnia 29 lipca 2005r., II OZ 655/05, niepubl.) Podzielając wyżej przywołane stanowisko, Sąd uznał, uczestnik postępowania – M.K. nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 listopada 2007r. zwalniającego skarżących od kosztów sądowych, gdyż postanowienie to rozstrzyga kwestie prawa pomocy w incydentalnym, autonomicznym postępowaniu wszczętym wnioskiem H. i J.M. Wynik tego incydentalnego postępowania nie będzie miał przy tym żadnego wpływu na wynik zasadniczego postępowania sądowoadministracyjnego. Uczestnik postępowania nie może również wywodzić swego prawa do zaskarżenia omawianego postanowienia referendarza sądowego z faktu omyłkowego doręczenie mu przez Sąd tegoż postanowienia z pouczeniem o możliwości wniesienia od niego sprzeciwu. Status strony postępowania sądowoadministracyjnego nie wynika bowiem tylko z faktycznego traktowania jakiegokolwiek podmiotu jako strony. W tym stanie rzeczy Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprzeciw odrzucił.