II SA/Bd 798/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na uchwałę Rady Miejskiej w L. z dnia [...] czerwca 2009r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Dyrektora Miejskiego Centrum Kulturalnego w L. postanawia : odrzucić skargę. Pismem z dnia 30 maja 2009r. J. S. wystąpił do Rady Miejskiej w L. ze skargą dotyczącą działalności Dyrektora Miejskiego Centrum Kulturalnego w L.. Uchwałą nr [...] Rada Miejska w L., działając na podstawie art. 18 ust.2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz.U. 2001 r., Nr 142, poz. 1591) oraz art.229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; ze zm. -zwanej dalej "k.p.a.") uznała w/w skargę za bezzasadną. J. S. zaskarżył tę uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy żądając jej uchylenia. W uzasadnieniu skarżący podniósł zarzuty, że przy wydaniu przedmiotowej uchwały naruszone zostały przepisy Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Kodeksu postępowania karnego i Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że wniesienie skargi przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie zostało poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z analizy akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miejskiej w L. wydana w wyniku rozpatrzenia skargi skarżącej na działalność Dyrektora Miejskiego Centrum Kulturalnego w L. złożonej w trybie wnioskowo-skargowym uregulowanym w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego . Przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wniesienie skargi w tym trybie jak wynika z treści wyżej wskazanego przepisu, obejmuje nie wszystkie uchwały organów gminy, lecz uchwały "z zakresu administracji publicznej". A contrario należy stwierdzić, że czynności organów administracji publicznej dotyczące spraw spoza zakresu administracji publicznej nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Do takich należy w szczególności zakwalifikować czynności podejmowane przez organy w trybie przepisów działu VIII (art. 221-256) K.p.a., odnoszące się do skarg i wniosków, a poza tym również czynności dotyczące kwestii cywilnoprawnych. Powyższe ustalenie prowadzi do wniosku, że podjęta w wyniku rozpatrzenia skargi wniesionej w trybie działu VIII k.p.a. , kwestionowana przez skarżącego uchwała nie jest uchwałą w sprawie z zakresu administracji publicznej, a więc aktem, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym W orzecznictwie jak i w doktrynie utrwalone jest stanowisko, iż uchwały podjęte w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie działu VIII k.p.a. są faktycznie czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi. Na czynność informującą o sposobie załatwienia skarga do sądu administracyjnego nie służy. W postanowieniu z dnia 12 kwietnia 2001 r. Naczelny Sąd Administracyjny (I SA 2668/00, publ. System Informacji Prawnej LEX nr 54426) zauważył, iż uchwała podjęta w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie działu VIII k.p.a. będąc informacją o sposobie załatwienia skargi na działalność organu nie może podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego tylko z tego względu, iż stanowi jedyną możliwą prawną formę działania Rady Miasta. Postanowienie powyższe, aczkolwiek zostało wydane pod rządem ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), zachowuje aktualność także w obecnie obowiązującym stanie prawnym. Zaskarżona uchwała stanowi zatem czynność materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o załatwieniu skargi, podjętą w formie przewidzianej prawem stosownie do art. 18 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Nie jest to zatem akt z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym uchwała rady gminy podjęta w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 kpa, informując jedynie o sposobie załatwienia skargi na działalność pracownika tego organu, nie może podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skoro, jak wywiedziono wyżej, w odniesieniu do przedmiotowej uchwały, ze względu na podstawę jej podjęcia, niedopuszczalna jest droga sądowoadministracyjna, to na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.