II SA/Bd 812/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B D o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B D na decyzję SKO w T z dnia[...] czerwca 2012 r., nr SKO-[...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew postanawia odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji. B. D. reprezentowany przez adwokata W. M. w skardze na decyzję SKO w T. z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] wniósł o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Decyzją pierwszoinstancyjną wydaną przez Wójta Gminy L. w dniu [...]marca 2012 r. nr [...] utrzymaną w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wymierzono skarżącemu karę pieniężną w wysokości [...] zł za usunięcie drzew gatunku: wierzba, topole, grochodrzew. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że "wykonanie decyzji może spowodować dla skarżącego bardzo dotkliwe i nieodwracalne skutki natury finansowej i materialnej, a także zdrowotnej". Wskazał, że jest "emerytem, który cierpi na bardzo poważne schorzenia wieńcowe, ma wszczepiony rozrusznik". W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 30 stycznia 2013 r. sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew, poprzez szczegółowe wykazanie na podstawie stosownych dokumentów, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.), w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. Nadto wezwano do wykazania rzeczywistej sytuacji majątkowej i finansowej rodziny skarżącego, posiadanego majątku, w tym wszystkich źródeł i wysokości dochodu członków rodziny, także z tytułu prawa do nieruchomości rolnej, ewentualnie prowadzonej działalności gospodarczej i.t.p. wobec oświadczeń skarżącego, iż nie posiada mieszkania, domu, czyją własność stanowią lokal mieszkalny przy ul. [...] w T.(wskazany jako adres zamieszkania małżonków B. D. oraz Ireny K.D. w zeznaniach PIT za rok 2011, na podstawie jakiego tytułu prawnego małżonkowie w nim zamieszkują) czyją własnością pozostaje budynek (lokal) mieszkalny w L. ul. [...] (wskazany jako adres zamieszkania w skardze). W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego wskazał, że źródłem dochodów B. D. jest emerytura w wysokości [...] zł, żony skarżącego I. K.-D. również emerytura w wysokości [...], dochód, który uzyskał skarżący w 2011 r. wyniósł [...] zł, a jego żony [...] zł i na tą okoliczność przedłożył kopie zeznań podatkowych za 2011r. Pełnomocnik wyjaśnił także, że zgodnie z oświadczeniem skarżącego: po pierwsze - lokal mieszkalny przy ul. [...] w T. został sprzedany w lutym 2012 r., a należności zostały przekazane na spłatę zobowiązań powstałych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, po drugie – od dnia 1 lutego 2013 r. skarżący zawiesił działalność gospodarczą m.in. z uwagi na wiek [...] lat oraz poważne schorzenia zdrowotne i kilkukrotne hospitalizacje i po trzecie budynek przy ul[...] w L. stanowi lokal użytkowy, nie wykorzystywany gospodarczo, w którym zamieszkuje skarżący wraz z żoną – bez prawa do meldunku z uwagi na jego przeznaczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" jako zwroty niedookreślone wymagają konkretyzacji w danych sytuacjach. Ogólnie przyjmuje się, że przy przesłance "znacznej szkody" chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 oraz B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, komentarz do art. 61). Z treści wyżej przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, iż zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, zatem wniosek skarżącego o wstrzymanie zmierza do zastosowania przez sąd wyjątkowej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji lub postanowienia. Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie są grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że do skarżącego należy wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Strona powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ppsa. Na aprobatę zasługuje także teza sformułowana przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 września 2011r. sygn. akt I FZ 219/11 (Lex Omega nr 948885), iż "W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 ppsa oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę." Dlatego nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego powołanie się na ogólną przesłankę nieodwracalnych skutków materialnych. Strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie. Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowego wniosku B. D., należy stwierdzić, że skarżący w żaden sposób nie sprecyzował, na czym miałyby polegać "nieodwracalne skutki natury finansowej czy materialnej". Podkreślić należy, że skarżący nie wykazał, że zachodzi druga z możliwych przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji, czyli niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wyjaśnić należy też, że sama potencjalna możliwość uchylenia zaskarżonego aktu nie stanowi przesłanki wstrzymania jej wykonania. Skoro więc skarżący, na którym spoczywał ciężar wykazania przesłanek do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, nie wykazał, że takie podstawy zachodzą, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 4 i 5 ppsa.