II SA/Bd 821/07

Dnia 4 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Małgorzata Włodarska sędzia WSA Anna Klotz Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 4 grudnia 2007 roku sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie powołania Rady Społecznej Gminnego Zakładu Opieki Zdrowotnej w [...] oddala skargę. IISA/Bd 821/07 Uzasadnienie Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] Wojewoda [...] stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy Ś. O. z dnia [...] czerwca 2007 r. [...] w sprawie powołania Rady Społecznej Gminnego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Ś. nad O.. W ocenie organu nadzoru podjęcie uchwały w przedmiocie powołania rady społecznej będącej organem publicznego zakładu opieki zdrowotnej z pominięciem w jej składzie przedstawiciela Wojewody stanowiło rażące naruszenie prawa i jest sprzeczne z treścią art. 45 ust. 8 w związku z art. 45 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz pkt 2 lit. a i b. ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r., Nr 14, poz. 89). Na powyższe rozstrzygnięcie Rada Gminy Ś. nad O. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę wnosząc o jego uchylenie. Zarzuciła naruszenie art. 85 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2001 r., Nr 142, poz. 1591) poprzez nie wykazanie nieważności uchwały oraz niepowołanie jako podstawy prawnej rozstrzygnięcia przepisu, który uchwała narusza i na czym naruszenie to polegało. Ponadto naruszenie art. 18 ust. 2 wymienionej ustawy poprzez przyjęcie, że wojewoda powołuje członka rady Zakładu Opieki Zdrowotnej, natomiast rada gminy jedynie potwierdza ten fakt. Skarżąca wysunęła także zarzut naruszenia art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r., Nr 14, poz. 89) poprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie, że Rada Gminy ma obowiązek zaakceptowania z imienia i nazwiska przedstawiciela Wojewody. Zdaniem skarżącej powołanie rady społecznej utworzonego przez gminę Zakładu Opieki Zdrowotnej należy do jej ustawowej kompetencji, która zastrzeżona została w art. 45 ust. 8 wymienionej ustawy. Przepis ten stanowi bowiem, że radę społeczną powołuje i odwołuje oraz zwołuje jej pierwsze posiedzenie podmiot, który utworzył Zakład Opieki Zdrowotnej. Tym samym w ocenie skarżącej, to właśnie Rada Gminy ma wyłączne uprawnienia w zakresie personalnej obsady składu rady społecznej. Kwestionując stanowisko organu nadzoru w zakresie interpretacji przepisu zawartego w art. 45 ust. 1 ustawy o Zakładach Opieki Zdrowotnej wywiodła, iż wskazuje on jedynie kategorię osób, z których wywodzą się kandydaci, przy czym Wojewoda jest władny jedynie wskazać jednego z nich. Zdaniem skarżącej bezzasadnym jest twierdzenie organu nadzoru jakoby rola Rady Gminy, w świetle powyższych przepisów, polegała wyłącznie na potwierdzeniu faktu powołania konkretnej osoby przez Wojewodę. Powyższy pogląd narusza bowiem podstawowe zasady ustrojowe w zakresie samorządności i samodzielności gminy, a wszczęcie postępowania nadzorczego w niniejszej sprawie nosi cechy ingerencji w ustawowe kompetencje Rady Gminy poprzez narzucanie decyzji personalnych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko zwarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy zaznaczyć, że sąd administracyjny sprawuje kontrolę legalności zaskarżonych aktów lub czynności administracyjnych, a więc dokonuje analizy, czy w zaskarżonych orzeczeniach nie doszło do naruszenia prawa. Oznacza to, że sąd nie ma możliwości orzeczenia, co do meritum sprawy, lecz może uchylić zaskarżony akt lub orzeczenie, celem ponownego merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji. Jak wynika z przepisu art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zaskarżone rozstrzygnięcie podlega uchyleniu w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpatrując przedmiotową sprawę należało stwierdzić, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze nie narusza prawa. Podstawą materialnoprawną przedmiotowej uchwały stanowił art. 45 ust. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r., Nr 14, poz. 89), zgodnie z jego brzmieniem radę społeczną powołuje, odwołuje i zwołuje jej pierwsze posiedzenie podmiot, który utworzył publiczny zakład opieki zdrowotnej. Tym samym nie można podzielić zarzutu skargi co do naruszenia art. 85 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591) poprzez niewykazanie w sposób nienależyty nielegalności unieważnionej uchwały, niepowołanie jako podstawy prawnej rozstrzygnięcia przepisu, który przedmiotowa uchwała narusza, a także nie wskazanie na czym owo naruszenie polega. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego znalazło się sformułowanie o błędnym przyjęciu przez Radę Gminy Ś. n/O. że w świetle art. 45 ust. 8 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej rada jest uprawniona do decydowania, która konkretnie określona z imienia i nazwiska osoba musi wejść w skład rady społecznej gminnego zakładu opieki społecznej jako przedstawiciel wojewody. Określenie to jednoznacznie wskazuje na obrazę art. 45 ust. 8 wymienionej ustawy poprzez błędną jej interpretację. Rada społeczna jest natomiast organem kolegialnym, w którego skład zgodnie z art. 45 ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. a i b wskazanej ustawy wchodzą: przewodniczący rady społecznej – wójt (lub osoba przez niego wyznaczona), przedstawiciel wojewody oraz przedstawiciele rady gminy w liczbie określonej przez organ, który utworzył zakład. Przepis ten ustala więc kompetencje wymienionych w nim podmiotów do powołania swych przedstawicieli w radzie społecznej, kształtując w ten sposób jej skład i jednoznacznie uprawniając wojewodę do ustanowienia swojego przedstawiciela wchodzącego w jej skład, czyli desygnowania konkretnej osoby. I tutaj Wojewoda, również wskazał na naruszenie art. 45 ust. 1 i 8 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. W przepisie art. 45 ust. 1 i 2 nie ma tu mowy o przedstawicielu wojewody kandydującym na członka rady społecznej. Wbrew stanowisku skarżącej z brzmienia przytoczonych przepisów nie sposób wywieść podstaw prawnych do uznania, iż posiada ona uprawnienie do odmowy włączenia w skład rady społecznej przedstawiciela wojewody. Ustawa używa tutaj jednoznacznego określenia "wyznacza". Jest to sformułowanie dyrektywne. Wyznaczona osoba z chwilą wyznaczenia wchodzi w skład rady społecznej, jakkolwiek ukonstytuowanie rady społecznej następuje w drodze działań podjętych, przez podmiot, który utworzył publiczny zakład opieki zdrowotnej (art. 45 ust. 8 ustawy). Oznacza to, iż rada posiada ustawowo określony liczbowo i podmiotowo skład, a skoro tak, to należy przyjąć, że możliwość ukonstytuowania się rady społecznej związana jest z momentem powołania jej w pełnym składzie. Skarżący trafnie podnosi, że kompetencją Rady Gminy jest objęte powoływanie wszystkich członków rady społecznej, w tym także przedstawiciela wojewody. Kompetencje Rady Gminy co do tego, jakie osoby określone z imienia i nazwiska, winny wejść w skład rady społecznej gminnego ZOZ są ograniczone przez zapis ustawodawcy, że w skład tej rady wchodzi przedstawiciel wojewody. W przeciwnym wypadku sens "wyznaczenia" straciłby sens. W ocenie Sądu, należy zatem podzielić prezentowane przez organ nadzoru argumenty, co do braku kompetencji Rady Gminy do weryfikowania kandydatury wskazanej przez wojewodę, a w konsekwencji uznać, iż przedmiotowa uchwała w zakresie powołania rady społecznej będącej organem publicznego zakładu opieki zdrowotnej podjęta została z naruszeniem art. 45 ust. 8 w związku z art. 45 ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. a i b wymienionej ustawy, z uwagi na pominiecie w jej składzie przedstawiciela wojewody. Z woli ustawodawcy wyznaczenie przedstawiciela Wojewody na członka rady społecznej zakładu opieki zdrowotnej jest ingerencją w kompetencje Rady Gminy. Istnienie przedstawiciela Wojewody w składzie rady społecznej oznacza rolę Wojewody jako organu nadzorczego i konsolidującego zakład (M. Dercz, M. Rek: Ustawa o zakładach opieki zdrowotnej. Komentarz). W tej sytuacji nieuprawniony jest więc wysunięty przez skarżącą zarzut ingerencji Wojewody w ustawowe kompetencje Rady Gminy, polegający na narzucaniu jej określonych decyzji personalnych. Powołanie bowiem rady społecznej w niepełnym składzie ustawowym, przy braku jakichkolwiek prawnych możliwości pominięcia przedstawiciela Wojewody, nie jest dopuszczalne i obowiązkiem organu nadzoru było w wszczęcie i prowadzenie postępowania nadzorczego zmierzającego do stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, iż zaskarżone rozstrzygniecie nie narusza prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.