II SA/Bd 822/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędzia WSA Leszek Tyliński Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 1 października 2014 r. sprawy ze skargi K. W., D. R., D. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę. Na podstawie art. 53 ust. 4 pkt. 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., 647 z zm.), art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2013 r., poz.1205 z zm.) art. 106 Kpa Starosta T. postanowieniem z ... 2014 r. nr ... odmówił uzgodnienia projektu decyzji Wójta Gminy Ł. o warunkach zabudowy w zakresie ochrony gruntów rolnych i leśnych dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na zmianie zagospodarowania terenu polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz trzech budynków garażowo - gospodarczych na działce o nr ... w miejscowości P., gmina Ł. Wg Starosty planowana lokalizacja inwestycji na gruntach rolnych wysokich klas bonitacyjnych, położonych w otoczeniu innych gruntów wysokich klas, stanowiących razem jedną dużą rolniczą przestrzeń produkcyjną nie daje się pogodzić z rolniczym sposobem użytkowania terenu. Realizacja planowanego zamierzenia na działce nr ..., konieczność wytyczenia i wybudowania dróg, budowa infrastruktury technicznej zakłóci charakter rolny gruntu i ujemnie wpłynie na sąsiadujące działki, oznaczone w katastrze nieruchomości jako użytki rolne. Zażalenie wnieśli K. W., D. R., D. S., podnosząc że Starosta T. z dniem ... 2013 r. utracił prawo do dokonania uzgodnienia projektu decyzji z uwagi na upływ czasu i wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia. SKO w T. postanowieniem z ... 2014 r. nr ... na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 6 w zw. z art. 64 ust. 1 ww. ustawy z dnia 27 marca 2003 r. oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie wywodząc, że dla dokonania uzgodnienia przez Starostę T. zaczął biec od nowa termin z chwilą doręczenia organowi odpisu wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 2 grudnia 2013 r. (sygn. akt II SA/Bd 1001/13) wraz z aktami sprawy co nastąpiło dnia ... 2014 r., natomiast zaskarżone postanowienie zostało wydane dnia ... 2014 r., co oznacza, że zostało wydane z zachowaniem ustawowego terminu. Wg Kolegium w aktualnym stanie prawnym lokalizacja inwestycji o nierolniczym i nieleśnym charakterze jest możliwa wyłącznie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W skardze K. W., D. R., D. S. domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania, wskazując że ustawodawca przewidział termin na uzgodnienie decyzji o warunkach zabudowy, który wynosi 2 tygodnie od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie. Po upływie tych terminów uzgodnienie uważa się za dokonane. Skutek ten następuje z mocy prawa. Starosta T. powyższego uzgodnienia winien dokonać w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie. Termin ten minął ... 2013 r. W sytuacji, gdy organ uzgadniający nie wydał rozstrzygnięcia w terminie 2 tygodni traci on kompetencję do wydania jakiegokolwiek rozstrzygnięcia — zarówno pozytywnego, jak i negatywnego. Przywołane przez Starostę decyzje oraz wyrok nie powodują zawieszenia biegu terminu na niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający i są bez znaczenia w sprawie. W przypadku zaskarżenia przez inwestora (wnioskodawcę) takiego "spóźnionego" postanowienia w przedmiocie uzgodnienia, organ wyższego stopnia powinien uchylić zaskarżone postanowienie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, odwołując się do uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast stosownie do przepisów art. 134 § 1 oraz art. 133 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy natomiast wynika, że w dniu ... 2013 r. Wójt Gminy Ł. w związku z art. 53 ust. 4 pkt. 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zwrócił się do Starosty T. z wnioskiem o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy, jako organu właściwego w sprawach ochrony gruntów rolnych o ustalenie warunków zabudowy dla trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz trzech budynków gospodarczo-garażowych na terenie działki nr ... w miejscowości P. gmina Ł., o wydanie których wystąpili skarżący D. R., K. W. i D. S. Starosta T. decyzją znak: ... z dnia ... 2013 r. umorzył postępowanie uzgodnieniowe, uzasadniając iż wystąpiła utrata właściwości starosty w zakresie uzgadniania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji zlokalizowanych na gruntach klas I- III w związku z nowelizacją ustawy z dnia ... 2013 r. o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2013 r., poz. 503). Od tej decyzji skarżący wnieśli odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T., które decyzją nr ..., z dnia ... 2013 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Na decyzję Kolegium skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który wyrokiem z 2 grudnia 2013 r. II SA/Bd 1001/13 zaskarżoną decyzję SKO w T. oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty T. uchylił. Starosta T. ponownie przystąpił do rozpatrzenia wniosku w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, przesłanego przez Wójta Gminy Ł. i w dniu ... 2014 wydał przywołane w części wstępnej niniejszego uzasadnienia postanowienia nr ..., które SKO w T. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzją. Z akt sprawy wynika także, że SKO w T. po otrzymaniu odpisu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wraz z aktami, dnia ... 2014 r. przesłało je Staroście T., który dnia ... 2014 r. wydał ww. postanowienie nr ... odmawiające uzgodnienia projektu decyzji. Przepis art. 54 ust. 4 ustawy 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647 z zm.) stanowi, że decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z wskazanymi w tym przepisie organami. Natomiast w ust. 5 tego artykułu ustawodawca stanowi, że uzgodnień tych dokonuje się w trybie art. 106 Kpa, a w przypadku niezajęcia stanowiska przez organ w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie – uzgodnienie uważa się za dobrowolne. Z akt sprawy wynika, że w niniejszej sprawie dochowano zakreślonego ustawą terminu, (a więc w terminie 2 tygodni od otrzymania akt) skoro Starosta T. wydał swoje postanowienie nr ... w dniu ... 2014 r., utrzymane w mocy zaskarżonym postanowieniem. Stanowisko skarżących jakoby termin minął z dniem ... 2013 r. nie znajduje swego oparcia w obowiązujących przepisach. Podzielenie stanowiska skarżących przekreślałyby bowiem przepisy dotyczące postępowania odwoławczego i skargowego. Ratio legis przepisu art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym sprowadza się do przyśpieszenia procedury uzgodnieniowej celem sprawnego prowadzenia zasadniczego postępowania, którym jest ustalenie warunków zabudowy. Gdyby podzielić stanowisko skarżących, to w wypadku odmowy uzgodnienia wystarczałoby złożenie zażalenia, przez co odmowa uzgodnienia nabrałaby waloru ostateczności, co oznaczałoby skutek równy zaniechaniu wydania rozstrzygnięcia w postępowaniu uzgodnieniowym. To zaś prowadziłoby do konieczności wydania pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy wbrew stanowisku organów do których zwrócono się o uzgodnienie. Sąd nie dopatrzył się także naruszenia przepisów prawa materialnego. Jest okolicznością bezsporną, że nieruchomość objęta planowaną inwestycją jest wykorzystywana na cele rolne (działka o nr ... oznaczona jest w ewidencji gruntów i budynków jako użytek RIIIb). Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r., Nr 121, poz. 1266 ze zm.) przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa w ust. 2, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Natomiast w myśl art. 7 ust. 2 pkt 1 powyższej ustawy, znowelizowanego ustawą z dnia 8 marca 2013 r. o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2013 r., poz. 503), która weszła w życie dnia 26 maja 2013 r., przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I –III, wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi. Tak więc w stanie prawnym obowiązującym w chwili wydania zaskarżonej decyzji lokalizacja inwestycji o nierolniczym i nieleśnym charakterze jest możliwa wyłącznie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarga nie zasługuje więc na uwzględnienie i dokonując oceny legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd stwierdził, że zarówno organ pierwszej instancji w swym rozstrzygnięciu utrzymanym w mocy zaskarżonym postanowieniem, jak i organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu nie naruszył obowiązującego prawa i zastosował się do wskazań i ocen zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 2 grudnia 2002 r. II SA/Bd 1001/13 wydanego w niniejszej sprawie, które po myśli art. 153 przywoływanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi były dla organów wiążące. Sąd nie dopatrzył się także naruszenia jakichkolwiek innych przepisów obowiązujących w chwili wydania zaskarżonej decyzji, w szczególności nie dopatrzył się naruszenia pozostałych przepisów ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, oraz nie dopatrzył się naruszenia przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. I dlatego wobec braku przesłanek wskazanych w przywoływanych przepisach art. 145 § 1 ust. 1 lit. a- c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak też nie znajdując przesłanek nakazujących stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 151 tej ustawy skargę oddalił.