II SA/Bd 853/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA E. P. po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji P. I. N. B. w R. z dnia [...] stycznia 2017r. nr [...].ES w sprawie ze skargi W. R. na postanowienie K. – P. W. I. N. B. w B. z dnia [...] maja 2017r., nr [...].AJ w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji P. I. N. B. w R. z dnia [...] stycznia 2017r. nr [...].ES. W. R., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie K. – P. W. I. N. B. w B. z dnia [...] maja 2017r., nr [...].AJ w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji P. I. N. B. w R. z dnia [...] stycznia 2017r. nr [...].ES nakazującej skarżącemu rozbiórkę budynku magazynowego o wymiarach 25,10m (elewacja frontowa) x 25,20m (elewacja tylna) x 10,05 (elewacje szczytowe) i wysokości 5,00m o konstrukcji stalowej w kształcie ˝ półkuli, pobudowanego na działce nr geod. 74/14 w m. D., gm. W., bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, skarżący zmierza do zalegalizowania sytuacji prawnej budynku względem którego wydany został nakaz rozbiórki. W chwili obecnej w przedmiotowym budynku przechowywane są maszyny i towary znacznej wartości służące do prowadzenia działalności gospodarczej. Brak jest przy tym innego miejsca, w które przedmioty te mogłyby zostać przeniesione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na podstawie § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ww. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przepis art. 61 § 3 ppsa rozszerza możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kluczowe dla zakresu stosowania przepisu art. 61 § 3 ppsa będzie mieć zatem znaczenie jakie przyjmie się dla pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu bądź czynności. Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej. W niniejszej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji P. I. N. B. w R. z dnia [...] stycznia 2017r. nr [...].ES w przedmiocie rozbiórki. Zdaniem Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonalności ww. decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem, tak szerokie, jak wyżej wskazano rozumienie sprawy administracyjnej uniemożliwia wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia wydanego w I instancji, w sytuacji, gdy brak było merytorycznej kontroli dokonanej przez organ II instancji, a postępowanie zakończone zostało odmową przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Przede wszystkim bowiem kwestia nakazu wykonania rozbiórki oraz kwestia zachowania terminu do wniesienia odwołania, nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. W zaskarżonym postanowieniu organ nie odnosił się do kwestii zasadności nałożonego na skarżącego obowiązku, bowiem stwierdził, że istnieje przeszkoda (odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania) do merytorycznego rozpoznania sprawy. Brak jest zatem tożsamości sprawy w jej znaczeniu materialnym, co uzasadnia stwierdzenie, że decyzja P. I. N. B. w R. nie może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w przedmiotowym postępowaniu. Przyjęcie koncepcji dopuszczalności zbadania przez sąd administracyjny zarzutów strony skarżącej dotyczących decyzji organu I instancji, rozstrzygającej sprawę "materialną", byłoby w istocie równoznaczne z zaakceptowaniem obejścia rygorów prawnych wynikających z art. 52 ppsa statuujących konieczność wyczerpania toku instancji przed wniesieniem skargi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] marca 2012 r., sygn. akt II OZ 138/12). Wobec powyższego, Sąd orzekł na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.