II SA/Bd 870/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 14 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp. z o.o. w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na zbieranie odpadów postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. [...] sp. z o.o. w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], mocą której uchylono wydaną z upoważnienia Starosty [...] decyzję Naczelnika Wydziału Administracji Architektoniczno-Budowlanej i Środowiska Starostwa Powiatowego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] i orzeczono o cofnięciu bez odszkodowania zezwolenia wydanego spółce na zbieranie odpadów na terenie nieruchomości położonej w [...], gmina [...], udzielonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] marca 2014 r., nr [...]. Wraz ze skargą skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyjaśniając, że posiadacz odpadów, któremu cofnięto zezwolenie na zbieranie, zobowiązany jest na swój koszt do usunięcia odpadów. Wskazała, że na placu składowym zgromadzono około 2.700 ton odpadów i oczywistym jest, że nie jest możliwe ich natychmiastowe usunięcia. Nadto podkreślono, że usuwanie odpadów narazi skarżącą na bardzo wysokie koszty. Wyjaśniono, że odpady te nie zagrażają ludziom ani środowisku, co znajduje potwierdzenie w fakcie, iż organ wydający decyzję nie nadał jej rygoru natychmiastowej wykonalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powołanym wyżej przepisie i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (tak: postanowienie NSA z 8.08.2008 r., II OZ 800/08, dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przypadku zatem wykonania decyzji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie działalności zbierania odpadów ustalić należy, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane takim cofnięciem, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi sąd uznałby, że brak było podstaw do wydania takiej decyzji. Dokonując oceny złożonego wniosku w kontekście opisanych wyżej przesłanek, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 47 ust. 5 ustawy z dnia z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tj.: Dz.U. z 2013 r., poz. 21), posiadacz odpadów, któremu cofnięto zezwolenie, jest obowiązany do usunięcia odpadów i skutków prowadzonej działalności, objętej tym zezwoleniem, na własny koszt. Wykonanie zaskarżonej decyzji niesie zatem ze sobą realne i obiektywne niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenie skutków poprzez wstrzymanie prowadzonej przez spółkę działalności oraz konieczność poczynienia wydatków na usunięcie odpadów. W tych okolicznościach, zdaniem Sądu, wykonanie zaskarżonej decyzji przed prawomocnym rozstrzygnięciem o jej prawidłowości, wywołałaby trudne do odwrócenia i niekorzystne z punktu widzenia interesów skarżącej skutki oraz narażało ją na znaczną szkodę. Podkreślić należy, że na obecnym etapie postępowania Sąd nie dokonywał kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, a jedynie badał, czy w rozpatrywanej sprawie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Fakt uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza zatem przesądzenia o zasadności wniesionej skargi. Mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.