II SA/Bd 876/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. J. na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie powierzenia obowiązków [...] postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz skarżącej kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Skarżący S. J., reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie powierzenia [...] Skarżący zarzucił naruszenie: - przepisu art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie powiatu poprzez podjęcie uchwały o powołaniu na stanowisko pełniącego obowiązku [...] oraz podjęcie zaskarżonej uchwały w sposób dowolny, z przekroczeniem kompetencji ustawowych, polegających na niezapewnieniu skarżącemu czynnego udziału i uniemożliwienie mu wzięcia udziału w posiedzeniu Zarządu Powiatu na którym powołano nowego pełniącego obowiązki [...] a nie odwołano dotychczasowego [...], co spowodowało pozbawienie go prawa do obrony interesu; - § 66 ust. 3 Statutu Powiatu Radziejowskiego poprzez podpisanie zaskarżonej uchwały jedynie przez Starostę Powiatu Radziejowskiego, gdy tymczasem przywołany przepis wymaga podpisania uchwały przez wszystkich członków biorących udział w posiedzeniu. W oparciu o tak skonstruowane zarzuty skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały, a także wstrzymanie jej wykonania do czasu rozpoznania skargi oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku uznania przez Sąd, że brak jest podstaw do odrzucenia skargi o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, tj. akt prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej lub akt organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inny niż akty prawa miejscowego, podjęty w sprawie z zakresu administracji publicznej, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Przepisem szczególnym, określającym wymagania decydujące o legitymacji do zaskarżenia uchwał organu powiatu do sądu administracyjnego jest art. 87 ust. 1 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 107, dalej "u.s.p.") w myśl którego każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Legitymacja skargowa oparta na przepisie art. 87 u.s.p. ma charakter szczególny, kwalifikowany. Wymaga nie tylko wskazania przez wnoszącego skargę normy prawa materialnego, kształtującej jego sytuację prawną, ale nadto wykazania, że zaskarżony akt oddziałuje na posiadany przez skarżącego interes prawny, który w ten sposób zostaje naruszony. Skarga wnoszona na podstawie art. 87 ust. 1 u.s.p. nie ma charakteru actio popularis - nie jest skargą wnoszoną w interesie publicznym. Jest dopuszczalna wyłącznie w przypadku naruszenia indywidualnego chronionego prawem interesu. Przez pojęcie interesu prawnego należy rozumieć interes zgodny z prawem i interes chroniony przez prawo. Obowiązek wykazania się indywidualnym interesem prawnym lub uprawnieniem, a także zaistniałym w dacie wnoszenia skargi naruszeniem tego interesu lub uprawnienia, spoczywa na stronie skarżącej. Od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, kiedy to konkretny podmiot jest wprawdzie zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, lecz dla którego z przepisu prawa nie wynikają żadne uprawnienia lub obowiązki. Podmiot taki nie posiada zatem uprawnień lub obowiązków chronionych przepisami prawa. Nawet ewentualna sprzeczność uchwały z prawem nie daje legitymacji do wniesienia skargi, jeżeli uchwała ta nie narusza prawem chronionego interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. akt I OSK 1503/18 i powołane tam stanowisko doktryny). W świetle opisanego wyżej, kwalifikowanego charakteru legitymacji do zaskarżenia uchwał organu powiatu, należy podzielić stanowisko organu wyrażone w odpowiedzi na skargę, co do niespełnienia po stronie skarżącego przewidzianych w art. 87 ust. 1 u.s.p. przesłanek wniesienia skargi na uchwałę. Wbrew przekonaniu skarżącego powołane przez niego w skardze okoliczności nie świadczą o istnieniu po jego stronie interesu prawnego w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały, a jedynie o istnieniu interesu faktycznego, który w świetle art. 87 ust. 1 u.s.p. nie jest wystarczający do uznania legitymacji skargowej. Skarżący w niniejszej sprawie nie wykazał, że zaskarżona uchwała poprzez naruszenie prawa jednocześnie negatywnie wpłynęła na jego sferę prawnomaterialną, pozbawiła go pewnych uprawnień albo uniemożliwiła ich realizację. Podkreślić należy, że zaskarżona uchwała dotyczy sfery praw i obowiązków [...] a nie skarżącego. Zatem skarżący nie zaskarżył uchwały, która dotyczy jego sfery prawnej, bowiem nie naruszyła ona interesu prawnego skarżącego, który miał prawo kwestionować rozwiązanie z nim stosunku pracy na drodze przewidzianej przepisami kodeksu pracy. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 242 § 1 oraz 262 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1320 ze zm.), pracownik może dochodzić swych roszczeń ze stosunku pracy na drodze sądowej, a spory o roszczenia ze stosunku pracy rozstrzygają sądy powszechne, zwane "sądami pracy". Postępowanie w tych sprawach normuje ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1575 ze zm.). Zatem skarżący miał prawo do kwestionowania rozwiązania z nim stosunku pracy, wnosząc pozew do sądu powszechnego. Natomiast możliwość wniesienia pozwu do sądu pracy nie oznacza, że ta okoliczność wpływa na powstanie po stronie skarżącego legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę zarządu powiatu w sprawie powołania innej osoby na [...]. Z omówionych przyczyn należało uznać, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. Ubocznie podnieść należy, że w związku z odrzuceniem skargi sąd nie był uprawniony do rozpoznania wniosków skarżącego w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Odrzucenie skargi jest bowiem następstwem jej niedopuszczalności, a więc sytuacji, w której sąd administracyjny nie może przyjąć skargi do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. W konsekwencji, również rozpoznawanie innych kwestii związanych ze sprawą, jak wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, jest dopuszczalne tylko po stwierdzeniu, że skarga jest dopuszczalna, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki sąd Administracyjny w Bydgoszczy orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – w pkt 2 postanowienia.