II SA/Bd 905/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu [...] czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia [...] kwietnia 2025 r. w sprawie ze skargi W. B. na czynność [...] z dnia [...] października 2024 r. w przedmiocie włączenia karty ewidencji zabytku do wojewódzkiej ewidencji zabytków postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę W. B. na czynność [...] z dnia [...] października 2024 r. w przedmiocie włączenia karty ewidencji zabytku do wojewódzkiej ewidencji zabytków. Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd wskazał art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 3 p.p.s.a. Pismem z dnia [...] maja 2025 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika zawodowego, wniosła zażalenie na wskazane wyżej postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. – dalej "p.p.s.a.") zażalenie przysługuje wówczas, gdy ustawa wyraźnie je przewiduje oraz na postanowienia enumeratywnie wymienione w pkt 1-10 ww. przepisu. Z kolei zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wobec wyczerpującego unormowania dopuszczalności zażalenia, nie ma podstaw do dowolnego rozszerzania przesłanek warunkujących zaskarżenie tym środkiem odwoławczym. Oznacza to, że wniesienie zażalenia na postanowienie będzie możliwe wyłącznie wówczas gdy taka możliwość została przewidziana w ustawie (por. postanowienie NSA z dnia 2 września 2011 r., sygn. akt II OZ 731/11). Innymi słowy, jeżeli ustawa przewiduje wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (por. postanowienie NSA z dnia 17 maja 2004 r., sygn. akt FSK 242/04). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że podstawą rozstrzygnięcia postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2025 r. był art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w pkt. 1-5 tego przepisu) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z kolei art. 194 § 1, ani żaden inny przepis ustawy nie przewidują zażalenia jako środka zaskarżenia, gdy podstawą rozstrzygnięcia jest niedopuszczalność wniesienia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Tym samym, zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Na marginesie należy wskazać, że postanowienie wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako orzeczenie kończące postępowanie w sprawie, zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. zaskarżalne jest skargą kasacyjną. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.