II SA/Bd 915/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Tyliński Sędziowie sędzia WSA Anna Klotz (spr.) asesor WSA Katarzyna Korycka Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kloska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2018 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2018 r. nr wniosku [...] Decyzją z dnia [...] marca 2018r. nr [...], Prezydent Miasta, na podstawie art. 1 ust. 2 i 3, art. 2 pkt 1, 2, 4, 5, 11, 14, 16, 20 lit. a, art. 4, art. 5, art. 7, art. 10, art. 13, art. 18, art. 21, art. 27 ust. 1, art. 28 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1851 ze zm.), Rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 27 lipca 2017 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o przyznanie świadczenia wychowawczego oraz zakresu informacji jakie mają być zawarte we wniosku, zaświadczeniach i oświadczeniach o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1465), art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1952 ze zm.) oraz art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.), zmienił ostateczną decyzję administracyjną z dnia [...].10.2017 r. znak: [...], na mocy której M. K. nabył prawo do świadczenia wychowawczego na rzecz dzieci: D. K., A. K. oraz W. K., w ten sposób, że uchylił prawo do świadczenia wychowawczego na rzecz D. K., w pozostałej części decyzję pozostawiając bez zmian. Jak wynika z uzasadnienia decyzji, decyzją z [...].10.2017 r. nr: [...] M. K. przyznano prawo do świadczenia wychowawczego na rzecz dzieci: D., A. i W. K., jak bowiem ustalił organ – miesięczny dochód rodziny w przeliczeniu na osobę uprawniał beneficjenta do otrzymania prawa do świadczeń wychowawczych na wszystkie dzieci. W dniu [...].02.2018 r. do organu wpłynęło zaświadczenie o wysokości dochodu netto uzyskanego przez żonę beneficjenta za miesiąc styczeń 2018 r., w związku z jej powrotem do pracy w ZUS po zakończonym urlopie wychowawczym w wysokości 2.282,29 zł. W związku z powyższym dokonano przeliczenia dochodu rodziny po uwzględnieniu ww. dochodu. Po przeliczeniu dochód na osobę wyniósł 1.310,20 zł, co oznacza przekroczenie ustalonego kryterium dochodowego o kwotę 110,20 zł. W odwołaniu wniesionym od powyższej decyzji M. K. podniósł, że w jego ocenie dochód rodziny w przeliczeniu na jedną osobę został przez organ wyliczony źle, organ bowiem błędnie przyjął przy obliczaniu dochodu składkę na ubezpieczenie zdrowotne i podatek należny. Odwołujący się wskazał, że w dochodzie żony oprócz wynagrodzenia zasadniczego uwzględniono także trzynastą pensję za 2017 rok, wypłaconą w styczniu 2018r. Decyzją z dnia [...] czerwca 2018r. nr [...], na podstawie art. 2 pkt 20 lit. b, art. 5 ust. 3, art. 7 ust. 3, art. 27 ust. 1, art. 2, art. 4, art. 5, art. 7 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1851), Rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 lipca 2017r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia wychowawcze oraz zakresu informacji jakie mają być zawarte we wniosku, zaświadczeniach i oświadczeniach o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego (Dz.U. z 2017r. poz. 1465) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Z uzasadnienia decyzji wynika, że bezsporna w sprawie niniejszej jest okoliczność, że żona odwołującego się, M. K., zrezygnowała z urlopu wychowawczego, który został skrócony do dnia [...].11.2017 r. i z dniem [...].12.2017r. powróciła do pracy, uzyskując z tego tytułu dochód netto za miesiąc styczeń 2018 r. w wysokości 2282,29 zł. Powyższa okoliczność skutkuje tym, że wskazany dochód należy traktować jako dochód uzyskany, który stanowi dochód uzyskany po roku kalendarzowym poprzedzającym okres na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego zatem w sprawie znajdzie zastosowanie zasada wyrażona w art. 7 ust. 3 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (uwzględnienie wysokości dochodu za miesiąc styczeń 2018 r.). Wobec powyższego, od miesiąca lutego 2018 r. do dochodu rodziny który wynosił 4268,70 zł miesięcznie należy dodać kwotę osiągniętego w styczniu dochodu w wysokości 2282,29 zł. Łączny dochód rodziny wynosi zatem 6550,99 zł, tj. 1310,20 zł w przeliczeniu na osobę (5 osób w rodzinie). Organ wskazał, że stosownie do treści art. 5 ust. 4 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, jeżeli członkiem rodziny jest dziecko niepełnosprawne świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 1200,00 zł. Wobec powyższego, niespełnienie kryterium dochodowego określonego w art. 5 ust. 3 ww. ustawy, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, oznacza, iż świadczenie wychowawcze na pierwsze dziecko nie przysługuje. Skargę na te decyzję wniósł M. K., podnosząc w niej, że według jego danych opłacona składka na ubezpieczenie zdrowotne wyniosła 4.724,27 zł, a nie 5.486,23 zł, podatek należny 5.634 zł, a nie 3.929 zł, natomiast dochód netto uzyskany przez żonę skarżącego za styczeń 2018r. to 1.805,16 zł a nie 2.282,29zł, który powiększono o wartość trzynastej pensji wypłaconej w grudniu a ona nie jest comiesięcznym dochodem. Jak wskazał skarżący, odliczając od dochodu z 2016r., który wyniósł 69.712,75 zł składkę na ubezpieczenie społeczne – 9.073,11, składkę na ubezpieczenie zdrowotne – 4.724,27 zł oraz należny podatek – 5.634 zł – dochód netto wyniósł 50.281,37 zł, tj. 4.190,11 na miesiąc. Wynagrodzenie zasadnicze netto żony skarżącego za styczeń 2018r. wyniosło 1.805,16 zł. Zatem miesięczny dochód skarżącego, według jego wyliczeń, wyniósł 5.995,27, co w przeliczeniu na jednego członka rodziny wynosi 1199,05 zł, czyli nie przekracza kryterium dochodowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, uznając skargę za nieuzasadnioną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi, normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Uwzględniając skargę na decyzję sąd uchyla ją w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz.U2017.1369 ze zm.) – dalej powoływanej jako: "p.p.s.a". Przedmiotem oceny Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018r., Nr [...], którą utrzymana została w mocy decyzja Prezydenta Miasta z dnia marca 2018r. nr wniosku, zmieniająca ostateczną decyzję administracyjną z dnia [...] października 2017r., znak: [...], na mocy której skarżący nabył prawo do świadczenia wychowawczego na dzieci w ten sposób, że w punkcie pierwszym rozstrzygnięcia uchylono prawo do świadczenia wychowawczego przyznane na pierwsze dziecko w rodzinie. Stanowisko uzasadniono zmianą sytuacji dochodowej w rodzinie. Kwestią sporną jest ustalony przez organy dochód. Skarżący kwestionuje ustalenie organów, że w okresie pobierania świadczenia doszło w jego rodzinie do takiej zmiany dochodów, która spowodowała przekroczenie kryterium dochodowego. W skardze do Sądu skarżący zarzucił organowi nieuwzględnienie stanowiska zaprezentowanego przez niego w odwołaniu, w którym w ocenie skarżącego, nieprawidłowo wyliczono dochody rodziny w przeliczeniu na jedną osobę, źle przyjęto składkę na ubezpieczenie zdrowotne i podatek należny. Skarżący nie zgodził się, że przy dochodzie żony, oprócz wynagrodzenia zasadniczego, uwzględniono także trzynastą pensję za 2017r., która została wypłacona w styczniu 2018 r. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że według jego danych składka na ubezpieczenie zdrowotne wyniosła 4.724,27 zł, a nie 5.486,23 zł, podatek należny wyniósł 5.634zł a nie 3.929 zł. Dochód żony za miesiąc styczeń 2018r. wyniósł 1.805,16zł a nie 2.282,29 zł, który powiększono o wartość trzynastej pensji wypłaconej w styczniu, a nie jest ona comiesięcznym dochodem. Skarżący podał, że według jego obliczeń, miesięczny dochód w jego rodzinie wynosi 5.995,27 zł, co w przeliczeniu na jednego członka rodziny daje 1.199,05 zł i nie przekracza ustawowego kryterium dochodu 1200zł. Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji stwierdza, że organy niedokładnie ustaliły stan faktyczny przedmiotowej sprawy. W decyzjach I i II instancji operuje się kwotami dochodu, składki ubezpieczeniowej oraz należnego podatku, bez wskazania dokumentów źródłowych, które posłużyły do wyliczenia kryterium dochodowego rodziny, stanowiącego podstawę do wydania decyzji uchylającej przyznanie prawa do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko w rodzinie. Jako bezsporny można przyjąć dochód uzyskany przez skarżącego w 2016r., wynoszący 69.712,75 zł. Kwota powyższa znajduje potwierdzenie w "Wydruku danych dla usługi: Udostępnienie danych w Epodatki". Na powyższą wysokość uzyskanego dochodu za 2016r. powołał się również skarżący w skardze. Mimo to w decyzji i w tym przypadku nie wskazano źródła powyższego ustalenia. Wiarygodne natomiast pozostają ustalenia dotyczące dochodu żony skarżącego uzyskanego w styczniu 2018r., po powrocie do pracy z urlopu wychowawczego. Według zaświadczenia wydanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w dniu [...] lutego 2018r., łączny przychód za miesiąc styczeń 2018r. wyniósł netto 2.282,29 zł, w tym z tytułu wynagrodzenia zasadniczego pracownik uzyskał kwotę netto 1805,16 zł, z tytułu ZFN "trzynastki" netto 477,13 zł. W aktach sprawy znajduje się jeszcze zestawienie dochodów skarżącego za okres od [...] lutego 2018r. do [...] września 2018r. w łącznej wysokości 5.1224,41 zł, który zawiera dane o ubezpieczeniu społecznym – 9.073,11 zł, ubezpieczeniu zdrowotnym – 5.486,23 zł oraz podatku – 3.929,00 zł. W ocenie Sądu wątpliwości budzi przyjęta do obliczeń kwota podatku w wysokości 3.929,00 zł. Z "Wydruku danych dla usługi: Udostępnienie danych w Epodatki" (k – 16 akt administracyjnych ) wynika, że za rok 2016r. skarżący, w oparciu o dokument PIT-37, uzyskał dochód 69.712,75 zł, z czego należny podatek od dochodu wyniósł 5.397,00zł. Po czym kwota ta została przekreślona i dopisane zostały na wydruku dwie kwoty: 3.929 i 1.468. W miejscu dokonanych skreśleń nie naniesiono daty oraz parafy osoby upoważnionej, która naniosła zmiany. Poza tym wydruki danych nie zostały podpisane przez osoby, które uzyskały z bazy dane. Nie wiadomo też, kto te dokumenty złożył do akt. Wobec powyższego, dokumenty te nie mogły posłużyć, na podstawie art. 76 § 1 kpa, jako dowody w sprawie. Zgodnie z art. 76 § 1 kpa dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Zestawienie dochodów z dnia [...] kwietnia 2018r. za okres od [...] lutego 2018r. do [...] września 2018r., zostało opatrzone pieczęcią pracownika organu. Dokument ten nie odzwierciedla, jakiego roku kalendarzowego dotyczą dane oraz informacji, na jakim źródle zostały one oparte. Zwrócić uwagę należy, że zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego, organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa (art. 6 k.p.a.) oraz stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmując wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.). Są zobowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) i dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Wynik postępowania wyjaśniającego powinien być przedstawiony w uzasadnieniu decyzji skonstruowanym zgodnie z wymogami zawartymi w art. 107 § 3 k.p.a. Warunki nabywania prawa do świadczenia wychowawczego oraz zasady przyznawania i wypłacania tego świadczenia regulują przepisy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1851 ze zm.). Zgodnie z art. 4 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, celem świadczenia wychowawczego jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym z opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych (ust. 1). Świadczenie to przysługuje matce, ojcu, opiekunowi faktycznemu albo opiekunowi prawnemu dziecka, do dnia ukończenia przez dziecko 18 roku życia (ust. 2 i 3). Warunkiem przyznania świadczenia na pierwsze dziecko jest osiąganie przez rodzinę dochodu w przeliczeniu na osobę nieprzekraczającego kwoty 800 zł (art. 5 ust. 3 ustawy). W przypadku, gdy członkiem rodziny jest dziecko niepełnosprawne, wówczas warunkiem przyznania świadczenia wychowawczego jest osiąganie przez rodzinę dochodu w przeliczeniu na osobę nieprzekraczającego kwotę 1200 zł (art. 5 ust. 4 ustawy). Skoro skarżący złożył wniosek o ustalenie prawa do świadczenia na także na pierwsze dziecko w rodzinie, wniosek rozpatrzony został z uwzględnieniem kryterium dochodowego dla dziecka niepełnosprawnego z progiem dochodowym określonym w art. 5 ust. 4 ustawy, wynoszącym 1200 zł. W przypadku ustalania prawa do świadczenia wychowawczego na okres 2017/2018, rokiem kalendarzowym, z którego dochody stanowią podstawę ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego, jest rok kalendarzowy 2016. W odniesieniu do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko, którego przyznanie jest uzależnione od spełnienia kryterium dochodowego, ustawa definiuje pojęcia dochodu rodziny i dochodu członka rodziny, a przy dochodzie odsyła do przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (art. 2 pkt 1, 2 i 4 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci). Na mocy art. 3 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, ilekroć w ustawie jest mowa o dochodzie - oznacza to, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób: a) przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.),pomniejszonej o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych/składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne; b) deklarowany w oświadczeniu dochód z działalności podlegającej opodatkowaniu na podstawie przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, pomniejszony o należny zryczałtowany podatek dochodowy i składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne; c) inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przez dochód rodziny należy rozumieć sumę dochodów członków rodziny (art. 2 pkt 4 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci), a przez dochód członka rodziny przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1-3 (art. 2 pkt 2 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci). Zaznaczyć należy również, że prawo do świadczenia ustala się z uwzględnieniem określonych ustawą przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu (art. 48 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci). Wobec powyższego, niezmiernie ważne jest ustalenie dochodów w roku kalendarzowym ze wskazaniem tego roku, czego organ nie wykazał w uzasadnieniu decyzji. Odnosząc się do zarzutu nieprawidłowego wyliczenia dochodu rodziny skarżącego, związanego z instytucją dochodu uzyskanego, przypomnieć należy, że problematyka ta została uregulowana w art. 7 ust.2 i 3 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci. I tak, w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, ustalając dochód członka rodziny lub dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, osiągnięty w tym roku dochód dzieli się przez liczbę miesięcy, w których dochód ten był uzyskiwany, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego (ust.2), zaś przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego (ust.3). Niewątpliwie celem powyższej regulacji jest urealnienie sytuacji dochodowej rodziny na datę przyznana świadczenia i w całym okresie świadczeniowym. Jeśli chodzi o termin "rok poprzedzający okres, na jaki uzyskiwane jest prawo do świadczenia", to zasadą jest, że ustala się dochód z roku poprzedniego w stosunku do roku, w którym przyznawane jest prawo do świadczenia (art. 18 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci). Z mocy art. 48 ust.1 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, pierwszy okres, na który ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, rozpoczyna się z dniem w życie ustawy, to jest 1 kwietnia 2016 roku i kończy się dnia 30 września 2017 r. Ustalenie prawa do świadczenia na okres kwiecień 2016 – 30 wrzesień 2017 odbywa się z mocy art. 48 ust.2 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci co do zasady na podstawie dochodu z 2014 roku, przy zastosowaniu unormowań art. 7 tej ustawy. Skoro pierwszy okres świadczeniowy rozpoczyna się w kwietniu 2016, to stosownie do cytowanego wcześniej art. 7 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, rokiem poprzedzającym okres świadczeniowy jest zarówno rok 2014, jak i 2015. W ocenie Sądu, takie są skutki regulacji art. 48 ust. 1 i 2 ustawy. Konstatacji powyższej nie zmienia wskazanie roku 2014, jako roku, z którego dochód staje się podstawą badania kryterium ustawowego. Odwołanie się do roku 2014, jako roku bazowego, jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy (druk sejmowy nr 216/VIII kadencja) podyktowane było jedynie faktem, że organy w kwietniu nie będą miały możliwości ustalania i weryfikowania dochodów rodzin na podstawie druków PIT, skoro organy podatkowe mają czas do weryfikacji zeznań podatkowych do sierpnia. Nie zmienia to jednak faktu, że dla okresu świadczeniowego 2017-2018 rokiem bazowym będzie rok 2016. Z cytowanych unormowań art. 7 ustaw wynikają nieco odrębne zasady ustalania dochodu uzyskanego w zależności od okresu, w którym doszło do jego uzyskania. Ustawodawca wyraźnie rozróżnił uzyskanie dochodu w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na który ustalone jest prawo do świadczenia (art. 7 ust. 2) od uzyskania dochodu po tym roku, a więc w roku przyznania świadczenia. Inaczej wówczas następuje doliczenie tego dochodu do dochodu rodziny. Organy nie wyjaśniły, na podstawie której z zasad określonych w art. 7, dokonały ustalenia dochodu. Organ poprzestał na podaniu wynagrodzenia z jednego miesiąca. Sposób obliczenia wynagrodzenia może mieć wpływ na przyznanie świadczeń, zważywszy, że kryterium dochodowe zostało przekroczone nieznacznie. Błąd organu, związany z nieprawidłowo zinterpretowanym przepisem art. 7 ust. 2 i 3 ustawy, doprowadził do niepełnych ustaleń faktycznych, co stanowi o naruszeniu prawa, o którym stanowi art. 145 § 1 kt 1 lit. "a" i "c" p.p.s.a. i skutkować musi o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz na podstawie art. 135 p.p.s.a. decyzji organu pierwszej instancji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy uzupełnią postępowanie wyjaśniające, stosując się do uwag zawartych w niniejszym uzasadnieniu (art. 153 p.p.s.a.). Ponownie rozpatrując sprawę, organ odniesie się również do zarzutu skarżącego, czy pensja okolicznościowa, tzw. "trzynastka", powinna być wliczona do dochodu.