II SA/Bd 962/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Tyliński (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Starszy sekretarz sądowy Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 marca 2015r. sprawy ze skargi M.N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r., Nr [...] Starosta W. zatwierdził projekt budowlany i udzielił K. B.-S. pozwolenia na budowę budynku usługowo-magazynowego z częścią socjalną na działce o nr ewid. [...] w miejscowości P. (obręb ewidencyjny W. P.), gm. W. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ administracji architektoniczno-budowlanej stwierdził m.in., że wniosek inwestora o pozwolenie na budowę jest kompletny. Załączony do wniosku projekt budowlany ma wymaganą formę, uzyskał niezbędne opinie i uzgodnienia, wykonany został przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane. Wyżej wymieniona decyzja wydana została w oparciu o ostateczną decyzję Wójta Gminy W. o warunkach zabudowy (znak: [...]) z dnia [...] r. Od powyższej decyzji odwołanie złożył M. N. (zwany dalej skarżącym) - współwłaściciel działki o nr ewid. [...] (P.), wnosząc o uchylenie ww. decyzji w całości i umorzenie postępowania. W uzasadnieniu odwołania podał, że w dniu [...] r. Gmina W. wydała decyzję o warunkach zabudowy na działce nr [...], zaś przy jej wydawaniu nie uwzględniono jego posesji znajdującej się w strefie analizy jaką zaznaczono na mapie. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r., Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał, że z oświadczenia inwestora, załączonego do wniosku o pozwolenie na budowę wynika, że jest on współwłaścicielem działki nr ewid. [...] w miejscowości P. (obręb ewidencyjny W. P.), gm. W. Wobec powyższego posiada prawo do dysponowania ww. nieruchomością na cele budowlane. Inwestycja realizowana jest w oparciu o ostateczną decyzję Wójta Gminy W. o warunkach zabudowy (znak: [...]) z dnia [...] r. Planowana inwestycja nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a tym samym przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W ocenie Wojewody przedłożony projekt budowlany sporządzony został zgodnie z wytycznymi zawartymi w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462). Projektant złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 20 ust. 4 ustawy -Prawo budowlane o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Zdaniem organu podnoszona w odwołaniu od decyzji kwestia pominięcia skarżącego - jako strony - w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy nie dotyczy analizowanej sprawy. Organ zauważył, że decyzja Wójta Gminy W. o warunkach zabudowy (znak: [...]) z dnia [...] r. (zaskarżona do SKO) dotyczy realizacji inwestycji polegającej na budowie budynku socjalnego oraz dwóch budynków gospodarczo-magazynowych na działce o nr ewid. [...] położonej w miejscowości P. (obręb ewidencyjny W. P.), gm. W. Natomiast decyzja Starosty W. Nr [...], będąca przedmiotem odwołania, wydana została w oparciu ostateczną decyzję Wójta Gminy W. o warunkach zabudowy (znak: [...]) z dnia [...] r. w związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-magazynowego z częścią socjalną i szczelnego zbiornika na ścieki, na działce o nr ewid. [...] położonej w miejscowości P. (obręb ewidencyjny W. P.), gm. W. Według Wojewody są to dwie odrębne decyzje, dotyczące różnych inwestycji, realizowanych na odrębnych nieruchomościach. Zastrzeżenia do decyzji Wójta Gminy W. o warunkach zabudowy z dnia [...] r. (znak: [...]), zgłaszane przez skarżącego w odwołaniu od decyzji Starosty W. Nr [...], w żaden sposób nie odnoszą się do zatwierdzonego przez Starostę projektu budowlanego i wydanego pozwolenia na budowę. W opinii organu II instancji skarżący nie wykazał istnienia swojego interesu prawnego w sprawie - nie wskazał przepisów prawa materialnego, z których by wynikało, że decyzja Starosty W. rozstrzyga o jego indywidualnych prawach i obowiązkach. Skarżący nie wskazał żadnych ograniczeń prawnych wynikających dla niego z przepisów prawa materialnego w związku z realizowaną na działce o nr ewid. [...] inwestycją. Organ zauważył, że w świetle przepisu art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy - Prawo budowlane zarówno w orzecznictwie Sądu Najwyższego, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie wskazywano, że w celu oceny, czy nie zostały naruszone uzasadnione interesy osób trzecich, konieczne jest ustalenie, czy wzniesienie danego obiektu budowlanego odpowiada warunkom techniczno-budowlanym i czy nie powoduje pogorszenia warunków sanitarnych oraz uciążliwości dla otoczenia. Zatem o naruszeniu interesu osób trzecich można mówić jedynie wtedy, gdy zostały naruszone w tym względzie konkretne przepisy (vide: wyrok NSA z dnia 14 czerwca 2006 r., sygn. akt II OSK 643/05). Ochrona takich interesów w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której to osoby trzecie, a nie inwestorzy - właściciele nieruchomości, na której mają powstać planowane inwestycje, decydować będą o dopuszczalności wybudowania obiektów budowlanych, miejscu posadowienia takich obiektów, rodzaju obiektu budowlanego i to nawet z naruszeniem ogólnego interesu społecznego. Wojewoda wskazał, że w związku z postanowieniem Starosty W. z dnia [...] r., dotyczącym usunięcia braków formalnoprawnych we wniosku w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę, inwestor przedstawił plan zagospodarowania działki nr ewid. [...] z zaznaczonym obszarem oddziaływania projektowanej szlifierni na środowisko oraz sprawozdanie z pomiarów poziomu hałasu emitowanego przez szlifierki, które będą stosowane w ramach działalności usługowej na ww. nieruchomości. Zgodnie z ekspertyzą sporządzoną przez pracowników Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w B. Delegatura we W., dotyczącą pomiarów emisji poziomu hałasu podczas kontroli w dniu 9 lipca 2013 r. w Zakładzie Nagrobkowym P. - dotrzymane zostały dopuszczalne normy poziomu hałasu w porze dziennej określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120, poz. 826 ze zm.). Z oświadczenia K. B.-S. przedstawionego w piśmie do Wojewody [...] z dnia [...] r. wynika, że prace, które będą prowadzone w mającym powstać budynku, będą tego samego rodzaju i natężenia jak te, badane przez WIOŚ w dniu 9 lipca 2013 r. Inwestor poinformował także, że w procesie szlifierskim stosowana będzie kurtyna wodna pochłaniająca wydobywający się przy szlifowaniu pył, w związku z powyższym do minimum ograniczona zostanie emisja pyłów do środowiska. Skarżący złożył do tutejszego Sądu skargę wnosząc o uchylenie decyzji wydanych w obu instancjach i zarzucił zaskarżonym decyzjom naruszenie: 1. art. 10 § 1 Kpa poprzez niezapewnienie stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz obowiązku umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, 2. art.136 Kpa w zw. z art. 107 § 3 Kpa przez zaniechanie ustalenia pełnego obrazu stanu faktycznego, 3. naruszenie zasady dobrego sąsiedztwa zapisanej w art. 61 ust. 1 pkt 1ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, 4. naruszenie § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu, 5. naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 Kpa, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skarżący podał, że zaskarżona decyzja oparta została o decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] r. w związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-magazynowego z częścią socjalną i szczelnego zbiornika na ścieki, na działce o nr ewid. [...] przy wydaniu której został całkowicie pominięty jako strona postępowania. Stwierdził, że jego działka nr [...] jest w sąsiedztwie działki, na której ma być realizowana inwestycja. Odległość wynosi ok. 20 metrów do granicy działki inwestora. Podał, że w odwołaniu od decyzji wykazał, wynikający z przepisu art. 28 Kpa, swój interes prawny, a rozbieżności w zaskarżaniu decyzji o warunkach zabudowy wyniknęły z braku informacji o decyzji będącej przedmiotem tego postępowania. W ocenie skarżącego Wójt Gminy W. popełnił błąd w ustaleniu kręgu stron co w tym przypadku powoduje wadliwość postępowania określoną przepisami art. 145 § 1 pkt 4 Kpa oraz nieważność decyzji z mocy art. 156 § 1 Kpa. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpatrując skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego, nie wkraczając przy tym w uprawnienia organów administracji do orzekania bezpośrednio o prawach i obowiązkach stron postępowania administracyjnego. Sąd nie może także oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszeniu przepisów prawa materialnego, mającym wpływ na wynik sprawy. Oceniając zasadność zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim Sąd władny jest to uczynić, a więc z punktu widzenia jej legalności, stwierdzić należy, iż decyzja ta nie uchybia prawu. Materialną podstawę orzekania stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.). Stosownie do art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, roboty budowlane można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 -31. Poza sporem jest, że określone w art. 29-31 Prawa budowlanego wyjątki od zasady nie dotyczą niniejszego postępowania. Wskazane przepisy wymieniają bowiem sytuacje, rodzaje robót, które nie wymagają pozwolenia na budowę. Bez wątpienia zaś zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie budynku usługowo-magazynowego z częścią socjalną wymaga, jako całość uzyskania pozwolenia na budowę. Przepisy art. 28, art. 32 ust. 1-4a, art. 33 ust. 1-3, art. 34 ust. 1-4 i art. 35 ust. 1 ustawy określają katalog warunków, jakie powinien spełnić inwestor aby uzyskać tego rodzaju decyzję. Przed jej wydaniem szczegółowemu sprawdzeniu przez organ podlega, zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy, projekt budowlany pod względem kompletności i wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, a także zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, z wymaganiami ochrony środowiska, jak również projekt zagospodarowania działki lub terenu pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Konstrukcja przepisów prawa materialnego wskazuje, że decyzja w sprawie pozwolenia na budowę nie ma charakteru uznaniowego; przeciwnie - jest decyzją związaną. Oznacza to, że jeżeli inwestor nie spełnił określonych prawem wymogów, nie może zostać wydane rozstrzygnięcie uwzględniające jego wniosek o pozwolenie na budowę, natomiast jeśli spełnił wszystkie warunki - organ ma obowiązek wydać decyzję o zatwierdzeniu projektu architektoniczno-budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Wynika to zresztą wprost z treści art. 35 ust. 4 ustawy, który stanowi, że w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i złoży oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z przepisu art. 33 ust. 2 ustawy wynika, że do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu, a także oświadczenie i decyzję wymienione w cyt. wyżej art. 32 ust. 4 ustawy (pkt 1-3). Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wykazuje, że inwestor wywiązał się z obowiązków wynikających z art. 33 ust. 2 ustawy, przedkładając wraz z wnioskiem z dnia 21 października 2013 r. cztery egzemplarze projektu budowlanego, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ I instancji wydał decyzję w oparciu o ostateczną decyzję Wójta Gminy W. o warunkach zabudowy (znak: [...]) z dnia [...] r. Ponadto, co wynika z akt sprawy, projekt budowlany przedmiotowego zamierzenia został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 (a którzy dołączyli oświadczenie o wykonaniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej). Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z obowiązującymi przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, projekt budowlany jest kompletny, zawiera niezbędne uzgodnienia oraz informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Stwierdzić zatem należy, że w takiej sytuacji, tj. wobec spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 ustawy, organ, zgodnie z treścią art. 35 ust. 4 ustawy, nie mógł odmówić inwestorowi wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Jak już wyżej wskazano, ostatnio powołany przepis, nie dopuszcza żadnej uznaniowości, ani też możliwości wprowadzenia jakichkolwiek dalszych warunków, od których spełnienia zależałoby wydanie takiego pozwolenia. Należy zatem stwierdzić, że postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organy w niniejszej sprawie zawiera wyczerpującą analizę dokumentacji zebranej w postępowaniu zakończonym pozwoleniem na budowę. Sąd nie podziela zarzutu skargi, że decyzja organu I instancji oparta o decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] r. w związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-magazynowego z częścią socjalną i szczelnego zbiornika na ścieki, na działce o nr ewid. [...] przy wydaniu, której skarżący został całkowicie pominięty jako strona postępowania została wydana z naruszeniem art. 10 § 1 Kpa, art. 136 Kpa w zw. z art. 107 § 3 Kpa oraz art. 7 i art. 77 § 1 Kpa. Skarżący podał, że nie wiedział o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy. Jednakże należy podkreślić, że w odwołaniu skarżący podał, że w dniu [..] r. Gmina W. wydała decyzję o warunkach zabudowy na działce nr [...], zaś przy jej wydawaniu nie uwzględniono jego posesji znajdującej się w strefie analizy jaką zaznaczono na mapie i tym samym nie miał on możliwości uczestniczenia w charakterze strony postępowania. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że organ odwoławczy był związany zarzutem skarżącego zawartym w odwołaniu dotyczącym decyzji z dnia [...] r. Zatem słusznie Wojewoda wskazał, że podnoszona w odwołaniu od decyzji kwestia pominięcia skarżącego - jako strony - w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy nie dotyczy analizowanej sprawy. Należy bowiem zaznaczyć, że decyzja Wójta Gminy W. o warunkach zabudowy (znak: [...]) z dnia [...] r. dotyczy realizacji inwestycji polegającej na budowie budynku socjalnego oraz dwóch budynków gospodarczo-magazynowych na działce o nr ewid. [...] położonej w miejscowości P. (obręb ewidencyjny W. P.), gm. W. Natomiast decyzja Starosty W. Nr [...], będąca przedmiotem odwołania, wydana została w oparciu o ostateczną decyzję Wójta Gminy W. o warunkach zabudowy (znak: [...]) z dnia [...] r. w związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-magazynowego z częścią socjalną i szczelnego zbiornika na ścieki, na działce o nr ewid. [...] położonej w miejscowości P. (obręb ewidencyjny W. P.), gm. W. Reasumując powyższe należy stwierdzić, że postępowanie organów administracji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zostało przeprowadzone prawidłowo zaś skarżący skoncentrował się jedynie na fakcie, że został pominięty przy wydaniu decyzji z dnia [...] r. nie wskazując przy tym żadnych zarzutów odnośnie decyzji wskazanych w petitum skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.