II SA/Bd 995/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie sędzia WSA Joanna Brzezińska sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 kwietnia 2020r. sprawy ze skargi S. B. na postanowienie Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności z dnia [...] września 2019 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania uchyla zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności, działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 t.j.), postanowieniem z [...] września 2019 r. nr [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego przez S. B. Powyższy organ stwierdził, że odwołująca się odebrała orzeczenie o niepełnosprawności mał. B. Żu., z [...] sierpnia 2019 r. nr [...], wydane przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w dniu [...] sierpnia 2019 r. i w tym samym dniu, w którym odebrała orzeczenie, złożyła odwołanie. Organ wskazał, że bieg terminu odwoławczego wiąże się z datą doręczenia decyzji. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że dla biegu terminu do złożenia tego środka znaczenie ma data doręczenia decyzji stronie. Organ przyjął, że bieg terminu wiąże z datą doręczenia decyzji, co prowadzi do wniosku, że bieg terminu do wniesienia odwołania należy ustalić, stosownie do art. 57 § 1 kpa, na dzień następujący po dniu doręczenia decyzji. Przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się na mocy tego przepisu dnia, w którym doręczono decyzję. Odwołanie złożone przed rozpoczęciem biegu terminu na złożenie odwołania należy uznać za niedopuszczalne. S. B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Wojewódzkiego Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności z [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania. Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem organu. Uważa, że w przedmiotowej sprawie decyzja organu I instancji weszła do obrotu prawnego. Złożenie przez nią odwołania w dniu [...] sierpnia 2019 r. nastąpiło z zachowaniem terminu określonego w art. 129 § 2 kpa. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2019 r. poz. 2325 ze zm. Dalej – "ppsa"), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy. Należy również zaznaczyć, że zgodnie z art. 119 pkt 3 ppsa oraz art. 120 ppsa, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Oznacza to, że w przypadku skarg na tego rodzaju postanowienia, skierowanie ich do rozpoznania w przywołanym trybie nie zostało uzależnione od stosownego wniosku strony w tym zakresie. Mając na uwadze powyższe, na tej właśnie podstawie, Sąd rozpoznał przedmiotową skargę w trybie uproszczonym. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w powyżej zakreślonych granicach, stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa. Przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z [...] września 2019 r. nr [...], wydane na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. 2019 r., poz. 1172 ze zm.) oraz art. 134 ustawy z 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096). Bezsporne w przedmiotowej sprawie jest, że w oparciu o powyższą podstawę prawną Wojewódzki Zespoły do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego przez S. B. od orzeczenia Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności, o niepełnosprawności mał. B. Ż., które zostało doręczone skarżącej [...] sierpnia 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy). Natomiast skarżąca w dniu odebrania decyzji organu I instancji złożyła odwołanie. Spór w sprawie dotyczy wyjaśnienia, czy prawidłowe jest stanowisko organu II instancji, że złożone odwołanie od decyzji organu I instancji w tym samym dniu co jej doręczenie skutkuje uznaniem środka zaskarżenia za przedwczesne. Organ II instancji przyjął bowiem na podstawie art. 57 § 1 kpa, że bieg siedmiodniowego terminu do złożenia odwołania rozpoczął się w pierwszym dniu następującym po otrzymaniu przez skarżącą decyzji, czyli [...] sierpnia 2019 r. W związku z powyższym odwołanie złożone [...] października 2013 r., organ uznał za przedwczesne. Odnosząc się do powyższej kwestii Sąd stwierdza, że stanowisko organu nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie należy zgodzić się ze skarżącą, że wniesienie środka zaskarżenia w tym samym dniu co doręczenie skarżonej decyzji, skutkuje uznaniem odwołania za dopuszczalne. Z treści odwołania jasno wynika, że skarżącej znana była treść wydanej decyzji. Wskazała ona bowiem numer orzeczenia, datę oraz podała, w jakiej części rozstrzygnięcia domaga się zmiany decyzji. Wniosła o zmianę orzeczenia w zakresie podpunktu siódmego. Oznacza to, że odwołanie zostało wniesione przez skarżącą niezwłocznie po zapoznaniu się z treścią decyzji. Tym samym należy uznać, że decyzja została zakomunikowana stronie. Skarżąca otrzymała decyzję, zapoznał się z jej treścią i miała prawo do jej zaskarżenia. Zdarzeniem, z którym ustawa wiąże początek biegu terminu do wniesienia odwołania od decyzji, zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a., jest jej doręczenie stronie. Decyzja doręczona - otrzymana przez stronę jest więc decyzją, która weszła do obrotu prawnego. W orzecznictwie i doktrynie wejście decyzji do obrotu prawnego jest warunkiem dopuszczalności odwołania, nie zaś jego terminowości, bowiem przed wejściem decyzji do obrotu prawnego odwołanie jest niedopuszczalne (por. wyrok NSA z dnia 12 marca 2013 r. II GSK 161/12). Decyzja rozpoczyna swój byt prawny z chwilą ogłoszenia lub doręczenia jej stronie postępowania i z tym momentem wiąże organ, który ją wydał. Odwołanie od decyzji wydanej w I instancji jest dopuszczalne od dnia otrzymania tej decyzji przez stronę, zaś termin do jego wniesienia zaczyna biec od dnia następnego po otrzymaniu decyzji. Termin ten będzie zachowany, gdy strona wniesie odwołanie nie później niż 7 dnia, licząc od dnia następnego po otrzymaniu decyzji. Strona w dniu otrzymania decyzji może wnieść odwołanie, gdyż jest ono dopuszczalne i ma na tę czynność 7 pełnych dni, liczonych od dnia następnego po dniu doręczenia. Skoro orzeczenie o niepełnosprawności, wydane przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności, zostało doręczone skarżącej w dniu [...] sierpnia 2019 r., to już w tym dniu dopuszczalne było wniesienie odwołania od niej. Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności przyjmując, że odwołanie wniesione w dniu doręczenia decyzji stronie było przedwczesne i skutkowało jego niedopuszczalnością, dokonał błędnej wykładni art. 57 § 1 i art. 134 kpa. W orzecznictwie przyjmuje się, że "Decyzja administracyjna jako indywidualny akt zewnętrzny skierowany do konkretnie oznaczonego podmiotu wywołuje skutki dopiero w momencie jej skutecznego doręczenia bądź ogłoszenia. Adresat decyzji musi mieć świadomość, że taki akt administracyjny został w stosunku do niego wydany, co będzie możliwe tylko w momencie skutecznego doręczenia decyzji. Nie można zakładać, że podmiot zobowiązany jest do zastosowania się do wymogów wynikających z decyzji administracyjnej, skoro w ogóle taki akt administracyjny nie wszedł do porządku prawnego." (Por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2012 r. I OSK 1333/11). Zgodnie z art. 109 § 1 i § 2 k.p.a., o wprowadzeniu decyzji do obrotu prawnego i jej obowiązywaniu wobec strony można mówić dopiero z chwilą doręczenia, a wyjątkowo - ustnego ogłoszenia. Decyzja administracyjna zaczyna funkcjonować w obrocie prawnym od momentu jej skutecznego doręczenia. Przesądza o tym art. 110 k.p.a. stanowiący, że organ administracji publicznej jest związany decyzją od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia. Moment skutecznego doręczenia decyzji stronie ma zatem dwojakie znaczenie dla dalszego przebiegu postępowania administracyjnego. Po pierwsze, z tą chwilą decyzja zaczyna wiązać organ, który ją wydał i jednocześnie dopiero od tego momentu może zostać zaskarżona we właściwy sposób. Tym samym decyzja administracyjna, chociaż podpisana przez organ, który ją wydał, nie wchodzi do obrotu prawnego i nie wywołuje żadnych skutków prawnych przed jej doręczeniem lub ogłoszeniem stronie. Jak wyjaśnił NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 4 grudnia 2003 r. (FPS 10/00, opubl. ONSA 2001/2/56) uzewnętrznienie decyzji w stosunku do strony stwarza nową sytuację procesową, a więc możliwość wniesienia odwołania. Doręczenie lub ogłoszenie decyzji stanowi jej wprowadzenie do obrotu prawnego. Od tego momentu decyzja wiąże organ administracji publicznej i stronę, a następnie wywołuje skutki prawne określone przez przepisy prawa. Zdaniem składu orzekającego, doręczenie decyzji organu I instancji skarżącej spowodowało zapoznanie się przez stronę z treścią decyzji, i tym samym "otworzyło" dla strony możliwość jej zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe uznać należy, że odwołanie wniesione po skutecznym doręczeniu decyzji, co do zasady, jest dopuszczalne, zatem zaskarżone postanowienie o niedopuszczalności odwołania, narusza prawo i należało je uchylić. Na marginesie należy dodać, że stanowisko zawarte w przywołanym przez organ wyroku NSA z dnia 14 lutego 2018 r., sygn. akt II GSK 1417/16 dotyczyło odmiennego stanu faktycznego, gdy decyzja organu nie weszła do obrotu prawnego. W przedmiotowej sprawie zaskarżona w drodze odwołania decyzja została doręczona stronie i tym samym zakomunikowana jej. Wobec powyższego Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz 119 pkt 3 orzekł jak w sentencji wyroku. Ponownie rozpatrując sprawę organ zastosuje się do wskazań zawartych w niniejszym orzeczeniu Sądu, przyjmując, że odwołanie jest dopuszczalne.