II SAB/Bd 1/18
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2018-02-12
Skład orzekający: Katarzyna Korycka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może umorzyć postępowanie na wniosek skarżącego o cofnięcie skargi, jeśli skarga ta obarczona jest brakami formalnymi uniemożliwiającymi jej nadanie dalszego biegu?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie może umorzyć postępowania na wniosek skarżącego o cofnięcie skargi, jeśli skarga ta obarczona jest brakami formalnymi, które uniemożliwiają jej nadanie dalszego biegu. Dopiero skutecznie wniesiona skarga, która zainicjowała postępowanie sądowoadministracyjne, może być przedmiotem skutecznego cofnięcia przez stronę. W przypadku braków formalnych skarga nie wszczyna postępowania, a tym samym nie jest dopuszczalne jej cofnięcie.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Wojewody. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, wskazując konkretne elementy, które należy uzupełnić. Skarżący nie usunął braków w wyznaczonym terminie, ale złożył oświadczenie o rezygnacji z dalszych czynności. Sąd, powołując się na przepisy PPSA i orzecznictwo, uznał, że skarga nie została skutecznie wniesiona z powodu braków formalnych, a tym samym nie było możliwe jej cofnięcie. W konsekwencji, sąd postanowił odrzucić skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Wojewody postanawia odrzucić skargę.
Pismem z dnia [...] listopada 2017 r. M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę zarzucając bezczynność Wojewodzie.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 stycznia 2018r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez wskazanie, co stanowi przedmiot skargi:
a) bezczynność Wojewody (lub przewlekłość postępowania prowadzonego przez ten organ) w zakresie czynności nadzorczych nad postępowaniem w sprawie umieszczenia skarżącego w domu pomocy społecznej,
b) bezczynność lub przewlekłość postępowania w innym przedmiocie niż wskazany w pkt a),
c) decyzja, postanowienie lub inny akt organu (należy wskazać datę i numer wydanego aktu lub nadesłać jego kserokopię),
d) czynność organu (należy wskazać na czym polegała).
Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono skarżącemu w dniu [...] stycznia 2018 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Skarżący w zakreślonym terminie nie usunął braków formalnych skargi, jednakże w piśmie z dnia [...] stycznia 2018 r. oświadczył, że rezygnuje z dalszych czynności przed WSA w Bydgoszczy.
Na marginesie należy wskazać, że Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu i została należycie opłacona. Strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, co następuje dopiero wówczas, gdy skarga była dopuszczalna i nie zawierała wskazanych wcześniej braków. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga obarczona jest brakami formalnymi, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (vide: np. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 31 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 17/11; postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 3 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Go 237/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W świetle przedstawionego stanu faktycznego wyczerpane zostały przesłanki odrzucenia skargi przewidziane treścią art. 58 § 1 pkt 3 wyżej wymienionej ustawy.
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło