II SAB/Bd 105/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg T. M. i J. M., K. K.-M. (spadkobierców T. M.) na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia odrzucić skargi. M. M., T. M., A. M. i T. M. wnieśli skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargi M. M. i A. M. z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi. W toku postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy powziął wiadomość, że skarżący T. M. zmarł. Udział w postępowaniu zgłosili spadkobiercy J. M. i K. K. M. W piśmie z dnia 9 lipca 2018 r. pełnomocnik skarżących oświadczył, że cofa skargę na bezczynność. Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 sierpnia 2018r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisów sądowych od skarg w kwocie 100 zł od każdego ze skarżący, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu doręczone zostało skutecznie pełnomocnikowi w dniu 27 sierpnia 2018r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 94 sądowych). Termin na uiszczenie wpisu sądowego od skargi upłynął w dniu 3 września 2018r. jednakże we wskazanym powyżej terminie pełnomocnik skarżących nie uiścił wymaganych wpisów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej zwanej p.p.s.a., dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis. Stosownie do treści art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 sierpnia 2018 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do uiszczenia wpisów sądowych od skarg w kwocie 100 zł od każdego ze skarżący, wskazując jednocześnie na siedmiodniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać wykonany, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania do uiszczenia wpisu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 27 sierpnia 2018r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania k. – 94 akt sądowych). Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, iż ustawowy termin do wykonania nałożonego obowiązku upłynął w dniu 3 września 2018r. W tym terminie pełnomocnik skarżących nie uiścił wymaganego wpisu. Na marginesie należy wskazać, że Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu i została należycie opłacona. Strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, co następuje dopiero wówczas, gdy skarga była dopuszczalna i nie zawierała wskazanych wcześniej braków. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga obarczona jest brakami formalnymi, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (vide: np. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 31 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 17/11; postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 3 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Go 237/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 orzekł jak w sentencji postanowienia.