II SAB/Bd 161/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej odszkodowania z tytułu szkód poniesionych na skutek zachowania kontrolera biletowego postanawia odrzucić skargę. II SAB/Bd 161/13 UZASADNIENIE K. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] dotyczącą wydania decyzji dotyczącej odszkodowania z tytułu szkód poniesionych na skutek zachowania kontrolera biletowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270, dalej powoływanej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Składanie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności. Podkreślić należy, że bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem wystąpienie określonej podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (do 31 grudnia 2003r.) w Warszawie w wyroku z dnia 13 czerwca 2001 r., sygn. akt IV SA 961/99 – w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji, w których podnoszone jest niewydanie decyzji administracji w terminie określonym w kpa, lub niepodjęcie czynności z zakresu administracji publicznej - kontrola Sądu Administracyjnego sprowadza się więc przede wszystkim do sprawdzenia, czy istotnie sprawa, w której skarżący zarzuca organowi administracji bezczynność podlega załatwieniu przez ten organ na drodze aktu administracyjnego. (LEX nr 78938). W niniejszej sprawie skarżąca przedmiotem skargi uczyniła bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w zakresie wydania decyzji dotyczącej odszkodowania z tytułu szkód poniesionych na skutek zachowania kontrolera biletowego. Z akt sprawy wynika, że K. R. pismem z dnia [...] listopada 2001 r. wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z wnioskiem o usunięcie naruszenia prawa: "niezałatwienie w terminie zażalenia z [...] czerwca 2001 r. na niezałatwienie w terminie przez prezydenta Miasta [...] podania z dnia [...] kwietnia 2001 r. o przyznanie odszkodowania od Zarządu Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej w [...] w kwocie [...] zł z odsetkami ustawowymi od dnia wezwania z dnia [...] marca 2001 r. ZDM i KP w [...] z powodu poniesionych szkód, które poniosłam na skutek agresywnego zachowania osobnika podającego się za kontrolera biletowego, a żądającego do kontroli dowodu tożsamości i zabraniającego skasowania biletu, poprzez zasłanianie celowe kasownika, dnia [...] sierpnia 2000 r. o godz. 12.45. w autobusie miejskiej komunikacji publicznej linii Nr [...] w pojeździe Nr [...] oraz żądającego zapłacenia mu opłaty przewozowej i dodatkowej". Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, SKO pismem z dnia [...] grudnia 2001 r. szeroko opisując sprawę udzieliło skarżącej odpowiedzi i wyjaśnień, iż roszczenie o odszkodowanie z tytułu szkód poniesionych na skutek agresywnego zachowania kontrolera biletowego w autobusie miejskiej komunikacji publicznej jest roszczeniem cywilnym, a rozpatrzenie takiej sprawy może nastąpić jedynie w postępowaniu przed sądem powszechnym. Wobec powyższego należy zgodzić się ze stanowiskiem organu wskazanym w odpowiedzi na skargę, że pismo z dnia [...] grudnia 2001r. stanowiło definitywną i kończącą sprawę odpowiedź organu. Zważyć bowiem należy, że jak zasadnie podnosi to organ sprawa żądania odszkodowania z tytułu szkód poniesionych na skutek agresywnego zachowania kontrolera biletowego w autobusie miejskiej komunikacji publicznej, nie jest sprawą administracyjną, nie podlega załatwieniu poprzez wydanie decyzji administracyjnej czy też innego aktu o takim charakterze. Wobec tego, niezadowolenie skarżącej z "niezałatwienia" jej żądania przez organy Miasta [...] w oczekiwany sposób, nie podlega także trybowi określonemu w art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego, nie podlega również właściwości sądów administracyjnych. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że obowiązujące przepisy procedury administracyjnej oraz P.p.s.a. nie przewidują rozpatrzenia przez organ administracji publicznej zażalenia na niezałatwienie w terminie sprawy administracyjnej w formie decyzji administracyjnej. Wystarczająca jest tu odpowiedź organu w formie pisemnej. Niedopuszczalne jest w takiej sytuacji faktycznej i prawnej wywodzenie skargi na bezczynność organu odwoławczego w omawianym zakresie. Wobec powyższego, uznając że skarga jest niedopuszczalna Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia