II SAB/Bd 2/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. i Stowarzyszenia A. na bezczynność Starosty w przedmiocie rejestracji pojazdu postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] grudnia 2024 r. Stowarzyszenie A. z siedzibą w S. i S. K., (dalej jako: "skarżący"), wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie rejestracji pojazdu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] marca 2025 r. Sąd wezwał skarżących do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Stowarzyszenie A. zostało wezwane do wykazania, że przed wniesieniem skargi wyczerpało tryb zaskarżenia bezczynności organu, tj. czy wniosło ponaglenie do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 k.p.a. S. K. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez oznaczenie miejsca zamieszkania. W odpowiedzi na powyższe wezwania skarżący nie uczynili im zadość. Braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponadto zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Art. 46 § 2 pkt 1 lit. a i b p.p.s.a. stanowi, że pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie: - oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; - numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Co więcej, stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a, do wniesionej skargi należy dołączyć odpisy skargi, celem doręczenia ich stronom postępowania. Jeśli warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z 23 kwietnia 2010 r. I OSK 7/10 Internetowa Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych). W niniejszej sprawie, korespondencja sądowa zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi wraz ze stosownym pouczeniem o rygorze odrzucenia skargi została doręczona skarżącemu w dniu [...] kwietnia 2025 r. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania Sądu upłynął z dniem [...] kwietnia 2025 r. Jak wynika z akt sprawy strona skarżąca w przypisanym terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi. Jednym z koniecznych warunków dopuszczalności przyjęcia sprawy ze skargi do rozpoznania przez sąd administracyjny jest konieczność wyczerpania przed jej wniesieniem środków zaskarżenia. Warunek ten przewidziany jest w art. 52 § 1 p.p.s.a., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie zaś do treści art. 37 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.) dalej jako k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Według art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność i przewlekłość organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Skarga wniesiona bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia w myśl art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy podkreślić należy, że wniesiona w tej sprawie skarga nie spełnia powyższych wymogów formalnych. Jak bowiem wynika z akt sądowych, skarżące Stowarzyszenie zostało wezwane do wykazania w terminie 7 dni, że składało ponaglenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie – pod rygorem odrzuceniem skargi. Takiej okoliczności strona skarżąca nie wykazała. Tym samym uznać należy, że nie został wyczerpany tryb postępowania przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a. - nie zostało wniesione uprzednio ponaglenie do właściwego organu wyższego stopnia. Dlatego też wniesiona skarga Stowarzyszenia jest niedopuszczalna. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.