II SAB/Bd 22/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Asesor WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Protokolant Magdalena Gadecka po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Henryka S. na bezczynność Wójta Gminy B. w przedmiocie bezczynności w sprawie naruszenia stosunków wodnych na gruncie postanawia odrzucić skargę. II SAB/Bd 22/05 UZASADNIENIE W dniu 7 lutego 2005 r. H. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo, w którym zawarł m.in. skargę na bezczynność Wójta Gminy B. Skarżący wskazując, że w dniu 15 czerwca 2004 r. Urząd Gminy B.samowolnie wykonał prace melioracyjne powodując rozlanie się wody z trzech zbieraczy drenarskich na nieruchomości skarżącego tj. pole obsiane pszenżytem i łąkę, przez co doszło do naruszenia przepisów prawa wodnego oraz pozbawienia go dojazdu na pola i łąkę - domaga się nałożenia na Wójta obowiązku naprawy urządzeń melioracyjnych tzn. zasypania wykonanych rowów i usunięcia przepustu. Skarżący wskazał także, iż jego skarga była poprzedzona skierowaniem w dniu 21 października 2004 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. zażalenia na bezczynność Wójta, jednakże do momentu wniesienia skargi Kolegium nie udzieliło mu żadnej odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę Wójt wnosząc o jej oddalenie stwierdził, iż wykonane prace miały na celu jedynie doprowadzenie do stanu przejezdności drogi dojazdowej do gruntów rolnych i lasu. Podczas odtwarzania urządzeń melioracyjnych nie wtargnięto samowolnie na grunty skarżącego, jak też nie były tam wykopywane żadne rowy – wszystkie roboty odbywały się na gruntach sąsiednich. Zaprzeczył również faktowi, jakoby dochodziło do rozlewania się wody na grunty obsiane pszenżytem, podnosząc, iż nie ma takiej możliwości ze względu na istniejący spadek terenu. Potwierdził natomiast, że woda rozlewa się na łące. Wójt stwierdził także, iż w związku z brakiem robót na gruntach skarżącego nie doszło do odebrania mu możliwości dojazdu na pole i łąkę. Zwrócił uwagę, iż propozycja ułożenia rur przepustowych i wykopania rowu wzdłuż gruntów skarżącego w celu zapobieżeniu rozlewaniu wody na łące została odrzucona przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Skargę na bezczynność organu administracyjnego można wnieść w każdym czasie tj. w każdym momencie okresu trwania bezczynności. Ponowieniu tej skargi nie stoi na przeszkodzie prawomocne odrzucenie poprzedniej skargi na bezczynność złożonej przez skarżącego. Samo złożenie – także ponowionej - skargi na bezczynność musi być, zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, zm. Dz. U. z 2004 r. Nr 162, poz. 1692), poprzedzone wyczerpaniem środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Brak dochowania tego wymogu skutkuje odrzuceniem skargi (art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy). Wskazanym wyżej środkiem zaskarżenia w przypadku skargi na bezczynność organu jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Zgodnie z treścią tego przepisu zażalenie powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia, tj. w przedmiotowej sprawie – do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. (art. 17 pkt 1 Kpa). Dla skutecznego wniesienia skargi do Sądu potrzebne jest jednak nie tylko wyczerpanie przysługujących skarżącemu środków zaskarżenia, ale także zachowanie przewidzianego przez art. 53 § 1 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi trzydziestodniowego terminu na wniesienie skargi. Termin ten jest liczony od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a więc w przypadku sprawy dotyczącej bezczynności organu administracji – od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia podjętego przez organ wyższego stopnia w odpowiedzi na skierowane do niego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Konieczność zachowania terminu na wniesienie skargi do sądu administracyjnego zachodzi także wówczas, jeżeli organ wyższego stopnia nie udziela odpowiedzi na zażalenie złożone w trybie art. 37 kpa. Wówczas zażalenie to można uznać za wniesione skutecznie tj. powodujące, iż doszło do wyczerpania środków zaskarżenia - dopiero po upływie okresu umożliwiającego organowi wyższego stopnia dokonanie czynności nadzorczych, o których mowa w art. 37 § 2 kpa, czyli zgodnie z art. 35 § 3 Kpa - po okresie jednego miesiąca od wniesienia zażalenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 kwietnia 1998 r. sygn. akt I SAB/Gd 8/97,opublikowane w elektronicznym zbiorze orzecznictwa LEX pod nr 33599). W przypadku zatem kiedy organ wyższego stopnia nie podejmuje rozstrzygnięcia w odpowiedzi na wniesione do niego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie – skarga na bezczynność organu, którego dotyczyło to zażalenie powinna być wniesiona do sądu administracyjnego nie wcześniej niż w terminie jednego miesiąca od złożenia zażalenia, ale też nie później niż w terminie 30 dni po upływie miesięcznego terminu, w jakim organ wyższego stopnia powinien podjąć czynności o których mowa w art. 37 § 2 Kpa. W przedmiotowej sprawie skarżący zwrócił się z zażaleniem na bezczynność Wójta Gminy B. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. w dniu [...] 2004 r. (k.13). Ponieważ koniec miesięcznego terminu na załatwienie sprawy przypadał w niedzielę 21 listopada, zatem Kolegium powinno podjąć rozstrzygnięcie w przedmiocie zażalenia do dnia 22 listopada 2004 r. Wobec braku takiego rozstrzygnięcia trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego zaczął bieg 23 listopada 2004 r i upłynął z dniem 22 grudnia 2004 r., tymczasem skarżący wniósł skargę dopiero 7 lutego 2005 r. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako wniesioną po terminie należało odrzucić.