II SAB/Bd 23/18

Sygn. [...] II SAB/Bd 23/18 POSTANOWIENIE Dnia 3 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędziowie sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kloska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2018 r. sprawy ze skargi J. J. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. II SAB/Bd 23/18 UZASADNIENIE P. z dnia [...] lutego 2018 r. J. J. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy ze skargą na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku z [...] stycznia 2018 r. w terminie przewidzianym ustawą, tj. 14 dni oraz stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że mailem w dniu [...] stycznia 2018 r. wystąpił do organu o udostępnienie informacji publicznej w formie elektronicznej o zarobkach uzyskanych przez sekretarza gminy w 2017 r. z wyszczególnieniem wynagrodzenia zasadniczego oraz dodatków specjalnego, funkcyjnego, za wieloletnią pracę. Skarżący zarzucił, że organ nie udostępnił informacji w żadnej formie, nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, jak również nie wezwał do usunięcia braków wniosku, zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Do skargi dołączono wydruk maila z dnia [...] stycznia 2018 r., nadanego z adresu [email protected] i skierowanego do "[email protected]". W odpowiedzi na skargę Wójt [...] wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, ewentualnie o oddalenie skargi z uwagi na jej bezzasadność. Organ podniósł, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej został wysłany na nieprawidłowy adres mailowy ([email protected].) Skrzynka mailowa o podanym adresie nie istnieje i nie jest używana przez Urząd Gminy od ponad 10 lat. Aktualne adresy mailowe gminy podane są na oficjalnych stronach internetowych oraz Biuletynu Informacji Publicznej. Wniosek J. J. nie wpłynął więc do organu i możliwość zapoznania z jego treścią nastąpiła w chwili złożenia skargi na bezczynność organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 21 ustawy z dnia 6 września 2002 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.), powoływanej dalej jako: "u.d.i.p.", do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.". Z kolei w myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Przedmiotem skargi jest bezczynność Wójta Gminy w udostępnieniu skarżącemu informacji o zarobkach uzyskanych przez sekretarza gminy w 2017 r. Z bezczynnością na gruncie powoływanej ustawy mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot zobowiązany nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialnotechnicznej w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem (art. 14 ust. 1 u.d.i.p), ani nie wydaje w powyższym terminie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Obowiązek załatwienia sprawy w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. powstaje z chwilą wpływu wniosku do podmiotu zobowiązanego. Oznacza to, że o rozpoczęciu biegu terminu, o którym mowa powyżej, decyduje data wpływu pisma (wniosku o udostępnienie informacji publicznej) do podmiotu zobowiązanego, albo moment wpływu wniosku na elektroniczną skrzynkę odbiorczą tego podmiotu. Istotnym jest zatem skuteczne zażądanie informacji publicznej. Brak jest bowiem możliwości badania przez sąd administracyjny czy podmiot zobowiązany pozostaje w bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku w sytuacji stwierdzenia, że dany podmiot nie otrzymał go. Tylko bowiem skuteczne złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej może stanowić podstawę merytorycznego badania przez sąd administracyjny skargi na bezczynność organu w zakresie rozpoznania danego wniosku. W innym przypadku, skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest niedopuszczalna, bowiem sąd nie może domniemywać istnienia przedmiotu sprawy administracyjnej. Warto też zaznaczyć, że sąd orzekając w sprawie bezczynności uwzględnia stan z daty wniesienia skargi. W kontrolowanej sprawie kwestia skutecznego wniesienia wniosku do organu jest sporna, bowiem w odpowiedzi na skargę organ jednoznacznie zakwestionował wpływ przedmiotowego wniosku na aktualny adres poczty elektronicznej. Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika nie przedstawił natomiast żadnych dowodów potwierdzających doręczenie drogą elektroniczną przedmiotowego wniosku. W tych okolicznościach, zdaniem Sądu, brak jest jakichkolwiek podstaw, aby stanowisko organu podważyć, zwłaszcza, że na stronie internetowej figuruje inny adres mailowy niż wskazany przez skarżącego. To obowiązkiem skarżącego było i w jego interesie leżało skuteczne doręczenie przedmiotowego żądania organowi. Skoro skarżący wybrał złożenie wniosku za pośrednictwem poczty elektronicznej, to winien zabezpieczyć potwierdzenie jego odbioru. W odniesieniu do doręczeń za pośrednictwem poczty elektronicznej możliwe są: doręczenia za potwierdzeniem odbioru, doręczenia z wykorzystaniem systemu ePUAP (por. art. 63 k.p.a.). Wówczas nie ma żadnej wątpliwości, czy i w jakiej dacie wniosek do organu dotarł. Z możliwości tej skarżący nie skorzystał, co wiąże się z brakiem wykazania skutecznego złożenia wniosku. Załączony do skargi wydruk z poczty elektronicznej zawierający wniosek o udostępnienie informacji publicznej stanowi w istocie jedynie dowód wysłania tegoż wniosku. Skarżący nie przedstawił zatem żadnego przekonującego dowodu, potwierdzającego wpływ wniosku do urzędu gminy, co świadczy o tym, że przedmiotowy wniosek w istocie mógł do organu nie dotrzeć. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest także pogląd, który Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela, że ciężar dowodu świadczącego o wniesieniu wniosku do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej za pośrednictwem poczty elektronicznej obciąża wnioskodawcę, a nie adresata wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 22 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 973/12; z dnia 5 listopada 2015 r., sygn. akt I OZ 1414/15 – http:// orzeczenia.nsa.gov. pl). Z powyższych względów Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna. W zaistniałej bowiem sytuacji Sąd nie ma możliwości zbadania, czy organ faktycznie pozostaje w bezczynności wobec żądania skarżącego. Wobec twierdzenia podmiotu zobowiązanego, że do dnia złożenia skargi na bezczynność nie dysponował on wnioskiem skarżącego oraz w sytuacji braku dowodów świadczących o dotarciu wniosku do adresata, należy stwierdzić, że podmiot zobowiązany obiektywnie nie mógł ustosunkować się do treści żądania skarżącego i podjąć stosownych czynności, przewidzianych ustawowo dla trybu udostępnienia informacji publicznej (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2016 r. I OSK 3065/14, www.cbois.gov.pl). Tym samym przedmiotowa skarga została złożona przynajmniej przedwcześnie, co czyni ją niedopuszczalną. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.