II SAB/Bd 3/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz asesor WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 maja 2025 r. sprawy ze skargi L. F. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie udostępnianie informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza Miasta i Gminy do załatwienia wniosku skarżącego z [...] listopada 2024 r. w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem prawomocności, 2. stwierdza, że Burmistrza Miasta i Gminy dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącego określonego w punkcie 1 sentencji, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] wniósł skargę na bezczynność Burmistrza [...] polegającą na braku pełnej, wyczerpującej odpowiedzi na złożony przez Skarżącego w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 392) wniosek z 6 listopada 2024 r. Skarżący podniósł, że wnosił m.in. o podanie czy ewidencja nieruchomości gminnych była prowadzona przed rokiem 2000, jeżeli natomiast po roku 2001 – to od którego roku (punkt 1 wniosku). W odpowiedzi z 18 listopada 2024 r. Burmistrz poinformował Skarżącego, że udzielił już odpowiedzi na takie pytanie w piśmie nr [..] z 9 września 2024 r. oraz z 26 września 2024 r. Skarżący stwierdził, że żadne ze wskazanych pism Burmistrza nie zawiera odpowiedzi na jego zapytanie z 6 listopada 2024 r. Burmistrz poinformował go bowiem jedynie o tym, że w latach 2000 i 2001 Gmina posiadała wyodrębniony gminny zasób nieruchomości (pkt 1 pisma Burmistrza z 9 września) oraz że w gminnych zasobach archiwalnych nie odnaleziono rejestru ewidencji nieruchomości dotyczącego lat 2000 i 2001 (pkt 2 ww. pisma). Z kolei w piśmie z 26 września Burmistrz jedynie stwierdził, że gmina "Na dzień dzisiejszy" prowadzi ewidencję zgodnie z ustawą z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Wobec tego Skarżący stwierdził, że otrzymana przez niego odpowiedź nie jest odpowiedzią pełną i wyczerpującą. Udzielenie zaś informacji niepełnej lub niezgodnej z żądaniem należy oceniać jako bezczynność adresata wniosku. Podnosząc powyższe Skarżący wniósł o zobowiązanie Burmistrza do załatwienia wniosku z 6 listopada 20024 r. w zakresie nieudostępnionej informacji publicznej tj. podania od kiedy w [...] jest prowadzona ewidencja nieruchomości gminnych, w szczególności czy była ona prowadzona przed rokiem 2000, jeżeli natomiast dopiero po 2001 roku – od którego dokładnie roku. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie. Burmistrz podniósł, że w odpowiedzi na wniosek Skarżącego z 6 listopada 2024r. pismem z 18 listopada nr [...] poinformował Skarżącego, że udzielił już mu odpowiedzi w pismach z 9 września oraz 26 września 2024 r. Burmistrz podniósł ponadto, że zadane przez Skarżącego pytanie (od kiedy w Gminie jest prowadzona ewidencja nieruchomości gminnych, w szczególności czy była ona prowadzona przed rokiem 2000, a jeżeli dopiero po 2001 r., to od kiedy) nie stanowi pytania o zasady funkcjonowania jednostki publicznej, które jest zobligowany ujawnić każdy szef publicznej jednostki. O uznaniu skargi za bezzasadną przesądza specyfika pytania zadanego w formie wniosku o informację publiczną, który odnosi się do kwestii mogącej, co do zasady, stanowić informację publiczną tj. do zasad funkcjonowania jednostki publicznej, jednakże zmierza do uzyskania odpowiedzi w kwestii, która wynika z treści ustawy. Ponadto Skarżącemu udzielono odpowiedzi pismami z 9 września i 26 września 2024 r. Wobec tego Burmistrz stwierdził, że skoro żądana przez Skarżącego informacja nie jest informacją publiczną, powiadomienie o tym fakcie następuje pismem, bez konieczności zachowania szczególnej formy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również bezczynność organów. W pierwszej kolejności wskazać należy, że w przypadku złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej jego adresat może: 1) udostępnić informację publiczną, gdy jest jej dysponentem oraz nie zachodzą przesłanki wyłączające jej udostępnienie określone w art. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( w skrócie "u.d.i.p.") - podmiot obowiązany dokonuje tego w formie czynności materialno-technicznej (art. 13 u.d.i.p.); 2) poinformować wnioskodawcę, że: – jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach u.d.i.p., gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej, – podmiot zobowiązany nie jest dysponentem informacji, o których udzielenie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), – w sprawie obowiązuje odrębny tryb udostępnienia informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); 3) odmówić w formie decyzji udostępnienia informacji publicznej z powodu ograniczeń wymienionych w art. 5 u.d.i.p., 4) odmówić w formie decyzji udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę przesłanki "szczególnej istotności dla interesu publicznego" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., 5) umorzyć w formie decyzji postępowanie w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. stosownie do art. 16 w związku z art. 17 ust. 1 u.d.i.p.. Przepis art. 16 u.d.i.p. stanowi, że odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji (ust. 1). Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z określonym wyjątkami. Sąd w niniejszym składzie podziela stanowisko WSA w Białymstoku (por. wyrok z 16 kwietnia 2025 r. sygn. II SAB/Bk 19/25), że na gruncie u.d.i.p. bezczynność organu polega na tym, że organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w sposób przewidziany tą ustawą, wbrew przepisom prawa, ani nie udostępnia w nakazanym terminie w drodze czynności materialno-technicznej żądanej informacji, ani też nie wydaje stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej bądź o umorzeniu postępowania. Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych identycznie jak bezczynność w udzieleniu informacji publicznej traktuje się również przedstawienie informacji niepełnej czy nieadekwatnej do treści wniosku (vide wyrok z dnia 10 stycznia 2013 r., II SAB/Sz 51/12, powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na internetowej stronie bazy orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zidentyfikowanie, czy w danym przypadku doszło do bezczynności w zakresie wniosku o udzielenie informacji publicznej wymaga w pierwszej kolejności zbadania, czy informacje, o udzielnie których zwrócił się wnioskodawca mają charakter informacji publicznej oraz czy podmiot, do którego skierowano żądanie jest obowiązany do udostępniania takich informacji. Za informację publiczną należy uznać każdą wiadomość wytworzoną przez szeroko rozumiane władze publiczne, a także inne podmioty sprawujące funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Jak wskazuje art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. f) u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych. W świetle powyższego informacja, o którą zwrócił się Skarżący tj. od kiedy w gminie [...] funkcjonowała ewidencja nieruchomości gminnych, w szczególności czy ewidencja ta funkcjonowała przed rokiem 2000 ewentualnie czy zaczęto ją prowadzić po roku 2001 - jest informacją publiczną. Burmistrz gminy funkcjonującej pod nazwą [...], jako organ władzy publicznej, jest natomiast podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Burmistrz błędnie twierdzi, że na sformułowane przez Skarżącego pytanie tj. czy ewidencja nieruchomości gminnych była prowadzona przed rokiem 2000, jeżeli natomiast po roku 2001, to od którego roku - udzielił już odpowiedzi. W skierowanym do Skarżącego piśmie z 9 września 2024 r. Burmistrz poinformował, że "W gminnych zasobach archiwalnych nie odnaleziono rejestru ewidencji nieruchomości dotyczącego lat 2000 i 2001", a w piśmie z 26 września 2024 r. znajduje się informacja, że "na dzień dzisiejszy" gmina prowadzi ww. ewidencję. Burmistrz zatem udzielił Skarżącemu informacji odnośnie stanu istniejącego w roku 2000, w roku 2001 oraz stanu istniejącego na dzień 26 września 2024 r. Skarżący tymczasem domaga się informacji od kiedy ww. ewidencja była prowadzona. Nie chodzi zatem ani o informację czy ewidencja jest prowadzona obecnie, ani czy była prowadzona w roku 2000 ani czy była prowadzona w roku 2001. Wniosek Skarżącego dotyczy wskazania początku okresu od którego gminna ewidencja nieruchomości zaczęła funkcjonować, przy czym jak wynika z treści wniosku obojętne jest Skarżącemu, czy ów początek przypadał przed rokiem 2000 czy po roku 2001. Odpowiedzą na tak zadane pytanie powinno być wskazanie konkretnej daty od której prowadzona jest ewidencja nieruchomości gminnych. Należy zauważyć, że skoro Burmistrz twierdzi, że obecnie jest prowadzona ewidencja nieruchomości gminnych, to pierwszy zapis w tej ewidencji opatrzony datą daje informację, której Skarżący się domaga tj. od kiedy jest prowadzona ewidencja nieruchomości gminnych. Oczywiście Burmistrz może posiadać dane, wynikające z innych dokumentów, w tym zgromadzonych w archiwum, że ww. ewidencja była prowadzona w latach wcześniejszych – co także da podstawę do udzielania wnioskowanej przez Skarżącego informacji. Mając na względzie treść odpowiedzi na skargę należy także zauważyć, że Skarżący w swoim wniosku nie pyta o to, od jakiego momentu powstał prawny obowiązek prowadzenia ewidencji nieruchomości gminnych, ale od jakiej daty (od kiedy) w [...] taką ewidencję rzeczywiście zaczęto prowadzić. Reasumując, należy stwierdzić, że Burmistrz w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku nie udzielił pełnej informacji publicznej, o którą zwracał się Skarżący. Jak wynika zatem z powyższego – Burmistrz jest bezczynny. Stwierdzenie tej okoliczności skutkowało, stosownie do art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązaniem Burmistrza do załatwienia wniosku Skarżącego – o czym Sąd orzekł w punkcie 1 sentencji wyroku. W ocenie Sądu, bezczynność nie miała charakteru rażącego (art. 149 § 1a p.p.s.a.)., ponieważ Burmistrza udzielił Skarżącemu odpowiedzi, aczkolwiek nie w pełni adekwatnej do treści pytania. Nie doszło zatem do zlekceważył obowiązku udostępnienia informacji publicznej, lecz do nieodpowiedniego załatwienia wniosku. W związku ze stwierdzeniem bezczynności, zasadne okazało się żądanie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania (wpisu od skargi) stosownie do art. 200 p.p.s.a.