II SAB/Bk 19/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Justyna Siemieniako, Sędziowie sędzia WSA Marcin Kojło (spr.), sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 kwietnia 2025 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. G. i G. G. na bezczynność Starosty Sokólskiego w przedmiocie informacji publicznej 1. zobowiązuje Starostę Sokolskiego do załatwienia, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, wniosku A. G. i G. G. z dnia 10 lutego 2025 r. - w terminie 14 dni od daty zwrotu akt organowi; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Starosty Sokolskiego na rzecz skarżących A. G. i G. G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 10 lutego 2025 r. (data wpływu) A. G. i G. G. (dalej: "skarżący") złożyli, stosownie do treści art. 2 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902 ze zm., dalej: "u.d.i.p"), wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wskazania na jakim etapie jest realizacja inwestycji drogowej na drodze gminnej nr [...] w m. K. na odcinku od km 0+000 do km 0+250, z jednoczesnym wskazaniem numerów, dat i miejsc publikacji decyzji wydanych w związku z realizacją ww. inwestycji drogowej albo jeżeli żadna decyzja w tym zakresie nie została wydana to jakie pisma/dokumenty organu administracji publicznej zostały w przedmiotowym zakresie wydane oraz gdzie można się z nimi zapoznać. W szczególności zwrócili się z prośbą o wskazanie podmiotu, który zatwierdził projekt odcinka inwestycji drogowej na drodze gminnej nr [...] w m. K. od km 0+000 do km 0+250 wraz z datą i miejscem tego zatwierdzenia. Poprosili o udzielenie odpowiedzi na piśmie i przesłanie pocztą tradycyjną na ich adres. Pismem z 24 lutego 2025 r. Starosta Sokólski (dalej: "Starosta", "organ") poinformował skarżących, że inwestorem jest Burmistrz Suchowoli oraz, że w dniu 17 maja 2024 r. złożył skutecznie zgłoszenie na przebudowę odcinka drogi wskazanej w piśmie. Podniósł, że Starosta jako organ architektoniczno- budowlany nie wniósł sprzeciwu do zgłoszenia. W załączeniu Starosta przesłał zgłoszenie na przebudowę odcinka drogi wraz z częścią mapy obejmującej odcinek drogi wskazany we wniosku. Pismem z 2 marca 2025 r. skarżący złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 10 lutego 2025 r., zarzucając naruszenie: 1. art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. nr 78 poz. 483 ze zm.), poprzez nieprawidłowe jego zastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej w zakresie ujętym we wniosku z 9 lutego 2025 r. 2. art. 10 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., poprzez nieprawidłowe ich zastosowanie w związku z brakiem realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 10 lutego 2025 r. wskutek nieudostępnienia informacji objętych zakresem wniosku; 3. art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (otwartego do podpisu w Nowym Jorku dnia 16 grudnia 1966 r., opublikowanego w Dz. Urz. RP z 1997 r. nr 38 poz. 167) - w zakresie w jakim zgodnie z powyższą regulacją każdy człowiek ma prawo między innymi do swobodnego otrzymywania wszelkich informacji bez względu na granice państwowe, np. pismem bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez nieprawidłowe jego zastosowaniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa obywatela do informacji. Mając na uwadze powyższe skarżący wnieśli o: 1. stwierdzenie, że organ administracji publicznej, tj. Starosta dopuścił się bezczynności; 2. zobowiązanie organu administracji publicznej, tj. Starosty do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądzenie od organu administracji publicznej, tj. Starosty na ich rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła między innymi, że w piśmie z 24 lutego 2025 r. organ udostępnił inną informację niż wskazaną we wniosku z 10 lutego 2025 r. Podnieśli, że Starosta wydał już decyzję z 28 stycznia 2025 r. nr 1/25 o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, w której ujął cyt. "Starosta Sokólski zezwala Burmistrzowi Suchowoli, P. K. [..], [..] S. na realizację inwestycji drogowej pn. "Rozbudowa drogi gminnej nr [...] w m. K." na odcinku od km 0+250 do km 0+358, która została udostępniona w BIP. Skarżący zaznaczyli, że interesuje ich również realizacja ww. inwestycji drogowej na odcinku od km 0+000 do km 0+250, czego dotyczy ich wniosek. Powyższa informacja nie została udostępniona na BIP-ie. Nadmienili, że skarga jest zasadna, bo organ w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. nie przekazał żądanej informacji. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie, ewentualnie o jej uwzględnienie i stwierdzenie, że bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz o niewymierzanie grzywny, o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a Organ podniósł, że termin na udzielenie informacji publicznej upływał w dniu 24 lutego 2025 r. i z jego zachowaniem informacja została przekazana wnioskodawcy. Podkreślił jednak, że nie posiadał informacji i wiedzy potrzebnej do udzielenia informacji publicznej we wnioskowanym przedmiocie. Wyjaśnił, że Burmistrz Suchowoli nie występował do Starosty z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę przedmiotowego odcinka drogi ani o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, jednocześnie organ poinformował skarżących, iż w niniejszej sprawie inwestorem oraz podmiotem odpowiedzialnym za realizację przedsięwzięcia jest Burmistrz Suchowoli. W związku z tym, zdaniem organu, wszelkie zapytania dotyczące aktualnego stanu realizacji budowy powinny być kierowane bezpośrednio do tego organu w trybie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W ocenie Starosty podejmując ww. czynności zapobiegł możliwości postawienia mu zarzutu bezczynności. Pismem z 30 marca 2025 r. skarżący złożyli uzupełnienie skargi. Podnieśli, że na dzień złożenia skargi do WSA nie była jeszcze wydana decyzja Wojewody Podlaskiego z 19 marca 2025 r. znak: AB-II.7821.3.2025.KG, uchylająca w całości zaskarżoną przez nich decyzję Starosty z 28 stycznia 2025 r. Podnieśli, że ww. decyzja jest istotna, bo Wojewoda Podlaski w sposób bezpośredni wskazał w niej na zakres obowiązków Starosty dot. wniosku Burmistrza Suchowoli w zakresie inwestycji drogowej pn. "Rozbudowa drogi gminnej nr [...] w m. K.", zarówno na odcinku od km 0+000 do km 0+250 (czego dotyczył wniosek z 10 lutego 2025 r.), jak i na odcinku od km 0+250 do km 0+358. Nadmienili, że organ II instancji na str. 4 wskazał m. in., że: "Z analizy akt oraz projektu budowlanego wynikają rozbieżności dotyczące zakresu projektowanej inwestycji. We wniosku inwestora (przyp.-Burmistrza Suchowoli) o udzielenie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej wskazano, że przedmiotem inwestycji jest "Rozbudowa drogi gminnej nr [...] w m. K.", taka też nazwa widnieje na stronie tytułowej projektu budowlanego. Natomiast w opisie technicznym do projektu zagospodarowania terenu (str. 8) projektant wskazał, że "zaprojektowano drogę o długości 1862,12 m (przedmiotowy wniosek obejmuje wyłącznie ok. 110 m, tj. od km 0+250 do km 0+358). Podał, że w niniejszej sprawie istnieje rozbieżność pomiędzy wnioskiem inwestora o wydanie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej a projektem zagospodarowania terenu w zakresie jakim projektowana jest przedmiotowa droga/odcinek drogi. Skarżący podkreślili, że w piśmie z 18 marca 2025 r. (kserokopia w załączeniu) Burmistrz Suchowoli stwierdził, że cyt. "Prace budowlane na przedmiotowym odcinku są prowadzone (chodzi o odcinek od km 0+000 do km 0+250 na drodze gminnej nr [...] w m. K., który obejmował ich wniosek). Strona skarżąca zaznaczyła, że aby prace w zakresie realizacji inwestycji drogowej mogły być prowadzone, konieczne jest wydanie decyzji w zakresie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, a w przypadku realizacji inwestycji drogowej na odcinku od km. 0+000 do km 0+250 na drodze gminnej nr [...] w m. K. organem uprawnionym i właściwym do wydania takiej decyzji jest Starosta Sokólski z siedzibą w Sokółce. W piśmie z 18 marca 2025 r. Burmistrz Suchowoli poinformował, że prace budowlane na przedmiotowym odcinku są prowadzone, z wyjątkiem odcinka od km 0+250 do km 0+358, który objęty jest przedmiotem decyzji Starosty Sokólskiego, znak: OŚA-V.6740.7.15.2024 o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z 28 stycznia 2025 r., ponieważ wspomniana decyzja nie posiada rygoru natychmiastowej wykonalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również bezczynność organów. Na gruncie u.d.i.p., bezczynność organu polega na tym, że organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w sposób przewidziany tą ustawą, wbrew przepisom prawa, ani nie udostępnia w nakazanym terminie w drodze czynności materialno-technicznej żądanej informacji, ani też nie wydaje stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej bądź o umorzeniu postępowania. Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych identycznie jak bezczynność w udzieleniu informacji publicznej traktuje się również przedstawienie informacji niepełnej czy nieadekwatnej do treści wniosku (vide wyrok z dnia 10 stycznia 2013 r., II SAB/Sz 51/12, powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na internetowej stronie bazy orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), jak też (co należy uwypuklić w realiach niniejszego przypadku) brak jakiegokolwiek odniesienia się do wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w tym brak zawiadomienia strony wnioskującej – w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy i w drodze zwykłego pisma – o tym, że do jej wniosku nie mogą zostać zastosowane przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej (vide wyroki WSA w Łodzi z 11 sierpnia 2015 r., II SAB/Łd 125/15, WSA w Białymstoku z 23 września 2014 r., II SAB/Bk 42/14). Zidentyfikowanie, czy w danym przypadku doszło do bezczynności w zakresie wniosku o udzielenie informacji publicznej wymaga w pierwszej kolejności zbadania, czy informacje, o udzielnie których zwrócił się wnioskodawca mają charakter informacji publicznej oraz, czy podmiot, do którego skierowano żądanie jest obowiązany do udostępniania takich informacji. Zdaniem sądu, bezsporne jest, że informacje o udostępnienie których zwrócili się skarżący, tj. dotyczące realizacji inwestycji drogowej mają charakter informacji publicznej, a Starosta, jako organ władzy publicznej, jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.) Zgodnie z zapisami przywołanej ustawy, udostępnieniu podlega informacja publiczna (art. 6 ust. 1 u.d.i.p.), a obowiązane do jej udostępniania są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2003 r. sygn. II SA 4059/02, opubl. w LEX nr 78063; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 września 2007 r. sygn. IV SAB/Gl 28/07, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 sierpnia 2017 r. sygn. II SAB/Bk 70/17, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W realiach niniejszej sprawy zasadności skargi należy upatrywać w fakcie, że wspomniany organ w sposób niewystarczający zareagował na wniosek skarżących o udzielenie informacji publicznej, udzielając niepełnej odpowiedzi. Z akt sprawy wynika, że Starosta nie zrealizował w pełni żądania skarżących, którzy wnioskowali m.in. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wskazania na jakim etapie jest realizacja inwestycji drogowej na drodze gminnej nr [...] w m. K. na odcinku od km 0+000 do km 0+250. W szczególności skarżący zwrócili się z prośbą o wskazanie podmiotu, który zatwierdził projekt odcinka inwestycji drogowej na drodze gminnej nr [...] w m. K. od km 0+000 do km 0+250 wraz z datą i miejscem tego zatwierdzenia. Tymczasem organ w ustawowym terminie pismem z 24 lutego 2025 r. poinformował skarżących, że inwestorem jest Burmistrz Suchowoli oraz, że w dniu 17 maja 2024 r. złożył skutecznie zgłoszenie na przebudowę odcinka drogi wskazanej w piśmie oraz przesłał zgłoszenie na przebudowę odcinka drogi wraz z częścią mapy obejmującej odcinek drogi wskazany we wniosku. W odpowiedzi na skargę organ poinformował zaś, że nie posiadał informacji i wiedzy potrzebnej do udzielenia informacji publicznej we wnioskowanym przedmiocie oraz, że w niniejszej sprawie inwestorem oraz podmiotem odpowiedzialnym za realizację przedsięwzięcia jest Burmistrz Suchowoli. Z kolei z pisma z 30 marca 2025 r., będącego uzupełnieniem skargi wynika, że na dzień złożenia skargi do WSA nie była jeszcze wydana decyzja Wojewody Podlaskiego z 19 marca 2025 r. znak: AB-II.7821.3.2025.KG, uchylająca w całości zaskarżoną przez nich decyzję Starosty z 28 stycznia 2025 r. Skarżący podnieśli, że ww. decyzja jest istotna, bo Wojewoda Podlaski w sposób bezpośredni wskazał w niej na zakres obowiązków Starosty dot. wniosku Burmistrza Suchowoli w zakresie inwestycji drogowej pn. "Rozbudowa drogi gminnej nr [...] w m. K.", zarówno na odcinku od km 0+000 do km 0+250 (czego dotyczył wniosek z 10 lutego 2025 r.), jak i na odcinku od km 0+250 do km 0+358. Do uzupełnienia skargi dołączyli pismo Burmistrza Suchowoli z 18 marca 2025 r., z którego wynika, że prace budowlane na przedmiotowym odcinku są prowadzone, z wyjątkiem odcinka od km 0+250 do km 0+358, który objęty jest przedmiotem decyzji Starosty z 28 stycznia 2025 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, ponieważ wspomniana decyzja nie posiada rygoru natychmiastowej wykonalności. W tym stanie rzeczy sąd stwierdza, że Starosta pozostaje w bezczynności w załatwieniu wniosku skarżących z 10 lutego 2025 r., gdyż udzielił niepełnej odpowiedzi, dlatego też na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. organ został zobowiązany do rozpoznania wniosku skarżących z 10 lutego 2025 r. zgodnie z przepisami u.d.i.p., o czym orzeczono w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. Oznacza to udzielenie pełnej odpowiedzi i wyjaśnienie rozbieżności, które pojawiły się w piśmie z 30 marca 2025 r. Chodzi m.in. o doprecyzowanie na jakim etapie jest realizacja inwestycji drogowej na drodze gminnej nr [...] w m. K. na odcinku od km 0+000 do km 0+250 oraz na podstawie jakiej decyzji. Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. uwzględniając skargę na bezczynność sąd jednocześnie stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że czynnikami mogącymi mieć wpływ na ocenę charakteru naruszenia prawa przy bezczynności są: okres oczekiwania podmiotu pytającego na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, powody, dla których odpowiedź nie została udzielona, postawa pytanego organu przejawiająca lub nieprzejawiająca dobrej woli załatwienia wniosku, lekceważące powody niezałatwienia wniosku (por. wyroki: WSA w Warszawie z 17 czerwca 2015 r., II SAB/Wa 353/15; WSA w Białymstoku z 13 sierpnia 2015 r., II SAB/Bk 36/15). Skład orzekający w sprawie niniejszej stwierdził w pkt 2 sentencji wyroku, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Co prawda Starosta udzielił niepełnej odpowiedzi na wniosek skarżących, Sąd jednak uznał, że zachowanie organu nie miało charakteru intencjonalnego i rażącego. O zwrocie kosztów postępowania sąd orzekł natomiast po myśli art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a (pkt 3 sentencji wyroku). Sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, a podstawę ku temu stanowi art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a.