II SAB/Bd 35/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 7 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. i P. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego zatwierdzenia uproszczonego planu urządzania lasów postanawia odrzucić skargę. Pismem z [...] maja 2019 r. P. i R. K. (dalej: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej: "organ") po wydaniu przez tut. Sąd wyroku z 14 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Bd 952/18. W ww. orzeczeniu Sąd uchylił zaskarżone postanowienie organu z [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego zatwierdzenia uproszczonego planu urządzania lasów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak złożenia (przed wniesieniem skargi) ponaglenia, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Pismem z 14 czerwca 2019 r. wezwano skarżących do udzielenia informacji, czy przed wniesieniem skargi, składali ponaglenie do organu na niezałatwienie sprawy w terminie, w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że z takim ponagleniem nie występowali. W zakreślonym przez Sąd terminie, skarżący nie udzielili odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (art. 37 § 2 k.p.a.). Według art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Zważywszy, że brak jest organu wyższego stopnia nad Samorządowym Kolegium Odwoławczym, skarżący, przed wniesieniem skargi na bezczynność, obowiązani byli wnieść do ww. organu ponaglenie. Z treści cytowanych przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. Analiza akt administracyjnych niniejszej sprawy jednoznacznie wskazuje, iż przed wniesieniem skargi na bezczynność skarżący nie wystąpili do organu z ponagleniem, czyli nie wyczerpali trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Brak jest w aktach jakiegokolwiek pisma, które mogłoby być uznane za takie ponaglenie. Skoro przedmiotowa skarga na bezczynność organu (po wydaniu przez tut. Sąd wyroku z 14 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Bd 952/18) została wniesiona bez wyczerpania środka zaskarżenia, to jest ona niedopuszczalna z innych przyczyn, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Dopiero wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (przed właściwym organem) może otworzyć skarżącym drogę do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.