II SAB/Bd 43/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie sędzia NSA Wiesław Czerwiński sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.P. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 stycznia 2007 r., sygn. akt II SAB/Bd 43/06 w sprawie ze skargi S.P. na bezczynność Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, Oddział Regionalny w [...] w przedmiocie przekazania odwołania od decyzji w sprawie pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe postanawia odmówić dokonania wykładni wyroku Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę S.P. na bezczynność Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, Oddział Regionalny w [...] w przedmiocie przekazania odwołania od decyzji w sprawie pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe. Powyższy wyrok stał się prawomocny od dnia 19 kwietnia 2007r. Pismem z dnia 24 czerwca 2011r. skarżący złożył wniosek o dokonanie wykładni wyroku z dnia 23 stycznia 2007r. W treści wniosku skarżący wskazał na niewłaściwie zastosowane przepisy prawa materialnego oraz procesowego, brak wskazania przez rozstrzygający sprawę Sąd wziętego pod uwagę stanu faktycznego sprawy. Skarżący zarzucił Sądowi orzekanie wbrew zasadzie niedziałania prawa wstecz. Podniósł, iż zastosowane przez Sąd przepisy obowiązywały na dzień wydania wyroku, a nie na dzień składania przez skarżącego odwołania, tj. na dzień 27 grudnia 1989r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej w skrócie "p.p.s.a."), Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści. Strona ma prawo do złożenia stosownego wniosku w każdym czasie, również w przypadku orzeczenia, które stało się już orzeczeniem prawomocnym. W doktrynie przedmiotu przyjmuje się, że konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi w sytuacji, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania Analizując wniosek o wykładnię, zwrócić uwagę należy, że skarżący podniósł w nim zarzuty, które mogłyby stanowić podstawę skargi kasacyjnej, o ile taka zostałaby przez skarżącego złożona. Skarżący nie podnosi, że stanowisko Sądu jest niejasne, ale że jest błędne i niepełne. Niezłożenie w stosownym terminie skargi kasacyjnej wskazuje na pogodzenie się z treścią zajętego przez Sąd stanowiska. Instytucja wykładni orzeczenia ma zastosowanie wówczas, gdy treść orzeczenia jest niejednoznaczna, lub szczególnie zawiła w sposób utrudniający ustalenie motywacji orzekającego Sądu. Wykładnia polega na sprecyzowaniu przez Sad nieprecyzyjnych lub niezrozumiałych pojęć lub terminów zawartych w treści uzasadnienia, bądź też w samej sentencji. Nie zmierza natomiast do interpretacji treści zawartych w wyroku. Poprzez dokonanie wykładni nie można również treści wyroku zmienić lub poszerzyć o elementy zamieszczenia których domaga się wnioskujący o dokonanie wykładni, nie jest możliwe ponadto żądanie usunięcia merytorycznych błędów orzeczenia, jak również żądanie przez stronę wyjaśnienia przez sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, skoro zostało ono w sposób jasny uzasadnione w jego motywach – co miało miejsce w niniejszej sprawie. Żądanie wnioskodawcy, stanowiące w istocie polemikę ze stanowiskiem sądu, zmierzające do nowej interpretacji rozstrzygnięcia w zakresie przyjętym przez skarżącego, wykracza znacznie poza wykładnię wyroku sformułowaną w art. 158 p.p.s.a. Wykładnia taka nie może bowiem zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2005r., sygn. akt OZ 1312/04 oraz postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2008 r., II FZ 33/08, LEX nr 480386). Zawarte we wniosku o wykładnię żądania dalece wykraczają poza wątpliwości co do treści wyroku, które rozstrzygnąć można w drodze wykładni, z tego względu Sąd, na podstawie art. 158 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. Odnośnie zawartego we wniosku żądania przeprowadzenia rozprawy wskazać należy, iż zgodnie z art. 158 zdanie drugie ww. wskazanej ustawy postanowienie w przedmiocie wątpliwości co do treści wyroku sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wniosek strony o rozpatrzenie sprawy na rozprawie nie jest dla Sądu wiążący.