II SAB/Bd 45/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 15 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Józefa B. na bezczynność Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rynku Rolnego w B. w przedmiocie zażalenia na niezałatwienie w terminie sprawy zatwierdzenia umowy zbycia prawa do indywidualnej ilości referencyjnej postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] 2005 r. w Oddziale Terenowym Agencji Rynku Rolnego w B. został złożony wniosek o zatwierdzenie, w trybie art. 22 i 23 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 L o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. Nr 93, poz. 897; z późno zm.) umowy zbycia prawa do indywidualnej ilości referencyjnej, zawartej pomiędzy Marcinem G. a Różą B. (żoną skarżącego). Wniosek został zarejestrowany pod numerem [...]. W związku z niekompletnością wniosku pismem z dnia [...] 2006 L (nr Ldz.[...]) Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w B. (zwany dalej "Dyrektorem") wezwał Marcina G. do uzupełnienia braków formalnych wniosku, stosownie do art. 64 § 2 kpa. Wezwanie to, w dniu [...] 2006 r., doręczono także Róży B. Pismem z dnia [...] 2006 r. Róża i Józef B. wnieśli "odwołanie" do Prezesa Agencji Rynku Rolnego domagając się pozytywnego załatwienia sprawy wszczętej wnioskiem z dnia [...] 2005 r. "Odwołanie" to zostało w dniu [...] 2006 r. przekazane przez Prezesa Agencji Rynku Rolnego Dyrektorowi Oddziału Agencji w B. W dniu [...] 2006 r. Dyrektor, ze względu na nie zastosowanie się do wcześniejszego wezwania o uzupełnienie wniosku z dnia [...] 2005 L, wniosek ten, stosownie do art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, pozostawił bez rozpoznania (pismo nr Ldz.[...]). Pismo zawierające tą informację zostało doręczone Róży B. w dniu [...] 2006 r. W dniu [...] 2006 r. (data stempla pocztowego - k. 5) Józef B. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na brak rozpatrzenia "odwołania" z dnia [...] 2006 r. dotyczącego wniosku z dnia [...] 2005 r. (określanego przez skarżącego numerem [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 L o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych do postępowania w sprawach indywidualnych związanych z kwotowaniem produkcji mleka, rozstrzyganych przez Prezesa Agencji oraz dyrektora oddziału terenowego Agencji, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy wspomnianego kodeksu tj. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późno zm.; określanej powszechnie skrótem "kpa") będą miały zatem zastosowanie także w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia przez dyrektora oddziału terenowego Agencji Rynku Rolnego umowy zbycia przez producenta mleka prawa do indywidualnej ilości referencyjnej (art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.). Biorąc powyższe pod uwagę, jak też uznając, że o kwalifikacji prawnej oświadczenia danej osoby w formie pisemnej nie decyduje tytuł pisma, ale jego treść, należy zdaniem Sądu przede wszystkim ocenić jaki charakter ma "odwołanie" skarżącego i jego żony z dnia [...] 2006 r. Zauważyć trzeba, że "odwołanie" wyrażało przede wszystkim niezadowolenie z. "decyzji" Dyrektora polegającej na wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych wniosku, będącego konsekwencją oceny, iż zbyciu mogła podlegać mniejsza indywidualna ilość referencyjna, niż wskazano we wniosku. "Odwołanie" zostało sporządzone i przesłane organowi wyższego stopnia (Prezesowi Agencji) przed zakończeniem postępowania wszczętego wnioskiem z dnia [...] 2005 r. W istocie zatem zawarte w "odwołaniu" żądanie pozytywnego załatwienia sprawy, wniesione przed jej zakończeniem, do organu wyższego stopnia, powinno być, zdaniem Sądu, zakwalifikowane jako zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 kpa). Po rozpatrzeniu takiego zażalenia organ wyższego stopnia, o ile uzna je za uzasadnione, jest zobowiązany wydać w formie postanowienia rozstrzygnięcie, w którym wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości (art. 37 § 2 kpa). W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270; z późno zm.) kontrolując działalność administracji publicznej sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych a art. 3 § 2 pkt 1 - 4 tj. ww. ustawy tj. m.in. w sytuacji, kiedy organ powinien wydać postanowienie w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) oraz kiedy powinien wydać postanowienie w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3). Postanowienie, które organ administracji wyższego stopnia jest zobowiązany wydać w ramach art. 37 § 2 kpa nie spełnia żadnego z wymienionych kryteriów, nie służy bowiem na nie zażalenie, nie kończy postępowania w sprawie, ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. W rezultacie należy stwierdzić, że powołany przepis art. 3 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie poddaje kontroli sądu administracyjnego bezczynności organu administracji w przedmiocie wniesionego w trybie art. 37 kpa zażalenia na pozostawanie organu w zwłoce (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 marca 2001 r. sygn. akt I SAB 246/00, opubl. w elektronicznym Systemie Informacji Prawnej "LEX" pod nr 78952). Na marginesie należy zwrócić uwagę, że wniesienie owego zażalenia jest warunkiem koniecznym do późniejszego wniesienia skargi na bezczynność organu w przypadku nieuzasadnionego (zdaniem strony) pozostawienia podania (np. wniosku) bez rozpoznania. Wniesienie takiej skargi powinno jednak dokonać się również z zachowaniem trzydziestodniowego terminu, o którym mowa wart. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, liczonego od otrzymania postanowienia w odpowiedzi na zażalenie wniesione w trybie art. 37 § 1 kpa, lub - w przypadku braku rozstrzygnięcia w odpowiedzi na owo zażalenie - liczonego od upływu miesiąca od dnia złożenia zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 1998 r. sygn. akt I SAB/Gd 8/97, opublikowane w elektronicznym zbiorze orzecznictwa LEX pod nr 33599 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 2 czerwca 2005 r. sygn. akt II SAB/Bd 22/05, niepublikowane). Przepisy kpa nie zakazują przy tym stronie postępowania ponownego wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Ze względu na powyższe, skargę, jako wniesioną w przedmiocie nie należącym do właściwości sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzucił.