II SAB/Bd 7/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Dominika Znaniecka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi I. W., W. W. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie nabycia z mocy prawa własności nieruchomości gruntowej oddala skargę. Iwona i Włodzimierz W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. w zakresie nie wydania decyzji w sprawie wszczętego z urzędu postępowania w przedmiocie nabycia z mocy prawa własności nieruchomości gruntowej zabudowanej domem mieszkalnym, położonej we W. przy ul. Z. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...]. Z akt sprawy wynika, że w przedmiocie powyższej bezczynności skarżący już wcześniej wnieśli skargę do Sądu. Postanowieniem tut. Sądu z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bd 54/06 skarga została odrzucona z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia. Sąd nie uznał jako zażalenia wniesionego w trybie art. 37 Kpa do organu wyższego stopniem pisma skarżących z dnia [...] lipca 2006 r. Dalej z akt sprawy wynika, że powyższe pismo skarżących z dnia [...] lipca 2006 r. było przekazywane pomiędzy organami zgodnie z właściwością i następnie rozpoznane zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., który jest organem wyższego stopnia w przedmiotowej sprawie w stosunku do Prezydenta Miasta W. Kolegium uwzględniło zarzuty skarżących zawarte w powyższym zażaleniu i postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007 r., nr SKO [...], na podstawie art. 37 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zobowiązało Prezydenta Miasta W. do rozpoznania sprawy wszczętej z urzędu przez niego zawiadomieniem z dnia [...] kwietnia 2004 r., znak: [...], w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania postanowienia. Nadto organ wyższego stopnia w powyższym postanowieniu nakazał wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie. W uzasadnieniu ewidentnie stwierdzono bezczynność w przedmiotowej sprawie Prezydenta Miasta W. Decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. Prezydent Miasta W. [...] orzekł o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości zabudowanej powyższym domem mieszkalnym. Ustalił opłaty za przekształcenie oraz orzekł o kosztach przekształcenia. Na skutek wniesionego odwołania przez skarżących, Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. orzeczeniem z dnia [...] kwietnia 2007 r., Nr [...], uchyliło zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości i umorzyło postępowanie pierwszej instancji. W wyniku kontroli legalności przez Sąd powyższej decyzji Kolegium, wyrokiem z dnia 26 września 2007 r. oddalono skargę jako nieuzasadnioną. Sąd w uzasadnieniu wyroku stwierdził, że w zakresie przepisów art. 416, art. 417, art. 4171 § 3 Kodeksu cywilnego orzekanie przez organy administracji w kwestii orzeczenia o stwierdzeniu we właściwym postępowaniu niezgodności z prawem niewydania decyzji, pozostaje poza granicami sprawy rozpoznawanej przez ten organ. Sąd dodał również, że cechy żądanego przez skarżących orzeczenia posiadałby wyrok sądu administracyjnego orzekający o zasadności skargi na bezczynność organu. W następstwie powyższego wyroku skarżący wnieśli w dniu [...] stycznia 2008 r. skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. wykazując w jej treści szkodę którą ponieśli. Wezwaniem z dnia [...] lutego 2008 r. Sąd wezwał skarżących o wykazanie, czy złożyli do organu wyższego stopniem zażalenie w trybie art. 37 Kpa. W udzielonej odpowiedzi na wezwanie skarżący przesłali m.in. pośród innych dokumentów zażalenie z dnia [...] grudnia 2006 r. skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, argumentując stanowisko przedwczesnym wniesieniem skargi z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę m.in. decyzji administracyjnych pod względem ich zgodności prawem materialnym i przepisami procesowymi stosując przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej zwane p.p.s.a., Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270). Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi i orzeka w granicach danej sprawy. Badając w ten sposób sprawę objętą skargą Sąd nie stwierdził naruszenia prawa polegającego na bezczynności organu, skarga jest więc nieuzasadniona. Sąd uznał dopuszczalność skargi w zakresie wyczerpanego toku instancji z uwagi na przesłane zażalenie z dnia [...] grudnia 2006 r. skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. po wydaniu postanowienia Sądu z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. akt II SAB/Bd 54/06. Przechodząc do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd stwierdził, że w sprawie nie ma bezczynności, gdyż w dniu wyniesienia skargi do Sądu wydana była już decyzja kończąca wszczęte z urzędu postępowanie (z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...]). Zgodnie z przepisami prawa tylko w przypadku naruszeń prawa, określonych w art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może zobowiązać organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Artykuł 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a przewiduje wniesienie skargi na bezczynność organów w przypadkach przewidzianych w pkt 1-4. Na podstawie więc komentowanego przepisu skarga ta przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4. W literaturze przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Postępowanie..., s. 84). Na podstawie akt administracyjnych sprawy Sąd potwierdza, że przed wydaniem decyzji przez Prezydenta Miasta W. z dnia [...] lutego 2007 r. utrzymywała się rażąca bezczynność ze strony tego organu w związku z niezakończonym wszczętym z urzędu postępowaniem zawiadomieniem z dnia [...] kwietnia 2004 r. Ostatecznie doszło jednak do wydania decyzji w sprawie i bezczynność przestała istnieć. W rozpoznawanej sprawie zatem nie istniała bezczynność ze strony organu w dniu wniesienia skargi do Sądu. Sprawa została zakończona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które rozstrzygnięciem z dnia [...] kwietnia 2007 r. SKO - [...], uchyliło decyzję organu I instancji i umorzyło postępowanie wszczęte z urzędu w dniu [...] kwietnia 2004 r. Wobec powyższego Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270), skargę oddalił.