II SAB/Bd 78/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na bezczynność Komendanta [...] Policji w [...] w przedmiocie rozpoznania skargi na nienależyte wykonywanie czynności przez funkcjonariuszy Policji postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] stycznia 2013 r. K. M. złożyła do Komendanta [...] Policji w [...] skargę na nienależyte wykonywanie czynności przez funkcjonariuszy Policji w związku z interwencją przeprowadzoną w dniu [...] grudnia 2012 r. przez funkcjonariuszy Policji z Wydziału [...] oraz pracownika służby dyżurnej Komendy [...] Policji w [...]. Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. Komendant [...] Policji w [...] na podstawie art. 232 kpa przekazał skargę do załatwienia Komendantowi [...] Policji w [...], jednocześnie informując o powyższym skarżącą. Następnie pismem z dnia [...] lutego 2013 r. Komendant [...] Policji w [...] zawiadomił K. M. o sposobie załatwienia skargi. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Komendanta [...] Policji w [...], K. M. wniosła o zobowiązanie Komendy [...] Policji w [...] do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie 14 dni od daty doręczenia organowi, o zobowiązanie Komendy [...] Policji do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy terminie, ponadto w przypadku uwzględnienia skargi o orzeczenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa lub, że naruszenie nie było rażące, ponadto o uznanie nieważności decyzji administracyjnej w postaci nałożonego mandatu karnego z powodów formalnych oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, bowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też Sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1 - 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej jako P.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.,sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sąd obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają, stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Komendanta [...] Policji w [...] w sprawie ze skargi na nienależyte wykonywanie czynności przez funkcjonariuszy Policji w związku z interwencją przeprowadzoną w dniu [...] grudnia 2012 r. przez funkcjonariuszy Policji z Wydziału [...] oraz pracownika służby dyżurnej Komendy [...] Policji w [...]. W ocenie Sądu, powyższa skarga należy do kategorii skarg określonych w art. 227 k.p.a., w dziale VIII "Skargi i wnioski", bowiem w pełni odpowiada kryteriom przewidzianym dla skargi obywatelskiej (powszechnej). Zgodnie z powołanym przepisem, przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie ze skargi powszechnej ma charakter postępowania administracyjnego uproszczonego, w którym nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, a tylko zawiadamia się ich o podjętych działaniach, nie ma toku instancji oraz standardowych środków zaskarżenia. Postępowanie takie kończy się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia skargi. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wydania przez organ rozpoznający skargę jakiegokolwiek aktu lub czynności, które podlegałyby kontroli sądowoadministracyjnej. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, do skarg i wniosków na działalność organów państwowych i samorządowych, uregulowanych przepisami działu VIII k.p.a. nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga jako niedopuszczalna, podlega w takim przypadku odrzuceniu (por. m.in. opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej poprzez stronę internetową http://orzeczenia.nsa.gov.pl/: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2004 r. II SAB/Wa 193/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r. OSK 1110/04, , postanowienia WSA w Gorzowie Wielkopolskim II SA/Go 417/09, postanowienie WSA w Poznaniu III SA/Po 357/08). Stanowisko takie prezentuje także doktryna prawa, gdzie stwierdza się, że zawiadomienie o załatwieniu skargi nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na jego niezgodność z prawem, albowiem ta kategoria czynności różnego rodzaju organów państwowych i organizacji społecznych nie mieści się w wyliczeniu aktów zaskarżalnych do sądu administracyjnego (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2000, str. 770). Skoro zatem skarga K. M. nie mieści się w kategorii spraw z zakresu administracji publicznej, które wymienia art. 3 § 2 P.p.s.a., stwierdzić należy, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.