II SAB/Bd 88/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę K. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w wydaniu decyzji kończącej postępowanie, wszczęte jej wnioskiem z dnia [...] maja 2011 r. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] kwietnia 2002 r. w sprawie podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników. W odpowiedzi na skargę Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wniósł o jej odrzucenie w trybie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej jako P.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Skarżąca zarzuciła Prezesowi KRUS bezczynność w wydaniu decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji z dnia 1 kwietnia 2002 r. w sprawie podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników (art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników - Dz. U. z 2008 r., Nr 50, poz. 291 ze zm., zwanej dalej "u. s. r."). Zgodnie z art. 36 ust. 3 u. s. r. od decyzji w sprawach, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1 - 9 u. s. r., a także w przypadku niewydania decyzji przysługuje odwołanie do sądu w terminach i na zasadach określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu odrębnym w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Powyższe wskazuje, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych przewidziano drogę postępowania przed sądem powszechnym (art. 4778 K.p.c. w zw. z art. 476 § 3 in fine K.p.c.), a nie administracyjnym. Zgodnie bowiem z art. 476 § 3 K.p.c. przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się także sprawy wszczęte na skutek niewydania przez organ rentowy decyzji we właściwym terminie. Stosownie zaś do art. 476 § 4 in fine K.p.c. przez organ rentowy rozumie się także Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Przepis art. 36 ust. 3 u. s. r. wyłącza kognicję sądów administracyjnych w sprawach decyzji dotyczących ubezpieczeń społecznych rolników, a wydawanych przez Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Brak jest przy tym podstaw do różnicowania właściwości sądów w sprawach dotyczących podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników w zależności od tego, czy skarga na bezczynność dotyczy wydania decyzji w trybie zwykłym, czy też nadzwyczajnym, np. stwierdzenia nieważności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1425/10). Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.