II SO/Bd 16/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia [...] [...] w W. o wymierzenie Prokuratorowi grzywny postanawia wymierzyć Prokuratorowi grzywnę w wysokości [...] ([...]t) zł. W dniu [...] października 2015 r. Stowarzyszenie [...] [...] w W. złożyło wniosek o wymierzenie Prokuratorowi grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia [...] lipca 2015 r. na bezczynność tego organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Skarżące Stowarzyszenie podkreśliło, że skarga nie została przekazana przez organ Sądowi w terminie określonym w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015r., poz. 2058). W odpowiedzi na wniosek, Prokurator podniósł, że w sytuacji, gdy wniosek Stowarzyszenia nie spełniał wymogów informacji publicznej brak jest podstaw do stosowania w niniejszej sprawie przepisów o dostępie do informacji publicznej oraz podkreślił, że sąd, rozpoznający wniosek o wymierzenie grzywny, nie jest zobligowany do jej wymierzenia. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2016r., sygn. akt II SO 19/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił wymierzenia grzywny zgodnie z wnioskiem, nie uznając przekroczenia terminu za znaczny. Po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez stronę skarżącą, Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 21 czerwca 2016r. wydanym w sprawie o sygn. akt I OZ 461/16, uchylił zaskarżone postanowienie, przekazując sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania. NSA wskazał w uzasadnieniu, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy istniały podstawy do wymierzenia Prokuratorowi [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718), dalej powoływanej jako P.p.s.a. Sąd drugiej instancji nakazał także tut. Sądowi poddać ocenie wszystkie okoliczności mogące mieć wpływ na wymierzenie organowi grzywny, jak i na jej wysokość. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 P.p.s.a., sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W sprawie niniejszej, strona skarżąca złożyła do sądu wniosek o wymierzenie organowi grzywny, z uwagi na nieprzekazanie do sądu skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wymierzenie grzywny jest instytucją, o której stanowi art. 55 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, czyli przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów). Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Biorąc pod uwagę, że w sprawie, z uwagi na przedmiot skargi, która nie została do sądu przekazana w terminie, zastosowanie mają przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, uwzględnić należy art. 21 pkt 1 tej ustawy, zgodnie z którym do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W przedmiotowej sprawie, strona skarżąca wniosła w dniu [...] lipca 2015 r. (wpływ do organu [...] sierpnia 2015r.) skargę na bezczynność Prokuratora w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Organ przekazał skargę do Sądu w dniu [...] października 2015r. W dniu wpływu skargi do Sądu, [...] października 2015r., Stowarzyszenie [...] [...] w W. złożyło wniosek o wymierzenie Prokuratorowi grzywny. Biorąc pod uwagę przepis określający termin do wniesienia skargi w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej, organ obowiązany był do przekazania skargi na bezczynność do dnia [...] sierpnia 2015r. Skarga natomiast przekazana została w dniu [...] października 2015r. Powyższe oznacza przekroczenie terminu do przekazania skargi o bez mała dwa miesiące. Jak wskazał NSA, powołując się na uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (publ. ONSA/WSA 2010/1/2), grzywna z art. 55 § 1 P.p.s.a. ma mieszany tj. dyscyplinująco-restrykcyjny charakter. Jej celem jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i swoim stanowiskiem, ale także ma ona być sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości. Jak podkreślił sąd drugiej instancji, przywołana regulacja konstytucyjna odnosi się do sądu, a nie do organu administracji publicznej, to jednak działanie sądu jest w tym wypadku uzależnione od dokonania przez organ czynności wymienionych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Uwzględniając wytyczne zawarte w postanowieniu wydanym w sprawie o sygn. akt I OZ 461/16, stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej – z uwagi na niekwestionowane uchybienie przez organ terminu do przekazania skargi oraz złożenie w tym przedmiocie stosownego wniosku przez stronę skarżącą – zachodzą w sprawie niniejszej przesłanki do wymierzenia organowi grzywny. Podkreślenia wymaga, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na powody. Jednakże przy wymierzaniu grzywny Sąd bierze pod uwagę przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. W sprawie niniejszej okoliczności wskazane przez organ w odpowiedzi na wniosek nie są okolicznościami, które wyjaśniają brak winy organu. Organ nie dokonuje merytorycznej oceny wniosku, jest to bowiem rzecz Sądu. Ma bezwzględny obowiązek przekazania skargi do Sądu bez dokonywania jej kwalifikacji, oceny natomiast, czy żądana informacja była, czy też nie, informacją publiczną, dokona Sąd na etapie rozpoznawania skargi na bezczynność. Nadmienić należy w tym miejscu, że w sprawie ze skargi S. O. na bezczynność Prokuratora [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, Sąd, wyrokiem z dnia 2 marca 2016r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SAB/Bd 97/15 zobowiązał Prokuratora [...] do rozpatrzenia wniosku S. O. z dnia [...] kwietnia 2015r. w terminie 30 dni od doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdzając jednocześnie, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Podkreślenia wymaga jednak, że skarga odnosiła się do bezczynności organu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, to organ winien był ją przekazać do sądu wraz z o odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni. Powyższemu terminowi organ uchybił, wobec czego wymierzenie grzywny okazało się zasadne. W tym stanie rzeczy Sąd, biorąc pod uwagę długość przekroczenia terminu oraz okoliczność, że jest to pierwsze uchybienie przez organ terminu do przekazania skargi, wymierzył na podstawie art. 55 § 1 organowi grzywnę w wysokości wskazanej w sentencji postanowienia.