SA/Bd 2430/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik (spr.) Asesor WSA Ireneusz Fornalik Protokolant Hanna Szpunar-Radkowska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. W., S. S. na uchwałę Rady Miasta i Gminy L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia statutu Rady Miasta i Gminy L. postanawia odrzucić skargę W dniu [...] Rada Miasta i Gminy w L. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie statutu Miasta i Gminy L. W § 107 statutu, na podstawie upoważnienia wynikającego z art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) określone zostały zasady działania klubów radnych, w tym między innymi, iż warunkiem utworzenia klubu jest zadeklarowanie w nim udziału co najmniej 5 radnych. Wymieniona uchwała podjęta została większością 13 głosów przy 2 głosach przeciwnych. Pismem z dnia [...] Przewodniczący Klubu Radnych Niezależnych w L. S. S. zwrócił się do Wydziału Prawnego i Nadzoru Urzędu Wojewódzkiego - Delegatura w W., jako nadzorującego działalność ustawodawczą organów samorządu terytorialnego, o ustosunkowanie się do podniesionego w tymże piśmie zarzutu niezgodności z ustawą o samorządzie gminnym wskazanego wyżej unormowania statutu ustalającego dla utworzenia klubu limit co najmniej 5 radnych, ograniczający możliwość powstawania klubów radnych reprezentujących w radzie różne opcje. W odpowiedzi z dnia [...] na powyższe pismo Dyrektor Wydziału Prawnego i Nadzoru Urzędu Wojewódzkiego - Delegatura w W. poinformował S. S., że nie podziela jego stanowiska w przedmiocie sprzeczności § 107 statutu z art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. W dniu [...] radni Rady Miasta i Gminy L. - S. S. i S. W. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy skargę na uchwałę nr [...] z dnia [...] wnosząc o jej uchylenie w zakresie dotyczącym zatwierdzenia unormowania § 107 statutu Rady Miasta i Gminy L. w przedmiocie limitu osobowego, wymaganego przy tworzeniu klubu radnych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż zadeklarowanie już przez 3 radnych chęci utworzenia klubu winno stanowić wystarczającą podstawę powstania klubu, zaś limit 5 osób przy 15-osobowym składzie rady uniemożliwia w praktyce tworzenie klubów w sytuacji, gdy rada ta zdominowana jest przez przedstawicieli jednej opcji, a liczba radnych reprezentujących pozostałe opcje jest niewielka. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta i Gminy L. wniosła o jej oddalenie, gdyż art. 23 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym ani żaden inny przepis nie zawiera dyrektyw co do minimalnej liczby radnych w klubie, wobec czego sama rada ma prawo decydować o liczebności klubów radnych. Z odpowiedzi nadto wynika, że skarżący należący do Klubu Radnych Niezależnych kierują się tylko własnym interesem, a nie interesem wszystkich radnych, gdyż w ostatnim czasie liczba radnych niezależnych w Radzie zmniejszyła się z sześciu do czterech osób, co grozi likwidacją tego klubu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z uwagi na niezakończenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie do dnia 31 grudnia 2003 r., stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) rozpoznanie skargi nastąpiło na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn formalnych, bez badania jej merytorycznego zarzutu. Przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) daje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwały podjętej przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej przez każdego, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone taką uchwałą - po bezskutecznym wezwaniu organu gminy do usunięcia naruszenia. Skarżący, kwestionując ograniczenie możliwości tworzenia klubów radnych jako członkowie jednego z klubów Rady Miasta i Gminy L. wykazali tym samym naruszenie ich interesu prawnego, a zatem są w myśl cytowanego przepisu legitymowani do wniesienia skargi, zaś zawierający sprzeczne, ich zdaniem, z ustawą unormowanie statut tejże Rady Miasta i Gminy przyjęty zaskarżoną uchwałą, będący aktem prawa miejscowego, jest niewątpliwie aktem z zakresu administracji publicznej. Wniesienie do sądu administracyjnego skargi winno jednak być, jak wynika z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r., poprzedzone zwróceniem się (zwłaszcza pisemnym) do Rady Miasta i Gminy L. o usunięcie naruszenia prawa poprzez odpowiednią zmianę kwestionowanego unormowania § 107 statutu. Od dnia zawiadomienia stron przez Radę o negatywnym stanowisku wobec tego żądania, a w przypadku braku odpowiedzi - od upływu 2-miesięcznego terminu wskazanego w art. 35 § 3 kpa - zaczyna dopiero biec wymieniony w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) termin 30 dni do wniesienia do Sądu skargi. Pozostaje poza sporem, że skarżący nie wyczerpali trybu postępowania wymaganego przepisem art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i wnieśli skargę bezpośrednio do Sądu, nie występując wcześniej z odpowiednim wezwaniem do Rady Miasta i Gminy L. W związku z tym, uznając skargę za niedopuszczalną, należało ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucić. Odrzucenie skargi nie pozbawia stron możliwości ponownego zaskarżenia uchwały nr [...] po spełnieniu powyższego, zawartego w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. warunku.