SA/Bd 2571/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA Mirella Łent Protokolant Hanna Szpunar-Radkowska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Cukrowni "K." S.A. na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę SA/Bd 2571/03 UZASADNIENIE Uchwałą z dnia [...] nr [...] Rada Miejska w K. na podstawie art. 26 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym /tekst jedn. Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm./ uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w miejscowości K., gmina K. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą uchwałę wniosła Cukrownia K. S.A. w K. domagając się jej uchylenia jako niezgodnej z prawem, a w szczególności z przepisami art. 18 ust.2 pkt1 i art. 18 ust.2 pkt 8 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w K. wniosła o jej oddalenie, a na rozprawie w dniu 29 stycznia 2004r. jej pełnomocnik zmodyfikował stanowisko w sprawie wnosząc o odrzucenie skargi wobec nie wyczerpania przez stronę skarżącą trybu postępowania określonego w art. 52§3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr153, poz.1270). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Na wstępie należy wyjaśnić, że niniejsza skarga wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz.368 ze zm.). Ustawa ta utraciła moc z dniem 31 grudnia 2003r. na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1271 ze zm.), a zgodnie treścią art. 97§1tej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr153, poz.1270). Zgodnie z art. 52§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżania, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52§2 cyt. ustawy), zaś zgodnie z art. 52§3, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem jej do sądu wezwać właściwy organ na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym albo zwrócenie się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Pozostaje poza sporem, że skarżąca z takim wezwaniem nie zwróciła się do organu samorządowego, natomiast wniosła skargę bezpośrednio do Sądu, bez wyczerpania trybu przewidzianego w art. 52§3 u.p.s.a. Tym samym nie został spełniony warunek formalny dopuszczalności wniesienia skargi do Sądu. Możliwość zakwestionowania uchwały organu samorządowego w trybie przewidzianym w art.101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) uzależniona jest od wyczerpania trybu przewidzianego w art. 52§3 u.p.s.a. Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd na podstawie art.58§1 pkt.6 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.