SA/Bd 3229/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Grzęda, Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak, Protokolant Małgorzata Kraus, po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. M. na decyzję Wojewody K.-P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego oddala skargę Wojewoda K.-P. decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 37 n ust. 2 ustawy z 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz. U. z 2003r. Nr 58, poz. 514 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania S. M. od decyzji Starosty W. z dnia [...] nr [...] w sprawie zawieszenia prawa do świadczenia przedemerytalnego - orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że decyzją Starosty W. z dnia [...] orzeczono o przyznaniu S. M. od dnia 01.01.2003r. prawa do świadczenia przedemerytalnego. W dniu 19.09.2003r. zainteresowany złożył w PUP w W. zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu sporządzone przez A. S.A. w W. i jednocześnie złożył wniosek o ponowne przeliczenie emerytury z uwzględnieniem zarobków za lata 1999-2002. W związku z tym, iż zainteresowany w miesiącu sierpniu osiągnął przychód z tytułu uzyskanego dochodu (nagroda roczna za 2002r.) oraz otrzymywanego świadczenia przedemerytalnego łącznie w kwocie przekraczającej 200% kwoty zasiłku, organ I instancji decyzją z dnia [...] orzekł o zawieszeniu prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia 01.08.2003r. do 31.08.2003r. Od decyzji tej S. M. wniósł odwołanie. Organ odwoławczy zauważył, że materialno-prawną podstawę w tym względzie stanowi art. 37 n ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedno Dz. U. z 2003r. Nr 58, poz. 514 z późno zm.) zgodnie z którym prawo do świadczenia przedemerytalnego ulega zawieszeniu m.in. w przypadku osiągania przychodów z tytułów innych niż wymienione w pkt 1 i 2 art. 37 n ust. 2, z wyłączeniem przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku podatnika podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz uzyskiwania diet i innych należności pieniężnych przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich, jeżeli łączna kwota uzyskanych przychodów w danym miesiącu z tych tytułów oraz z tytułu świadczenia przedemerytalnego byłaby wyższa od kwoty 200% zasiłku, o którym mowa wart. 24 ust. 1. W wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono, iż w dniu 5 sierpnia 2003r. były pracodawca dokonał wypłaty S. M. nagrody w wysokości [...] zł (brutto) za wyniki 2002 roku. Nagroda w całości wypłacona była jednorazowo. Fakt późniejszej, niż w ostatnim dniu trwania stosunku pracy, wypłaty nagrody za wyniki uzyskane w okresie wykonywania pracy, stosownie do art. 37 n ust. 2 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, skutkuje zawieszeniem wypłaty świadczenia przedemerytalnego w miesiącu, w którym przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych łącznie z pobranym świadczeniem przedemerytalnym przekroczy 200% kwoty zasiłku dla bezrobotnych. S. M. niewątpliwie w miesiącu sierpniu 2003 roku osiągnął przychód w kwocie przekraczającej 200% zasiłku dla bezrobotnych. Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy stwierdził, że brak było podstaw do zmiany decyzji organu I instancji. Od powyższej decyzji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł S. M. Skarżący zarzucił, że osiągnięty przez niego w sierpniu 2003 roku dochód z Zakładów Azotowych A. S.A. był dochodem dotyczącym zatrudnienia trwającego do 30.12.2002r. Zakład nie mógł wcześniej wypłacić nagrody rocznej za rok 2002, ponieważ termin wypłaty tego świadczenia przypada ustawowo na rok następny. Według skrżącego nie wystąpiły więc przesłanki powodujące uzyskanie jakiegokolwiek dochodu po dniu przyznania mu świadczenia przedemerytalnego. Wojewoda K.-P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uwzględniając zebrany przez organy obu instancji materiał dowodowy należało uznać, że w sprawie zaistniały podstawy do zawieszenia przysługującemu skarżącemu prawa do świadczenia przedemerytalnego w okresie od dnia 01.08.2003r. do dnia 31.08.2003r. w związku z wypłaconą skarżącemu przez byłego pracodawcę nagrodą roczną. Słusznie uznały organy pierwszej i drugiej instancji, że uzyskanie przez skarżącego w sierpniu 2003 roku nagrody za wyniki 2002 roku tj. z okresu wykonywania pracy zarobkowej, w sytuacji gdy od 1 stycznia 2003 roku przysługiwało mu prawo do świadczenia przedemerytalnego skutkowało tym, że osiągnięty przychód z obu tytułów był wyższy od kwoty 200% zasiłku, o którym mowa wart. 24 ust. 1 ustawy z dnia 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jednolity Dz. U. z 2003r. Nr 58, poz. 514 ze zm.). W ustalonych okolicznościach faktycznych trzeba było przyjąć, że skarżący osiągnął przewidziany wart. 37 n ust. 2 pkt 3 cyt. wyżej ustawy przychód z innych tytułów niż podjęcie pozarolniczej działalności czy podjęcie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej i to w warunkach uzasadniających zawieszenie prawa do świadczenia przedemerytalnego. Zaznaczyć przy tym należy, że w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych otrzymane przez skarżącego, jako podatnika, pieniądze z tytułu nagrody rocznej są przychodem z innych źródeł, o których mowa wart. 10 ust. 1 pkt 9, art. 11 i art. 20 ust. 1 wymienionej ustawy z 26.07.1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.). Z tych wszystkich względów zarzuty skargi należało uznać za bezzasadne. Sąd dokonując kontroli na mocy art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) doszedł do wniosku, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego, zaś w toku postępowania poprzedzającego jej wydanie nie doszło do uchybienia przepisom proceduralnym. W konsekwencji skarga podlegała oddaleniu, na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.