I SA/Gd 1010/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Dorota Kotlarek, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi B. P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w na decyzję Dyrektora Izby Celnej w z dnia 23 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru oddala skargę. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu przez "A" Sp. z o.o. z siedzibą w K. towarów objętych procedurą dopuszczenia do obrotu na podstawie zgłoszenia celnego z dnia 21 maja 2015 roku. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej wskazał, że w dniu 21 maja 2015 r. Spółka z o.o. "B", działająca jako przedstawiciel bezpośredni Spółki z o.o. "A", złożyła zgłoszenie celne o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu towarów w postaci klamry nierdzewnej mocującej plandekę wraz z taśmą i hakiem metalowym zakupione na podstawie faktury nr [...] z dnia 2 kwietnia 2015 r. Zgłoszenie celne spełniało wymogi formalne, zostało więc przyjęte i zarejestrowane pod numerem [...] w dniu 21 maja 2015 r. Dla importowanego towaru zadeklarowano kod TARIC 8716 90 90 90, dla którego w dniu importu obowiązywała stawka celna 1,7% i stawką podatku VAT 23%. Po przeprowadzeniu weryfikacji polegającej na kontroli ww. zgłoszenia celnego, Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie w sprawie klasyfikacji taryfowej oraz należności celnych dla towaru ujętego w zgłoszeniu celnym z dnia 21 maja 2015 r. Z kolei postanowieniem z dnia 18 stycznia 2016 r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia w prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów objętych ww. zgłoszeniem celnym. Organ pierwszej instancji w oparciu o zebrany materiał dowodowy decyzją z dnia 25 marca 2015 r. uznał, że towar ujęty w ww. zgłoszeniu celnym tj. pasy zabezpieczające plandekę pojazdu z napinaczami, przeznaczone do mocowania i zabezpieczania plandeki należy klasyfikować do kodu TARIC 6307 90 98 99, właściwego dla pozostałych, gotowych artykułów włókienniczych ze stawką celną erga omnes 6,3%, określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych podlegających retrospektywnemu księgowaniu i orzekł o poborze odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne (t,j,: Dz. U. z 2015 r. poz. 858 z późn. zm.). Pismem z dnia 20 kwietnia 2016 r. strona odwołała się od powyższej decyzji do Dyrektora Izby Celnej , który decyzją nr [...] z dnia 23 czerwca 2016 r. uchylił zaskarżoną decyzję organu celnego pierwszej instancji w części dotyczącej rodzaju towaru, a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W konsekwencji wydania rozstrzygnięcia w sprawie celnej Naczelnik Urzędu Celnego wydał decyzję z dnia 25 marca 2016 r., w której określił dla towarów objętych ww. zgłoszeniem celnym: - podatek od towarów i usług z tytułu importu towarów (B00) w łącznej wysokości 10,908,00 PLN; - orzekł o poborze odsetek, wynikających z art. 37 ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług od kwoty 472,00 zł. Od powyższej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego "A" Spółka z o.o. reprezentowana przez radcę prawnego złożyła odwołanie, wnosząc o: - uchylenie w całości decyzji organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania w sprawie względnie podjęcie decyzji co do istoty sprawy, lub - uchylenie w całości decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji, - niepobieranie odsetek wynikających z art. 65 ustawy Prawo celne. Dodatkowo w treści uzasadnienia strona wskazała na zasadność przeprowadzenia dowodu z opinii niezależnego biegłego, który w sposób jednoznaczny oceniłby, czy importowany towar wyłącznie lub zasadniczo stosowany jest w budowie przyczep/naczep. Dyrektor Izby Celnej uzasadniając swoje stanowisko w sprawie podniósł, że rozpatrując odwołanie organ drugiej instancji nie jest związany sformułowanymi w nim zarzutami. Granice postępowania wyznaczają bowiem ogólne zasady postępowania, zawarte w Rozdziale 1 Działu IV ww. ustawy, które obligują organ odwoławczy do czuwania nad zgodnością z prawem rozstrzygnięć wydanych przez organ pierwszej instancji i nakładają obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Nie budzi natomiast wątpliwości, że uzasadnienie decyzji organu drugiej instancji powinno przede wszystkim wyjaśnić zaistniałe w sprawie niejasności i obejmować merytoryczne ustosunkowanie się do sformułowanych przez stronę zarzutów. W niniejszej sprawie dotyczą one kwestii ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej, a w konsekwencji retrospektywnego zaksięgowania należnego cła, którego obowiązek zapłaty nakłada na stronę decyzja Naczelnika Urzędu Celnego , co wpłynęło na wielkość podstawy i kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu. Przy czym, sformułowane przez stronę w uzasadnieniu odwołania kwestie, odnoszą się do zagadnień celnych, wyjaśnionych już w odrębnym postępowaniu celnym i rozstrzygniętych przez Dyrektora Izby Celnej decyzją z dnia 23 czerwca 2016 r., niemniej Dyrektor Izby odniósł się do tych zarzutów. Przywołując przepisy Wspólnotowego Kodeksu Celnego Zintegrowanej Taryfy Wspólnot Europejskich (TARIC) i Noty Wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego (M.P. Nr 86 z 2006 roku, poz. 880) Dyrektor Izby skonstatował, że produkt będący przedmiotem importu, to pas z tkaniny, obrobiony i wykończony, połączony napinaczem z jednej strony oraz hakiem z drugiej poprzez wykonanie zaszewki i zszycie ze względu na swój skład i przeznaczenie powinien być przypisany do kodu TARIC 6307909890 Wspólnej Taryfy Celnej obejmującego pozostałe wyroby gotowe, ze stawką erga omnes w wys. 6,3% od wartości towaru. Zmiana klasyfikacji taryfowej towarów spowodowała konieczność określenia niezaksięgowanej kwoty należności celnych podlegających retrospektywnemu zaksięgowaniu. Dyrektor Izby Celnej podniósł również, że zgodnie z art. 37 ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług: "W przypadku, gdy kwota podatku należnego z tytułu importu towarów została określona w decyzjach, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34, naczelnik urzędu celnego pobiera od niepobranej kwoty podatku odsetki z uwzględnieniem wysokości i zasad obowiązujących dla poboru odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, z tym że ich wysokość jest liczona od dnia następującego po dniu powstania obowiązku podatkowego do dnia powiadomienia o wysokości należności podatkowych. Odsetek nie pobiera się, jeżeli podatnik udowodni, że wykazana w zgłoszeniu celnym nieprawidłowa kwota podatku była spowodowana okolicznościami niewynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania". Z cytowanego przepisu wynika, że obowiązek zapłaty odsetek powstaje z mocy prawa i wynika z samego faktu wystąpienia zaległości podatkowej. Zdanie drugie omawianego przepisu wskazuje wprawdzie przypadki, w których odsetki nie są pobierane, jednak żadna z tych przesłanek nie wystąpiła w rozpatrywanej sprawie. W opinii Dyrektora Izby Celnej nie można mówić o okolicznościach niezależnych od strony, które spowodowały wykazanie nieprawidłowej kwoty podatku od towarów i usług w zgłoszeniu celnym. Strona w zgłoszeniu celnym zadeklarowała nieprawidłową klasyfikację taryfową towarów i w konsekwencji uiściła kwotę wynikającą z długu celnego w niższej wysokości niż należna. Niezaksięgowana kwota należności celnych podlegająca retrospektywnemu zaksięgowaniu została ustalona w późniejszej celnej decyzji organu celnego pierwszej instancji w związku z ustaleniem prawidłowej klasyfikacji taryfowej, w której orzeczono także o odsetkach wynikających z art. 65 ust. 5 Prawa celnego. Zadeklarowanie nieprawidłowego kodu TARIC dla sprowadzonych towarów skutkowało także błędnym określeniem podstawy opodatkowania podatkiem VAT z tytułu importu i kwoty tego podatku. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej strona nie przedstawiła dowodów wskazujących na akty staranności poczynione w celu uchronienia się od stosowania nieprawidłowej klasyfikacji taryfowej. Zgodnie z art. 199 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego złożenie w urzędzie celnym zgłoszenia podpisanego przez zgłaszającego lub jego przedstawiciela czyni zgłaszającego lub jego przedstawiciela odpowiedzialnym, zgodnie z obowiązującymi przepisami, za prawdziwość informacji podanych w zgłoszeniu, autentyczność załączonych dokumentów oraz przestrzeganie wszelkich obowiązków odnoszących się do objęcia danych towarów odpowiednią procedurą. Importer działał przez wyspecjalizowanego pełnomocnika, jakim jest licencjonowany agent celny. Tym samym organ odwoławczy uznał, że przesłanka "braku racjonalnej możliwości wykrycia błędu przez osobę zobowiązaną" nie została spełniona. Profesjonalny pełnomocnik winien dołożyć wszelkich starań, w celu dokonania prawidłowego zgłoszenia celnego i niezasadne byłoby założenie, że agent celny nie posiada wiedzy z zakresu klasyfikacji taryfowej. Wobec powyższego organ odwoławczy nie znalazł przesłanek dających podstawy do odstąpienia od retrospektywnego zaksięgowania należności celnych, uznając, że Naczelnik Urzędu Celnego zasadnie orzekł o poborze odsetek wynikających z art. 37 ust. 1 a) ustawy o podatku od towarów i usług, co oznacza, że zarzut naruszenia tego przepisu jest nieuzasadniony. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej stan faktyczny w rozpoznawanej sprawie został ustalony prawidłowo, przy uwzględnieniu wszystkich dowodów zebranych w toku postępowania. Wszystkie dowody zostały poddane poprawnej ocenie. Również przepisy prawa materialnego nie zostały naruszone. Bezspornie zostało udowodnione jaki towar był przedmiotem importu. Dowody dostarczone przez stronę w toku prowadzonego postępowania przez organ pierwszej instancji nie pozostawiają wątpliwości w tym zakresie. Mając na uwadze powyższe, organ odwoławczy stwierdził, że Naczelnik Urzędu Celnego prawidłowo określił klasyfikację taryfową wyżej opisanego towaru. Określone decyzją Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 25 marca 2016 r. elementy kalkulacyjne w nowej wysokości tj. stawka celna erga omnes 6,3% oraz wyższa kwota należności celnych (A00) wpłynęły na wielkość podstawy i kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu. W myśl art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. Nr 177 poz. 1054 z 2011 r.), import towaru podlega opodatkowaniu. Art. 19a ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, stanowi zasadę, że obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego. Zgodnie z art. 201 Wspólnotowego Kodeksu Celnego dług celny powstaje z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego. Oznacza to, że z tym momentem - przyjęcia zgłoszenia celnego - powstaje jednocześnie dług celny i obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów. W myśl art. 30 b) ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło, a zatem określenie niezaksięgowanej kwoty należności celnych (A00) podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 2.053,00 PLN spowodowało zmianę podstawy opodatkowani przedmiotowego towaru z tytułu importu. Stawka podatku VAT wynosiła w dniu powstania obowiązku podatkowego 23% (art. 146 a, pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług). Mając zatem na uwadze wyżej przytoczone przepisy prawa, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż Naczelnik Urzędu Celnego zasadnie określił podatek od towarów i usług (B00) w wysokości 10.908,00 PLN w odniesieniu do towaru odprawionego zgłoszeniem celnym z dnia 21 maja 2015 r. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego, jak i obowiązujących przepisów prawa, należy stwierdzić, iż rozstrzygnięcie dokonane przez Naczelnika Urzędu Celnego w zaskarżonej decyzji jest prawidłowe. Skargę na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej , w przedmiocie podatku od towarów i usług, wniosła do WSA w Gdańsku "A" Sp. z o.o. Żądając uchylenia zaskarżonej decyzji skarżąca Spółka zarzuciła jej: 1. Błąd w ustaleniach stanu faktycznego polegający na nieprawidłowej interpretacji Not Wyjaśniających dla pozycji 8716 i uznanie, że dopuszczony do obrotu przez skarżącą towar nie spełnia warunku wymienionego jako trzeci w treści uwag do sekcji XVII tj. że pozycja 8716 ma zastosowanie wyłącznie do tych części lub akcesoriów, które nie mogą być objęte w sposób bardziej szczegółowy innymi działami nomenklatury. Powyższe uchybienie miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia ponieważ w konsekwencji organ celny zaklasyfikował dopuszczony do obrotu przez skarżącą towaru do pozycji 6307 jako bardziej precyzującej przedmiotowy towar. 2. Błąd w ustaleniach stanu faktycznego polegający na nieprawidłowej interpretacji Not Wyjaśniających dla pozycji 8716 i uznanie, że dopuszczony do obrotu przez skarżącą towar nie jest częścią pojazdów wymienionych w pozycji 8716; Powyższe uchybienie miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia ponieważ w konsekwencji spowodowało, że organ celny uznał, że towar jest integralną częścią do przyczepy nie jest natomiast częścią przyczepy, co wyklucza przedmiotowy towar z klasyfikacji do pozycji 8716. 3. Naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej tj. art. 200 ustawy O.p., a to poprzez niedoręczenie pełnomocnikowi skarżącej postanowienia o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego, co miało wpływ na wydane w sprawie rozstrzygnięcie; skarżąca strona bowiem nie wiedząc o zakończenia postępowania dowodowego nie miała możliwości zgłoszenia wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, który by stwierdził, czy zaimportowany przez skarżącą towar jest częścią w rozumieniu Not wyjaśniających do pozycji 8716, co z kolei miało wpływ na wydane w sprawie rozstrzygnięcie ponieważ ograniczało prawo strony do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału i uniemożliwiło zgłoszenie ewentualnych wniosków dowodowych. 4. Naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej tj. art. 122, 187 i art. 197 i nie wyczerpujące wyjaśnienie wszelkich okoliczności faktycznych w sprawie mających dla niej istotne znaczenie poprzez niepowołanie biegłego w celu ustalenia czy zaimportowany przez skarżącą towar jest częścią w rozumieniu Not wyjaśniających do pozycji 8716, co zdaniem skarżącej spółki wymaga wiedzy specjalistycznej, której organ celny nie posiada, co z kolei miało wpływ na wydane w sprawie rozstrzygnięcie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), dalej zwanej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie rozważań nad zgodnością z prawem zaskarżonej decyzji w pierwszej kolejności należy wskazać, że przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja podatkowa określająca wysokość podatku od towarów i usług z tytułu importu. Poza kontrolą, w niniejszym postępowaniu jest decyzja celna z dnia 23 czerwca 2016 r. w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru i długu celnego. Bezpośrednią przyczyną wydania zaskarżonej decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług było przyjęcie przez organ celny odmiennej klasyfikacji taryfowej dla importowanego przez skarżącą Spółkę towaru. Spółka dla importowanego towaru zadeklarowała kod TARIC 8716909090, dla którego w dniu importu obowiązywała stawka celna 1,7% i stawka podatku VAT 23%, natomiast Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 23 czerwca 2016 r. zakwalifikował ten towar do kodu TARIC 6307909890 ze stawką celną erga omnes w wys. 6,3%, co spowodowało w myśl przepisu art. 30b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług z tytułu importu tychże towarów. Zauważyć bowiem trzeba, że zgodnie z regulacją zawartą w art. 30 b) ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna towaru powiększona o należne cło. W konsekwencji rozstrzygnięcie zmieniające klasyfikację taryfową oraz stawkę celną dla importowanych towarów wywarło decydujący wpływ na wysokość podstawy opodatkowania, a tym samym także na wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług, który jest pochodną wartości określonych w ostatecznej decyzji celnej z dnia 23 czerwca 2016r. Prawidłowo przy tym Dyrektor Izby Celnej doszedł do przekonania, że w sprawie zostały spełnione przesłanki pobrania odsetek uregulowanych w art. 37 ust. 1a) ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z treścią art. 37 ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku gdy kwota podatku należnego z tytułu importu towarów została określona w decyzjach, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34, naczelnik urzędu celnego pobiera od niepobranej kwoty podatku odsetki z uwzględnieniem wysokości i zasad obowiązujących dla poboru odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, z tym, że ich wysokość jest liczona od dnia następującego po dniu powstania obowiązku podatkowego do dnia powiadomienia o wysokości należności podatkowych. Odsetek nie pobiera się, jeżeli podatnik udowodni, że wykazana w zgłoszeniu celnym nieprawidłowa kwota podatku była spowodowana okolicznościami niewynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Zebrany w toku postępowania materiał dowodowy jednoznacznie świadczy o tym, że klasyfikacja taryfowa przywiezionych towarów została zadeklarowana w wymienionym na wstępie zgłoszeniu celnym wadliwie. W konsekwencji kwota należności celnych została nieprawidłowo obliczona i wykazana przez zgłaszającego w tym zgłoszeniu. Przy czym skarżący nie wykazał, że podjął działania, które mogły doprowadzić do określenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej i kwoty należności celnych zgodnie z przepisami prawa celnego. W szczególności nie wystąpił z wnioskiem do właściwego organu celnego o sprostowanie zgłoszeń w części dotyczącej deklarowanej klasyfikacji taryfowej. Wobec nie stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, jak też, by została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.