I SA/Gd 1042/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Agnieszka Rupińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 listopada 2016 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 18 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. W dniu 18 stycznia 2016 r. został złożony do Ministra Finansów wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości wystawienia faktur korygujących w przypadku pomyłki w stawce i kwocie podatku oraz dokonania korekty właściwych deklaracji VAT. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny wynikający z załączonej do wniosku decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego (od str. 2-12). Jak wynika z szeroko zacytowanego stanu faktycznego sprawy w toku kontroli podatkowej przeprowadzonej u wnioskodawcy - czynnego podatnika podatku od towarów i usług - ustalono m.in. że Spółka w badanym okresie (listopad 2010 r.) dokonała następujących transakcji: sprzedaży nieruchomości niezabudowanej udokumentowanej fakturą nr [...] z dnia 12 listopada 2010 r., na kwoty: wartość netto 800.000 zł, VAT 176.000 zł; sprzedaży budynku usługowego wraz z przyłączami oraz prawem wieczystego użytkowania gruntu udokumentowanej fakturą nr [...] z dnia 3 listopada 2010 r., na kwoty: wartość netto 3.500.000 zł, VAT 770.000 zł: sprzedaży gruntu zabudowanego budynkiem stacji paliw i wiatą wraz z infrastrukturą oraz budynku wielofunkcyjnego, udokumentowanej fakturą nr [...] z dnia 12 listopada 2010 r., na kwoty: wartość netto 3.900.000 zł, VAT 858.000 zł. Jak wynika z wniosku, w złożonej deklaracji podatkowej za IV kwartał 2010 r. nie wykazano czynności opodatkowanych i podatku należnego, dopiero w dniu 10 lutego 2015 r. (po zakończeniu kontroli podatkowej) Spółka złożyła korektę deklaracji VAT-7D za IV kwartał 2010 r., w której zadeklarowała należne zobowiązanie podlegające wpłacie do urzędu skarbowego w wysokości 539.819 zł. Zgodnie ze złożonym wraz z korektą wyjaśnieniem pełnomocnika syndyka Spółki, przyczyną złożenia korekty jest protokół kontroli podatkowej przeprowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego . Ustalono, iż złożona przez Spółkę korekta deklaracji VAT-7D w całości uwzględnia ustalenia kontroli. Kontrolujący w trakcie kontroli stwierdzili, że przedmiotowe faktury zostały wprowadzone do obrotu prawnego i stwierdzają czynności, które w oparciu o ustalony w sprawie stan faktyczny nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - są zwolnione od podatku (dot. faktur opisanych w pkt 1 i pkt 2 uzasadnienia niniejszej decyzji) bądź też wyłączone spod działania ustawy (dot. faktury opisanej w pkt 3). Powyższe przesądza o tym, że do przedmiotowych faktur znajduje zastosowanie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, który to przepis wprost, bez konieczności dokonywania jakichkolwiek zabiegów interpretacyjnych, określa skutki podatkowe wystawienia takich faktur. Obowiązek zapłaty podatku wykazanego w fakturze, na podstawie ww. przepisu powstaje przez sam fakt wystawienia faktury. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: Czy dopuszczalne jest w obecnym stanie prawnym i faktycznym dokonanie przez syndyka masy upadłości "A" sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej korekty błędnie wystawionych faktur VAT: - [...] z dnia 12 listopada 2010 r. - 976.000 zł brutto 22% VAT, - [...] z dnia 12 listopada 2010 r. - 4.758.000 zł brutto 22% VAT, - [...] z dnia 3 listopada 2010 r. - 4.270.000 zł brutto 22%VAT na prawidłowe z "zerową (zw.) stawką VAT" i dokonanie korekty właściwych deklaracji VAT? Zdaniem wnioskodawcy, dokonanie korekt wystawionych faktur zawierających błędnie naliczony VAT w stawce 22% zamiast 0% stawki (zw.) jest niedopuszczalne wobec treści art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - faktury zostały wystawione i wprowadzone do obrotu, odbiorca faktur odliczył podatek pomimo jego nieuiszczenia przez podatnika. Wnioskodawca nie posiada faktur, których korekt chciałby dokonać. Wiedzę o ich istnieniu czerpie jedynie z protokołów kontroli Urzędu Skarbowego i wydaniu przez organ decyzji. W wydanej w dniu 18 kwietnia 2016 r. interpretacji indywidualnej Minister Finansów uznał stanowisko strony za nieprawidłowe. Organ na wstępie wskazał, że wątpliwości wnioskodawcy dotyczą prawa do wystawienia faktur korygujących w związku z faktem, iż do dokonanych w listopadzie 2010 r. transakcji sprzedaży nieruchomości zastosowano stawkę podatku VAT w wysokości 22% (zamiast zwolnienia lub wyłączenia spod działania ustawy), co zostało ustalone w wyniku postępowania podatkowego zakończonego wydaniem decyzji z dnia 6 lipca 2015 r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego , określającej podatek do zapłaty w trybie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT. W rozpatrywanej sprawie przyjąć zatem należy, że przedmiotem wątpliwości wnioskodawcy jest kwestia możliwości wystawienia faktur korygujących do faktur VAT, dokumentujących rzeczywiste transakcje sprzedaży określonych nieruchomości, w przypadku pomyłki w stawce i kwocie podatku oraz dokonania korekty właściwych deklaracji VAT. Informacje w tym zakresie zostały przyjęte jako element przedstawionego stanu faktycznego i nie podlegały ocenie organu. Kolejno organ przywołał mające zastosowanie w sprawie przepisy i przywołał stan faktyczny przedstawione we wniosku. Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz elementy stanu faktycznego Minister stwierdził, że wnioskodawca jest uprawniony do wystawienia faktur korygujących mających na celu skorygowanie błędnej stawki podatku od towarów i usług. Powyższe wynika z faktu, że błędnie zastosowana podstawowa stawka podatku od towarów i usług na wystawionych przez wnioskodawcę fakturach z tytułu sprzedaży określonych nieruchomości stanowi przesłankę zdefiniowaną w art. 106j ust. 1 ustawy o VAT, na podstawie której podatnik wystawia fakturę korygującą. Celem bowiem faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych. W tej sytuacji, przyjmując jako element stanu faktycznego, że transakcje udokumentowane spornymi fakturami VAT rzeczywiście miały miejsce, wystawienie faktur korygujących do faktur pierwotnych wystawionych przez wnioskodawcę korygujących stawkę i kwotę podatku VAT jest możliwe, przy założeniu, że zobowiązanie podatkowe za okres rozliczeniowy którego dotyczą faktury pierwotne, nie uległo przedawnieniu, o którym mowa art. 70 ustawy Ordynacja podatkowa. Jednocześnie przeszkodą do wystawienia faktur korygujących nie może być powoływanie się na brak fizycznego posiadania faktur pierwotnych ponieważ wnioskodawca jest uprawniony do uzyskania duplikatów faktur. W konsekwencji stanowisko wnioskodawcy odnośnie braku możliwości wystawienia faktur korygujących do faktur VAT w przypadku pomyłki w stawce i kwocie podatku należało uznano za nieprawidłowe. Zatem wnioskodawca - zgodnie z art. 29 ust. 4a i 4c ustawy o VAT - może dokonać zmniejszenia podatku należnego (z uwzględnieniem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego) na podstawie wystawionych faktur korygujących w rozliczeniu bieżącej deklaracji VAT-7, tj. pod warunkiem posiadania potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę nieruchomości, dla którego wystawiono fakturę. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej z dnia 18 kwietnia 2016 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżąca wniosła o uchylenie powyższej interpretacji i zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a mianowicie, że wydana interpretacja narusza w sposób istotny art. 108 ust. 1 ustawy o VAT oraz art. 29 ust. 4a i 4c w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2014 r. w związku z art. 106g ust. 1, art. 106m ust. 1 oraz art. 112 ustawy o VAT – poprzez uznanie, że rozliczenie podatku VAT należnego wynikającego z faktury korygującej wystawionej w warunkach art. 108 ust. 1 ustawy o VAT (i wobec braku oryginału "pierwotnej" faktury VAT), możliwe jest w bieżącej deklaracji VAT, a nie w trybie szczególnym wynikającym z przepisów Ordynacji podatkowej i po wyeliminowaniu ryzyka uszczuplenia dochodów budżetu. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst. jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – określanej dalej jako "p.p.s.a.", w tym również interpretacji indywidualnych poddanych kontroli sądowej na podstawie art. 3 § 2 pkt 4a) p.p.s.a. sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem, z uwzględnieniem stanu prawnego, który miał zastosowanie w chwili orzekania w sprawie. Na podstawie art. 57a p.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego, a sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 146 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności. Dokonując kontroli zaskarżonej interpretacji w oparciu o przedstawione wyżej zasady, orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że akt ten nie narusza prawa. Interpretacja pod względem formalnym została wydana prawidłowo w oparciu o stan faktyczny przedstawiony przez stroną skarżącą. Przedmiotem badania Sądu w niniejszej sprawie, pozostaje w związku z powyższym ocena, czy stanowisko organu podatkowego było prawidłowe pod względem prawnym. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...). Kwestie dotyczące podstawy opodatkowania, w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. regulowały przepisy art. 29 ustawy o podatku od towarów i usług. W myśl art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Stosownie do treści art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b. Na podstawie art. 29 ust. 4a ustawy, w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano. Art. 29 ust. 4b ustawy stanowi, iż warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia odbioru korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi nie stosuje się: 1) eksporcie towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów; 2) dostawie towarów i świadczeniu usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju; 3) sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy; 4) pozostałych przypadkach, jeżeli w wystawionej fakturze, do której odnosi się korekta, nie wykazano kwoty podatku. Przepis ust. 4a ustawy stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia korekty faktury do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna (art. 29 ust. 4c ustawy). Należy wskazać, że w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., powołane przepisy, regulujące powyższe kwestie zostały zmienione mocą ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 35 z późn. zm.). Niemniej jednak, zgodnie z zapisem art. 7 ust. 1 ww. ustawy, w przypadku czynności wykonanych przed dniem 1 stycznia 2014 r. obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19-21 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed tym dniem. Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, w przypadku czynności, o których mowa w art. 7 ust. 1 i 3, podstawę opodatkowania ustala się zgodnie z przepisami art. 29-31 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2014 r. Z kolei zasady dotyczące dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zawarte są w Dziale XI rozdziale 1 ustawy. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 12 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, do dokumentowania czynności dokonanych przed dniem 1 stycznia 2014 r. stosuje się przepisy art. 106 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed tym dniem, oraz przepisy wydane na jego podstawie, z zastrzeżeniem ust. 2. Do wystawiania faktur korygujących faktury wystawione przed dniem 1 stycznia 2014 r. i faktury wystawione zgodnie z ust. 1 oraz do wystawiania faktur będących duplikatami takich faktur stosuje się odpowiednio przepisy art. 106j-106l ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. W związku z powyższym kwestie związane z wystawieniem przez wnioskodawcę "w obecnym stanie prawnym i faktycznym", tj. w 2016 r. faktur korygujących do faktur wystawionych w listopadzie 2010 r. dokumentujących opisane transakcje sprzedaży nieruchomości, należy rozpatrywać na podstawie przepisów obowiązujących od 1 stycznia 2014 r. Jak stanowi art. 106a ustawy, przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do: 1) sprzedaży, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów; 2) dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium: a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika, b) państwa trzeciego. Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy - podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Na mocy art. 106j ust. 1 ustawy - w przypadku gdy po wystawieniu faktury: udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1, udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1; dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, dokonano zwrotu całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, 5) podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury -podatnik wystawia fakturę korygującą. Przepis art. 106j ust. 2 ustawy stanowi, że faktura korygująca powinna zawierać: wyrazy "FAKTURA KORYGUJĄCA" albo wyraz "KOREKTA"; numer kolejny oraz datę jej wystawienia; numer kolejny oraz datę jej wystawienia; dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6, nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą; 4) przyczynę korekty; 5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej; 6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych pozycji. Jak wynika z art. 106j ust. 3 ustawy, w przypadku gdy podatnik udziela opustu lub obniżki ceny w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych lub świadczonych na rzecz jednego odbiorcy w danym okresie, faktura korygująca, o której mowa w ust. 2: 1) powinna zawierać dodatkowo wskazanie okresu, do którego odnosi się udzielany opust lub obniżka; 2) może nie zawierać danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 5 i 6 oraz nazwy (rodzaju) towaru lub usługi objętych korektą. Należy również wskazać, że stosownie do zapisu art. 108 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku wyższą od kwoty podatku należnego (art. 108 ust. 2). Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w toku kontroli podatkowej przeprowadzonej u wnioskodawcy - czynnego podatnika podatku od towarów i usług - ustalono m.in. że Spółka w badanym okresie (listopad 2010 r.) dokonała następujących transakcji: sprzedaży nieruchomości niezabudowanej udokumentowanej fakturą nr [...] z dnia 12 listopada 2010 r., na kwoty: wartość netto 800.000 zł, VAT 176.000 zł; sprzedaży budynku usługowego wraz z przyłączami oraz prawem wieczystego użytkowania gruntu udokumentowanej fakturą nr [...] z dnia 3 listopada 2010 r., na kwoty: wartość netto 3.500.000 zł, VAT 770.000 zł: sprzedaży gruntu zabudowanego budynkiem stacji paliw i wiatą wraz z infrastrukturą oraz budynku wielofunkcyjnego, udokumentowanej fakturą nr [...] z dnia 12 listopada 2010 r., na kwoty: wartość netto 3.900.000 zł, VAT 858.000 zł. Jak wynika z wniosku, w złożonej deklaracji podatkowej za IV kwartał 2010 r. nie wykazano czynności opodatkowanych i podatku należnego, dopiero w dniu 10 lutego 2015 r. (po zakończeniu kontroli podatkowej) Spółka złożyła korektę deklaracji VAT-7D za IV kwartał 2010 r., w której zadeklarowała należne zobowiązanie podlegające wpłacie do urzędu skarbowego w wysokości 539.819 zł. Zgodnie ze złożonym wraz z korektą wyjaśnieniem pełnomocnika syndyka Spółki, przyczyną złożenia korekty jest protokół kontroli podatkowej przeprowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego . Ustalono, iż złożona przez Spółkę korekta deklaracji VAT-7D w całości uwzględnia ustalenia kontroli. Kontrolujący w trakcie kontroli stwierdzili, że przedmiotowe faktury zostały wprowadzone do obrotu prawnego i stwierdzają czynności, które w oparciu o ustalony w sprawie stan faktyczny nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - są zwolnione od podatku (dot. faktur opisanych w pkt 1 i pkt 2 uzasadnienia niniejszej decyzji) bądź też wyłączone spod działania ustawy (dot. faktury opisanej w pkt 3). Powyższe przesądza o tym, że do przedmiotowych faktur znajduje zastosowanie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, który to przepis wprost, bez konieczności dokonywania jakichkolwiek zabiegów interpretacyjnych, określa skutki podatkowe wystawienia takich faktur. Obowiązek zapłaty podatku wykazanego w fakturze, na podstawie ww. przepisu powstaje przez sam fakt wystawienia faktury. Wątpliwości i spór w niniejszej sprawie dotyczy możliwości skorygowania wystawionych faktur "zawierających błędnie naliczony VAT w stawce 22% zamiast 0% stawki (zw.)", w sytuacji gdy podatnik nie posiada faktur, których korekt chciałby dokonać, a "wiedzę o ich istnieniu czerpie jedynie z protokołów kontroli Urzędu Skarbowego i wydaniu przez organ decyzji". Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz elementy stanu faktycznego Sąd orzekający stwierdza, że zasadnie uznał organ interpretujący, iż wnioskodawca jest uprawniony do wystawienia faktur korygujących mających na celu skorygowanie błędnej stawki podatku od towarów i usług. Powyższe wynika z faktu, że błędnie zastosowana podstawowa stawka podatku od towarów i usług na wystawionych przez wnioskodawcę fakturach z tytułu sprzedaży określonych nieruchomości stanowi przesłankę zdefiniowaną w art. 106j ust. 1 ustawy o VAT, na podstawie której podatnik wystawia fakturę korygującą. Celem bowiem faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych. W tej sytuacji, przyjmując jako element stanu faktycznego, że transakcje udokumentowane spornymi fakturami VAT rzeczywiście miały miejsce, wystawienie faktur korygujących do faktur pierwotnych wystawionych przez wnioskodawcę korygujących stawkę i kwotę podatku VAT jest możliwe, przy założeniu, że zobowiązanie podatkowe za okres rozliczeniowy którego dotyczą faktury pierwotne, nie uległo przedawnieniu. W ocenie Sądu zasada neutralności podatku VAT – na którą powołuje się skarżąca – sprzeciwia się pozbawieniu podatnika prawa do skorygowania błędnej faktury i w konsekwencji przerzucenia na niego, w miejsce ostatecznego konsumenta, ciężaru podatku od towarów i usług. Nie ma bowiem żadnego przepisu prawa zabraniającego korygowania faktury wystawionej w warunkach art. 108 ustawy o VAT. Słusznie również wyjaśnił Minister Finansów, że przeszkodą do wystawienia faktur korygujących nie może być powoływanie się na brak fizycznego posiadania faktur pierwotnych. Nie ma bowiem przeszkód aby skarżąca uzyskała od kontrahentów duplikaty faktur w trybie art. 106l ustawy o VAT. Natomiast podnoszona w skardze kwestia sposobu rozliczenia z organem podatkowym zmniejszenia kwoty podatku należnego (czy w bieżącej deklaracji czy w inny sposób) nie była przedmiotem zaskarżonej interpretacji i rozstrzygnięcia Sądu, gdyż pytanie wnioskodawcy sprowadzało się jedynie do możliwości korekty faktur. W razie ewentualnych wątpliwości strona może w tym zakresie wystąpić o wydanie odrębnej interpretacji. Mając wszystkie powyższe okoliczności na uwadze Sąd uznał, iż zaskarżona interpretacja nie narusza prawa i działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddali jako bezzasadną.