I SA/Gd 1057/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 29 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego D. F.-B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r. postanawia przyznać wnioskodawcy od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 695,40 zł /sześćset dziewięćdziesiąt pięć złotych czterdzieści groszy/ za sporządzenie skargi kasacyjnej i zażalenia oraz kwotę 17 zł (siedemnaście złotych) tytułem zwrotu poniesionych wydatków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 8 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Gd 1057/07 oddalił skargę M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...]. Postanowieniem z dnia 4 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Rada Radców Prawnych [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu radcę prawnego D. F.-B., której skarżący w dniu 17 czerwca 2009 r. udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania w sprawie. Pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz sporządziła skargę kasacyjną od powołanego wyroku sądu. Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik skarżącego wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. akt I FZ 419/09 oddalił zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 11 lutego 2010 r. odrzucił skargę kasacyjną. W piśmie z dnia 28 września 2010 r. pełnomocnik wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej udzielonej z urzędu pomocy prawnej obejmującej koszty zastępstwa procesowego oraz poniesionej w kwocie 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, jednocześnie oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części. Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł; w postępowaniu zażaleniowym – 120 zł. Przepis § 14 ust. 2 pkt 1 powołanego rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzje lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł, c) w innej sprawie – 240 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna objęta zaskarżoną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku w wysokości odpowiadającej kwocie zobowiązania skarżącego w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2004 r., tj. 3.645,25 zł. Zgodnie z § 6 pkt 3 rozporządzenia stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1.500 do 5.000 wynosi 600 zł. W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego rozporządzenia wynosi 600 zł, to należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonaną czynność ze względu na to, że nie prowadził on sprawy w pierwszej instancji przysługuje w wysokości 450 zł, co po podwyższeniu o 22% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 549 zł. Natomiast za czynności dokonane w postępowaniu zażaleniowym – 120 zł, co po podwyższeniu o 22% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 146,40 zł. Do niezbędnych udokumentowanych wydatków, o których mowa w § 15 pkt 2 rozporządzenia zakwalifikowano uiszczoną przez pełnomocnika skarżącego opłatę skarbową od dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.