I SA/Gd 1062/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. L. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 sierpnia 2010 r. sygn. akt [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 5 stycznia 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 1062/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę H. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 sierpnia 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W dniu 5 maja 2011 r. H. L. wystąpił do tutejszego Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie I SA/Gd 1062/10, składając jednocześnie wniosek o sporządzenie uzasadnienia. Uzasadniając ww. wniosek skarżący podał, że pismem z dnia 4 stycznia 2011 r. faksem zawiadomił Sąd o nagłym pogorszeniu stanu swojego zdrowia i niemożności stawienia się na rozprawie w dniu 5 stycznia 2011 r., jednocześnie wnosząc o odroczenie rozprawy na inny termin i zobowiązując się do przedłożenia na tę okoliczność zwolnienia lekarskiego od lekarza sądowego. Podał również, że niezwłocznie po nadaniu faksu zatelefonował do sekretariatu sądowego, gdzie uzyskał informację, iż faks "przeszedł" prawidłowo, jest czytelny i zostanie niezwłocznie przekazany sędziemu sprawozdawcy. Podał następnie, że w dniu 24 stycznia 2011 r., po ustaniu okoliczności powodującej niemożność stawienia się w sądzie, przedłożył zaświadczenie lekarskie. H. L. podał, że 4 maja 2011 r., w celu ustalenia kolejnego terminu rozprawy, zatelefonował do Sądu i uzyskał informację, że w sprawie dnia 5 stycznia 2011 r. zapadł wyrok oddalający skargę. Tego samego dnia skarżący udał się osobiście do Sądu w celu zapoznania się z aktami sprawy. Podczas tej czynności ustalił, że w aktach znajduje się notatka służbowa z dnia 14 stycznia 2011 r. dotycząca przekazania z opóźnieniem wniosku z faksu w Wydziale Informacji Sądowej. W notatce tej znajdowała się informacja o zalaniu pomieszczenia informatyków i konieczności pilnej przeprowadzki. W celu uchronienia urządzenia faksu przed zniszczeniem nastąpiło jego odłączenie od linii telefonicznej, wskutek czego dokumenty przesłane faksem w dniach 4 i 7 stycznia 2011 r. zostały przekazane do akt sprawy dopiero w dniu 14 stycznia 2011 r., po ponownym podłączeniu urządzenia. W związku z tym wniosek skarżącego z dnia 4 stycznia 2011 r. o odroczenie rozprawy w dniu 5 stycznia 2011 r. nie został przedłożony składowi orzekającemu i Sąd wydając wyrok nie był zapoznany z jego treścią. Zdaniem skarżącego dochował on wszelkiej staranności w celu prawidłowego zawiadomienia Sądu o swoim niestawiennictwie na rozprawie w dniu 5 stycznia 2011 r. oraz o jego przyczynach. O prawidłowości zawiadomienia Sądu świadczy fakt, że skarżący uzyskał telefonicznie potwierdzenie od pracownika sekretariatu, że faks dotarł do sądu. Tym samym skarżący, zgodnie z art. 109 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", miał prawo przewidywać, że rozprawa zostanie odroczona, tym bardziej że o to wnosił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 88 P.p.s.a.). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez Sąd. Jak podkreślono wyżej jedną z przesłanek przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (por. wyroki: WSA w Warszawie z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 295/10, LEX nr 670948 i NSA z dnia 14 lipca 2010 r. sygn. akt I FZ 226/10, LEX nr 658416). W ocenie tutejszego Sądu skarżący nie wykazał, że uchybił terminowi do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku bez swojej winy. Należy zwrócić uwagę, że skarżący jest adwokatem, który w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku jako strona występuje w sprawach o sygn. akt I SA/Gd 1173/10, I SA/Gd 178/11 i I SA/Gd 1062/10. W związku z powyższym – jak wynika z notatki urzędowej Wydziału Informacji Sądowej – przebywał w sądzie w dniach 31 stycznia 2011 r. i 27 kwietnia 2011 r. Był także obecny na rozprawie w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 178/11 w dniu 28 kwietnia 2011 r. Ponadto z zaświadczenia lekarskiego wynika, że niezdolność do stawienia w sądzie obejmowała okres od 4 do 16 stycznia 2011 r. Zatem po ustaniu powyższej przeszkody rzeczą skarżącego było sprawdzenie, czy jego wniosek o odroczenie rozprawy został przez sąd uwzględniony. Dodatkowo należy wskazać na analogiczne wydarzenie związane z poprzednią rozprawą wyznaczoną w tej sprawie na dzień 8 grudnia 2010 r. Skarżący wówczas także w dniu rozprawy przesłał faks z wnioskiem o jej odroczenie z uwagi na chorobę. O nowym terminie rozprawy skarżący został powiadomiony już w dniu 22 grudnia 2010 r., gdyż w tutejszym Sądzie sprawy są wyznaczane na najbliższe możliwe terminy (nie ma żadnych zaległości w wyznaczaniu terminów). Dlatego niezrozumiałe jest bierne oczekiwanie skarżącego przez okres 4 miesięcy na podjęcie działań wyjaśniających stan sprawy. Powyższe okoliczności świadczą o niedbalstwie skarżącego, które nie może uzasadniać uwzględnienia wniosku. Wreszcie, na poparcie stanowiska Sądu można przytoczyć pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w postanowieniu z dnia 2 czerwca 1997 r. (sygn. akt I PKN 194/97, OSNP 1998/2/45), zgodnie z którym nieobecność na rozprawie w sytuacji, gdy strona mogła dowiedzieć się o tym, że zapadł na niej wyrok, nie usprawiedliwia spóźnienia w złożeniu wniosku o przywrócenie terminu żądania doręczenia wyroku z uzasadnieniem. Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności w ocenie Sądu nie zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 P.p.s.a., tzn. strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.[pic]