I SA/Gd 1090/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik (spr.), Sędzia WSA Marek Kraus, Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Dorota Pellowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi "A"S.A. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące: wrzesień i listopad 2012 roku oraz marzec 2013 roku. oddala skargę. W dniu 25 czerwca 2013 r. "A" S.A. z siedzibą w G. (dalej: spółka, skarżąca, strona) złożyła w [...] Urzędzie Skarbowym zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych (CIT-8) za rok podatkowy od 1 kwietnia 2012 r. do 31 marca 2013 r., w którym wykazała przychody ze źródeł położonych na terytorium RP w wysokości 257.967.973,93 zł, przychody ze źródeł położonych poza terytorium RP w kwocie 389.191,78 zł, koszty uzyskania przychodów w wysokości 305.958.905,57 zł, stratę w kwocie 47.601.739,86 zł, sumę wpłaconych zaliczek w kwocie 5.137.884,- zł oraz nadpłatę w wysokości 5.137.884,- zł. Spółka w ww. zeznaniu wykazała należne zaliczki za poszczególne miesiące w łącznej wysokości 5.137.884,- zł (tj. za: kwiecień 2012 r. 0,- zł, maj 2012 r. 0,- zł, czerwiec 2012 r. 1.148.193,- zł, lipiec 2012 r. 570.035,00 zł, sierpień 2012 r. 249.711,- zł, wrzesień 2012 r. 953.508,- zł, październik 2012 r. 957.526,- zł, listopad 2012 r. 537.118,- zł, grudzień 2012 r. 577.355,- zł, styczeń 2013 r. 144.438,- luty 2013 r. 0,- zł , marzec 2013 r. 0,- zł). Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego decyzją z dnia [...] 2015 r., określił spółce zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy od 1 kwietnia 2012 r. do 31 marca 2013 r. w kwocie 5.375.791,- zł. Podstawą wydania tej decyzji były stwierdzone nieprawidłowości w ewidencjonowaniu przez spółkę przychodów oraz kosztów dotyczących ww. roku podatkowego. Organ I instancji skorygował: przychody spółki o kwotę -3.180 063.67 zł oraz koszty uzyskania przychodów o kwotę - 79.464.633,29 zł. Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził, że w wyniku nieprawidłowości spółka zaniżyła wysokość miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za badany rok podatkowy. W konsekwencji - działając na podstawie art. 53a ustawy z dnia 29 sierpnia 2007 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., dalej jako "O.p.") - organ I instancji wydał w dniu [...] 2015 r. decyzję, w której określił spółce odsetki za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za wymienione miesiące roku podatkowego od 1 kwietnia 2012 r. do 31 marca 2013 r. w łącznej kwocie 6.272,- zł, w tym: za wrzesień 2012 r. - w kwocie 168,- zł, za listopad 2012 r. - w kwocie 596,- zł, za marzec 2013 r. – w kwocie 5.508,- zł. Organ I instancji wyliczył wysokość korekt przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów dokonanych w poszczególnych miesiącach od kwietnia 2012 r. do marca 2013 r. w następujący sposób: - przychody: za październik 2012 r. zmniejszono o kwotę 33.894,30 zł, za listopad 2012 r. zwiększono o kwotę 36.045,63 zł, grudzień 2012 r. zwiększono o kwotę 12.856,70 zł, za marzec 2013 r. zwiększono o kwotę 928,30 zł oraz zmniejszono o kwotę 3.196.000,- zł; - koszty uzyskania przychodów: za kwiecień 2012 r. zwiększono o kwotę 36.903,53 zł, za maj 2012 r. zwiększono o kwotę 36.903,53 zł, za czerwiec 2012 r. zwiększono o kwotę 37.790,20 zł, za lipiec 2012 r. zwiększono o kwotę 37.836,87 zł, za sierpień 2012 r. zwiększono o kwotę 37.790,20 zł, za wrzesień 2012 r. zmniejszono o kwotę 36.800,- zł, 11.446,67 zł oraz zwiększono o kwotę 37.790,20 zł, za październik 2012 r. zwiększono o kwotę 37.743,53 zł, za listopad 2012 r. zmniejszono o kwotę 39.034,- zł, 8.388,50 zł, 5.334,24 zł oraz zwiększono o kwotę 37.416,87 zł, za grudzień 2012 r. zwiększono o kwotę 36.530,20 zł, za styczeń 2013 r. zmniejszono o kwotę 660,- zł, oraz zwiększono o kwotę35.130,20 zł, za luty 2013 r. zmniejszono o kwotę 321,- zł oraz zwiększono o kwotę 34.103,53 zł, za marzec 2013 r. zmniejszono o kwoty 109.532,73 zł, 64.600,- zł, 174.200,- zł, 2.820,- zł, 2.448,- zł, 74.803,70 zł, 37.161,15 zł, 79.335.856.64 zł oraz zwiększono o kwotę 32.843,53 zł. Organ I instancji ustalił następującą wysokość należnych zaliczek: - za kwiecień 2012 r.: przychody 15.920.797,20 zł, koszty 15.971.409,17 zł, podstawa opodatkowania -50.611,97 zł (podatek i zaliczka 0,- zł); - za maj 2012 r. przychody 33.662.596,82 zł, koszty 33.914.405.16 zł, podstawa opodatkowania - 251.808,34 zł (podatek i zaliczka 0,- zł); - za czerwiec 2012 r. przychody 56.660.894,04 zł, koszty 50.729.368,99 zł, podstawa opodatkowania 5.931.525,- zł, podatek 1.126.990,- zł, zaliczka 1.126.990,- zł; - za lipiec 2012 r. przychody 79.649.444,06 zł, koszty 70.755.574,94 zł, podstawa 8.893.869,- zł, podatek 1.689.835,- zł i zaliczka 562.845,- zł; - za sierpień 2012 r. przychody 102.057.592,39 zł, koszty 91.887.241,40 zł, podstawa 10.170.351,- zł, podatek 1.932.367,- zł, zaliczka 242.532,- zł; - za wrzesień 2012 r. przychody 126.573.227,35 zł, koszty 111.373.834,05 zł, podstawa 15.199.393,- zł, podatek 2.887.885,- zł, zaliczka 955.518,- zł; - za październik 2012 r. – przychody 153.633.797,11 zł, koszty 133.466.557,85 zł, podstawa 20.167.239,- zł, podatek 3.831.775,- zł, zaliczka 943.890,- zł; - za listopad 2012 r. – przychody 179.824.593,44 zł, koszty 156.779.032,04 zł, podstawa 23.045.561,- zł, podatek 4.378.657,- zł, zaliczka 546.882,- zł; - za grudzień 2012 r. przychody 201.198.874,61 zł, koszty 175.138.275,83 zł, podstawa 26.060.599,- zł, podatek 4.951.514,- zł, zaliczka 572.857,- zł; - - styczeń 2013 r. – przychody 220.002.807,40 zł, koszty 193.216.476,92 zł, podstawa 26.786.330,- zł, podatek 5.089.403,- zł, zaliczka 137.889,- zł; - za luty 2013 r. – przychody 235.284.598,48 zł, koszty 210.035.924,20 zł, podstawa 25.248.674,- zł, podatek 4.797.248,- zł, zaliczka 0,- zł; - za marzec 2013 r. – przychody 254.787.910,26 zł, koszty 226.494.272,28 zł, podstawa 28.293.638,- zł, podatek 5.375.791,- zł, zaliczka 286.388,- zł. Organ I instancji stwierdził, że spółka nie uregulowała w części zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące: wrzesień i listopad 2012 r. oraz marzec 2013 r. W konsekwencji określił spółce odsetki od tych zaliczek za okres od terminu płatności poszczególnych zaliczek (przypadającego odpowiednio w dniach: 22 października 2012 r., 20 grudnia 2013 r. oraz 22 kwietnia 2014 r.) do dnia złożenia przez spółkę zeznania CIT-8 za rok podatkowy tj. do dnia 25 czerwca 2013 r. Po rozpatrzeniu wniesionego przez spółkę odwołania Dyrektor Izby Skarbowej, decyzją z dnia [...] 2016 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Organ odwoławczy przywołując przepisy mające w sprawie zastosowanie wskazał, że w związku z tym, że obowiązek wpłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych dotyczy poszczególnych miesięcy, to każda uszczuplona zaliczka staje się odrębną zaległością podatkową. Byt prawny zaliczek co do zasady wygasa z końcem roku podatkowego. Miesięczne zobowiązania z tytułu zaliczek na podatek ulegają konwersji w roczne zobowiązanie w podatku dochodowym. Od tego czasu organ podatkowy nie może już domagać się od podatnika zapłaty zaliczek na podatek. Sytuacja powyższa nie przekreśla jednak możliwości orzekania przez organ podatkowy o wysokości odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy, co wynika z art. 53a O.p. Określając w postępowaniu podatkowym po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego wysokość odsetek za zwłokę od nieuiszczonych w terminie zaliczek na podatek dochodowy organ podatkowy zobowiązany jest przyjąć do wyliczenia tych odsetek prawidłową wysokość zaliczek, bez względu na to, czy przekroczyły one wysokość podatku należnego za ten rok podatkowy, czy też nie. Organ wyjaśnił, że podstawą wydania zakwestionowanej odwołaniem decyzji określającej spółce odsetki za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za poszczególne miesiące badanego roku podatkowego było stwierdzenie przez organ I instancji w decyzji z dnia [...] 2015 r., nieprawidłowego rozliczenia przychodów i kosztów dla celów podatkowych, co skutkowało określeniem spółce zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za ten rok podatkowy w wysokości 5.375.791,- zł. W toku niniejszego postępowania nie mogą podlegać ocenie przesłanki, którymi organ kierował się, wydając decyzję wymiarową, jak również zasadność określenia spółce wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za badany rok podatkowy. Przedmiotem tego postępowania jest bowiem wyłącznie określenie spółce wysokości odsetek za zwłokę od należnych zaliczek na podatek dochodowy za poszczególne miesiące tego roku podatkowego. Dyrektor Izby Skarbowej poddał ocenie sposób naliczenia przez organ I instancji ww. odsetek za zwłokę, w świetle obowiązujących przepisów, przy czym nie stwierdził nieprawidłowości w tym zakresie. Organ odwoławczy powołując się na art. 53 § 4, art. 56 § 3 O.p. oraz § 4 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz. U. nr 165 poz. 1373 ze zm.), wskazał, że w niniejszej sprawie w okresie, kiedy spółka pozostawała w zwłoce z zapłatą zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za poszczególne miesiące badanego roku podatkowego (do dnia złożenia zeznania CIT-8: 25 czerwca 2013 r.), stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych kształtowały się następująco: od 6 czerwca 2013 r. - 10,50 %, od 9 maja 2013 r. - 11 %, od 7 marca 2013 r. - 11,50%, od 7 lutego 2013 r. - 12,50%, od 10 stycznia 2013 r. - 13 % od 6 grudnia 2012 r. - 13,50% od 8 listopada 2012 r. - 14%, od 10 maja 2012 r. - 14,50 % oraz wskazał sposób wyliczenia spornych odsetek za zwłokę, uznając, że organ I instancji wyliczeń tych dokonał w prawidłowej wysokości. W skardze na powyższą decyzją spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie: 1. prawa materialnego, tj.: art. 25 ust. 1 u.p.d.o.p. w zw. z art. 53 § 2 O.p. - poprzez ich błędne zastosowanie w sprawie przez co bezpodstawnie określono skarżącej odsetki za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na CIT, 2. przepisów postępowania, tj.: art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997r. w zw. z art. 120, art. 122 oraz art. 187 § 1 O.p.- poprzez naruszające zasadę prawdy materialnej w postępowaniu podatkowym nieuwzględnienie wszystkich okoliczności faktycznych mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy oraz niepodjęcie działań w celu dokładnego i wnikliwego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności nieuznaniu za koszt uzyskania przychodu straty poniesionej przez skarżącą na sprzedaży udziałów, a w konsekwencji bezpodstawne orzeczenie skarżącej odsetek za zwlokę od niezapłaconych zaliczek na CIT. Skarżąca wskazała, że po przeprowadzeniu postępowania podatkowego organ I instancji decyzją z dnia [...] 2015 r., określił skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za ww. rok podatkowy, dokonując jednocześnie szeregu korekt w zakresie przychodów i kosztów uzyskania przychodów w badanym okresie. Korekty te wpłynęły na ustalenie przez organ I instancji, w sposób odmienny od skarżącej, należnych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych oraz w konsekwencji na określenie skarżącej odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek. Zdaniem skarżącej z wyliczeń przyjętych przez organy podatkowe wynika, że przy określeniu skarżącej odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek za wrzesień 2012 r., listopad 2012 r. oraz marzec 2013 r. nie wzięto pod uwagę, że w czerwcu, lipcu, sierpniu, październiku, grudniu 2012 r. oraz styczniu 2013 r. skarżąca - zgodnie z ustaleniami organu I instancji - wpłaciła za wysokie zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych. W ocenie skarżącej, przy uwzględnieniu ustaleń dokonanych w decyzji, organ był obowiązany uznać, iż we wrześniu i listopadzie 2012 r. nie doszło do zaniżenia zaliczek na dochodowy od osób prawnych, natomiast w marcu 2013 r. "niedopłata" zaliczki na ten podatek była mniejsza niż stwierdzona w decyzji. Zdaniem skarżącej, działanie organu polegające na utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji (z uwzględnieniem dokonanych korekt w zakresie przychodów i kosztu uzyskania przychodów spółki), wpłynęło na bezpodstawne określenie skarżącej odsetek za zwlokę od zaliczek na CIT. Skarżąca zarzuca decyzji organu odwoławczego naruszenie postanowień art. 7 Konstytucji RP w związku z art. 120, art. 122 oraz art. 187 § 1 O.p. Podniosła, że na skutek wydania decyzji określającej skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy 1 kwietnia 2012 r. – 31 marca 2013 r. w oparciu o przepis art. 83 Kodeksu cywilnego, który nie może stanowić podstawy kwestionowania przez organy podatkowe rozliczeń w tym podatku - organ I instancji de facto zastosował wobec niej nieistniejącą w polskim prawie klauzulę obejścia prawa podatkowego. Jakkolwiek organ II instancji w decyzji z dnia [...] 2016 r., wydanej w przedmiocie określenia skarżącej wysokości zobowiązania za ww. rok podatkowy, zgodził się z powyższą argumentacją skarżącej, to jednak utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w oparciu o rzekome naruszenie przez skarżącą przepisów dotyczących cen transferowych. Skarżąca wskazuje, że wydając tę decyzję, Organ nie podjął działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz nie zebrał, a w konsekwencji również nie rozpatrzył w sposób wnikliwy materiału dowodowego sprawy. Organ nie przeanalizował wnikliwie umowy sprzedaży udziałów "B" Spółka z o.o., zawartej pomiędzy Skarżącą i "C". Zdaniem skarżącej wskazana w tej umowie cena sprzedaży została ustalona na warunkach rynkowych, co w konsekwencji nie mogło doprowadzić do stwierdzenia, iż w wyniku zawarcia przedmiotowej umowy skarżąca nie wykazała dochodu lub wykazała dochód niższy od tego, jakiego należałoby oczekiwać, gdyby powiązania pomiędzy stronami umowy nie istniały. Skarżąca wskazała, że działanie organu posłużyło do zakwestionowania skutku podatkowego (straty podatkowej) wynikającego z umowy sprzedaży udziałów. Tymczasem przedmiotowa umowa miała kluczowe znaczenie dla zaliczek na CIT skarżącej. Zdaniem skarżącej bezprawna i błędna ocena spornej umowy doprowadziła do bezpodstawnego określenia skarżącej odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych w badanym okresie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że zarzuty skargi sprowadzają się w istocie do kwestionowania zasadności decyzji wymiarowej organu odwoławczego, określającej skarżącej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy od 1 kwietnia 2012 roku do 31 marca 2013 roku. W tym zakresie, ocena prawidłowości stanowiska organów podatkowych była przedmiotem rozpoznania sądu, który w ramach kontroli legalności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, wyrokiem z dnia 28 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1089/16 oddalił skargę spółki, uznając tym samym trafność stanowiska organów. W tym stanie rzeczy, z uwagi na fakt, że decyzja określająca wysokość odsetek za zwłokę od nieuiszczonych w terminie zaliczek na podatek dochodowy jest jedynie konsekwencją uprzednich ustaleń organów podatkowych co do określenia wysokości samego zobowiązania podatkowego, w niniejszej sprawie kontroli sądu podlega wyłącznie kwestia związana z prawidłowością określenia odsetek od istniejącej zaległości. Kwestia naliczania odsetek od zaległych zaliczek na podatek została uregulowana w Ordynacji podatkowej, jednakże przepisy te należy interpretować w powiązaniu z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, które nakładają na podatników obowiązek regulowania zaliczek na podatek dochodowy. W myśl art. 25 ust. 1i1a ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 ze zm., dalej jako "u.p.d.o.p.") podatnicy - z pewnymi zastrzeżeniami - są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące. Zaliczki te za okres od pierwszego do przedostatniego miesiąca roku podatkowego podatnik uiszcza w terminie do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zaliczka za ostatni miesiąc jest uiszczana w wysokości zaliczki za miesiąc poprzedni do 20 dnia ostatniego miesiąca roku podatkowego; ostateczne rozliczenie podatku za rok podatkowy następuje w terminie ustalonym do złożenia zeznania o wysokości dochodu osiągniętego (poniesionej straty) za ten rok. Zgodnie z zapisem art. 51 § 2 O.p. nie uiszczona w terminie płatności zaliczka staje się zaległością podatkową. Jak zaś przewiduje art. 53 § 1 i 2 powołanej ustawy od zaległości podatkowych naliczane są odsetki za zwłokę. W związku z tym, że obowiązek wpłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych dotyczy poszczególnych miesięcy, to każda uszczuplona zaliczka staje się odrębną zaległością podatkową. Zaległość ta istnieje do czasu jej rozliczenia w zeznaniu rocznym, składanym - zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - w terminie do końca trzeciego miesiąca roku następnego. W tym samym terminie podatnicy są zobowiązani wpłacić różnicę pomiędzy podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku. W tym momencie miesięczne zobowiązania z tytułu zaliczek na podatek ulegają konwersji w roczne zobowiązanie w podatku dochodowym. Od tego czasu organ podatkowy nie może już domagać się od podatnika zapłaty zaliczek na podatek, lecz samego podatku. Sytuacja powyższa nie przekreśla jednak możliwości orzekania przez organ podatkowy o wysokości odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy. Jak stanowi art. 53a O.p., jeżeli w postępowaniu podatkowym po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku nie złożył deklaracji, wysokość zaliczek jest inna niż wykazana w deklaracji lub zaliczki nie zostały zapłacone w całości lub w części, organ ten wydaje decyzję, w której określa wysokość odsetek za zwłokę na dzień złożenia zeznania podatkowego za rok podatkowy lub inny okres rozliczeniowy, a w przypadku nie złożenia zeznania w terminie - odsetki na ostatni dzień terminu złożenia zeznania, przyjmując prawidłową wysokość zaliczek na podatek. Za trafny należy uznać wywód Dyrektora Izby Skarbowej, że określając w postępowaniu podatkowym po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego wysokość odsetek za zwłokę od nieuiszczonych w terminie zaliczek na podatek dochodowy organ podatkowy zobowiązany jest przyjąć do wyliczenia tych odsetek prawidłową wysokość zaliczek, bez względu na to, czy przekroczyły one wysokość podatku należnego za ten rok podatkowy, czy też nie. Odmienna interpretacja tych przepisów naruszałaby zasadę równego traktowania podatników, bowiem powodowałaby, że podatnik wpłacający po terminie prawidłowo zadeklarowane przez niego zaliczki musiałby naliczyć przy wpłacie zaległości odsetki za zwłokę, a podatnik, który w ogóle nie dokonywał wpłat zaliczek albo uiszczał je w zaniżonych wysokościach, w przypadku gdy wysokość podatku należnego za rok podatkowy byłaby niższa niż wpłacone zaliczki na ten podatek, nie ponosiłby z tego tytułu żadnych konsekwencji po zakończeniu roku podatkowego i dokonywaniu rozliczenia rocznego. Jakkolwiek w niniejszej sprawie strona nie kwestionuje samej prawidłowości naliczenia odsetek za zwłokę od nieuregulowanych miesięcznych ryczałtów za badany rok podatkowy, to jednak sąd poddał te ustalenia ocenie, przy czym stwierdził, że są one poprawne. W myśl art. 53 § 4 O.p. odsetki za zwłokę naliczane są od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku lub terminu, w którym płatnik lub inkasent był obowiązany dokonać wpłaty podatku na rachunek organu podatkowego. Zgodnie z art. 56 § 3 O.p. wysokość stawki odsetek za zwłokę ogłaszana jest przez Ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Z treści § 4 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz.U. nr 165, poz. 1373 ze zm.) wynika, że odsetki za zwłokę naliczane są do dnia, włącznie z tym dniem, złożenia zeznania podatkowego za rok podatkowy lub inny okres rozliczeniowy, a w przypadku niezłożenia zeznania w terminie, na ostatni dzień terminu złożenia zeznania - od nieuregulowanych w terminie płatności w całości lub w części zaliczek na podatek dochodowy. W niniejszej sprawie dyrektor izby skarbowej prawidłowo stwierdził, że spółka pozostawała w zwłoce z zapłatą zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za poszczególne miesiące badanego roku podatkowego do dnia złożenia zeznania CIT-8, tj. 25 czerwca 2013 r., również prawidłowo wskazał, że podstawę do wyliczenia wysokości odsetek za zwłokę stanowiła kwota nieuregulowanych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za wrzesień 2012 r. – 2.010,- zł, za listopad 2012 r. – 9.764,- zł i za marzec 2013 r. – 286.388,- zł. Mając na uwadze powyższe sąd uznał, że organ podatkowy - działając na podstawie art. 53a O.p. - wyliczył w prawidłowej wysokości kwoty nieuregulowanych w terminie miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych oraz należne od tych zaliczek odsetki za zwłokę. Odnosząc się do zarzutów skargi, które w istocie dotyczą decyzji wymiarowej, podkreślić należy, że wydając decyzję określającą odsetki od niezapłaconych w terminie zaliczek organ podatkowy nie bada okoliczności faktycznych, które mają znaczenie dla wymiaru zobowiązania podatkowego, ale dokonuje matematycznej operacji w sytuacji, gdy zaistnieją ustawowo przewidziane przesłanki do określenia odsetek. Organy podatkowe określając wysokość odsetek zobowiązane były do zastosowania wskazanych wyżej przepisów, nie były natomiast zobowiązane do przeprowadzenia postępowania dowodowego na okoliczności stanowiące podstawę wymiaru zobowiązania w podatku dochodowym. Zarzuty podniesione w skardze, jak również ich uzasadnienie zmierzają do zakwestionowania decyzji określającej skarżącej wysokość podatku dochodowego. Jak już zostało zaznaczone powyżej ustalenia te pozostają poza zakresem kontroli sądu. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, będąc związany dyspozycją art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718) nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 151 ww. ustawy skargę oddalił.