I SA/Gd 1096/13

Dnia 3 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi "A" Sp. z o. o. z siedzibą w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 5 czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2013 r. p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 27 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 1096/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę wniesioną przez "A" Sp. z o. o. z/s w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 czerwca 2013 r., w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2013 r. Pismem wniesionym w dniu 22 maja 2014 r. (data nadania w UP) Spółka złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku, jednocześnie wnosząc o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżąca podniosła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, gdyż nie została skutecznie i prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy, na której został wydany powyższy wyrok. Spółka pierwszą informację powzięła z uzasadnienia postanowienia SKO z dnia 24 kwietnia 2014 r. (doręczonego w dniu 15 maja 2014 r.). Na udowodnienie tej okoliczności Spółka wnosi o dołączenie do akt niniejszej sprawy całości akt Samorządowego Kolegium Odwoławczego z odwołania od decyzji Burmistrza z dnia 7 marca 2014 r., doręczonej w dniu 10 marca 2014 r., która odmawia rozłożenia na raty zapłaty podatku od nieruchomości za 2013 r. w kwocie 7.284 zł, w tym postanowienia SKO z dnia 24 kwietnia 2014 r., doręczonego w dniu 15 maja 2014 r., odmawiającego zawieszenia postępowania odwoławczego. Kolejno wnioskodawca wskazał, że przesyłka zawierająca zawiadomienie o rozprawie prawdopodobnie nie została prawidłowo awizowana przez pocztę, w czym skarżąca nie ponosi winy i nie może odpowiadać za błędy operatora pocztowego. Postępowanie operatora pocztowego polegające na nieprawidłowym awizowaniu przesyłki, wprowadziło Spółkę w błąd, gdyż skarżąca przyjmowała, że w jej sprawie nie zapadł wyrok i z tego względu nie złożyła wniosku o uzasadnienie wyroku i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Spółka nadmieniła również, że od 30 czerwca 2012 r. zawiesiła działalność gospodarczą i zaniechała jej wykonywania na nieruchomości (prawdopodobnie tej, której dotyczy zaskarżona decyzja – przypis Sądu) przed 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie zwana P.p.s.a. Zgodnie z art. 85 P.p.s.a. czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu bez swojej winy, postanowi przywrócić termin (art. 86 ww. ustawy). Z kolei przepis art. 87 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Kryterium braku winy w rozumieniu art. 86 § 1 P.p.s.a, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04). Uchybienie w tym względzie, spowodowane nawet lekkim niedbalstwem, narusza obiektywny miernik staranności i stanowi podstawę do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, skoro nawet lekkie niedbalstwo świadczy o zawinionym niedokonaniu czynności w terminie. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Strona skarżąca, jako przyczynę uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wskazała na nie zawiadomienie jej o terminie rozprawy w niniejszej sprawie. Z przedstawioną przez stronę argumentacją w zakresie doręczenia zawiadomienia o rozprawie nie można się zgodzić w świetle materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy. W wykonaniu zarządzenia z dnia 22 października 2013 r. o wyznaczeniu rozprawy, pismem z dnia 23 października 2013 r. sekretariat tut. Sądu zawiadomił skarżącą o posiedzeniu Sądu, które odbędzie się dnia 27 listopada 2013 r. o godz. 11:45, Sala nr 3, w sprawie z jej skargi na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W piśmie tym jednocześnie pouczono m.in., że niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania rozprawy a w sprawach, których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od ogłoszenia wyroku. Powyższe zawiadomienie wysłane zostało (podobnie jak wcześniejsze pisma, których prawidłowości doręczenia strona nie neguje: zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, odpowiedzi na skargę i pouczenie z dnia 27 sierpnia 2013 r. oraz postanowienie Sądu z dnia 18 września 2013 r. o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji) na adres siedziby Spółki wynikający z zapisów w KRS a także akt sądowych i administracyjnych tj.: ul. [...], [...] R. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. pisma, przesyłka została doręczona w dniu 28 października 2013 r. N. Ł. – upoważnionemu pracownikowi (k. 37 akt sądowych). W związku z powyższym w ocenie Sądu, strona, pomimo zarzucenia niewłaściwego (a właściwie braku) doręczenia przedmiotowego zawiadomienia o terminie rozprawy, nie udowodniła postawionego zarzutu. Strona nie podważyła autentyczności podpisu na zwrotnym poświadczeniu odbioru, jak również prawidłowości adnotacji doręczającego. Należy podkreślić, że zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki jest dokumentem urzędowym, który korzysta z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone, a dla podważenia jego treści należy uzyskać informację o innej dacie doręczenia bądź innym sposobie doręczenia, np. w drodze tzw. reklamacji pocztowej (por. wyrok NSA z dnia 24 listopada 2004 r., sygn. akt FSK 1231/04; wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FSK 627/06 oraz II FSK 628/06, wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2007 r., sygn. akt II GSK 394/06, postanowienie NSA z dnia 17 listopada 2006 r., sygn. akt I FSK 1203/05, postanowienie NSA z dnia 4 sierpnia 2006 r., sygn. akt II FZ 462/06). W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu brak jest wskazań strony o podjęciu jakichkolwiek działań w celu podważenia treści zwrotnego poświadczenia odbioru a także wyjaśnienia kwestii nie doręczenia przesyłki co sugeruje wnioskodawca. Jeżeli strona kwestionuje sposób doręczenia przesyłki winna w pierwszej kolejności zwrócić się do Poczty w celu wszczęcia postępowania reklamacyjnego (czego nie uczyniła). Zatem w sytuacji gdy takie postępowanie nie zostało przeprowadzone podnoszenie zarzutu braku prawidłowego powiadomienia o rozprawie jest bezzasadne. Marginalnie zauważyć jedynie można, że wyroki sądów administracyjnych, w tym i tut. Sądu, zamieszczane są na bieżąco w bazie orzeczeń dostępnej pod adresem internetowym www.orzeczenia.nsa.gov.pl. Informacji o ogłoszonych wyrokach zasięgnąć można również telefonicznie lub osobiście w Wydziale Informacji Sądowej Sądu. Podsumowując, należy stwierdzić, że strona podniesioną argumentacją nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, przez co nie wypełniła przesłanki wskazanej w art. 87 § 2 p.p.s.a.