I SA/Gd 1105/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus (spr.), Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Zawiślińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 listopada 2015 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 6 maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 rok 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia 7 października 2014 r., nr [...]; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 297 zł (dwieście dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. 1. Zaskarżoną decyzją z dnia 6 maja 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a w związku z art. 220 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) – dalej jako "Ordynacja podatkowa" lub "O.p.", art. 3 ust. 1, art. 9 ust. 1, art. 10, art. 11, art. 11a, art. 20 ust. 1, art. 45 ust. 1 i ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) – dalej jako "u.p.d.o.f." po rozpatrzeniu odwołania J. K. – dalej jako "Skarżąca" od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 7 października 2014 r. określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok w kwocie 1.740,00 zł, uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i określił zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok w wysokości 1.007,00 zł. 2. Rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego sprawy: Postanowieniem z dnia 19 lutego 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął z urzędu postępowanie podatkowe wobec Skarżącej w sprawie rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. Podstawą wszczęcia postępowania była informacja o dochodach uzyskanych przez Skarżącą poza granicami kraju (płatnik: [Uniwersytet w Kanadzie], tytuł: "inne dochody", wysokość 4.700,00 CAD (dolarów kanadyjskich), potrącony podatek: 0,00). Informacja ta została uzyskana na podstawie postanowień Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Kanady w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 4 maja 1987 r. (Dz. U. z 1990 r. nr 38, poz. 216) – dalej jako "Umowa polsko – kanadyjska" oraz Dyrektywy Rady 77/799/EWG dotyczącej wzajemnej pomocy administracyjnej właściwych władz Państw Członkowskich w dziedzinie podatków bezpośrednich. Natomiast z dostępnych organowi podatkowemu baz danych wynikało, że Skarżąca nie złożyła zeznania rocznego za 2009 rok. 3. Decyzją z dnia 7 października 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego określił Skarżącej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. w kwocie 1.740,00 zł, wskazując w treści uzasadnienia przedmiotowej decyzji, że Skarżąca uzyskała w 2009 r. przychód z tytułu świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od [...] (Kanada) – dalej jako "Uniwersytet w Calgary". W toku postępowania organ ustalił, że Skarżąca w lipcu 2009 r. uczestniczyła w warsztatach muzycznych organizowanych przez Uniwersytet w Calgary. Warsztaty odbywały się w Akademii [...], która na podstawie umowy z ww. instytucją miała zapewnić zakwaterowanie i wyżywienie uczestników warsztatów oraz nauczycieli, udostępnić wyposażone sale do ćwiczeń i pomieszczenia biurowe z wyposażeniem, a także wynająć orkiestrę Filharmonii [...] na koncert finałowy. Warsztaty zostały sfinansowane – za pośrednictwem Akademii [...] przez Uniwersytet w Calgary, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Urząd Miejski. Z ustaleń Naczelnika Urzędu Skarbowego wynika bezspornie, że Skarżąca w 2009 r. była nominowana do nagrody dla [...], jednak nie została jej laureatką. Z dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy wynika również, że studenci zakwalifikowani do programu [...] nie ponosili kosztów udziału w warsztatach muzycznych, które były pokryte z funduszy/stypendiów pochodzących od sponsorów korporacyjnych, darczyńców oraz grantów. Studenci nie otrzymywali bezpośrednio żadnych pieniędzy. Jak wynika z wyjaśnień [...] University wartość stypendium opiewa na 4.700,00 CAD i obejmuje 3.200,00 CAD za zajęcia warsztatowe oraz 1.500,00 CAD za zakwaterowanie i posiłki. W Kanadzie z tego tytułu nie doliczono podatku (zwolnienie podatkowe), ponieważ stypendium jest nagrodą. Przypadające na uczestnika przyznane stypendium nie rozróżniało tych, którzy korzystali w pełnym zakresie ze stypendium i tych, którzy korzystali w sposób okrojony. Skarżąca nie korzystała np. z noclegów, wyżywienia itp. gdyż mieszkała w miejscu prowadzenia warsztatów. 4. Pismem z dnia 20 października 2014 r. Skarżąca złożyła odwołanie, w którym wniosła o uchylenie powyższej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zarzucając naruszenie art. 3 ust.1, art. 9 ust. 1, art. 10, art. 11, art. 11a, 21 oraz art. 45 ust. 1 i ust. 6 u.p.d.o.f., oraz art. 121, 122, 124 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że organ nie dokonał dogłębnej analizy stanu faktycznego, nie dążył do wykrycia prawdy materialnej, a ponadto uchylał się od wyjaśnienia stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia podstawowych zasad rządzących postępowaniem podatkowym. Organ oparł rozstrzygnięcie wyłącznie na uznaniu, iż Skarżąca osiągnęła przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, a ponadto do obliczenia przychodu organ przyjął kwotę 4.700,00 CAD. Organ nie zastosował art. 21 u.p.d.o.f. i nie dokonał szczegółowej analizy wysokości przychodów, przyjmując wartość podaną przez płatnika w Kanadzie. Skarżąca w zgłoszeniu uczestnictwa w warsztatach zadeklarowała rezygnację z noclegów. W przedmiotowej sprawie nie może być mowy o świadczeniu nieodpłatnym. Świadczenie nieodpłatne występuje wyłącznie wtedy, gdy tylko jedna ze stron uzyskuje korzyść, a w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z taką sytuacją. Pismem z dnia 9 marca 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej wezwał Skarżącą do przedstawienia na jakie konkretnie zwolnienie przedmiotowe w niniejszej sprawie wskazuje oraz do wskazania z jakich świadczeń konkretnie skorzystała w ramach warsztatów muzycznych organizowanych przez Uniwersytet w Calgary w 2009 r. i w jakiej wysokości. Z udzielonych przez Skarżącą wyjaśnień wynika, że nie jest w stanie wskazać ile wynosiła wartość poszczególnych świadczeń, albowiem nie posiada takich informacji. Organ przyjął jako podstawę opodatkowania kwotę 4.700,00 CAD. Tymczasem kwota ta stanowiła koszt wszystkich usług jakie były przewidziane w ramach bezpłatnych warsztatów muzycznych na terenie Akademii organizowanych przez Uniwersytet w Calgary. Z dokumentów, jakie znajdują się w posiadaniu organu wynika, iż wartość czesnego wynosiła 3200,00 CAD, 1500,00 CAD wynosiła wartość posiłków/noclegów, z których strona nie korzystała. Skarżąca zrezygnowała z niniejszych świadczeń w zgłoszeniu uczestnictwa w prowadzonych w G. w miesiącu lipcu 2009 r. warsztatach. Organ uznał ten fakt za udowodniony, albowiem powołał go w uzasadnieniu decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2009, mimo to uwzględnił wartość tych świadczeń przy ustalaniu podstawy opodatkowania. Zdaniem Skarżącej, biorąc udział w warsztatach muzycznych nie osiągnęła ona korzyści majątkowej nawet w postaci zaoszczędzenia wydatków, albowiem uczestnictwo w warsztatach zaproponowano jej nieodpłatnie. W związku z powyższym nie miało miejsca zdarzenie, z którym ustawa łączy powstanie obowiązku podatkowego. 5. Decyzją z dnia 6 maja 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję organu I instancji i określił wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy, powołując treść art. 3 ust. 1, ust. 1a, art. 4a, art. 9 ust. 1, art. 10, art. 11 ust. 1 i art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. oraz art. 21 i art. 23 ust 1 Umowy polsko – kanadyjskiej stwierdził, że stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego w zakresie zakwalifikowania wartości świadczenia uzyskanego przez Skarżącą z tytułu udziału w warsztatach muzycznych jako przychodu z tytułu świadczenia nieodpłatnego należy uznać za trafne, bowiem należy on do kategorii innych źródeł, o których mowa w art. 10 pkt 9 oraz art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. W ocenie organu, świadczenie w postaci bezpłatnego uczestnictwa Skarżącej w warsztatach muzycznych w ramach tego programu stanowiło dla niej konkretny wymiar finansowy, gdyż bezpłatne uczestnictwo nie spowodowało uszczuplenia jej majątku, do którego musiałoby dojść gdyby była zobowiązana do pokrycia kosztów uczestnictwa. Tym samym powstał u niej przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., tj. z tytułu nieodpłatnych świadczeń, zakwalifikowany do innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. Wydatek, który w warunkach rynkowych podatnik musiałby ponieść na uzyskanie równowartości otrzymanego świadczenia stanowi nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9, art. 11 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. Organ stwierdził, że miejsce zamieszkania Skarżącej w 2009 r. znajdowało się w Rzeczypospolitej Polskiej, zatem podlegała obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów). Z informacji zagranicznej nie wynika natomiast, aby w Kanadzie został pobrany podatek od dochodu Skarżącej, co oznacza, że dochód ten podlega opodatkowaniu wyłącznie w Polsce. Jednocześnie wbrew twierdzeniom Skarżącej dochód ten nie mieści się w katalogu zwolnień zawartym w art. 21 u.p.d.o.f. Organ uwzględnił, że Skarżąca w zgłoszeniu uczestnictwa w prowadzonych w G. w lipcu 2009 r. warsztatach muzycznych deklarowała rezygnację z zakwaterowania wraz z posiłkami, dlatego jako kwotę faktycznego przychodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce przyjąć należało kwotę 3.200,00 CAD (tj. 4.700,00 CAD - 1.500,00 CAD - wartość zakwaterowania/posiłków), co w przeliczeniu na PLN przy zastosowaniu kursu średniego NBP dla dolara kanadyjskiego z okresu 1 – 31 lipca 2009 r. ustalonego prawidłowo przez organ pierwszej instancji, stanowi kwotę 8.685,12 zł. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy określił kwotę zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. 6. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 6 maja 2015 r. Skarżąca zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 3, art. 9 ust. 1, art. 11 a, art. 21 oraz art. 45 ust. 1 u.p.d.o.f. oraz przepisów postępowania tj. art. 121, art. 122, art. 124, art. 187 Ordynacji podatkowej, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 7 października 2014 r., oraz o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zdaniem Skarżącej w sprawie nie zostało spełnione kryterium obiektywne w postaci wystąpienia po stronie Skarżącej przysporzenia majątkowego. Biorąc udział w warsztatach muzycznych Skarżąca nie osiągnęła korzyści majątkowej nawet w postaci zaoszczędzenia wydatków, albowiem uczestnictwo w warsztatach zaproponowano jej nieodpłatnie. Skarżąca nie zdecydowałaby się na udział w niniejszych warsztatach, gdyby zobowiązana była do zapłaty za te usługi. Zdaniem Skarżącej, istotą podatków dochodowych jest opodatkowanie skonkretyzowanego przysporzenia, a nie potencjalnej możliwości jego uzyskania. W niniejszej sprawie nie jest możliwe określenie wartości poszczególnych świadczeń, z których Skarżąca skorzystała, albowiem nie stanowiły one dla niej skonkretyzowanego przysporzenia. W ocenie Skarżącej organy obydwu instancji nie dążyły do wykrycia prawdy materialnej, przyjmując za podstawę opodatkowania wartość świadczeń, z których Skarżąca rzeczywiście nie skorzystała. Skarżąca nie brała udziału także w innych atrakcjach przewidzianych w programie warsztatów, a które to składały się na wartość 3200 CAD. Na organie ciążył obowiązek zbadania jaką wartość miały poszczególne świadczenia. 7. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: 8.1. Skarga jest zasadna. 8.2. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonych aktów z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c) p.p.s.a.). Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi, powinien jednak rozstrzygać w granicach danej sprawy, co wynika wprost z treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, że Sąd ma prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów, Sąd stwierdził, że narusza ona prawo w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego. 8.3. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do stwierdzenia, czy Skarżąca uzyskała przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń w związku z uczestnictwem w nieodpłatnych warsztatach muzycznych. W ocenie organów podatkowych Skarżąca z tytułu udziału w warsztatach muzycznych uzyskała przychód z tytułu świadczenia nieodpłatnego w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. Zdaniem Skarżącej w niniejszej sprawie nie zostało spełnione obiektywne kryterium w postaci wystąpienia po jej stronie przysporzenia majątkowego, gdyż nie osiągnęła korzyści majątkowej nawet w postaci zaoszczędzenia wydatków, albowiem uczestnictwo w warsztatach zaproponowano jej nieodpłatnie. Należy wskazać, że ustawa podatkowa nie definiuje pojęcia "świadczenia nieodpłatnego", nie ulega jednak wątpliwości, że z uwagi na wykładnię systemową znaczenia tego pojęcia należy szukać na gruncie prawa cywilnego. Zgodnie z utrwalonym poglądem w doktrynie prawa cywilnego przez świadczenie nieodpłatne (bezpłatne) należy rozumieć takie świadczenie, które nie ma w ramach stosunku prawnego, ekwiwalentnego odpowiednika oferowanego przez drugą stronę tego stosunku. Stwierdzić trzeba, że świadczenie nieodpłatne jest korzyścią majątkową w zakresie, w jakim podatnik "zaoszczędził" na wydatkach, które w przeciwnym razie (świadczenia odpłatnego) musiałby ponieść aby uzyskać to świadczenie. Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z § 2 art. 353 Kodeksu cywilnego świadczenie może polegać zarówno na działaniu jak i zaniechaniu (znoszeniu). Świadczenie nieodpłatne może zatem polegać na zezwoleniu przez świadczącego innemu podmiotowi na bezpłatne korzystanie z jego majątku. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, iż z dokonanych ustaleń w sprawie wynika, że Skarżąca w czasie studiów w Akademii [...] w lipcu 2009 r. uczestniczyła w warsztatach muzycznych organizowanych przez Uniwersytet w Calgary (Kanada). Z pisma Kwestora Akademii [...] z dnia 19 maja 2014 r. wynika, że warsztaty zostały sfinansowane – za pośrednictwem Akademii przez: Uniwersytet w Calgary, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Urząd Miejski. Warsztaty odbywały się w Akademii [...], która na podstawie umowy z ww. instytucją miała zapewnić zakwaterowanie i wyżywienie uczestników warsztatów oraz nauczycieli, udostępnić wyposażone sale do ćwiczeń i pomieszczenia biurowe z wyposażeniem, a także wynająć orkiestrę Filharmonii [...] na koncert finałowy. Z dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy wynika również, że studenci zakwalifikowani do programu [...] nie ponosili kosztów udziału w warsztatach muzycznych, które były pokryte z funduszy/stypendiów pochodzących od sponsorów korporacyjnych, darczyńców oraz grantów. Należy podkreślić, że Dyrektor Izby Skarbowej dokonując kwalifikacji świadczenia otrzymanego przez Skarżącą powołał treść pisma University z dnia 17 marca 2009 r. z którego wynika, że lista miejsc do udziału w programie była ograniczona, a Skarżąca została zakwalifikowana do programu w drodze konkursu. Również z pozostałych pism administratora programu [...] wynika, że udział w programie stanowił nagrodę w związku z przeprowadzonym postępowaniem konkursowym. Studenci nie otrzymywali bezpośrednio żadnych pieniędzy. Jak wynika z wyjaśnień [...] University wartość stypendium opiewała na 4.700,00 CAD w tym 3.200,00 CAD za zajęcia warsztatowe oraz 1.500,00 CAD za zakwaterowanie i posiłki. Z pisma Skarżącej z dnia 4 kwietnia 2014 r. wynika także, że udział Skarżącej miał miejsce w czasie studiów w Akademii, która przeprowadziła na potrzeby tego uczestnictwa konkurs wśród studentów akademii. Jedną z wyróżnionych była Skarżąca, której koszty uczestnictwa zostały pokryte przez Organizatora i Sponsora. Przyznane stypendium nie rozróżniało tych, którzy korzystali w pełnym zakresie ze stypendium i tych, którzy korzystali w sposób okrojony. Skarżąca bowiem nie korzystała z noclegów czy wyżywienia, gdyż mieszkała w miejscu prowadzenia warsztatów. Z wyjaśnień pełnomocnika skarżącej z dnia 14 lipca 2014 r. wynika, że po wstępnej kwalifikacji Skarżąca wraz z akompaniatorką skierowana była na przesłuchanie muzyczne, które odbyło się w W. i które dało jej prawo do uczestniczenia w warsztatach muzycznych. W związku z powyższym w ocenie Sądu należy stwierdzić, że zebrany materiał dowodowy w szczególności wyjaśnienia zawarte w korespondencji z [...] University wskazują, że udział Skarżącej w warsztatach muzycznych poprzedzony był postępowaniem konkursowym w ramach którego Skarżąca zakwalifikowała się do udziału w warsztatach muzycznych. Natomiast sfinansowany przez organizatora programu udział Skarżącej w warsztatach muzycznych stanowił nagrodę ( stypendium ) w związku z przeprowadzonym postępowaniem konkursowym. Niewątpliwie przyznane stypendium stanowiące nagrodę dla uczestnika konkursu miało nieodpłatny charakter dla osoby nagrodzonej, jednakże ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zrównuje przychodów z tytułu nieodpłatnych świadczeń ze stypendiami dla studentów, względnie wygranymi czy nagrodami z tytułu udziału w konkursach. Potwierdzeniem powyższego jest treść art. 21 ust. 1 u.p.d.o.f. zawierającego katalog zwolnień podatkowych gdzie ustawodawca w sposób wyraźny oddziela zwolnienia z tytułu stypendiów ( pkt 39, pkt 40b ), czy nagród lub wygranych ( pkt 40a, pkt 68, pkt 115 ) od zwolnień z tytułu nieodpłatnych świadczeń ( pkt 68 a, pkt pkt. 114, pkt 117a, pkt 118 ). Natomiast Dyrektor Izby Skarbowej pomimo wskazania powołanych dowodów, w szczególności pism [...] University pominął , iż świadczenie uzyskane przez Skarżącą było w istocie stypendium stanowiące nagrodę z tytułu udziału w konkursie. Ponadto należy zauważyć, że z niekwestionowanych ustaleń dokonanych przez organy podatkowe wynika, że uczestnictwo Skarżącej w nieodpłatnych warsztatach muzycznych sfinansowane było również m.in. przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego ( pismo kwestora Akademii [...] z dnia 19 maja 2014 r. ). W związku z powyższym skoro organy podatkowe zakwalifikowały otrzymane przez Skarżącą świadczenie jako nieodpłatne, a które były współfinansowane z budżetu państwa, to winny dokonać oceny czy świadczenie to spełnia przesłanki określone w art. 21 ust. 1 pkt 114 u.p.d.o.f. który to przepis przewiduje zwolnienie podatkowe dla otrzymanych nieodpłatnych świadczeń finansowanych lub współfinansowanych z budżetu państwa. Reasumując w ocenie Sądu organy podatkowe wadliwie dokonały oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego pomijając, iż uzyskane przez Skarżącą świadczenie polegające na nieodpłatnym udziale w warsztatach muzycznych stanowi stypendium przyznanym Skarżącej w czasie studiów w Akademii [...] będące nagrodą z tytułu uczestnictwa w konkursie. Powyższe stanowiło naruszenie przepisów postępowania tj. art. 122 ( zasada prawdy obiektywnej), art. 187 § 1 i art. 191 O.p. ( zasada swobodnej oceny dowodów ) w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rezultacie organy podatkowe błędnie zakwalifikowały przychód uzyskany przez Skarżącą w związku z jej udziałem w warsztatach muzycznych jako nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. 8.4. Mając na uwadze powyższe Sąd działając w oparciu o treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego. Na wniosek Skarżącej, Sąd zasądził na jej rzecz koszty postępowania sądowego zgodnie z art. 200 w związku z art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a. w kwocie równej uiszczonemu wpisowi, opłacie skarbowej od pełnomocnictwa oraz kosztom zastępstwa procesowego.