I SA/Gd 111/11

Dnia 12 maja 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus /spr./ Sędziowie: Sędzia NSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o wyłączenie sędziego NSA Elżbiety Rischki w sprawie ze skargi K. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 listopada 2010 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zarzutu niedopuszczalności egzekucji administracyjnej postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego. Pismem z dnia 9 stycznia 2015 r. K. S. – dalej jako "Skarżąca" złożyła wniosek o wyłączenie sędziego NSA Elżbiety Rischki od udziału w sprawie, ponieważ, w ocenie Skarżącej "w niniejszym postępowaniu sędzia naruszyła zasadę niezawisłości sędziowskiej z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 178 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 1.1) b) ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. (Dz. U. z 1951 r., nr 4 poz. 28 ze zm.), ponieważ wniesioną skargę w terminie w dniu 7 stycznia 2011 r. odrzuciła jako wniesioną po terminie". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 stycznia 2015 r. akta sprawy przedstawiono sędziemu sprawozdawcy Elżbiecie Rischce celem złożenia oświadczenia w trybie art. 22 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Oświadczeniem z dnia 26 stycznia 2015 r. sędzia NSA Elżbietą Rischka, mając na względzie art. 22 § 2 p.p.s.a. wskazała, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 18 i 19 p.p.s.a., uzasadniające wyłączenie sędziego od udziału w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Instytucję wyłączenia sędziego regulują unormowania art. 18 – 24 p.p.s.a. Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 p.p.s.a. Stosownie zaś do treści art. 19 p.p.s.a., niezależnie od sytuacji, w których sędzia wyłączony jest z mocy samej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Strona, wnosząc o wyłączenie sędziego, obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie jedynie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata przez nią zaufania co do obiektywizmu sędziego. W świetle powyższego bez znaczenia pozostaje subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowały utratę zaufania strony (vide: postanowienie NSA z dnia 15 września 2008 r., sygn. akt II FZ 397/08, Lex nr 493907). Podnieść również należy, że przepisem art. 22 § 2 p.p.s.a. ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia wyjaśnienia. W sytuacji natomiast, gdy prawdziwość złożonego przez sędziego oświadczenia, iż nie zachodzą żadne z okoliczności określonych w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., nie budzi żadnych wątpliwości, wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 864/10, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaznaczyć należy, że wymieniony we wniosku o wyłączenie Sędzia złożył do akt sprawy oświadczenie, o którym mowa w powołanym przepisie W ocenie Sądu, Skarżąca nie wskazała na żadne okoliczności, czy też dowody, mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności Sędziego w niniejszej sprawie. Przedstawione przez Skarżącą stanowisko nie mogło zatem podważyć wiarygodności złożonego w niniejszej sprawie oświadczenia i stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku o wyłączenie. Skarżąca nie odwołała się bowiem do konkretnych okoliczności faktycznych, które mogłyby mieć wpływ na ocenę sposobu prowadzenia postępowania przez Sędziego. Podkreślenia wymaga, że ustawodawca użył w art. 19 p.p.s.a. pojęcia "uzasadniona wątpliwość", zatem chodzi tu o wątpliwość co do bezstronności tej osoby uzasadnioną obiektywnymi powodami, czyli takimi, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest, iż w tych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, str. 82). Tytułem uzupełnienia wskazać należy, że skład rozpoznający przedmiotowy wniosek nie stwierdził również istnienia przesłanek ustawowych uzasadniających wyłączenie Sędziego. Zaś analiza przepisu art. 18 § 1 p.p.s.a. wskazuje jednoznacznie, że zawarte w tym przepisie wyliczenie jest wyczerpujące, a zatem wymienione w nim przyczyny wyłączenia sędziego nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.