I SA/Gd 1120/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 30 czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę. 1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] 2021 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej jako "Dyrektor IAS" lub "organ drugiej instancji"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 i art. 144 oraz art. 61a § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735, dalej jako "k.p.a."), a także art. 56 § 4 oraz art. 17 § 1 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2020 r., poz. 1427 ze zm., dalej jako "u.p.e.a.") w związku z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r., poz. 2070 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia A. M. (dalej jako "Skarżący") na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. (dalej jako "Naczelnik US" lub "organ pierwszej instancji") z dnia [...] 2021 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. 2. Rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego i prawnego sprawy: 2.1. Naczelnik US, na wniosek Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. (dalej jako "Wierzyciel"), na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] 2019 r., wszczął egzekucję administracyjną do majątku Skarżącego, celem wyegzekwowania nieuiszczonej opłaty abonamentu RTV za okres od [...] 2014 r. do [...] 2019 r. Organ zawiadomieniem z dnia [...] 2019 r. dokonał zajęcia rachunku bankowego. Odpis ww. zawiadomienia oraz tytułu wykonawczego zostały doręczone Skarżącemu w dniu [...] 2019 r. W związku z powyższym Skarżący w dniu [...] 2019 r. złożył pismo, w którym zgłosił zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Naczelnik US, postanowieniem z dnia [...] 2020 r., utrzymanym w mocy postanowieniem Dyrektora IAS z dnia [...] 2020 r., podobnie jak Wierzyciel, uznał wniesione przez Skarżącego zarzuty za nieuzasadnione. Postanowienie Dyrektora IAS z dnia [...] 2020 r. nie zostało przez Skarżącego zaskarżone. Wnioskiem z dnia [...] 2020 r., sprecyzowanym pismem z dnia [...] 2020 r., Skarżący wystąpił o zawieszenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego do czasu udzielenia odpowiedzi przez Wierzyciela na złożone wnioski. Pismem z dnia [...] 2020 r. Wierzyciel poinformował organ, że nie wnosi o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, stając na stanowisku, że prowadzona egzekucja jest w pełni uzasadniona. Pismem z dnia [...] 2020 r. Skarżący zwrócił się z prośbą o nierozpatrywanie wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego z dnia [...] 2020 r. do chwili uzyskania odpowiedzi Wierzyciela na pismo z dnia [...] 2020 r. Naczelnik US postanowieniem z dnia [...] 2020 r. odmówił jednak zawieszenia ww. postępowania egzekucyjnego. Pismem z dnia [...] 2020 r. Skarżący ponownie zwrócił się do organu pierwszej instancji z wnioskiem o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, do czasu ostatecznej odpowiedzi na pismo skierowane do Poczty Polskiej z dnia [...] 2020 r. We wniosku Skarżący wskazał, że brak odpowiedzi na ww. pismo powoduje brak informacji o zasadności kierowanego wobec niego roszczenia i wskazane jest wstrzymanie postępowania do czasu rozstrzygnięcia sytuacji między wierzycielem a zobowiązanym. Naczelnik US zwrócił się do Wierzyciela o ustosunkowanie się do wniosku Skarżącego z dnia [...] 2020 r., w związku z czym Wierzyciel poinformował, że w odniesieniu do poruszanych przez Skarżącego w piśmie z dnia [...] 2020 r. kwestii została już udzielona odpowiedź, pismem z dnia [...] 2020 r., w którym Wierzyciel wskazał, że podtrzymuje swoje stanowisko w sprawie zaległości w opłatach abonamentowych na indywidualnym numerze identyfikacyjnym, wyrażone w poprzednich korespondencjach. Ponadto pismem z dnia [...] 2021 r. Wierzyciel poinformował Skarżącego, że udzielił już wyczerpujących wyjaśnień we wskazywanych przez niego sprawach. Jednocześnie Wierzyciel wskazał, że Skarżący nie przedstawił nowych przesłanek ani okoliczności mogących mieć wpływ na zmianę dotychczasowego stanowiska Wierzyciela co do kwestii zawieszenia postępowania egzekucyjnego. 2.2. Postanowieniem z dnia [...] 2021 r. Naczelnik US odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu ww. postanowienia organ pierwszej instancji wskazał, że nie wystąpiła żadna z wynikających art. 56 u.p.e.a. przesłanek, która uzasadniałaby zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Organ zwrócił przy tym uwagę, że z dniem 30 lipca 2020 r. weszła w życie nowelizacja u.p.e.a., która m.in. zmieniła katalog przesłanek skutkujących zawieszeniem postępowania egzekucyjnego, jednak zgodnie z przepisami przejściowymi zamieszczonymi w art. 12 ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r., poz. 2070, dalej jako "ustawa zmieniająca") do postępowań egzekucyjnych wszczętych na podstawie u.p.e.a. i niezakończonych przed dniem 30 lipca 2020 r. stosuje się przepisy dotychczasowe. Naczelnik US zauważył również, że ustawodawca nie przewidział instytucji zawieszenia postępowania egzekucyjnego na wniosek zobowiązanego, a Wierzyciel w odpowiedzi na skierowanego do niego przez organ pismo nie wniósł o zawieszenie tego postępowania. 2.3. Pismem z dnia [...] 2021 r. Skarżący złożył "zażalenie na czynności", wskazując m.in., że korespondencja z Wierzycielem nie przyniosła żadnych właściwych odpowiedzi na składane wnioski i jego argumentację, a także że w 1997 r. wyrejestrował on odbiorniki RTV, ale zarówno Skarżący, jak i Wierzyciel nie posiadają na to dowodów. Skarżący wskazał również, że tylko od niego wymaga się dowodu wyrejestrowania odbiorników oraz że w latach 1998 – 2019 r. nie była z nim prowadzona żadna korespondencja w sprawie rzekomego zadłużenia, a także wniósł o oddalenie roszczeń. 2.4. Postanowieniem z dnia [...] 2021 r. Dyrektor IAS utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu ww. postanowienia organ drugiej instancji stwierdził, że Naczelnik US trafnie ocenił, że nie wystąpiła przesłanka pozwalająca na zawieszenie postępowania egzekucyjnego, prowadzonego w oparciu o tytuł wykonawczy z dnia [...] 2019 r. Organ powołał art. 56 § 1 u.p.e.a., wskazując, że są w nim wymienione enumeratywnie przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Żadne inne przesłanki nie mogą skutkować zawieszeniem takiego postępowania. Organ wyjaśnił, ze zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie jest zależne od uznania organu, ale od ustalenia, czy wystąpiła obligatoryjna przyczyna zawieszenia przewidziana w ww. przepisie. Dodatkowo odniósł się do art. 56 § 1 pkt 5 u.p.e.a. i wskazał, że zwrot "w innych przypadkach przewidzianych w ustawach" odnosi się do takich sytuacji, gdy przepis innej ustawy zobowiązuje bądź upoważnia organ egzekucyjny do zawieszenia postępowania, zatem tylko ustawa może określać inne niż zawarte w art. 56 § 1 pkt 1 – 4 u.p.e.a. podstawy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Jednocześnie Dyrektor IAS zauważył, że Wierzyciel nie wyraził zgody na zawieszenie tego postępowania oraz podobnie jak organ pierwszej instancji zwrócił uwagę na treść przepisów przejściowych ustawy zmieniającej. 3. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Skarżący zaskarżył ww. postanowienie Dyrektora IAS z dnia [...] 2021 r. i wniósł o uchylenie postępowania pierwszej i drugiej instancji w całości oraz o umorzenie postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał, że w 2019 r. Izba Skarbowa zablokowała jego konto celem zabezpieczenia należności w postępowaniu egzekucyjnym, bez powiadomienia go o celowości tego działania, natomiast po jego interwencji odstąpiono od ww. zajęcia. Skarżący wystąpił z odwołaniem do Wierzyciela o podanie powodów zabezpieczenia, informując o sprawie Izbę Skarbową. Jak wskazał Skarżący, kierował on do Wierzyciela wnioski z prośbą o podanie podstaw prawnych i przepisów prawa, w odniesieniu do wniosku o zapłatę, jednak nie przyniosły one rezultatów. Skarżący otrzymał jedynie informację, że powinien przechowywać dokument potwierdzający wyrejestrowanie odbiorników, bez podstaw takiego stanowiska. Wierzyciel nie przekazał mu również dokumentów potwierdzających dostarczenie mu jakiejkolwiek korespondencji, w tym doręczenia numeru identyfikacyjnego przed dniem [...] 2019 r., twierdząc, że nie ma takich obowiązków. Skarżący podniósł, że Wierzyciel nie posiada żadnej wiążącej jego osobę dokumentacji potwierdzającej jego roszczenie o zapłatę. Skarżący zarzucił także ślepe egzekwowanie należności przez organy pierwszej i drugiej instancji, mimo informowania ich przez Skarżącego o wszystkich jego zapytaniach. Końcowo Skarżący wniósł o uchylenie postanowień organów pierwszej i drugiej instancji z uwagi na to, że nie jest stroną w postępowaniu egzekucyjnym, a ewentualny nakaz zapłaty przy braku dokumentów potwierdzających roszczenie m.in. spowoduje trudne do odwrócenia skutki prawne. 4. W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: 5.1. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. 5.2. Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. W wyniku takiej kontroli postanowienie podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę wznowienia postępowania administracyjnego, lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Ponadto, w myśl art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji, w trybie uproszczonym, Sąd nie stwierdził naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia Dyrektora IAS. 5.3. Istota sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do oceny prawidłowości odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego, prowadzonego wobec Skarżącego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] 2019 r. wystawionego przez Pocztę Polską S.A. Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej, obejmującego zaległości z tytułu nieuiszczonej opłaty abonamentu RTV za okres od [...] 2014 r. do [...] 2019 r. 5.4. Na wstępie należy wyjaśnić, że na mocy ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw, z dniem 30 lipca 2020 r. weszła w życie nowelizacja ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy zmieniającej, do postępowań egzekucyjnych wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, postępowanie egzekucyjne prowadzone do majątku Skarżącego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] 2019 r. zostało wszczęte przed dniem 30 lipca 2020 r. – co potwierdza m.in. zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego z dnia [...] 2019 r. W związku z tym organy zasadnie uznały, że zastosowanie do niniejszej sprawy znajdują przepisy dotychczasowe, obowiązujące przed dniem 30 lipca 2020 r. W związku z powyższym należy wskazać, że w myśl art. 56 § 1 u.p.e.a. (w jego brzmieniu obowiązującym przed dniem 30 lipca 2020 r.), postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części: 1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej; 2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego; 3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego; 4) na żądanie wierzyciela; 5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. Przyczyny zawieszenia postępowania egzekucyjnego zostały wymienione w powyższym przepisie enumeratywnie. Oznacza to, że ww. katalog przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego ma charakter zamknięty. Sąd orzekający w niniejszej sprawie wyjaśnia, że zawieszenie postępowania egzekucyjnego wiąże się z wystąpieniem okoliczności uzasadniających czasową przerwę w jego prowadzeniu. Z zasady okoliczności te nie mają charakteru trwałego. Chodzi tu o przeszkody, które pojawiły się już w toku postępowania egzekucyjnego. Przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego są w znacznej części następstwem pojawienia się przyczyn przejściowej niedopuszczalności postępowania egzekucyjnego. Postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu na skutek wystąpienia okoliczności wskazanych w ww. przepisie. Ujawnienie podstawy zawieszenia postępowania egzekucyjnego obliguje organ egzekucyjny do zawieszenia postępowania i nie pozostawia w tej mierze jakiegokolwiek luzu decyzyjnego. Ocena, czy istniały podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, powinna nastąpić według stanu rzeczy z chwili rozpatrywania wniosku przez organ egzekucyjny (por. P. Pietrasz [w:] Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Komentarz, wyd. II, red. D. R. Kijowski, Warszawa 2015). Jednocześnie, organ nie może zawiesić postępowania w sytuacji, gdy żadna z ww. przesłanek nie występuje. 5.5. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie zasadnie odmówiono zawieszenia postępowania egzekucyjnego, ze względu na brak spełnienia przesłanki z art. 56 § 1 u.p.e.a. Skarżący we wniosku z dnia [...] 2020 r., powołując się na wyrok NSA z dnia 7 sierpnia 2008 r., sygn. akt II GSK 243/08, wniósł o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu ostatecznej odpowiedzi na pismo skierowane do Wierzyciela z dnia [...] 2020 r. W ocenie Skarżącego stanowisko Wierzyciela nie uwzględnia wniosku o wycofanie wierzytelności i brak odpowiedzi na pismo z dnia [...] 2020 r. powoduje brak informacji o zasadności roszczenia, więc wyraźnie wskazana jest możliwość wstrzymania postępowania do czasu rozstrzygnięcia sytuacji między zobowiązanym a wierzycielem. Zaznaczenia wymaga, że, jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy notatki służbowej z dnia [...] 2021 r., Skarżący poinformował, że ww. wniosek należy traktować jako wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia przez Pocztę Polską S.A. wniosku z dnia [...] 2020 r. W tym stanie rzeczy należy zauważyć, że organy słusznie nie znalazły podstaw do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Podkreślenia przy tym wymaga, że jedną z przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego, wskazaną w art. 56 § 1 pkt 4 u.p.e.a., jest wniosek wierzyciela, co pozwala zająć stanowisko, że wierzyciel jest podmiotem uprawnionym do wystąpienia z wiążącą organ egzekucyjny inicjatywą zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Uprawnienie takie, jako odrębna przesłanka zawieszenia nie przysługuje natomiast zobowiązanemu. Ewentualny wniosek zobowiązanego należy traktować jako oświadczenie wiedzy o istnieniu podstaw do zawieszenia postępowania. W postępowaniu egzekucyjnym nie ma zastosowania instytucja fakultatywnego zawieszenia postępowania na wniosek strony, określona w art. 98 k.p.a., co zostało potwierdzone również w orzecznictwie (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 marca 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 912/18; wyrok WSA w Gdańsku z dnia 4 marca 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 1950/19; wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2013 r., VII SA/Wa 2150/12; wszystkie przywołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako "CBOSA"). Zobowiązany, wnosząc o zawieszenie postępowania, jest zobligowany do wskazania istnienia jednej z okoliczności, o których mowa w art. 56 § 1 pkt 1–3 i 5 u.p.e.a. Takie oświadczenie wiedzy jest podstawą do podjęcia przez organ egzekucyjny działań z urzędu. Organ egzekucyjny przeprowadza postępowanie wyjaśniające i w przypadku stwierdzenia jednej z podstaw do zawieszenia postępowania wydaje postanowienie o zawieszeniu postępowania. W przypadku braku takich podstaw wydaje postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania (por. P. M. Przybysz [w:] Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2021). Należy w tym miejscu zauważyć, że w związku z brakiem przesłanek do zawieszenia postępowania egzekucyjnego organ pierwszej instancji pismem z dnia [...] 2021 r. zwrócił się do Wierzyciela o ustosunkowanie się do wniosku Skarżącego. W odpowiedzi na powyższe pismo Wierzyciel poinformował, że brak jest nowych okoliczności mogących mieć wpływ na zmianę dotychczasowego stanowiska Wierzyciela w sprawie prowadzonego postępowania i nie wniósł on o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Ponadto, mając na uwadze stan faktyczny niniejszej sprawy, uzasadnione jest stanowisko organów, według którego nie znalazły one podstaw do zawieszenia postępowania egzekucyjnego w obowiązujących przepisach prawa, przy czym organ drugiej instancji prawidłowo zwrócił uwagę, że art. 56 § 1 pkt 5 u.p.e.a. odnosi się do sytuacji, gdy przepis innej ustawy zobowiązuje lub upoważnia organ egzekucyjny do zawieszenia postępowania. W tym stanie rzeczy w sytuacji braku zaistnienia jednej z przesłanek wymienionych w art. 56 § 1 u.p.e.a. odmowa zawieszenia postępowania egzekucyjnego była uzasadniona, zaskarżone postanowienie odpowiada więc prawu i brak jest podstaw do jego uchylenia. 5.6. Końcowo należy podkreślić, że podana przez Skarżącego we wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego argumentacja nie wpisuje się w żadną z przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego wymienionych w art. 56 § 1 u.p.e.a. Jednocześnie Sąd wskazuje, że podnoszone przez Skarżącego w treści skargi argumenty nie kwestionują rozstrzygnięcia organu w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] 2019 r., a dotyczą w zasadzie braku podstaw do dochodzenia należności z tytułu opłat abonamentowych. W związku z powyższym należy zaznaczyć, że w sytuacji, gdy zobowiązany kwestionuje istnienie obowiązku objętego tytułem wykonawczym, może dochodzić swoich praw nie w postępowaniu dotyczącym rozstrzygnięcia w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, ale w postępowaniu zainicjowanym poprzez wniesienie zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej, o których mowa w art. 33 u.p.e.a. Przedmiotem niniejszego postępowania jest bowiem jedynie ocena prawidłowości stwierdzenia braku przesłanek z art. 56 § 1 u.p.e.a., skutkująca odmową zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Ponadto wskazać należy, że jak wynika z akt niniejszej sprawy, Skarżący zgłosił zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej, tj. nieistnienia obowiązku oraz braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia. Jednakże, zarzuty te zostały uznane za nieuzasadnione – najpierw przez Wierzyciela, postanowieniem z dnia [...] 2019 r., utrzymanym w mocy postanowieniem z dnia [...] 2019 r., a następnie przez organ egzekucyjny, tj. postanowieniem Naczelnika US z dnia [...] 2020 r., utrzymanym w mocy postanowieniem Dyrektora IAS z dnia [...] 2020 r. Podkreślenia przy tym wymaga, że postanowienie Dyrektora IAS z dnia [...] 2020 r. nie zostało przez Skarżącego zaskarżone do sądu administracyjnego. Reasumując, Sąd orzekający w niniejszej sprawie stwierdził, że organy obu instancji zasadnie odmówiły zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Stąd też wydane w tym przedmiocie rozstrzygnięcie należało uznać za prawidłowe. 5.7. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.