I SA/Gd 1121/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska (spr.), Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Sylwia Górny, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 lutego 2013 r. sprawy ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w formie ryczałtu od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych przychodu za 2005 r. oddala skargę. I SA/Gd 1121/12 UZASADNIENIE I. DECYZJĄ Z 31 LIPCA 2012 R. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ, NA PODSTAWIE M.IN. ART. 233 § 1 PKT 2 LIT. A) W ZW. Z ART. 220 § 2 USTAWY Z 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 2005 R., NR 8, POZ. 60 ZE ZM.; DALEJ JAKO O.P.) I ART. 20 UST. 1 I UST. 3, ART. 30 UST. 1 PKT 7 I UST. 8 USTAWY Z 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (DZ. U. Z 2000 R., NR 14 POZ. 176 ZE ZM.; DALEJ U.P.D.O.F.), PO ROZPOZNANIU ODWOŁANIA SKARŻĄCEJ A. L. OD DECYZJI DYREKTORA URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ Z 22 CZERWCA 2011 R., USTALAJĄCEJ PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH W FORMIE RYCZAŁTU OD DOCHODÓW NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH LUB POCHODZĄCYCH ZE ŹRÓDEŁ NIEUJAWNIONYCH ZA ROK 2005, W KWOCIE 302.115 ZŁ - UCHYLIŁ DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI I USTALIŁ ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE W ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH OD DOCHODÓW Z NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ PRZYCHODÓW ZA ROK 2005 W KWOCIE 272.955 ZŁ. II. STAN SPRAWY: W WYNIKU PRZEPROWADZONEGO POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NA PODSTAWIE PORÓWNAWCZEGO ZESTAWIENIA PONIESIONYCH W 2005 ROKU WYDATKÓW PRZEZ SKARŻĄCĄ ORAZ ŹRÓDEŁ ICH SFINANSOWANIA STWIERDZIŁ, ŻE KWOTA PONIESIONYCH PRZEZ NIĄ UDOKUMENTOWANYCH WYDATKÓW W KONTROLOWANYM ROKU PRZEWYŻSZA KWOTĘ UZYSKANYCH PRZEZ NIĄ PRZYCHODÓW O KWOTĘ 412.720 ZŁ. W KONSEKWENCJI DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ, DECYZJĄ Z 22 CZERWCA 2011 R., USTALIŁ SKARŻĄCEJ PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH W FORMIE RYCZAŁTU OD DOCHODÓW NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH LUB POCHODZĄCYCH ZE ŹRÓDEŁ NIEUJAWNIONYCH PRZYCHODU ZA 2005 ROK W KWOCIE 302.115 ZŁ. SKARŻĄCA, REPREZENTOWANA PRZEZ PEŁNOMOCNIKA, WNIOSŁA ODWOŁANIE OD TEJ DECYZJI, KWESTIONUJĄC JEJ ZASADNOŚĆ I ZARZUCAJĄC RAŻĄCE NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, KTÓRE MIAŁO WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, A W SZCZEGÓLNOŚCI ART. 122 O.P. I 187 § 1 O.P. PRZEZ NIEPRZEPROWADZENIE DOWODU Z ZEZNAŃ C. P. ORAZ POMINIĘCIE SKŁADANYCH PRZEZ NIEGO PISEMNYCH OŚWIADCZEŃ, W SYTUACJI GDY ZEZNANIA TEGO ŚWIADKA MAJĄ KLUCZOWE ZNACZENIE DLA ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY, A ŚWIADEK WYRAŻAŁ PISEMNIE CHĘĆ WSPÓŁPRACY Z ORGANEM PODATKOWYM. ZARZUCONO WYCIĄGNIĘCIE INFORMACJI STRAŻY GRANICZNEJ O NIEZAREJESTROWANIU PRZEKROCZENIA GRANICY PRZEZ C. P. NIEPRAWIDŁOWEGO WNIOSKU, ŻE NIE PRZEBYWAŁ ON W DNIU 3 STYCZNIA 2005 R. W POLSCE, PRZY JEDNOCZESNYM NIE PRZEPROWADZENIU WNIOSKOWANEGO PRZEZ STRONĘ DOWODU Z OGLĘDZIN JEGO PASZPORTU; WYCIĄGNIĘCIE Z FAKTU NIE DEKLAROWANIA PRZEZ C. P. WWOZU ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH NA TERYTORIUM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ NIEPRAWIDŁOWEGO WNIOSKU, ŻE NIE MÓGŁ ON DYSPONOWAĆ ŚRODKAMI PIENIĘŻNYMI W POLSCE; WYCIĄGNIĘCIE Z PRZEDSTAWIONEJ INFORMACJI AMERYKAŃSKIEJ ADMINISTRACJI PODATKOWEJ BŁĘDNEGO WNIOSKU, ŻE C. P. NIE POSIADAŁ WYSTARCZAJĄCYCH ŚRODKÓW, BY ZAPŁACIĆ SKARŻĄCEJ KWOTĘ WYNIKAJĄCĄ Z WYSTAWIONEGO WEKSLA; BŁĘDNE UZNANIE, ŻE ŚRODKI POSIADANE PRZEZ SKARŻĄCĄ I PRZEZNACZONE NA ZAKUP NIERUCHOMOŚCI POCHODZIŁY ZE ŹRÓDEŁ NIEUJAWNIONYCH W SYTUACJI, GDY PRZEDSTAWIŁA ONA WEKSEL STANOWIĄCY DOWÓD DOKONANEJ TRANSAKCJI SKUTKUJĄCEJ POZYSKANIEM ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH. NARUSZENIE WSKAZANYCH PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ NASTĄPIŁO RÓWNIEŻ PRZEZ BŁĘDNE UZNANIE, ŻE POMIĘDZY SKARŻĄCĄ A C. P FAKTYCZNIE NIE DOSZŁO DO PRZEKAZANIA ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH POMIMO POTWIERDZENIA TYCH OKOLICZNOŚCI PRZEZ OBIE STRONY TRANSAKCJI; RÓWNIEŻ PRZEZ ZANIECHANIE PRZESŁUCHANIA W CHARAKTERZE ŚWIADKÓW M. H. ORAZ M. K. ZARZUCONO PONADTO NARUSZENIE ART. 123 O.P. W ZW. Z ART. 180 § 1 O.P., POPRZEZ PRZEPROWADZENIE DOWODU Z ROZMOWY TELEFONICZNEJ ODBYTEJ PRZEZ AMERYKAŃSKĄ ADMINISTRACJĘ PODATKOWĄ Z C. P. Z NARUSZENIEM ZASADY LEGALNOŚCI, TJ. BEZ POINFORMOWANIA STRONY O PRZEPROWADZENIU TEGO DOWODU I POZBAWIAJĄC STRONĘ MOŻLIWOŚCI UDZIAŁU W TEJ CZYNNOŚCI; ART. 199A § 3 O.P., POPRZEZ JEGO NIEZASTOSOWANIE W SPRAWIE WYRAŻAJĄCE SIĘ W ZANIECHANIU PRZEZ DYREKTORA URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ WYSTĄPIENIA DO SĄDU POWSZECHNEGO O USTALENIE ISTNIENIA LUB NIEISTNIENIA STOSUNKU PRAWNEGO ŁĄCZĄCEGO SKARŻĄCĄ Z C. P., POMIMO WĄTPLIWOŚCI ORGANU CO DO ISTNIENIA LUB NIEISTNIENIA MIĘDZY NIMI STOSUNKU PRAWNEGO ORAZ JEGO TREŚCI. WSKAZANO NA NARUSZENIE PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO, TJ. ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F., POPRZEZ JEGO BŁĘDNE ZASTOSOWANIE WYRAŻAJĄCE SIĘ W ZASTOSOWANIU TEGO PRZEPISU DO USTALONEGO STANU FAKTYCZNEGO, MIMO ZGROMADZENIA W SPRAWIE DOWODÓW, ŻE DOCHODY SKARŻĄCEJ POCHODZIŁY ZE ŹRÓDEŁ UJAWNIONYCH. PEŁNOMOCNIK STRONY WYSTĄPIŁ Z WNIOSKIEM O PRZEPROWADZENIE PRZEZ ORGAN ODWOŁAWCZY DOWODU Z PRZESŁUCHANIA W CHARAKTERZE ŚWIADKÓW: M. W., A. L., S. K. NA OKOLICZNOŚĆ WYKONYWANIA PRZEZ NICH PRAC NA RZECZ OJCA SKARŻĄCEJ C. L., ICH ZAKRESU ORAZ RODZAJU, JAK RÓWNIEŻ FORMY ROZLICZENIA NALEŻNEGO Z TEGO TYTUŁU WYNAGRODZENIA I OSÓB, Z KTÓRYMI DOKONYWANE BYŁY TE ROZLICZENIA ORAZ M. W. NA OKOLICZNOŚĆ CZY C. P. PRZEBYWAŁ W POLSCE NA PRZEŁOMIE ROKU 2004 I 2005, W. L. NA OKOLICZNOŚĆ CZY JEST MOŻLIWE, ABY C. P. DYSPONOWAŁ NA POCZĄTKU ROKU 2005 KWOTĄ 85.000 USD, NA OKOLICZNOŚĆ JEGO STANU MAJĄTKOWEGO ORAZ WYSOKOŚCI JEGO DOCHODÓW OSIĄGANYCH W TYM OKRESIE, R. N. NA OKOLICZNOŚĆ STANU WARSZTATU C. L. W CHWILI JEGO ŚMIERCI, WARTOŚCI MASZYN I MATERIAŁÓW POZOSTAŁYCH W TYM WARSZTACIE, WYKONYWANIA PRZEZ RÓŻNE OSOBY PRAC W TYMŻE WARSZTACIE, ICH ZAKRESU I RODZAJU, A TAKŻE SPOSOBU ROZLICZEŃ DOKONYWANYCH Z TYMI OSOBAMI ORAZ OSÓB, KTÓRE TYCH ROZLICZEŃ DOKONYWAŁY. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ POSTANOWIENIEM Z DNIA 26 STYCZNIA 2012 R., ODMÓWIŁ UWZGLĘDNIENIA WNIOSKÓW SKARŻĄCEJ ZAWARTYCH W ODWOŁANIU (K. 300-303, T. II). NASTĘPNIE DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE ART. 123 § 1 W ZWIĄZKU Z ART. 200 § 1 O.P., PISMEM Z DNIA 5 MARCA 2012 R., WYZNACZYŁ STRONIE SIEDMIODNIOWY TERMIN DO WYPOWIEDZENIA SIĘ CO DO MATERIAŁU DOWODOWEGO ZEBRANEGO W SPRAWIE (K. 306, T. II). DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ W UZASADNIENIU SKARŻONEJ DECYZJI W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI PODKREŚLIŁ, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI KIERUJĄC SIĘ DYSPOZYCJĄ ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F., PRZEPROWADZIŁ WŁAŚCIWĄ ANALIZĘ ZGROMADZONEGO W SPRAWIE MATERIAŁU DOWODOWEGO, WERYFIKUJĄC ŹRÓDŁA UZYSKANYCH PRZEZ SKARŻĄCĄ DOCHODÓW W CELU USTALENIA, CZY ŚRODKI, Z KTÓRYCH SFINANSOWANE ZOSTAŁY PRZEZ NIĄ WYDATKI PONIESIONE W 2005 ROKU POCHODZIŁY Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA. JAK WYNIKA BOWIEM Z AKT SPRAWY SKARŻĄCA PONIOSŁA W 2005 ROKU WYDATKI W ZNACZNEJ WYSOKOŚCI TJ. 579.170 ZŁ, W TYM M. IN. WYDATKI W KWOCIE 275.000 ZŁ ZWIĄZANE Z ZAKUPEM NIERUCHOMOŚCI (½ UDZIAŁU), OBEJMUJĄCĄ DZIAŁKĘ NR [...] ZABUDOWANĄ BUDYNKIEM MIESZKALNYM WRAZ Z INFRASTRUKTURĄ I NIEZABUDOWANĄ DZIAŁKĘ NR [...] POŁOŻONEJ W K. WRAZ Z OPŁATĄ NOTARIALNĄ W KWOCIE 9.580,00 ZŁ (AKT NOTARIALNY Z 14 KWIETNIA 2005 R., REP. A NR [...] I Z 18 PAŹDZIERNIKA 2005 R., REP. A NR [...]) ORAZ WARTOŚĆ ZGROMADZONEGO MIENIA WYNIKAJĄCĄ Z WPŁAT NA RACHUNEK BANKOWY - W KWOCIE 77.800 ZŁ. NATOMIAST PRZYCHODY W 2005 ROKU WYNIOSŁY 166.450 ZŁ. DOKONANA PRZEZ ORGAN ANALIZA WSKAZUJE - ZDANIEM ORGANU DRUGIEJ INSTANCJI - ŻE WYDATKI PONIESIONE PRZEZ SKARŻĄCĄ W 2005 ROKU NIE ZNALAZŁY POTWIERDZENIA W DEKLAROWANYCH DO OPODATKOWANIA PRZYCHODACH I DOCHODACH WOLNYCH OD PODATKU. ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI WSKAZAŁ NA SZCZEGÓŁOWOŚĆ PRZEPROWADZONEGO POSTĘPOWANIA PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI; W CELU USTALENIA DOCHODÓW OSIĄGNIĘTYCH PRZEZ STRONĘ W ROKU PODATKOWYM 2005, DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ WYSTĄPIŁ DO NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO O UDZIELENIE INFORMACJI W WW. ZAKRESIE (K. 5, T. I); W ODPOWIEDZI POINFORMOWANO, ŻE SKARŻĄCA FIGURUJE W URZĘDZIE DOPIERO OD 16 STYCZNIA 2007 R. (PRZESYŁANO JEDNOCZEŚNIE KOPIĘ AKTU NOTARIALNEGO REP. A NR [...] Z 18 PAŹDZIERNIKA 2005 R.; POR. K. 35, T. I). ORGAN KONTROLI ZWRÓCIŁ SIĘ DO NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z TYM SAMYM ZAPYTANIEM (K. 96, T. I); W ODPOWIEDZI NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO POINFORMOWAŁ, ŻE SKARŻĄCA NIE ZŁOŻYŁA ZEZNANIA PODATKOWEGO O WYSOKOŚCI OSIĄGNIĘTEGO DOCHODU ZA 2005 ROK (POR. K. 106, TOM I); NIE WPŁYNĘŁO TAKŻE ZEZNANIE PODATKOWE ZA 2004 ROK; ZGODNIE Z BAZĄ POLTAX SKARŻĄCA ZŁOŻYŁA ZEZNANIE PODATKOWE PIT-32 ZA ROK 1997 I 1998; PONADTO NIE FIGURUJE ONA W EWIDENCJI PODATKÓW MAJĄTKOWYCH ZA LATA 2003-2006. W OŚWIADCZENIU Z DNIA 14 LUTEGO 2009 R. O WYSOKOŚCI I ŹRÓDŁACH UZYSKANYCH DOCHODÓW W ROKU 2005 (K. 10-13, T. I) SKARŻĄCA OKREŚLAJĄC ŹRÓDŁA FINANSOWANIA WYDATKÓW WSKAZAŁA STYPENDIUM (KURS JĘZYKOWY SPONSOROWANY PRZEZ F.H. A) W WYSOKOŚCI 1.000 ZŁ, PRZYCHÓD ZE SPRZEDAŻY PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH (WEKSEL W WYSOKOŚCI 269.071 ZŁ NA ZLECENIE C. P.), WYKUP WEKSLA PRZEZ WYSTAWCĘ W WYSOKOŚCI 160.000 ZŁ ORAZ DYSKONT Z WEKSLA W WYSOKOŚCI 5.450 ZŁ. WYJAŚNIŁA, ŻE PRZYCHÓD ZE SPRZEDAŻY PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH DOTYCZY WYSTAWIONEGO PRZEZ NIĄ WEKSLA WŁASNEGO NA ZLECENIE C. P. (ZAM. CHICAGO, USA), A KONKRETNIE ZE SPRZEDAŻY W OKRESIE OD 17 STYCZNIA DO 1 CZERWCA 2005 R. KWOTY 85.000 USD UZYSKANEJ Z EMISJI TEGO WEKSLA. PRZYCHÓD WSKAZANY W POZYCJI INNE NIE WYSZCZEGÓLNIONE ŹRÓDŁA POCHODZI Z KWOT OTRZYMANYCH W OKRESIE OD 15 CZERWCA 2005R. DO 8 GRUDNIA 2005 R. OD M. T. ZAM. W G. Z TYTUŁU WYKUPU PRZEZ NIEGO WYSTAWIONEGO W DNIU 19 MAJA 2005 R. (NA ZLECENIE SKARŻĄCEJ) WEKSLA WŁASNEGO O WARTOŚCI 160.000 ZŁ (PLUS REALNY DYSKONT W KWOCIE 5.450,00 ZŁ). NATOMIAST W OŚWIADCZENIU Z DNIA 14 LUTEGO 2009 R., O PONIESIONYCH WYDATKACH W ROKU 2005 (K. 8-9, T. I) SKARŻĄCA WSKAZAŁA, ŻE WYDATKI ZWIĄZANE Z UTRZYMANIEM WYNIOSŁY: NA WYŻYWIENIE (4.250 ZŁ), NA UBRANIE (4.100 ZŁ), NA KOSZTY PODRÓŻY (550 ZŁ), NA KOSZTY LECZENIA (120 ZŁ), - ZAKUP MEBLI, ART. GOSP. DOM. (1.100 ZŁ), WYDATKI ZWIĄZANE Z ZAKUPEM NIERUCHOMOŚCI (275.000 ZŁ), OPŁATA NOTARIALNA (9.580 ZŁ); POZOSTAŁE WYDATKI (KURS JĘZYKOWY - 990 ZŁ; NABYCIE PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH WEKSEL 160.000 ZŁ). SKARŻĄCA PRZEDŁOŻYŁA DO AKT POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO: 1. AKT NOTARIALNY Z 14 KWIETNIA 2005 R., REP. A NR [...] (UMOWA PRZEDWSTĘPNA SPRZEDAŻY NIERUCHOMOŚCI); W TREŚCI § 4 TEGO AKTU M. G. DZIAŁAJĄCY W IMIENIU D. G. KWITUJE ODBIÓR ZALICZKI W KWOCIE 50.000 ZŁ; RESZTĘ CENY SPRZEDAŻY W KWOCIE 500.000 ZŁ J. Z. ORAZ SKARŻĄCA A. L. ZOBOWIĄZUJĄ SIĘ SOLIDARNIE ZAPŁACIĆ ZBAWCZYNI W DNIU PODPISANIA UMOWY OSTATECZNEJ SPRZEDAŻY; ŁĄCZNY KOSZT TEGO AKTU NOTARIALNEGO WYNIÓSŁ 2.017,88 ZŁ (K. 19-20, T. I); 2. AKT NOTARIALNY Z 18 PAŹDZIERNIKA 2005 R., REP. A NR [...] - UMOWA SPRZEDAŻY NIERUCHOMOŚCI PRZEZ SPRZEDAJĄCEGO M. G. DZIAŁAJĄCEGO W IMIENIU D. G. ORAZ KUPUJĄCYCH NA WSPÓŁWŁASNOŚĆ, PO POŁOWIE, J. Z. ORAZ SKARŻĄCĄ A. L. POŁOŻONEJ W K. OBEJMUJĄCEJ DZIAŁKI NR [...] OBSZARU 0.11,50 HA I NR [...] OBSZARU 0.46,50 HA ZA ŁĄCZNĄ CENĘ 550.000 ZŁ; WSKAZANO, ŻE CAŁA CENA SPRZEDAŻY ZOSTAŁA ZAPŁACONA; ŁĄCZNY KOSZT TEGO AKTU NOTARIALNEGO WYNIÓSŁ 17.143,76 ZŁ (K. 16-17, T. I); OŚWIADCZENIEM Z 7 LUTEGO 2011 R. M. G. POTWIERDZIŁ ODBIÓR 50.000 ZŁ GOTÓWKĄ (W DNIU 14 KWIETNIA 2005 R.), POTWIERDZIŁ TEŻ, ŻE RESZTĘ PIENIĘDZY, TJ. 500.000 ZŁ OTRZYMAŁ W DNIU SPRZEDAŻY W OBECNOŚCI NOTARIUSZA - GOTÓWKĄ PO POŁOWIE ZGODNIE Z AKTEM NOTARIALNYM (K. 186, T. I), 3. ZAŚWIADCZENIE Z BANKU [...] Z 2 MARCA 2009 R. POTWIERDZAJĄCE, ŻE SKARŻĄCA JEST WŁAŚCICIELEM RACHUNKU BANKOWEGO ORAZ ZAPISY WPŁYWÓW NA TYM RACHUNKU W 2005 ROKU (K. 21-22, T. I), 4. KSEROKOPIĘ WEKSLA WŁASNEGO WYSTAWIONEGO W T. W DNIU 3 STYCZNIA 2005 R. NA KWOTĘ 85.000 USD ZA OKAZANIEM; WEKSEL NA ZLECENIE C. P. USA [...]; PODPISANO A. L. T. UL. [...] (K. 24, 26, T. I), 5. ORYGINAŁ WEKSLA WŁASNEGO WYSTAWIONEGO W G. 19 KWIETNIA 2005 R. NA KWOTĘ 160.000,00 ZŁ; WEKSEL NA ZLECENIE A. L. T., UL. [...]; PODPISANO M. T. K. UL. [...] (K. 23, T. I). SKARŻĄCA W DNIU 10 MARCA 2009 R. UPOWAŻNIŁA DYREKTORA URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ DO UZYSKANIA INFORMACJI Z BANKU O POSIADANYM RACHUNKU BANKOWYM ZA OKRES OD 1 STYCZNIA 2005 R. DO 31 GRUDNIA 2005 R. (K. 36, T. I). ORGAN KONTROLI ANALIZUJĄC ZAPISY NA RACHUNKU BANKOWYM NALEŻĄCYM DO SKARŻĄCEJ PROWADZONYM PRZEZ BANK [...] S.A. I ODDZIAŁ W G. STWIERDZIŁ, ŻE DOKONAŁA ONA W 2005 ROKU ZAKUPÓW PŁACĄC KARTĄ PŁATNICZĄ ORAZ WYPŁAT GOTÓWKOWYCH Z BANKOMATU NA ŁĄCZNĄ KWOTĘ 34.880,33 ZŁ. PONADTO STWIERDZIŁ TAKŻE, ŻE Z HISTORII TEGO RACHUNKU WYNIKA, ŻE NA W/W RACHUNEK W 2005 ROKU WPŁYNĘŁY WPŁATY OD OSÓB FIZYCZNYCH TJ. M. K., M. T. ORAZ M. H. (PRZEDSTAWIONA W UZASADNIENIU TABELARYCZNIE). W ODPOWIEDZI ORGANU O WSKAZANIE Z JAKIEGO TYTUŁU NASTĘPOWAŁY PRZEDMIOTOWE WPŁATY (K. 63-64, T. I), SKARŻĄCA WYJAŚNIŁA (K. 65-68, T. I): 1) ODNOŚNIE WPŁYWÓW OD M. K. - ŻE KWOTA 269.071,00 ZŁ ŁĄCZNIE WPŁACONA NA RACHUNEK BANKOWY PRZEZ W/W W OKRESIE OD 17 STYCZNIA 2005 R. DO 31 MAJA 2005 R. STANOWI POZYSKANĄ RÓWNOWARTOŚĆ KWOTY 85.000,00 USD I WYNIKŁA Z JEJ ZBYCIA. ZAZNACZA, ŻE JAK WCZEŚNIEJ WYJAŚNIAŁA DOLARY POZYSKAŁA W DRODZE EMISJI WŁASNEGO WEKSLA. ZBYCIE 85.000,00 USD ZLECIŁA P. G., KTÓRY W 2005 ROKU MIESZKAŁ I PRACOWAŁ W W. PRZY CZYM WPŁACAJĄCYM ŚRODKI W PLACÓWCE BANKOWEJ W W. BYŁ M. K., JEGO WSPÓŁPRACOWNIK, GDYŻ P. G. W 2005 ROKU NIE PORUSZAŁ SIĘ O WŁASNYCH SIŁACH, LECZ NA WÓZKU INWALIDZKIM. W 2007 ROKU WYJECHAŁ DO AMERYKI NA SKOMPLIKOWANE LECZENIE, TAM ZAWARŁ ZWIĄZEK MAŁŻEŃSKI, OBECNIE MIESZKA W MEKSYKU NATOMIAST M. K. OD PONAD DWÓCH LAT MIESZKA I PRACUJE W WIELKIEJ BRYTANII, NIESTETY NIE ZNA JEGO ADRESU, 2) ODNOŚNIE WPŁYWÓW OD M. T. - ŻE SUMA WPŁAT POCZYNIONYCH PRZEZ W/W W DNIACH 5 CZERWCA 2005 R., 1 LIPCA 2005 R., 2 SIERPNIA 2005 R., 9 SIERPNIA 2005 R., WYNIOSŁA 165.450,00 ZŁ I JEST TO KWOTA WYNIKAJĄCA Z WYEMITOWANEGO WEKSLA W KWOCIE 160.000,00 ZŁ PLUS DYSKONT Z TEGO WEKSLA W WYSOKOŚCI 5.450,00 ZŁ. 3) ODNOŚNIE WPŁYWÓW OD C. H. - ŻE NIE DOTYCZĄ OKRESU OBJĘTEGO NINIEJSZYM POSTĘPOWANIEM KONTROLNYM. JAK WYJAŚNIŁA "ŚRODKI TE, BYŁA TO PRZEKAZANA ZA MOIM POŚREDNICTWEM I OPÓŹNIONA O WIĘCEJ NIŻ ROK ZAPŁATA DAWNYM PRACOWNIKOM I WSPÓŁPRACOWNIKOM MOJEGO NIEŻYJĄCEGO OJCA, ZA TO, ŻE CIĘŻKĄ PRACĄ LAT WCZEŚNIEJSZYCH NIŻ ROK 2005 UZDATNILI BEZWARTOŚCIOWY ODPAD GRANITOWY ZALEGAJĄCY NA NASZEJ POSESJI JESZCZE OD CZASÓW BUDOWANIA PRZEZ MOJEGO DZIADKA POMNIKA NA W. CZĘŚĆ TYCH ODPADÓW GRANITOWYCH ZOSTAŁA DZIĘKI ICH PRACY SPRZEDANA". WEDŁUG SKARŻĄCEJ ŚRODKI TE ZOSTAŁY JEJ WPŁACONE NA KONTO PRZEZ NIEZNANEGO JEJ OSOBIŚCIE PANA H., A NASTĘPNIE ZOSTAŁY W CAŁOŚCI ODDANE OSOBOM, KTÓRE SIĘ PO NIE ZGŁOSIŁY I KTÓRYCH NIE ZNAŁA NIGDY BLIŻEJ NIŻ Z IMION. ZDANIEM ORGANU DRUGIEJ INSTANCJI Z OKOLICZNOŚCI SPRAWY WYNIKA, ŻE KWESTIĄ SPORNĄ JEST ZARÓWNO KWESTIA WYSOKOŚCI WYDATKÓW PONIESIONYCH PRZEZ STRONĘ W 2005 ROKU JAK RÓWNIEŻ WARTOŚĆ ZGROMADZONYCH PRZEZ STRONĘ ŚRODKÓW POZWALAJĄCYCH NA POKRYCIE PONIESIONYCH WYDATKÓW. ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PRZYJĄŁ BOWIEM, ŻE SKARŻĄCA NIE UDOWODNIŁA ANI TEŻ NIE UPRAWDOPODOBNIŁA, ŻE WYDATEK NA ZAKUP NIERUCHOMOŚCI W ŁĄCZNEJ KWOCIE 284.580,82 ZŁ PONIESIONY W 2005 ROKU POKRYTY ZOSTAŁ ZE ŚRODKÓW POCHODZĄCYCH ZE ŹRÓDEŁ UPRZEDNIO OPODATKOWANYCH BĄDŹ WOLNYCH OD OPODATKOWANIA. JAK WYNIKA Z MATERIAŁU DOWODOWEGO ZGROMADZONEGO W NINIEJSZEJ SPRAWIE, SKARŻĄCA JAKO JEDNO ZE ŹRÓDEŁ FINANSOWANIA WYDATKÓW PONIESIONYCH W 2005 ROKU WSKAZAŁA ŚRODKI PIENIĘŻNE UZYSKANE ZE SPRZEDAŻY PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH - WEKSLA. W OŚWIADCZENIU Z DNIA 14 LUTEGO 2009 R. O WYSOKOŚCI I ŹRÓDŁACH UZYSKANYCH DOCHODÓW (PRZYCHODÓW) W 2005 ROKU STRONA WSKAZAŁA (JAKO INNE ŹRÓDŁA FINANSOWANIA WYDATKÓW) PRZYCHÓD ZE SPRZEDAŻY PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH - WEKSLA W KWOCIE 269.071 ZŁ WYJAŚNIAJĄC, ŻE "POCHODZI ZE SPRZEDAŻY WYSTAWIONEGO PRZEZE MNIE WEKSLA WŁASNEGO NA ZLECENIE C. P., CHICAGO USA. KONKRETNIE ZE SPRZEDAŻY W OKRESIE 17 STYCZNIA - 1 CZERWCA 2005 R. KWOTY 85.000,00 USD UZYSKANYCH Z EMISJI WEKSLA" (POR. K. 10-13, TOM I AKT POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO). WERYFIKUJĄC TĘ OKOLICZNOŚĆ, ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WEZWAŁ SKARŻĄCĄ DO ZŁOŻENIA ZEZNAŃ W CHARAKTERZE STRONY (K. 15,T. I). DO PROTOKOŁU PRZESŁUCHANIA Z 10 MARCA 2009 R. (K. 30-32, T I) STRONA ZEZNAŁA M.IN., ŻE PAN P. MIAŁ PRZEKAZAĆ JEJ KWOTĘ 85.000 USD W ZAMIAN ZA WYEMITOWANY PRZEZ NIĄ WEKSEL, KTÓREGO CZĘŚCIOWYM PORĘCZYCIELEM BYŁ J. Z. JAK WSKAZAŁA "T. JEST TO MIEJSCE WYSTAWIENIA WEKSLA, NATOMIAST W. JEST TO MIEJSCE GDZIE DOLARY ZOSTAŁY ZAMIENIONE NA ZŁOTÓWKI". ZEZNAŁA, ŻE "W ZWIĄZKU Z TYM WEKSLEM OTRZYMAŁAM JEDNORAZOWO OD PANA P. KWOTĘ 85.000 USD DNIA 3 STYCZNIA 2005 ROKU, W T., W MIESZKANIU, W BANKNOTACH 100 DOLAROWYCH, W TORBIE PODRÓŻNEJ". PORĘCZYCIELEM DO WYSOKOŚCI 54.000 USD WYSTAWIONEGO WEKSLA NA KWOTĘ 85.000 USD BYŁ J. Z. JAK SKARŻĄCA ZEZNAŁA - SPŁACIŁA ONA GOTÓWKĄ NA RĘCE C. P. W USA CHICAGO W DNIU 30 GRUDNIA 2007 ROKU KWOTĘ 77.181 USD I DALEJ WEKSEL BYŁ INDOSOWANY NA PANA J. Z., KTÓRY JEST W JEGO POSIADANIU. OD DNIA 30 GRUDNIA 2007 ROKU PAN P. JEST JUŻ NIE ZWIĄZANY Z TYM WEKSLEM, NATOMIAST JEGO INDOSARIUSZEM JEST J. Z. NA PYTANIE ORGANU - "W WYJAŚNIENIU DO OŚWIADCZENIA PISZE PANI, ŻE PRZYCHÓD OTRZYMAŁA PANI ZE SPRZEDAŻY WEKSLA W OKRESIE 17 STYCZNIA - 1 CZERWCA 2005 ROKU KWOTY 85.000,00 DOLARÓW USD UZYSKANYCH Z EMISJI. PROSZĘ WYTŁUMACZYĆ NA CZYM POLEGAŁA TA TRANSAKCJA" - SKARŻĄCA UDZIELIŁA NAST. ODPOWIEDZI: "W TYM OKRESIE DOKONYWAŁAM SPRZEDAŻY DOLARÓW NA ZŁOTÓWKI". NATOMIAST JAK STWIERDZIŁA W OŚWIADCZENIU O UZYSKANYCH W 2005 R. DOCHODACH I PONIESIONYCH WYDATKACH PO STRONIE PRZYCHODÓW I WYDATKÓW - KWOTA 160.000 ZŁ BYŁA KWOTĄ NABYCIA ORAZ WYKUPU WEKSLA WYSTAWIONEGO PRZEZ PANA M. T. STRONA WYJAŚNIŁA, ŻE Z KWOTY 85.000 USD, Z KTÓRYCH PO ZAMIANIE NA ZŁOTÓWKI POSIADAŁA WOLNE ŚRODKI FINANSOWE, KTÓRE UMOŻLIWIŁY NABYCIE WEKSLA OD M. T. PIENIĄDZE W WYSOKOŚCI 160.000 ZŁ PRZEKAZAŁA GOTÓWKĄ, A ZWROT OD M. T. OTRZYMYWAŁA NA KONTO W RATACH, OSTATNIĄ TRANSZĘ OTRZYMAŁA W DNIU 8 GRUDNIA 2005 R. M. T. OSOBIŚCIE WYEMITOWAŁ WEKSEL W KWOCIE 160.000 ZŁ W CELU POZYSKANIA ŚRODKÓW FINANSOWYCH. NA TAK OZNACZONĄ PRZEZ STRONĘ OKOLICZNOŚĆ PRZESŁUCHANO W CHARAKTERZE ŚWIADKA J. Z. (POR. K. 75-77, T. I). DO PROTOKOŁU PRZESŁUCHANIA SPORZĄDZONEGO W DNIU 23 CZERWCA 2009 R. STWIERDZIŁ ON, ŻE ZNA BARDZO DOBRZE A. L., ORAZ ŻE BYŁ CZĘŚCIOWYM PORĘCZYCIELEM WYEMITOWANEGO PRZEZ NIĄ WEKSLA DO KWOTY 54.000 USD, A NASTĘPNIE PO TRZECH LATACH STAŁ SIĘ JEGO INDOSARIUSZEM; PONADTO ZEZNAŁ, ŻE "WEKSEL WYSTAWIONY BYŁ W T. W MIESZKANIU T. Z., GDZIE POMIESZKIWAŁA PANI A. Z. L., W MOJEJ OBECNOŚCI, NA KWOTĘ 85.000 DOLARÓW; PRZY WYSTAWIANIU WEKSLA BYŁA PRZEKAZANA JAKAŚ ZALICZKA GOTÓWKĄ; ŚRODKI GŁÓWNE O ILE MI WIADOMO PRZEKAZANE BYŁY W W. CHYBA TEGO SAMEGO DNIA". J. Z. POTWIERDZIŁ, ŻE W JEGO OBECNOŚCI C. P. ZAAKCEPTOWAŁ WŁASNORĘCZNIE DOKONANY W USA WYKUP WEKSLA DO KWOTY 77.181 USD, NATOMIAST NIE WSKAZAŁ, KIEDY FIZYCZNIE NASTĄPIŁ TEN WYKUP. MAJĄC TE USTALENIA NA WZGLĘDZIE ORGAN ODWOŁAWCZY PODZIELIŁ POGLĄD ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI CO DO ROZBIEŻNOŚCI W SKŁADANYCH PRZEZ STRONĘ JAK I ŚWIADKA ZEZNANIACH, CO PODWAŻA WIARYGODNOŚĆ FAKTYCZNEGO PRZEKAZANIA ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH. TAKIE STANOWISKO POTWIERDZA - WBREW TEMU CO TWIERDZI PEŁNOMOCNIK STRONY - FAKT, ŻE AMERYKAŃSKA ADMINISTRACJA PODATKOWA POINFORMOWAŁA, ŻE Z ZEZNAŃ PODATKOWYCH ZŁOŻONYCH PRZEZ C. P. WYNIKA, IŻ NIE POSIADAŁ ON WYSTARCZAJĄCYCH ŚRODKÓW NA WYDATKOWANIE KWOTY 85.000 USD. NIEZALEŻNIE OD TEGO ORGAN ODWOŁAWCZY ZWRÓCIŁ RÓWNIEŻ UWAGĘ NA KOLEJNY ASPEKT A MIANOWICIE TO, ŻE SKARŻĄCA DOPIERO NA PYTANIE ORGANU KONTROLI ZAWARTE W PIŚMIE Z DNIA 24 MAJA 2009 R. WYJAŚNIŁA, ŻE "PO POZYSKANIU ŚRODKÓW Z TYTUŁU EMISJI WEKSLA ZLECIŁAM ICH ZBYCIE, TZN. ZAMIANĘ NA GOTÓWKĘ PLN PANU P. G.". TYMCZASEM Z PRZESŁUCHANIA SKARŻĄCEJ Z DNIA10 MARCA 2009 R. WYNIKA, ŻE NIE WSKAZYWAŁA NA OSOBĘ P. G., A WRĘCZ STWIERDZIŁA, ŻE SAMA DOKONYWAŁA SPRZEDAŻY DOLARÓW NA ZŁOTÓWKI. ORGAN PODKREŚLIŁ, ŻE P. G. ZOSTAŁ WSKAZANY JAKO OSOBA, KTÓRA MIAŁA DOKONAĆ SPRZEDAŻY W W. RZEKOMO OTRZYMANYCH OD C. P. DOLARÓW, PRZY CZYM JAKO OSOBĘ BEZPOŚREDNIO DOKONUJĄCEJ TEJ SPRZEDAŻY WSKAZANO JEGO PRACOWNIKA – M. K.; SKARŻĄCA ZEZNAŁA JEDNAK, ŻE NIE ZNA JEGO AKTUALNEGO ADRESU. ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ZNAMIENNYM JEST, ŻE PODAJĄC TAKIE OKOLICZNOŚCI SPRZEDAŻY DOLARÓW CELEM ZAMIANY NA ZŁOTÓWKI, SKARŻĄCA NIE WYJAŚNIŁA PRZYCZYN, DLA KTÓRYCH NIE DOKONAŁA SAMA TEJ TRANSAKCJI (W PRZESŁUCHANIU Z DNIA 10 MARCA 2009 R. TWIERDZIŁA, ŻE SAMA DOKONAŁA ICH SPRZEDAŻY), NIE PRZEDŁOŻYŁA ŻADNYCH DOKUMENTÓW ŚWIADCZĄCYCH O FAKTYCZNYM PRZEKAZANIU DOLARÓW P. G., DOWODÓW SPRZEDAŻY TYCH DOLARÓW W W. ANI ŻADNYCH POKWITOWAŃ, ROZLICZEŃ CZY TEŻ INNYCH DOKUMENTÓW POTWIERDZAJĄCYCH TRANSAKCJĘ. W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ NIEWIARYGODNYM JEST, ŻE PRZEKAZANIE TAK ZNACZNEJ KWOTY W DOLARACH (NAWET OSOBIE ZNANEJ) ODBYWA SIĘ BEZ ŻADNEGO ZABEZPIECZENIA NA RZECZ STRONY PRZEKAZUJĄCEJ TĄ KWOTĘ (BRAK JAKIEGOKOLWIEK POKWITOWANIA CZY TEŻ INNEGO DOKUMENTU POTWIERDZAJĄCEGO PRZEKAZANIE TEJ KWOTY). W TYCH OKOLICZNOŚCIACH ORGAN ODWOŁAWCZY NIE PODZIELIŁ POGLĄDU PEŁNOMOCNIKA SKARŻĄCEJ, ŻE "WOBEC NIE PRZESŁUCHANIA PANA P. JEDYNYM WG ORGANU DOWODEM NA FIKCYJNOŚĆ TRANSAKCJI, SĄ "DIAMETRALNIE SPRZECZNE ZEZNANIA" P. Z. I SKARŻĄCEJ. PODKREŚLONO, ŻE DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE ART. 7A USTAWY Z 28 WRZEŚNIA 1991 R. O KONTROLI SKARBOWEJ W ZWIĄZKU Z ART. 23 UMOWY MIĘDZY RZĄDEM POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ A RZĄDEM STANÓW ZJEDNOCZONYCH AMERYKI O UNIKANIU PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA I ZAPOBIEŻENIU UCHYLANIA SIĘ OD OPODATKOWANIA W ZAKRESIE PODATKÓW OD DOCHODU, DWUKROTNIE TJ. PISMEM Z 13 MARCA 2009 R. ORAZ PISMEM Z 18 STYCZNIA 2010 R. WYSTĄPIŁ - ZA POŚREDNICTWEM BIURA WYMIANY INFORMACJI PODATKOWYCH W KONINIE - DO AMERYKAŃSKIEJ ADMINISTRACJI PODATKOWEJ O DOKONANIE USTALEŃ NA WW. OKOLICZNOŚĆ (POR. K. 27-29, TOM I). ORGAN ADMINISTRACJI PODATKOWEJ W INFORMACJI ZAŁĄCZONEJ DO PISMA Z 6 STYCZNIA 2010 R. POINFORMOWAŁ, ŻE AMERYKAŃSKI PODATNIK PAN C. P. NIE ZDOŁAŁ POTWIERDZIĆ ANI OBALIĆ TRANSAKCJI POWOŁANEJ WE WNIOSKU ORAZ, ŻE NIE ZŁOŻYŁ AMERYKAŃSKIEGO ZEZNANIA PODATKOWEGO ZA ROK PODATKOWY 2005 (K. 84-85, T. I); W INFORMACJI ZAŁĄCZONEJ DO PISMA Z 26 MAJA 2010 R. AMERYKAŃSKA ADMINISTRACJA PODATKOWA POINFORMOWAŁA, ŻE PAN P. ODMÓWIŁ UDZIELENIA ODPOWIEDZI NA PIŚMIE LUB OSOBISTEGO SPOTKANIA Z PRZEDSTAWICIELEM ADMINISTRACJI PODATKOWEJ STANÓW ZJEDNOCZONYCH. PO POWTÓRNYCH PRÓBACH, PRZEDSTAWICIELOWI ADMINISTRACJI PODATKOWEJ STANÓW ZJEDNOCZONYCH UDAŁO SIĘ SKONTAKTOWAĆ Z P. P. TELEFONICZNIE, KTÓRY ZAPRZECZYŁ, ŻE KIEDYKOLWIEK POŻYCZAŁ PIENIĄDZE JAKIEJKOLWIEK OSOBIE LUB PODMIOTOWI PROWADZĄCEMU DZIAŁALNOŚĆ W POLSCE. Z OCENY AMERYKAŃSKIEJ ADMINISTRACJI PODATKOWEJ NA PODSTAWIE DANYCH Z ZEZNAŃ PODATKOWYCH ZE STANÓW ZJEDNOCZONYCH, PAN P. NIE POSIADAŁ WYSTARCZAJĄCYCH ŚRODKÓW NA UDZIELENIE POŻYCZKI. PISEMNE WYJAŚNIENIA W TEJ KWESTII ZŁOŻYŁ C. P. TAKŻE W PIŚMIE Z DNIA 7 CZERWCA 2010 R., W KTÓRYCH POTWIERDZA, ŻE OD PONAD 20 LAT MIESZKA I PRACUJE W STANACH ZJEDNOCZONYCH (K. 113-115, T. I); UDZIELAJĄC ODPOWIEDZI NA PYTANIA WSKAZAŁ M.IN., ŻE WEKSEL ZOSTAŁ WYPEŁNIONY DLA NIEGO, W JEGO OBECNOŚCI, A W ZWIĄZKU Z TYM DOSTAŁ TEN WEKSEL, A NIE JEGO ODPIS. NIE WIE CZY SKARŻĄCA ZROBIŁA SOBIE JAKIŚ ODPIS LUB KOPIĘ. BYŁO TO 3 STYCZNIA 2005 R. POTWIERDZIŁ RÓWNIEŻ ZAPISKI SPORZĄDZONE PRZEZ NIEGO ODNOŚNIE WYKUPU WEKSLA PRZEZ SKARŻĄCĄ DO WYSOKOŚCI 77.181 DOLARÓW; UZNAŁ W DNIU 30 GRUDNIA 2007 R. WYKUP WEKSLA PRZEZ NIĄ DO KWOTY 77.181 DOLARÓW I TEGO SAMEGO DNIA INDOSOWAŁ GO NA ZLECENIA J. Z., KTÓRY BYŁ PRZY TYM OBECNY. PRZY CZYM STWIERDZA, ŻE POSIADA I ZAWSZE POSIADAŁ WŁASNE ŹRÓDŁA DOCHODÓW, Z KTÓRYCH (...) NIE MA ZAMIARU TŁUMACZYĆ SIĘ W NIE SWOJEJ SPRAWIE. ORGAN ODWOŁAWCZY ZAUWAŻYŁ, ŻE PISMEM Z 4 MARCA 2009 R. ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WYSTĄPIŁ DO KOMENDANTA GŁÓWNEGO STRAŻY GRANICZNEJ O USTALENIE CZY I KIEDY W OKRESIE OD 1 STYCZNIA 2004 R. DO DNIA 4 STYCZNIA 2005 R. C. P. ZAMIESZKAŁY W USA PRZEKROCZYŁ GRANICĘ PAŃSTWOWĄ, LECĄC SAMOLOTEM Z USA DO POLSKI (K. 25, T. I); W ODPOWIEDZI NA TO POINFORMOWANA, ŻE PO SPRAWDZENIU W ZBIORACH EWIDENCYJNYCH NIE STWIERDZONO ODPRAWY GRANICZNEJ C. P. (K. 93A, T. I). PONADTO W DNIU 7 WRZEŚNIA 2010 R. ORGAN KONTROLI WYSTĄPIŁ PISMEM DO URZĘDU CELNEGO PORT LOTNICZY W W. Z PYTANIEM O USTALENIE CZY I KIEDY, W OKRESIE OD 1 STYCZNIA 2004 R. DO DNIA 4 STYCZNIA 2005 R., C. P. LECĄC SAMOLOTEM Z USA DO POLSKI DEKLAROWAŁ KWOTY PIENIĘŻNE DO WWOZU NA POLSKI OBSZAR CELNY. W ODPOWIEDZI UZYSKANO INFORMACJĘ, ŻE PO SPRAWDZENIU REJESTRÓW POTWIERDZEŃ ZGŁOSZEŃ DEWIZOWYCH W ODDZIALE CELNYM OSOBOWYM W W. W TERMINIE 1 STYCZNIA 2004 R. - 4 STYCZNIA 2005 R. NIE ODNOTOWANO FAKTU ZGŁOSZENIA WWOZU ŚRODKÓW PŁATNICZYCH PRZEZ C. P. W DNIU 21 CZERWCA 2010 R. DYREKTOR KONTROLI SKARBOWEJ WYSTĄPIŁ Z PISMEM DO KOMENDANTA GŁÓWNEGO STRAŻY GRANICZNEJ Z PYTANIEM CZY I KIEDY W OKRESIE OD 1 GRUDNIA 2007 R. DO DNIA 3 GRUDNIA 2007 R., (ZE SZCZEGÓLNYM WSKAZANIEM DATY 25 GRUDNIA 2007 R.) J. Z. ORAZ A. L. PRZEKROCZYLI GRANICĘ PAŃSTWOWĄ LECĄC SAMOLOTEM Z POLSKI DO USA. UDZIELAJĄC ODPOWIEDZI POINFORMOWANO, ŻE NIE WYKAZANO ODPRAWY GRANICZNEJ SKARŻĄCEJ I J. Z. W TEJ DACIE. PONOWNIE W DNIU 21 LIPCA 2010 R. WYSTĄPIONO Z PISMEM DO KOMENDANTA GŁÓWNEGO STRAŻY GRANICZNEJ O PONOWNE SPRAWDZENIE CZY W PODANYM OKRESIE (Z PRZYWOŁANIEM LOTU NR 0011) SKARŻĄCA I J. Z. PRZEKROCZYLI GRANICĘ RP TRANSPORTEM LOTNICZYM Z PRZEZNACZENIEM DO USA. NACZELNIK WYDZIAŁU INFORMACJI BAZ DANYCH KOMENDY GŁÓWNEJ STRAŻY GRANICZNEJ POINFORMOWAŁ, ŻE STRAŻ GRANICZNA NIE PROWADZI PEŁNEJ EWIDENCJI OSÓB PRZEKRACZAJĄCYCH GRANICĄ PAŃSTWOWĄ RP; WOBEC TEGO ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WYSTĄPIŁ DO POLSKICH LINII LOTNICZYCH LOT Z PYTANIEM O USTALENIE NA PODSTAWIE WYKAZU PASAŻERÓW LOTU NR 0011 CZY W DACIE 26 GRUDNIA 2007 R. J. Z. ORAZ A. L. LECĄC SAMOLOTEM Z POLSKI DO USA PRZEBYWALI NA POKŁADZIE SAMOLOTU; UZYSKANO INFORMACJĘ, ŻE NA PODSTAWIE WERYFIKACJI LISTY PASAŻERÓW ODLATUJĄCYCH W DNIU 26 GRUDNIA 2007 ROKU PASAŻEROWIE J. Z. ORAZ A. L. ZOSTALI ODPRAWIENI NA REJS DO NOWEGO JORKU I ODBYLI PODRÓŻ DO STANÓW ZJEDNOCZONYCH. ORGAN WYSTĄPIŁ Z PISMEM DO GŁÓWNEGO URZĘDU CEŁ Z PYTANIEM CZY I KIEDY W OKRESIE OD 1 GRUDNIA 2007 R. DO DNIA 31 GRUDNIA 2007 R. J. Z. ORAZ A. L. DEKLAROWALI, RAZEM LUB OSOBNO, KWOTY PIENIĘŻNE DO WYWOZU POZA POLSKI OBSZAR CELNY. W ODPOWIEDZI WYJAŚNIONO, ŻE ODNOTOWANO WPIS POTWIERDZAJĄCY ZGŁOSZENIE WYWOZU Z POLSKI WARTOŚCI DEWIZOWYCH W DNIU 26 GRUDNIA 2007 R. LOTEM NR 0011: J. Z. WYWIÓZŁ 54.000 USD, ZAŚ A. L. 50.000 USD. PONADTO W CZĘŚCI III ZGŁOSZENIA - POCHODZENIE ŚRODKÓW - WSKAZANO "Z OSZCZĘDNOŚCI", A JAKO ZAMIERZONY CEL PRZEZNACZENIA TYCH ŚRODKÓW OKREŚLILI "ZAKUP AUTA". ORGAN KONTROLI REALIZUJĄC KOLEJNY WNIOSEK SKARŻĄCEJ WYSTĄPIŁ RÓWNIEŻ Z PISMEM DO MINISTERSTWA SPRAW ZAGRANICZNYCH DEPARTAMENT KONSULARNY I POLONII Z PROŚBĄ O PRZESŁUCHANIE W CHARAKTERZE ŚWIADKA (PRZEZ AMBASADĘ RP W MEKSYKU) PANA P. G. ZAM. W MEKSYKU, [...], NA OKOLICZNOŚĆ ZNAJOMOŚCI ZE SKARŻĄCĄ. W ODPOWIEDZI Z DNIA 14 I 18 STYCZNIA 2010 R. (E-MAIL) KONSULAT W MEKSYKU POINFORMOWAŁ, ŻE WG KONSULA HONOROWEGO W TIJUANIE PODANY W PIŚMIE NUMER ULICY NIE ISTNIEJE, PONADTO WG BIURA MELDUNKOWEGO W TIJUANIE P. G. NIE WIDNIEJE W SPISIE MIESZKAŃCÓW TEGO MIASTA. W DNIU 2 LIPCA 2010 ROKU SKARŻĄCA POINFORMOWAŁA, ŻE NIE JEST W STANIE UDZIELIĆ INFORMACJI ODNOŚNIE AKTUALNEGO ADRESU P. G. TAK ZEBRANY MATERIAŁ DOWODOWY, W OCENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO, POTWIERDZA, ŻE PODJĘTE PRZEZ ORGAN KONTROLI DZIAŁANIA MIAŁY NA CELU WYJAŚNIENIE FAKTYCZNEGO PRZEBIEGU TRANSAKCJI (W TYM OKOLICZNOŚCI WYSTAWIENIA WEKSLI) ORAZ USTALENIE ŹRÓDŁA Z JAKIEGO POCHODZIŁY ŚRODKI NA ICH WYKUP, JAK RÓWNIEŻ SPRAWDZENIA WIARYGODNOŚCI WYJAŚNIEŃ SKŁADANYCH PRZEZ STRONĘ I ŚWIADKÓW; W TYCH OKOLICZNOŚCIACH ZA UPRAWNIONY NALEŻY UZNAĆ POGLĄD ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI WYRAŻONY W ZAKWESTIONOWANEJ DECYZJI, ŻE SKARŻĄCA NIE UDOWODNIŁA ANI NIE UPRAWDOPODOBNIŁA, ŻE WYDATEK NA ZAKUP NIERUCHOMOŚCI W ŁĄCZNEJ KWOCIE 284.580,82 ZŁ PONIESIONY W 2005 ROKU POKRYTY ZOSTAŁ ZE ŚRODKÓW POCHODZĄCYCH ZE ŹRÓDEŁ UPRZEDNIO OPODATKOWANYCH BĄDŹ WOLNYCH OD OPODATKOWANIA. W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ, WBREW ODMIENNYM TWIERDZENIOM PEŁNOMOCNIKA STRONY, DOKONANE PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI I PRZYJĘTE W ZAKWESTIONOWANEJ DECYZJI USTALENIA RÓWNIEŻ W ZAKRESIE WPŁAT NA RACHUNEK BANKOWY W 2005 ROKU W ŁĄCZNEJ KWOCIE 77.800 ZŁ DOKONANYCH PRZEZ M. H. NALEŻAŁO UZNAĆ ZA PRAWIDŁOWE. ZE ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO W SPRAWIE WYNIKA BOWIEM, ŻE ORGAN KONTROLI SKARBOWEJ, PISMEM Z 8 MAJA 2009 R. SKIEROWANYM DO SKARŻĄCEJ, PROSIŁ O WSKAZANIE Z JAKIEGO TYTUŁU NASTĘPOWAŁY TE WPŁATY NA RACHUNEK STRONY. W ODPOWIEDZI SKARŻACA WYJAŚNIŁA, ŻE ŚRODKI TE, TO BYŁA PRZEKAZANA - JEDYNIE ZA JEJ POŚREDNICTWEM I OPÓŹNIONA O WIĘCEJ NIŻ ROK - ZAPŁATA DAWNYM PRACOWNIKOM I WSPÓŁPRACOWNIKOM NIEŻYJĄCEGO OJCA. WEDŁUG SKARŻĄCEJ ŚRODKI TE ZOSTAŁY JEJ WPŁACONE NA KONTO PRZEZ NIEZNANEGO JEJ OSOBIŚCIE PANA H., A NASTĘPNIE ZOSTAŁY W CAŁOŚCI ODDANE OSOBOM, KTÓRE SIĘ PO NIE ZGŁOSIŁY I KTÓRYCH NIE ZNAŁA NIGDY BLIŻEJ. WERYFIKUJĄC OŚWIADCZENIE STRONY W TYM ZAKRESIE DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ WYSTĄPIŁ DO ZAKŁADU UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH O PRZESŁANIE INFORMACJI CZY DO DNIA 17 CZERWCA 2003 R. (DATA ŚMIERCI OJCA SKARŻĄCEJ) PAN C. L. ZAM. [...] G., UL. [...], PROWADZĄC DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ (ZAKŁAD KAMIENIARSKI) ZGŁOSIŁ DO UBEZPIECZENIA PRACOWNIKÓW I CZY OPŁACAŁ ZA NICH SKŁADKI NA UBEZPIECZENIA SPOŁECZNE I ZDROWOTNE. W ODPOWIEDZI NA POINFORMOWANO, ŻE PAN C. L. PODLEGAŁ UBEZPIECZENIU SPOŁECZNEMU Z TYTUŁU PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W OKRESIE OD 1 CZERWCA 1983 R. DO DNIA 31 PAŹDZIERNIKA 1997 R.; NATOMIAST PANI R. L. ZOSTAŁA ZGŁOSZONA DO UBEZPIECZENIA JAKO WSPÓŁPRACUJĄCA U MĘŻA, PRZY CZYM Z UWAGI NA ZATRUDNIENIE W WYMIARZE CZASU PRACY MNIEJSZYM NIŻ ½ ETATU ZOSTAŁA WYŁĄCZONA Z UBEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO; W OKRESIE OD 1 STYCZNIA 1987 R. DO 31 PAŹDZIERNIKA 1997 R. NIE PODLEGAŁA UBEZPIECZENIU SPOŁECZNEMU. PONADTO W KOMPUTEROWEJ BAZIE DANYCH ZUS NIE ZIDENTYFIKOWANO INNYCH DOKUMENTÓW ZGŁOSZENIOWYCH I ROZLICZENIOWYCH POTWIERDZAJĄCYCH FAKT ZATRUDNIENIA PRACOWNIKÓW PRZEZ TEGO PŁATNIKA W OKRESIE OD 1 STYCZNIA 1999 R. DO 17 CZERWCA 2003 R. DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ WYSTĄPIŁ DO NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO O PRZESŁANIE INFORMACJI CZY DO DNIA 17 CZERWCA 2003 R. C. L. PROWADZĄC DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ ZATRUDNIAŁ PRACOWNIKÓW. W ODPOWIEDZI POINFORMOWANO, ŻE C. L. PROWADZIŁ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ OD DNIA 5 MAJA 1998 R. DO DNIA 17 CZERWCA 2003 R.; W OKRESIE OD 15 KWIETNIA 1996 R. DO 31 GRUDNIA 1996 R. WYSTAWIŁ PIT-11 JAKO PŁATNIK DLA JEDNEJ OSOBY. ZDANIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO, USTALENIA DOKONANE ZATEM PRZEZ ORGAN KONTROLI -W WW. ZAKRESIE - POTWIERDZIŁY, ŻE OJCIEC SKARŻĄCEJ NIE ZATRUDNIAŁ ŻADNYCH PRACOWNIKÓW, CO PODWAŻA WIARYGODNOŚĆ TWIERDZEŃ STRONY DOTYCZĄCE CELU WPŁAT DOKONYWANYCH NA JEJ KONTO. JEDNOCZEŚNIE SKARŻĄCA NIE WSKAZAŁA ŻADNYCH DOKUMENTÓW (NP. POKWITOWAŃ), Z KTÓRYCH WYNIKAŁOBY KOMU, KIEDY, W JAKIEJ WYSOKOŚCI I ZA CO (JAK TWIERDZI) WYPŁACIŁA PIENIĄDZE. ORGAN ODWOŁAWCZY WSKAZAŁ, ŻE W TAKIEJ SYTUACJI TO W GESTII STRONY JEST UDOWODNIENIE OKOLICZNOŚCI I FAKTÓW, NA KTÓRE SIĘ POWOŁUJE, A KTÓRE MAJĄ WPŁYW NA OBNIŻENIE EWENTUALNEGO ZOBOWIĄZANIA; TO SKARŻĄCA WINNA OKOLICZNOŚCI TE UDOWODNIĆ, EWENTUALNIE UPRAWDOPODOBNIĆ. SAME TWIERDZENIA SKARŻĄCEJ, CHOĆ STANOWIĄ DOWÓD W SPRAWIE, TO JEDNAK W ASPEKCIE WIARYGODNOŚCI NIE DAJĄ PODSTAW DO UZNANIA WSKAZYWANYCH OKOLICZNOŚCI ZA PRAWDOPODOBNE. TYM BARDZIEJ, ŻE W OŚWIADCZENIU Z DNIA 14 LUTEGO 2009 R. O WYSOKOŚCI I ŹRÓDŁACH UZYSKANYCH DOCHODÓW W 2005 ROKU SKARŻĄCA NIE WYKAZAŁA WPŁYWÓW NA KONTO OD M. H. W ŁĄCZNEJ KWOCIE 77.800 ZŁ; NA TĘ OKOLICZNOŚĆ POWOŁAŁA SIĘ DOPIERO W PIŚMIE Z DNIA 24 MAJA 2009 R. STANOWIĄCYM ODPOWIEDŹ NA PYTANIE ORGANU KONTROLI W KWESTII WPŁYWÓW NA JEJ RACHUNEK BANKOWY W 2005 ROKU; CO WIĘCEJ, W PIŚMIE Z DNIA 22 LISTOPADA 2010 R. SKARŻĄCA WSKAZAŁA, ŻE WPŁATY NA JEJ RACHUNEK BANKOWY DOKONAŁ P. G. I ŻE BYŁO TO ROZLICZENIE ZA GRANITY SPRZEDANE WIELE MIESIĘCY WCZEŚNIEJ PRZEZ JEJ OJCA I JEGO BYŁYCH PRACOWNIKÓW, CO RÓWNIEŻ PRZEMAWIA - ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ - ZA BRAKIEM WIARYGODNOŚCI TWIERDZEŃ SKARŻĄCEJ. ZASADNIE WIĘC ORGAN KONTROLI NIE UZNAŁ WYJAŚNIEŃ STRONY W KWESTII WW. WPŁAT NA KONTO BANKOWE STRONY ZA WIARYGODNE, CO W KONSEKWENCJI DOPROWADZIŁO DO POTRAKTOWANIA TYCH WPŁAT PO STRONIE WYDATKÓW, JAKO WARTOŚCI NIE ZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH LUB POCHODZĄCYCH ZE ŹRÓDEŁ NIEUJAWNIONYCH STANOWIĄCYCH MIENIE ZGROMADZONE W BADANYM ROKU PODATKOWYM. SAM BOWIEM FAKT POSIADANIA PIENIĘDZY NA RACHUNKACH BANKOWYCH NIE ZWALNIA STRONY Z OBOWIĄZKU WYKAZANIA Z JAKIEGO ŹRÓDŁA POCHODZĄ; DOPÓKI TO NIE NASTĄPI CO DO ZASADY POWIĘKSZAJĄ ONE KWOTĘ POCHODZĄCA ZE ŹRÓDEŁ NIEUJAWNIONYCH, TYM SAMYM WPŁATĘ NA RACHUNEK BANKOWY TRAKTUJE SIĘ JAK WYDATEK. REASUMUJĄC - W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ZASADNIE ODMÓWIONO UZNANIA ZA WIARYGODNE WYJAŚNIEŃ STRONY DOTYCZĄCYCH ŹRÓDŁA POCHODZENIA WPŁAT DOKONANYCH NA JEJ KONTO W ŁĄCZNEJ WYSOKOŚCI 77.800 ZŁ PRZEZ PANA M. H. ORDAN DRUGIEJ INSTANCJI WSKAZAŁ, ŻE W ŚWIETLE USTALONEGO STANU FAKTYCZNEGO I PRAWNEGO SKARŻĄCA NIE WYKAZAŁA, ŻE ŚRODKI NA POKRYCIE WYDATKÓW PONIESIONYCH W ROKU 2005 POCHODZIŁY Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA, A WOBEC TEGO ZAISTNIAŁY PRZESŁANKI DO ZASTOSOWANIA DYSPOZYCJI ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F. W ZWIĄZKU Z ART. 30 UST. 1 PKT 7 U.P.D.O.F.; TYM SAMYM, WBREW ODMIENNYM TWIERDZENIOM PEŁNOMOCNIKA STRONY, W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ PRZY WYDANIU ZAKWESTIONOWANA DECYZJI NIE DOSZŁO DO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO, TJ. ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F., JAK RÓWNIEŻ DO NARUSZENIA ZASAD POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO OKREŚLONYCH W PRZEPISACH ORDYNACJI PODATKOWEJ. ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTU NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, A W SZCZEGÓLNOŚCI ART. 122 O.P. I ART. 187 § 1 O.P. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ ZAUWAŻYŁ, ŻE ZASADY WYNIKAJĄCE Z TYCH PRZEPISÓW NIE ZOSTAŁY NARUSZONE, A ODMIENNA OCENA STANU FAKTYCZNEGO OD REPREZENTOWANEJ PRZEZ PEŁNOMOCNIKA NIE STANOWI O ICH NARUSZENIU JAK RÓWNIEŻ O TYM, ŻE W SPRAWIE MIAŁY ZNACZENIE JEDYNIE DOWODY NIEKORZYSTNE DLA SKARŻĄCEJ. W SPRAWIE DOKONANO OCENY WSZYSTKICH DOWODÓW MAJĄCYCH ZNACZENIE DLA WŁAŚCIWEGO USTALENIA STANU FAKTYCZNEGO W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE. ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY KIEROWAŁ SIĘ ZASADĄ PRAWDY OBIEKTYWNEJ, MAJĄCEJ PODSTAWOWY WPŁYW NA KSZTAŁT CAŁEGO POSTĘPOWANIA A W SZCZEGÓLNOŚCI NA ROZŁOŻENIE CIĘŻARU DOWODU. ORGAN TEN PODJĄŁ NIEZBĘDNE DZIAŁANIA W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY, ZAŚ ROZSTRZYGNIĘCIE ZAWARTE W ZAKWESTIONOWANEJ DECYZJI ZOSTAŁO PODJĘTE PO UPRZEDNIM ZEBRANIU I ROZPATRZENIU PEŁNEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO ORAZ UMOŻLIWIENIU WYPOWIEDZENIA SIĘ CO DO PRZEPROWADZONYCH DOWODÓW I ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO. W TYM KONTEKŚCIE ZARZUT PEŁNOMOCNIKA O NIEPRZEPROWADZENIE DOWODU Z ZEZNAŃ ŚWIADKA C. P. ORAZ POMINIĘCIE SKŁADANYCH PRZEZ NIEGO PISEMNYCH OŚWIADCZEŃ NALEŻY UZNAĆ ZA NIEZASADNY. JAK BOWIEM WYNIKA Z AKT SPRAWY, ORGAN KONTROLI DWUKROTNIE WYSTĘPOWAŁ ZA POŚREDNICTWEM BIURA WYMIANY INFORMACJI PODATKOWYCH W KONINIE DO AMERYKAŃSKICH ORGANÓW PODATKOWYCH M.IN. O PRZESŁUCHANIE W CHARAKTERZE ŚWIADKA C. P.; PONADTO WBREW TEMU, CO STWIERDZIŁ PEŁNOMOCNIK NIE POMINIĘTO SKŁADANYCH PRZEZ NIEGO PISEMNYCH OŚWIADCZEŃ, A WRĘCZ PRZECIWNIE - ZOSTAŁY ONE PODDANE ANALIZIE I OCENIE TAK JAK POZOSTAŁE DOWODY. CHYBIONY JEST TAKŻE ZARZUT PEŁNOMOCNIKA W KWESTII WYCIĄGNIĘCIA PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI Z INFORMACJI STRAŻY GRANICZNEJ O NIEZAREJESTROWANIU PRZEKROCZENIA GRANICY PRZEZ P. P. NIEPRAWIDŁOWEGO WNIOSKU, ŻE NIE PRZEBYWAŁ ON W POLSCE W DNIU 3 STYCZNIA 2005 R. Z UWAGI NA FAKT, ŻE ORGAN NIE KWESTIONOWAŁ POBYTU W/W POLSCE W TYM CZASIE, A INFORMACJA UZYSKANA OD STRAŻY GRANICZNEJ PODLEGAŁA OCENIE W KONTEKŚCIE CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO. ZDANIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO, NIE MOŻNA ZGODZIĆ SIĘ TAKŻE Z TWIERDZENIEM PEŁNOMOCNIKA JAKOBY ORGAN TYLKO NA PODSTAWIE BRAKU DEKLAROWANIA WWOZU ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH NA TERYTORIUM POLSKI PRZEZ P. P. WYCIĄGNĄŁ WNIOSEK, ŻE NIE MÓGŁ ON DYSPONOWAĆ ŚRODKAMI PIENIĘŻNYMI W POLSCE JAK RÓWNIEŻ, ŻE INFORMACJA UZYSKANA OD AMERYKAŃSKIEJ ADMINISTRACJI PODATKOWEJ NIE JEST DOWODEM NA TO, IŻ W/W NIE POSIADAŁ WYSTARCZAJĄCYCH ŚRODKÓW, BY ZAPŁACIĆ ZA WYSTAWIENIE WEKSLA. C. P. ODMÓWIŁ UDZIELENIA ODPOWIEDZI NA ZAPYTANIE ADMINISTRACJI PODATKOWEJ STANÓW ZJEDNOCZONYCH NA PIŚMIE LUB OSOBISTEGO SPOTKANIA Z ICH PRZEDSTAWICIELEM; ADMINISTRACJA TA POINFORMOWAŁA, ŻE NA PODSTAWIE ZŁOŻONYCH ZEZNAŃ PODATKOWYCH NIE POSIADAŁBY ON WYSTARCZAJĄCYCH ŚRODKÓW NA WYDATKOWANIE 85.000 USD. PRZY CZYM JAK SAM PAN P. (W PIŚMIE Z 7 CZERWCA 2010 R.) WSKAZAŁ - W STANACH ZJEDNOCZONYCH MIESZKA I PRACUJE OD PONAD 20 LAT, STĄD ZASADNY JEST WNIOSEK, ŻE TAM ZNAJDUJE SIĘ JEGO OŚRODEK ŻYCIOWY I TAM TEŻ ROZLICZA SIĘ Z TYTUŁU OSIĄGNIĘTYCH DOCHODÓW. ORGAN ODWOŁAWCZY DOKONUJĄC ANALIZY DOKONANYCH USTALEŃ WSKAZAŁ, ŻE POMIMO POWOŁYWANIA SIĘ PEŁNOMOCNIKA NA TO, ŻE C. P. MÓGŁ ZGROMADZIĆ PIENIĄDZE JESZCZE ZA CZASÓW, GDY MIESZKAŁ W POLSCE LUB PRZYWIEŚĆ JE I ZDEPONOWAĆ NP. W SKRYTCE BANKOWEJ PODCZAS POPRZEDNICH WIZYT W KRAJU LUB WYPŁACIĆ Z WŁASNEGO KONTA BANKOWEGO - NIE POWOŁAŁ ŻADNYCH DOWODÓW, KTÓRE MOGŁYBY TO POTWIERDZIĆ. W KONTEKŚCIE TEGO ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ, ŻE ARGUMENTACJA PEŁNOMOCNIKA SPROWADZA SIĘ JEDYNIE DO POLEMIKI Z USTALENIAMI DOKONANYMI PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI. ORGAN KONTROLI PODDAŁ ANALIZIE I DOKONAŁ OCENY CAŁOKSZTAŁTU ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO CO DAŁO PODSTAWĘ DO PODJĘTEGO ROZSTRZYGNIĘCIA W KWESTIONOWANEJ DECYZJI. ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ OCENA ZEBRANEGO MATERIAŁU ZAWARTA W ZASKARŻONEJ DECYZJI JEST ZGODNA Z UTRWALONYM ORZECZNICTWEM NSA; M.IN. W WYROKU Z 21 MARCA 1996 R., SYGN. AKT SA/LU 1929/94, STWIERDZONO, ŻE O ILE W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM DOTYCZĄCYM DOCHODU Z NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ PRZYCHODU ZOSTANIE STWIERDZONE PONIESIENIE WYDATKÓW PRZEKRACZAJĄCYCH ZEZNANY DOCHÓD, NA PODATNIKU CIĄŻY WYKAZANIE, ŻE WYDATKI TE ZNAJDUJĄ POKRYCIE W OKREŚLONYM ŹRÓDLE PRZYCHODÓW LUB POSIADANYCH ZASOBACH. WYJAŚNIENIA PODATNIKA STANOWIĄ DOWÓD W TAKIM POSTĘPOWANIU, LECZ PODLEGAJĄ OCENIE ORGANU PODATKOWEGO I ICH WARTOŚĆ DOWODOWA ZALEŻY OD TEGO, CZY SĄ PRAWDOPODOBNE; PRZYWOŁANO RÓWNIEŻ WYROK NSA Z DNIA 11 LIPCA 1997 R., W SPRAWIE III SA 281/96, W KTÓRYM PODKREŚLONO, ŻE W INTERESIE EWENTUALNEGO PODATNIKA JEST PRZEDSTAWIENIE MATERIAŁU DOWODOWEGO, Z KTÓREGO WYNIKAŁOBY, ŻE JEGO WYDATKI ZNAJDUJĄ POKRYCIE W ŹRÓDŁACH PRZYCHODÓW JUŻ OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD PODATKU. W TEJ SYTUACJI NIEUDZIELENIE PRZEZ STRONĘ PRZEKONUJĄCYCH WYJAŚNIEŃ POPARTYCH DOWODAMI SPOWODOWAŁO, ŻE ORGAN PODATKOWY DOKONAŁ ZGODNIE Z ZASADĄ OKREŚLONĄ W ART. 191 O.P., OCENY ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO. ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTU NIE PRZESŁUCHANIA W CHARAKTERZE ŚWIADKÓW M. H. I M. K., DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ ZAUWAŻYŁ, ŻE SKARŻĄCA NIE WSKAZAŁA ADRESÓW TYCH ŚWIADKÓW. OBOWIĄZEK ORGANU W ZAKRESIE PRZEPROWADZENIA DOWODU NIE JEST NIEOGRANICZONY; JEŻELI STRONA CHCE SKORZYSTAĆ Z MOŻLIWOŚCI PRZESŁUCHANIA WSKAZANYCH PRZEZ SIEBIE ŚWIADKÓW, TO POWINNA PODAĆ JEGO WIARYGODNE DANE ADRESOWE. ODMAWIAJĄC PRZEPROWADZENIA DOWODU Z ZEZNAŃ W CHARAKTERZE ŚWIADKA WSKAZANYCH PRZEZ SKARŻĄCĄ OSÓB ZARÓWNO ORGAN PIERWSZEJ JAK I DRUGIEJ INSTANCJI WYJAŚNIŁ, W WYDANYCH POSTANOWIENIACH, Z JAKIEGO POWODU ODMÓWIŁ ICH UWZGLĘDNIENIA. W ODNIESIENIU DO ARGUMENTACJI PEŁNOMOCNIKA DOTYCZĄCEJ NARUSZENIA ART. 199A § 3 O.P. POPRZEZ JEGO NIEZASTOSOWANIE, WYRAŻAJĄCE SIĘ W ZANIECHANIU WYSTĄPIENIA DO SĄDU POWSZECHNEGO O USTALENIE ISTNIENIA LUB NIEISTNIENIA STOSUNKU PRAWNEGO ŁĄCZĄCEGO A. L. Z C. P., POMIMO WĄTPLIWOŚCI ORGANU CO DO ISTNIENIA LUB NIEISTNIENIA MIĘDZY NIMI STOSUNKU PRAWNEGO ORAZ JEGO TREŚCI, DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ STWIERDZIŁ, ŻE NIE ZNAJDUJE ONA UZASADNIENIA W STANIE FAKTYCZNYM I PRAWNYM SPRAWY. W ŚWIETLE DYSPOZYCJI, ART. 199 A § 3 O.P., JEŻELI Z DOWODÓW ZGROMADZONYCH W TOKU POSTĘPOWANIA, W SZCZEGÓLNOŚCI ZEZNAŃ STRONY, CHYBA ŻE STRONA ODMAWIA SKŁADANIA ZEZNAŃ, WYNIKAJĄ WĄTPLIWOŚCI CO DO ISTNIENIA LUB NIEISTNIENIA STOSUNKU PRAWNEGO LUB PRAWA, Z KTÓRYM ZWIĄZANE SĄ SKUTKI PODATKOWE, ORGAN PODATKOWY WYSTĘPUJE DO SĄDU POWSZECHNEGO O USTALENIE ISTNIENIA LUB NIEISTNIENIA TEGO STOSUNKU PRAWNEGO LUB PRAWA. PRZY CZYM POZA ZAKRESEM NORMY Z ART. 199A § 3 O.P. POZOSTAJĄ OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNE SPRAWY. W KONSEKWENCJI KWESTIONOWANIE PRZEZ ORGAN PODATKOWY WYKONANIA POSTANOWIEŃ UMOWY (A NIE SAMEJ UMOWY), A TAKA SYTUACJA MA MIEJSCE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE, NIE STANOWI PODSTAWY DO WYSTĄPIENIA DO SĄDU POWSZECHNEGO O USTALENIE ISTNIENIA LUB NIEISTNIENIA STOSUNKU PRAWNEGO LUB PRAWA. ISTOTA PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA DOTYCZYŁA BOWIEM USTALENIA KATEGORII WYSOKOŚCI ZARÓWNO PONOSZONYCH PRZEZ PODATNIKA WYDATKÓW I WARTOŚCI ZGROMADZONEGO MIENIA, JAK TEŻ WSZELKICH ŹRÓDEŁ ICH FINANSOWANIA. STĄD WERYFIKACJI PODLEGAŁ FAKT PRZEKAZANIA PRZEZ C. P. ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH SKARŻĄCEJ ORAZ ŹRÓDŁA POCHODZENIA TYCH ŚRODKÓW, NIE ZAŚ FAKT ISTNIENIA BĄDŹ NIE ISTNIENIA STOSUNKU PRAWNEGO ŁĄCZĄCEGO STRONY. ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ NIE SPOSÓB ZGODZIĆ SIĘ RÓWNIEŻ Z ZARZUTEM PEŁNOMOCNIKA STRONY W ZAKRESIE NARUSZENIA ART. 123 O.P. W ZWIĄZKU Z ART. 180 § 1 O.P. POPRZEZ PRZEPROWADZENIE DOWODU Z ROZMOWY TELEFONICZNEJ ODBYTEJ PRZEZ AMERYKAŃSKĄ ADMINISTRACJĘ PODATKOWĄ Z C. P. Z NARUSZENIEM ZASADY LEGALNOŚCI, TJ. BEZ POINFORMOWANIA STRONY O PRZEPROWADZENIU TEGO DOWODU, POZBAWIAJĄC TYM SAMYM STRONY MOŻLIWOŚCI UDZIAŁU W TEJ CZYNNOŚCI. WSKAZANE PRZEZ PEŁNOMOCNIKA PRZEPISY NIE MAJĄ ZASTOSOWANIA W TEJ SYTUACJI. PROCEDURĘ WZAJEMNEGO POROZUMIEWANIA SIĘ PRZEWIDUJĄ ZAWARTE PRZEZ POLSKĘ UMOWY O UNIKANIU PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA. W TAKICH SYTUACJACH Z REGUŁY BRAK JEST MOŻLIWOŚCI, BY O MIEJSCU I TERMINIE PRZESŁUCHANIA ŚWIADKA ZAWIADOMIĆ STRONY. PRZYWOŁANO WYROK WSA W GLIWICACH Z 29 MARCA 2010 R., SYGN. AKT I SA/GL 358/09, W KTÓRYM POSTAWIONO TEZĘ, ŻE PRZEPISY ORDYNACJI PODATKOWEJ NIE MAJĄ ZASTOSOWANIA W POSTĘPOWANIU PRZED ORGANAMI PODATKOWYMI PAŃSTW OBCYCH. W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ZA ZASADNY NALEŻY NATOMIAST UZNAĆ ZARZUT PEŁNOMOCNIKA STRONY DOTYCZĄCY OSOBNEGO POLICZENIA ZADEKLAROWANEJ PRZEZ SKARŻĄCĄ KWOTY NA PRYWATNE POTRZEBY ORAZ OSOBNEGO POLICZENIA WYDATKÓW DOKONANYCH KARTĄ KREDYTOWĄ Z TEGO TYTUŁU, CO SPOWODOWAŁO ZDUBLOWANIE TYCH SAMYCH WYDATKÓW. PONADTO ORGAN ODWOŁAWCZY POSTANOWIŁ PRZYJĄĆ WYDATKI PONIESIONE PRZEZ SKARŻĄCĄ W 2005 ROKU NA ZAKUP MEBLI, ART. GOSP. DOMOWEGO W KWOCIE 1.100,00 ZŁ, TJ. ZGODNIE Z WYSOKOŚCIĄ WSKAZANĄ W OŚWIADCZENIU Z DNIA 14 LUTEGO 2009 R. O PONIESIONYCH WYDATKACH W 2005 ROKU. REASUMUJĄC - ORGAN ODWOŁAWCZY PRZYJĄŁ WYSOKOŚĆ PONIESIONYCH PRZEZ SKARŻĄCĄ W 2005 ROKU WYDATKÓW W KWOCIE 534.390 ZŁ, NA KTÓRĄ SKŁADAJĄ SIĘ ZAKUP NIERUCHOMOŚCI POŁ. W K. (275.000 ZŁ), KOSZT AKTU NOT. REP. A NR [...] (9.580 ZŁ); WARTOŚĆ ZGROMADZONEGO MIENIA WYNIKAJĄCA Z WPŁAT NA RACHUNEK BANKOWY (77.800 ZŁ); WYŻYWIENIE (4.290 ZŁ); UBRANIE (4.100 ZŁ). W ZAKRESIE KOSZTÓW: KOSZTY PODRÓŻY (550 ZŁ); LECZENIA (120 ZŁ); ZAKUP MEBLI, ART. GOSP. DOMOWEGO (1.100 ZŁ); POZOSTAŁE WYDATKI (KSIĄŻKI, ART. HIGIENICZNE, KOSMETYKI 860 ZŁ; KURS JĘZYKOWY 990 ZŁ ORAZ KOSZT NABYCIE WEKSLA 160.000 ZŁ). NATOMIAST NA POKRYCIE WYDATKÓW ORGAN ODWOŁAWCZY PRZYJĄŁ UJAWNIONE ŹRÓDŁA PRZYCHODÓW W ŁĄCZNEJ KWOCIE 170.450 ZŁ, NA KTÓRĄ SKŁADAJĄ SIĘ: WYNAGRODZENIE (WPŁATY NA RACHUNEK BANKOWY W DNIACH 5 MAJA 2005 R., 16 SIERPNIA 2005 R. I 3 PAŹDZIERNIKA 2005 R. - 4.000 ZŁ); INNE ŹRÓDŁA – STYPENDIUM, WYKUP WEKSLA - 160.000 ZŁ. WOBEC TEGO KWOTA PRZYCHODÓW NIE ZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODÓW WYNIOSŁA 363.940 ZŁ (TJ. 534.390 ZŁ - 170.450 ZŁ), OD KTÓREJ ZRYCZAŁTOWANY 75% PODATEK DOCHODOWY STANOWI KWOTĘ 272.955 ZŁ. III. PEŁNOMOCNIK SKARŻĄCEJ, OD POWYŻSZEJ DECYZJI ZŁOŻYŁ SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU, ZARZUCAJĄC JEJ NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, KTÓRE MOGŁO MIEĆ WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. ZARZUCONO NARUSZENIE ART. 122 O.P., 187 § 1 O.P. I ART. 191 O.P. TJ., NARUSZENIE ZASADY PRAWDY MATERIALNEJ WSKUTEK OPARCIA DECYZJI NA NIEPEŁNYM MATERIALE DOWODOWYM, CO W GŁÓWNIEJ MIERZE WYNIKA Z BEZPODSTAWNEGO ZANIECHANIA PRZESŁUCHANIA WSKAZANYCH PRZEZ STRONĘ ŚWIADKÓW, NARUSZENIE ART. 123 W ZW. Z ART. 188 O.P., POPRZEZ BEZPODSTAWNE ZANIECHANIE PRZESŁUCHANIA ŚWIADKÓW, O KTÓRYCH WNIOSKOWAŁAM, POMIMO ŻE WSKAZANE WE WNIOSKACH FAKTY DOWODOWE MAJĄ CHARAKTER PRAWNIE RELEWANTNY NA GRUNCIE NINIEJSZEJ SPRAWY, A NIE ZOSTAŁY STWIERDZONE WYSTARCZAJĄCO INNYM DOWODEM, NARUSZENIE ART. 123 O.P. W ZW. Z ART. 180 §1 O.P. ORAZ 190 § 1 I 2 O.P., POPRZEZ PRZEPROWADZENIE DOWODU Z ROZMOWY TELEFONICZNEJ ODBYTEJ PRZEZ AMERYKAŃSKĄ ADMINISTRACJĘ PODATKOWĄ Z C. P. Z NARUSZENIEM ZASADY LEGALNOŚCI, TJ. BEZ POINFORMOWANIA STRONY O PRZEPROWADZENIU TEGO DOWODU I POZBAWIAJĄC STRONY TYM SAMYM MOŻLIWOŚCI UDZIAŁU W TEJ CZYNNOŚCI, CZY CHOĆBY SFORMUŁOWANIA PYTAŃ, KTÓRE ŚWIADKOWI MOGŁYBY BYĆ ZADANE W IMIENIU STRONY, NARUSZENIE ART. 191 O.P., POPRZEZ PRZEPROWADZENIE DOWOLNEJ, WYBIÓRCZEJ I ARBITRALNEJ OCENY DOWODÓW, CO SKUTKUJE PRZEKROCZENIEM GRANIC SWOBODY W OCENIE ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO. ZARZUCONO NARUSZENIE PRZEPISU PRAWA MATERIALNEGO, KTÓRE MIAŁO WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, TJ. ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F., POPRZEZ JEGO BŁĘDNE ZASTOSOWANIE WYRAŻAJĄCE SIĘ W ZASTOSOWANIU TEGO PRZEPISU DO USTALONEGO W SPRAWIE STANU FAKTYCZNEGO, MIMO ZGROMADZENIA W SPRAWIE DOWODÓW, A CO NAJMNIEJ UPRAWDOPODOBNIENIA, ŻE DOCHODY PODATNICZKI POCHODZIŁY ZE ŹRÓDEŁ UJAWNIONYCH; DOKONANIE W DECYZJI ORGANU USTALEŃ POZOSTAJĄCYCH W RAŻĄCEJ SPRZECZNOŚCI ZE SOBĄ, A POLEGAJĄCYCH NA UZNANIU OPERACJI EMISJI I WYKUPU WEKSLA POMIĘDZY SKARŻĄCĄ A C. P. ZA FIKCYJNĄ, A JEDNOCZEŚNIE UZNANIE TAKIEJ SAMEJ I MAJĄCEJ MIEJSCE W TYM SAMYM OKRESIE OPERACJI WEKSLOWEJ POMIĘDZY STRONĄ, A M. T. ZA RZECZYWISTĄ, GDZIE KONSEKWENCJĄ TAKIEJ RAŻĄCEJ SPRZECZNOŚCI SĄ USTALENIA STANU FAKTYCZNEGO WYKLUCZAJĄCE SIĘ NAWZAJEM, ZAŚ SAME TAKIE USTALENIA PRZEKRACZAJĄ RAMY SWOBODNEJ OCENY MATERIAŁU DOWODOWEGO. STRONA WNIOSŁA, NA PODSTAWIE ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A) I C) USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 ROKU PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI, O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI ORAZ ZASĄDZENIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA. W UZASADNIENIU SKARGI WSKAZANO, ŻE ZASKARŻONA DECYZJA ZOSTAŁA OPARTA NA NIEPEŁNYM MATERIALE DOWODOWYM. ORGAN BOWIEM ZANIECHAŁ PRZEPROWADZENIA DOWODÓW, M.IN. PRZESŁUCHANIA WSKAZANYCH PRZEZ STRONĘ ŚWIADKÓW, NA OKOLICZNOŚCI MAJĄCE KLUCZOWE ZNACZENIE DLA ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY. CHODZI O ŚWIADKÓW: C. H., M. K., R. N., W. L., M. W., K. L., S. K., M. W.. OKOLICZNOŚCI, NA KTÓRE MIELI BYĆ PRZESŁUCHANI WSKAZANI ŚWIADKOWIE, NIE ZOSTAŁY PRZEZ ORGAN UZNANE ZA UDOWODNIONE, A MAJĄ ZNACZENIE DLA SPRAWY. W ZASKARŻONEJ DECYZJI WSKAZANO BOWIEM PRZYKŁADOWO, ŻE STRONA NIE UDOWODNIŁA, CZY TEŻ NIE UPRAWDOPODOBNIŁA FAKTU PRZEKAZYWANIA DOLARÓW AMERYKAŃSKICH INNYM OSOBOM CELEM ICH SPRZEDAŻY. ORGAN POWOŁUJE W UZASADNIENIU LICZNE PRZYKŁADOWE DOKUMENTY, KTÓRYCH STRONA NIE PRZEDSTAWIŁA, A KTÓRE - ZDANIEM ORGANU - MOGŁYBY POTWIERDZAĆ OKOLICZNOŚĆ (STR. 15 DECYZJI); JEDNOCZEŚNIE NIE PRZESŁUCHANO NA TĄ SAMĄ OKOLICZNOŚĆ WNIOSKOWANYCH ŚWIADKÓW. NIEPRZEKONUJĄCE JEST TWIERDZENIE ORGANU, JAKOBY PRZESŁUCHANIE NIEKTÓRYCH ŚWIADKÓW BYŁO NIEMOŻLIWE Z UWAGI NA NIEWSKAZANIE PRZEZ STRONĘ ICH ADRESU. W TYM SAMYM POSTĘPOWANIU BOWIEM DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ DOŁOŻYŁ DALEKO IDĄCYCH STARAŃ ZMIERZAJĄCYCH DO ODNALEZIENIA INNEGO ŚWIADKA, TJ. PANA G. W MEKSYKU. NIE JEST ZATEM ZROZUMIAŁE, DLACZEGO TAKICH SAMYCH, A WŁAŚCIWIE ŻADNYCH STARAŃ NIE DOŁOŻONO W CELU ODNALEZIENIA WSKAZANYCH ŚWIADKÓW K. I H. ŚWIADKA H. NIE BYŁO POTRZEBY SZUKAĆ, BOWIEM JAK PODKREŚLA STRONA - WYSTARCZYŁO WYSŁAĆ MU WEZWANIE NA ADRES KRAJOWY, KTÓRYM ORGAN DYSPONOWAŁ, JAKO ŻE ADRES TEN WIDNIAŁ W DOKONYWANYCH NA RACHUNEK SKARŻĄCEJ PRZELEWACH BANKOWYCH. STWIERDZENIE ORGANU, ŻE STRONA NIE PRZEKAZAŁA ADRESÓW H. I K. NIE JEST PRAWDĄ; ADRES TEN SKARŻĄCA PRZEKAZAŁA; ADRESEM H. ORGAN DYSPONOWAŁ Z URZĘDU. OBECNIE ŚWIADEK K. MIESZKA Z POWROTEM W POLSCE. PONADTO NIE PRZESŁUCHANO C. P.; POTWIERDZIŁ ON W ZŁOŻONYCH OŚWIADCZENIACH FAKT PRZEKAZANIA SKARŻĄCEJ ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH (DOLARÓW USD), POTWIERDZIŁ FAKT EMISJI PRZEZ STRONĘ NA JEGO RZECZ WEKSLA ORAZ WSKAZAŁ NA ISTNIENIE ŹRÓDEŁ DOCHODÓW, KTÓRE UMOŻLIWIAŁY MU POSIADANIE TYCH ŚRODKÓW. Z KOLEI SKARŻĄCA WSKAZAŁA NA POSTĘPOWANIA PRZED SĄDAMI, W KTÓRYCH DOWODZONO ZNACZNIE WIĘKSZYCH DOCHODÓW P., NIŻ POZWALAJĄCE NA NABYCIE WYSTAWIONEGO PRZEZ STRONĘ WEKSLA (SPRAWA ROZWODOWA); ZDANIEM STRONY, USTALENIA SĄDÓW POWSZECHNYCH MAJĄ Z PEWNOŚCIĄ WIĘKSZĄ WARTOŚĆ DOWODOWĄ – JAK PODKREŚLIŁA SKARŻĄCA – OD NIEFORMALNEJ I POZYSKANEJ W JAKIMŚ EGZOTYCZNYM TRYBIE OPINII URZĘDNIKA Z USA. ORGAN OPARŁ SIĘ W DECYZJI JEDYNIE NA OŚWIADCZENIU AMERYKAŃSKIEJ ADMINISTRACJI PODATKOWEJ, JAKOBY NIE BYŁOBY MOŻLIWE ZGROMADZENIE PRZEZ P. TAKIEJ KWOTY ORAZ NA TYM, ŻE W ROZMOWIE TELEFONICZNEJ TEN ZAPRZECZYŁ, JAKOBY POŻYCZAŁ JAKIEKOLWIEK PIENIĄDZE OSOBIE W POLSCE. W UZASADNIENIU PODKREŚLONO, ŻE ORGAN NIE MÓGŁ WYKORZYSTYWAĆ STWIERDZENIA P, ŻE "NIE POŻYCZAŁ PIENIĘDZY W POLSCE" PRZECIWKO SKARŻĄCEJ, PONIEWAŻ BYŁO TO STWIERDZENIE POTWIERDZAJĄCE STAN FAKTYCZNY I ICH STOSUNEK PRAWNY; POZYSKANIE ŚRODKÓW W DRODZE EMISJI WEKSLA NIE JEST POŻYCZANIEM PIENIĘDZY. ORGAN ZADAWAŁ ZATEM P. W POSTĘPOWANIU PYTANIA NIE NA TEMAT, NA KTÓRE NIE MÓGŁ ON ZGODNIE ZE STANEM FAKTYCZNYM I PRAWNYM ODPOWIEDZIEĆ INACZEJ. ZDANIEM STRONY JEST TO DOWÓD NA NIEDOPUSZCZALNOŚĆ UNIEMOŻLIWIENIA STRONIE CZYNNEGO UDZIAŁU W DOWODACH OSOBOWYCH. MAJĄC MOŻLIWOŚĆ UDZIAŁU W PRZESŁUCHANIU P., BĄDŹ CHOĆBY SFORMUŁOWANIA PYTAŃ, KTÓRE ZOSTAŁYBY MU NASTĘPNIE ZADANE, DOPROWADZIŁABY DO POTWIERDZENIA PRZEZ NIEGO SPORNEGO FAKTU EMISJI WEKSLA. SKARŻĄCA STWIERDZIŁA, ŻE P. FAKTU TEGO ISTOTNIE POCZĄTKOWO NIE POTWIERDZIŁ, ALE TEŻ NIKT GO O TO NIE PYTAŁ. POZA TYM ORGAN PRZYJĄŁ BEZPODSTAWNIE TEZĘ, ŻE P. NIE MÓGŁ POSIADAĆ ŚRODKÓW DO WYKUPIENIA MOJEGO WEKSLA. POMINIĘTO PRZY TYM WIELE MOŻLIWOŚCI, JAK CHOĆBY TAKĄ, ŻE C. P. MÓGŁ ZGROMADZIĆ TE ŚRODKI PRZED WYJAZDEM DO USA, CO UZASADNIAŁOBY ICH NIE WYKAZANIE W AMERYKAŃSKICH ZEZNANIACH PODATKOWYCH ORAZ ŻE NIE MA ON OBOWIĄZKU PRZEKAZYWANIA IRS JAKICHKOLWIEK INFORMACJI NA TEMAT SWOICH CZYNNOŚCI DOKONYWANYCH W POLSCE. MÓGŁ ON RÓWNIEŻ POZYSKAĆ TE ŚRODKI W OKRESIE WCZEŚNIEJSZYM, NIŻ POPRZEDZAJĄCY ZAPYTANIE POLSKIEGO ORGANU OKRES, NA PODSTAWIE KTÓREGO OPINIOWAŁ JEGO ZDOLNOŚĆ FINANSOWĄ DLA STRONY PYTAJĄCEJ URZĘDNIK AMERYKAŃSKIEGO IRS. TYMCZASEM ODRZUCAJĄC WNIOSEK O PRZESŁUCHANIE P. UNIEMOŻLIWIONO SKARŻĄCEJ JUŻ CHOĆBY TYLKO WYKAZANIE, ŻE TENŻE OD WIELU LAT PROWADZIŁ LICZNE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZE, W KTÓRYCH OBRACAŁ ZNACZNYMI KWOTAMI, NIEKONIECZNIE GENERUJĄC DOCHODY OSOBISTE, PODLEGAJĄCE OPODATKOWANIU W USA, I ŻE POSTĘPUJE TAK NADAL; WSKAZAŁA, ŻE P. NIE JEST JEDYNYM NA ŚWIECIE BIZNESMENEM, KTÓRY NIE DEKLARUJĄC OSOBISTEGO DOCHODU DYSPONUJE ZNACZNYMI ŚRODKAMI OBROTOWYMI. W SZCZEGÓLNOŚCI W STANACH ZJEDNOCZONYCH, GDZIE WYSTARCZY PRZYCHÓD INWESTOWAĆ, BY NIE STANOWIŁ ON DOCHODU. W ZWIĄZKU Z TYM ORGAN WINIEN, ZDANIEM SKARŻĄCEJ, DOPROWADZIĆ DO POZYSKANIA ZEZNAŃ C. P. W KONSULACIE POLSKIM W CHICAGO, CO SUGEROWAŁ SAM P. ORGAN POWIERZAJĄC WYPYTANIE P. URZĘDNIKOM LRS WYTWORZYŁ SYTUACJĘ PRESJI NA NIEGO, WYKLUCZAJĄCEJ SZCZEROŚĆ WYPOWIEDZI, CO UKAZANE JEST WYRAŹNIE W PIŚMIE P. DO ORGANU. ZLECAJĄC WYPYTANIE P. NA OKOLICZNOŚĆ WYKUPIENIA W EUROPIE WEKSLA ZA 85.000 USD W ROKU 2005, PRZED KTÓRYM TO ROKIEM NIE WYKAZYWAŁ ON, JAK SKARŻĄCA PRZYPUSZCZA - Z POWODU PROCESÓW Z BYŁĄ MAŁŻONKĄ (M.IN. TEŻ W POLSCE O ALIMENTY) PRZEZ PEWIEN OKRES ISTOTNYCH DOCHODÓW AMERYKAŃSKIEMU IRS - ORGAN WPĘDZIŁ GO W PEWNĄ PUŁAPKĘ. MIMO TEGO C. P. KORESPONDOWAŁ Z ORGANEM, POTWIERDZIŁ JEJ ZEZNANIA I ZADEKLAROWAŁ ZEZNAWANIE W TYM POSTĘPOWANIU, Z TYM TYLKO ZASTRZEŻENIEM, ŻE PRZED IRS W TEJ SPRAWIE ZEZNAWAĆ SIĘ ZGODZI JEDYNIE POD WARUNKIEM, ŻE SKARŻĄCA OPŁACI DLA NIEGO PRAWNIKA Z CHICAGO. NIE DOPUSZCZENIE DOWODU Z PRZESŁUCHANIA P. MIAŁO JEDNAK - ZDANIEM SKARŻĄCEJ - ZNACZNIE DALEJ IDĄCE KONSEKWENCJE. ORGAN POCZĄTKOWO KWESTIONOWAŁ W OGÓLE ISTNIENIE OSOBY C. P., A PRZEDSTAWIONY MU PRZEZ INDOSATARIUSZA W ORYGINALE, OFRANKOWANY WEKSEL - IGNOROWAŁ, CO POZOSTAJE W SPRZECZNOŚCI Z LICZNYMI ORZECZENIAMI SĄDÓW POLSKICH ZAPADŁYMI NA GRUNCIE PRAWA WEKSLOWEGO. KIEDY P. OKAZAŁ SIĘ POSTACIĄ REALNĄ, WYPYTYWANĄ NA ZLECENIE ORGANU I KORESPONDUJĄCĄ Z ORGANEM, WÓWCZAS ORGAN ZAKWESTIONOWAŁ FAKT JEGO POBYTU W POLSCE W DNIU EMISJI WEKSLA. UCZYNIONO TO JEDYNIE NA PODSTAWIE BRAKU EWIDENCJI PRZEKROCZENIA GRANICY W TYM CZASIE PRZEZ WNIOSKOWANEGO ŚWIADKA, CO BYŁO RAŻĄCO TENDENCYJNE, GDYŻ TAKA EWIDENCJA NIE JEST BYNAJMNIEJ PRAKTYKĄ POWSZECHNĄ SŁUŻB GRANICZNYCH. KIEDY SKARŻĄCA WSKAZAŁA NA FAKT, ŻE C. P. W TYM SAMYM CZASIE UCZESTNICZYŁ W DWÓCH PROCESACH SĄDOWYCH W B. I KIEDY ZAWNIOSKOWAŁ O PRZESŁUCHANIE W CHARAKTERZE ŚWIADKÓW OSOBY, U KTÓREJ MIESZKAŁ – M. W. I OSOBY, Z KTÓRĄ SIĘ PROCESOWAŁ – W. L., A TAKŻE KIEDY ZAWNIOSKOWAŁA O DOPUSZCZENIE DOWODU Z OGLĄDU PIECZĄTEK STRAŻY GRANICZNEJ W PASZPORCIE P. I PORÓWNANIE JEGO PISMA Z ADNOTACJAMI NA WEKSLU - WÓWCZAS ORGAN ODRZUCIŁ TE WNIOSKI, TAK SAMO JAK WNIOSEK O PRZESŁUCHANIE P.W OGÓLE. ZDANIEM STRONY, ORGAN ŚWIADOMIE ZABLOKOWAŁ DOWÓD Z PRZESŁUCHANIA P. WYŁĄCZNIE DLATEGO, ŻE NA PEWNYM ETAPIE POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO PRZESTAŁ ON ROKOWAĆ KORZYSTNIE DLA TEZ PRZEZ ORGAN PRZYJĘTYCH. ZANIECHANIE PRZEPROWADZENIA TEGO DOWODU SPOWODOWAŁO, ŻE MATERIAŁ ZGROMADZONY W TOKU POSTĘPOWANIA JEST NIEPEŁNY. ORGAN NIE BADAŁ RELACJI SKARŻĄCEJ Z C. P., W TYM RELACJI BIZNESOWYCH, CO SKUTKOWAŁO POZYSKANIE PRZEZ SKARŻĄCĄ ŚRODKÓW W DRODZE EMISJI WEKSLA; ORGAN NIE DOCIEKAŁ CELU EKONOMICZNEGO EMISJI WEKSLA ORAZ PÓŹNIEJSZYCH OKOLICZNOŚCI JEGO WYKUPIENIA. TYMCZASEM PEŁNE UDOKUMENTOWANIE DOŚĆ ZŁOŻONEJ HISTORII WYKUPIENIA PRZEZ SKARŻĄCĄ TEGO WEKSLA DO SUMY 77.181 USD, CZYLI W CZĘŚCI ZNACZNEJ - ZAPRZECZYŁOBY TEZIE ORGANU, ŻE ŚRODKÓW WYSOKOŚCI 85.000 USD SKARŻĄCA NIE MOGŁA POZYSKAĆ W STYCZNIU 2005 R. OD P. Z POWODU TAKIEGO, ŻE ON NIE MÓGŁ ICH MIEĆ, A NAPRAWDĘ Z TEGO POWODU, ŻE ORGANY OBU INSTANCJI NIE DAŁY TEMU WIARY. ZDANIEM STRONY WYSTARCZYŁO PRZESŁUCHAĆ C. P. – CYT. (...) KTÓRY MA SKOMPLETOWANĄ DOKUMENTACJĘ IMPORTU PRODUKTÓW NABYWANYCH PRZEZ JEGO FIRMĘ B USA INC. OD MOJEJ FIRMY C, JUŻ TYLKO W LATACH 2007-2008 - I PORÓWNAĆ JĄ Z POSIADANĄ PRZEZE MNIE DOKUMENTACJĄ EKSPORTU TYCH PRODUKTÓW. A TAKŻE WYSTARCZY PORÓWNAĆ HISTORIĘ RACHUNKÓW BANKOWYCH B USA I C, ABY NIE OSTAŁY SIĘ DWIE TEZY ORGANU LEŻĄCE U PODSTAW WYDANYCH DECYZJI: PIERWSZA, ŻE P., TO CZŁOWIEK, KTÓREGO NIE BYŁO STAĆ NA NABYCIE OD STRONY ZA 85.000 USD WEKSLA I DRUGA, ŻE TO NIE OD NIEGO, LECZ "Z NIEUSTALONEGO ŹRÓDŁA" STRONA POZYSKAŁA 85.000 USD. SALDO PŁATNICZE POMIĘDZY FIRMĄ EKSPORTOWĄ SKARŻĄCEJ, A FIRMĄ HANDLOWĄ P. ZA WYEKSPORTOWANE PRZEZ NIĄ, TOWARY WYNIOSŁO W GRUDNIU 2007 ROKU MINUS 77.181 USD. CO DO DOLARA TYLE, ILE UZNAŁ 30 GRUDNIA 2007 R. ZAPISEM NA REWERSIE WEKSLA P., ZANIM USTĄPIŁ GO INDOSEM. SKARŻĄCA PODKREŚLA, ŻE JEJ POCZĄTKUJĄCA WÓWCZAS DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA AKCEPTOWAŁA ROSNĄCE AŻ DO KWOTY 77.181 USD UJEMNE SALDO PŁATNOŚCI ZA EKSPORT DO P. L JESZCZE DŁUGO POTEM (AŻ PO DZIŚ DZIEŃ) SKARŻĄCA WYSYŁAŁA MU PRODUKTY, MIMO ŻE KWOTA TA NIGDY NIE WPŁYNĘŁA NA JEJ RACHUNEK; (...) PROGRESYWNE ROZLICZANIE DŁUGU WEKSLOWEGO JEST JEDYNYM EKONOMICZNYM UZASADNIENIEM TAKIEGO POSTĘPOWANIA, A PRZYNAJMNIEJ WYSOCE UPRAWDOPODOBNIA ISTNIENIE ZAWITEGO PRAWEM WEKSLOWYM W TERMINIE TRZYLETNIM MOJEGO ZOBOWIĄZANIA FINANSOWEGO WOBEC C. P. PODKREŚLIŁA RÓWNIEŻ, ŻE RÓWNOWARTOŚĆ KWOTY 77.181 USD STANOWIŁA PRZYCHÓD JEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W LATACH 2007-2008; PRZYCHÓD, ZA KTÓRYM NIGDY NIE NASTĄPIŁ WPŁYW W POSTACI ZAPŁATY. TYMCZASEM STRONA ZADEKLAROWAŁA W PIT ZA OBA TE LATA ÓW PRZYCHÓD I REALNIE OPODATKOWAŁA SIĘ OD NIEGO; (...) ZAPRZECZAŁOBY ZDROWEMU ROZSĄDKOWI I ELEMENTARNYM ZASADOM BIZNESOWYM EKSPORTOWANIE WTEDY (I NADAL) TOWARÓW KONTRAHENTOWI, KTÓRY NIE ZAPŁACIŁ JEJ 77.181 USD. PODOBNIE - CAŁKOWICIE IRRACJONALNE BYŁOBY PŁACENIE PRZEZ NIĄ PODATKÓW OD NIEUZYSKANYCH REALNIE PRZYCHODÓW. WSKAZAŁA, ŻE NIE MOGŁA WÓWCZAS PRZEWIDZIEĆ KONTROLI URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ, KTÓRA NASTĄPIŁA KILKA LAT PÓŹNIEJ. ZDANIEM STRONY, FAKT PRZEPROWADZENIA PRZEZ ORGAN DOWOLNEJ, WYBIÓRCZEJ I ARBITRALNEJ OCENY DOWODÓW, WSKAZUJE SPOSÓB ICH ODCZYTYWANIA. PRZYKŁADOWO ZEZNANIA ŚWIADKA J. Z., KTÓRY POTWIERDZA SZCZEGÓŁ PO SZCZEGÓLE JEJ WYJAŚNIENIA, KTÓRY BYŁ PORĘCZYCIELEM ORAZ INDOSATARIUSZEM WEKSLA, KTÓREGO Z KOLEI ZEZNANIA SĄ SPÓJNE ZOSTAŁY PRZYWOŁANE PRZEZ ORGAN JEDYNIE WÓWCZAS, GDY DOPATRUJE SIĘ ON W NICH SPRZECZNOŚCI Z ZEZNANIAMI SKARŻĄCEJ, KTÓRYCH TO ROZBIEŻNOŚCI W RZECZYWISTOŚCI W NICH NIE MA, BĄDŹ TEŻ DOTYCZĄ ZDARZEŃ, O KTÓRYCH ŚWIADEK ZEZNAJE TO, CO MU SIĘ ZDAWAŁO, LUB CO STRONA MU POWIEDZIAŁA - A NIE TO, CO WIDZIAŁ, JAKO ŻE BEZPOŚREDNIO W NICH NIE UCZESTNICZYŁ (WIECZÓR PO ZAWARCIU TRANSAKCJI WEKSLOWEJ Z P. 3.01.2005 R.). INNYM PRZYKŁADEM JEST PRZYWOŁYWANIE FRAGMENTU OŚWIADCZENIA P., ŻE "NIE POŻYCZAŁ NIKOMU W POLSCE PIENIĘDZY" JAKO ARGUMENTU PRZECIWKO SKARŻĄCEJ, A TYMCZASEM – ZDANIEM SKARŻĄCEJ - JEST DOKŁADNIE NA ODWRÓT. SKARŻĄCA, PRZYWOŁUJĄC ART. 188 O.P., WSKAZAŁA, ŻE OKOLICZNOŚCI, NA KTÓRE MIELI ZEZNAWAĆ WSKAZYWANI PRZEZ NIĄ ŚWIADKOWIE NIE ZOSTAŁY ALBO W OGÓLE STWIERDZONE, ALBO TEŻ WOBEC ISTNIEJĄCYCH WĄTPLIWOŚCI ICH STWIERDZENIE PRZEZ ORGAN BEZ PRZEPROWADZENIA DOWODU NIE POWINNO MIEĆ MIEJSCA. PRZYKŁADOWO WĄTKU DOTYCZĄCEGO WPŁYWU NA JEJ RACHUNEK BANKOWY KWOTY W SUMIE 77.800 ZŁ POCZYNIONEGO PRZEZ M. H. ORGAN NIE BADAŁ W OGÓLE; NIE WEZWAŁ CZŁOWIEKA, O KTÓRYM SKARŻĄCA ZEZNAŁA, ŻE GO NIE ZNA, MIMO ŻE WPŁACIŁ NA JEJ RACHUNEK TAK ZNACZNĄ KWOTĘ. ORGAN NIE ZAWEZWAŁ TEŻ INNYCH WNIOSKOWANYCH PRZEZ SKARŻĄCĄ ŚWIADKÓW W ZAKRESIE TEGO WĄTKU. SKARŻĄCA PODKREŚLIŁA, ŻE PRAWIDŁOWE UZASADNIENIE MUSI POZWALAĆ NA ODKODOWANIE PROCESU ROZUMOWANIA ORGANU, KTÓRY LEGŁ U PODSTAW ROZSTRZYGNIĘCIA. SKARŻĄCA PODKREŚLIŁA, ŻE KWOTA 77.800 ZŁ NIE BYŁA PRZEZNACZONE DLA NIEJ - I ŻE NIE DO NIEJ W ZWIĄZKU Z TYM ŚRODKI TE TRAFIŁY; ORGAN AUTOMATYCZNIE OPODATKOWAŁ JĄ OD NICH STAWKĄ 75%, TYLKO Z TEGO POWODU, ŻE WPŁYNĘŁY NA JEJ RACHUNEK BANKOWY. NIE WEZWANO NAWET ZAWNIOSKOWANEGO ŚWIADKA, JEJ MATKI R. N., KTÓRA BYŁA PRAWNYM WŁAŚCICIELEM TYCH ŚRODKÓW. ZATEM ORGAN ZADECYDOWAŁ O OKOLICZNOŚCIACH, KTÓRYCH W OGÓLE NIE BADAŁ, A PRZECIEŻ Z FAKTU WPŁYWU BĄDŹ PRZETRZYMYWANIA ŚRODKÓW NA CZYIMŚ RACHUNKU JESZCZE NIE WYNIKA, ŻE POSIADACZ RACHUNKU JEST WŁAŚCICIELEM PIENIĘDZY. NIE WZIĘTO POD UWAGĘ MOŻLIWOŚCI, ŻE ŚRODKI TE NIE JEJ DOCHÓD MOGŁY STANOWIĆ I ŻE MOŻE JEDNAK TO NIE SKARŻĄCA POWINNA PŁACIĆ OD NICH PODATKI; SZCZEGÓLNIE W STAWCE 75%; JEST TO DECYZJA POCHOPNA, WADLIWA I KRZYWDZĄCA. NIE MA INNEGO SPOSOBU NIŻ DOWIEDZENIE ZEZNANIAMI, PORÓWNANIAMI DOKUMENTÓW EKSPORT-IMPORT I PORÓWNANIAMI WYCIĄGÓW BANKOWYCH TEGO, ŻE STRONA REALNIE WYKUPYWAŁA OD P. SWÓJ WEKSEL W KOMPENSACIE EKSPORTU TOWARÓW. FIZYCZNE ISTNIENIE TEGO WEKSLA, JEJ ZEZNANIA, ZEZNANIA PORĘCZYCIELA I INDOSATARIUSZA WEKSLA, POTWIERDZENIE FAKTU BYTNOŚCI P. W POLSCE W DNIU EMISJI WEKSLA I Z KOLEI JEJ BYTNOŚCI I INDOSATARIUSZA W CHICAGO, W PRZEDDZIEŃ TERMINU WYKUPU WEKSLA - Z ZEZNANIAMI INNYCH, WNIOSKOWANYCH ŚWIADKÓW STANOWI RAZEM ZAMKNIĘTY KRĄG DOWODÓW OBRAZUJĄCYCH PEŁNĄ HISTORIĘ TEJ OPERACJI. C. P. PROWADZIŁ W POLSCE RÓWNOLEGLE INTERESY HANDLOWE, A NAWET TU INWESTOWAŁ. SKARŻĄCA MOŻE TEGO DOWIEŚĆ JEDYNIE ZADAJĄC MU PYTANIA JAKO ŚWIADKOWI, W OBECNOŚCI UPOWAŻNIONEGO PRACOWNIKA ORGANU, PO UPRZEDNIM POUCZENIU ŚWIADKA O PRZYSŁUGUJĄCYCH MU PRAWACH ORAZ RYGORZE ODPOWIEDZIALNOŚCI ZA POŚWIADCZANIE NIEPRAWDY I ZATAJANIE PRAWDY. SKARŻĄCA MOGŁA TO UCZYNIĆ JEDYNIE W TAKIM TRYBIE, ALBOWIEM NIE MA KOMPETENCJI ŚLEDCZYCH, ANI KONTROLNYCH. POTWIERDZAJĄC W TEN SPOSÓB ZASADNOŚĆ PRZESŁUCHANIA P., WSKAZAŁA RÓWNIEŻ, ŻE PROWADZIŁ ON W TYMŻE CZASIE, DWA DŁUGOTRWAŁE I KOSZTOWNE PROCESY W SĄDACH POWSZECHNYCH W B.. JEDEN Z JEGO POWÓDZTWA O "PORWANIE MU DZIECI, OBYWATELI AMERYKAŃSKICH" PRZEZ BYŁĄ ŻONĘ Z USA DO POLSKI I DRUGI Z JEJ POWÓDZTWA O ALIMENTY. SYGNATURY TYCH SPRAW ZNAJDUJĄ SIĘ W AKTACH POSTĘPOWANIA. JUŻ TYLKO Z POBIEŻNEGO WGLĄDU W AKTA TYCH SPRAW CYWILNYCH, NA KTÓRE SKARŻĄCA WSKAZAŁA ORGANOWI WYŁANIA SIĘ, JEJ ZDANIEM, ODMIENNY OBRAZ KONDYCJI FINANSOWEJ P. ORGAN NIE UZNAŁ JEDNAK ZA ZASADNE WŁĄCZENIE KOPII TYCH AKT DO POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO. SKARŻĄCA PODAŁA, ŻE BYŁA ŻONA P. WSKAZYWAŁA TAM NA ZNACZNE JEGO DOCHODY. SKARŻĄCA, W UZASADNIENIU SKARGI, WSKAZAŁA NA NASTĘPUJĄCE OKOLICZNOŚCI SPRAWY: 1) 3 STYCZNIA 2005 R. SKARŻĄCA EMITUJE WEKSEL WŁASNY NA KWOTĘ 85.000 USD NA RZECZ P., CZEGO ORGAN NIE KWESTIONUJE, 2) NIE STWIERDZIŁ, ŻE OTRZYMANE GOTÓWKĄ OD P. DOLARY SPIENIĘŻYŁA "BEZ ŚLADU" TEJ OPERACJI; DO KOŃCA ROKU 2005 OTRZYMUJE NA SWÓJ RACHUNEK BANKOWY SZEREG WPŁAT W PLN, ZAWSZE OD TEJ SAMEJ OSOBY – M. K., KTÓRYCH SUMA IDEALNIE KORELUJE Z KURSEM USD-PLN W DZIEŃ LUB W PRZEDDZIEŃ TAKIEJ WPŁATY - ZAWSZE W ZWYŻCE TEGO KURSU I ZAWSZE PO KURSIE NIECO WYŻSZYM, NIŻ PŁACĄ TEGO DNIA BANKI, CZY KANTORY, PRZY CZYM NA FINALE TEJ OPERACJI SUMA WPŁYWÓW PLN NA JEJ RACHUNEK JEST ISTOTNIE WYŻSZA, NIŻ BY ZBYŁA 85.000 USD W DNIU ICH POZYSKANIA; TO ANALIZA KURSOWA ODPOWIADA NA PYTANIE DLACZEGO WŁAŚNIE TAK - DLACZEGO BARDZO OSTROŻNIE I Z POMOCĄ OSÓB KOMPETENTNYCH WYMIENIAŁA POWOLI DOLARY NA ZŁOTÓWKI, PROGRESYWNIE, NIESPIESZNIE I Z NIEKWESTIONOWANYM ZYSKIEM. TEGO PROSTEGO DO PRZEPROWADZENIA TYLKO POPRZEZ WŁĄCZENIE KALKULATORA I ODCZYT HISTORYCZNYCH KURSÓW WALUT NA WWW.NBP.PL - DOWODU MATEMATYCZNEGO, ORGAN, MIMO WNIOSKU SKARŻĄCEJ, NIE PRZEPROWADZIŁ, 3) SUMA WPŁAT POCZYNIONYCH W PLN NA JEJ RACHUNEK PRZEZ K. IDEALNIE KORELUJE Z KWOTĄ 85.000 USD, CO ZAPRZECZA TEZIE ORGANU, ŻE SKARŻĄCA NIE PRZEDSTAWIŁA DOWODU PRZYNAJMNIEJ UPRAWDOPODABNIAJĄCEGO FAKTU REALNEGO POZYSKANIA ŚRODKÓW W DRODZE EMISJI WEKSLA - WPŁYWY NA JEJ RACHUNEK BANKOWY SĄ BOWIEM FAKTEM BEZSPORNYM, A PRZYPADKOWE UTRAFIENIE IDEALNIE W ZGODNOŚĆ SUM WSZYSTKICH TYCH PRZELEWÓW - ZAWSZE PO KORZYSTNYCH KURSACH TAK, BY FINALNIE DAŁO TO DOKŁADNIE 85.000 USD - JEST MNIEJ MOŻLIWE, NIŻ WYGRANA W GRACH LICZBOWYCH, 4) W MIĘDZYCZASIE SKARŻĄCA NABYWA WEKSEL WŁASNY M. T., KTÓRY WYKUPI OD NIEJ DO KOŃCA ROKU Z DYSKONTEM; FAKT TEN ZOSTAJE UZNANY PRZEZ ORGAN, A WPŁYWU NA JEJ RACHUNEK ŚRODKÓW, W ŁĄCZNEJ WYSOKOŚCI 160.000 PLN + 5.450 PLN - ORGAN NIE UZNAŁ ZA WPŁYWY Z NIEUDOKUMENTOWANEGO ŹRÓDŁA, 5) PO ZEBRANIU ŚRODKÓW, JAKIMI W MIĘDZYCZASIE SKARŻĄCA JESZCZE OBRÓCIŁA Z DYSKONTEM - JESIENIĄ 2005 ROKU NABYWA NA WSPÓŁWŁASNOŚĆ NIERUCHOMOŚĆ, KTÓRA JEST JEJ WKŁADEM DO GRUPY KAPITAŁOWEJ B. W TEJ NIERUCHOMOŚCI STWORZYŁA DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ - C, KTÓRA EKSPORTUJE TOWARY M.IN. DO C. P., 6) ŚRODKI Z JEJ RACHUNKU, NA KTÓRE WPŁYWAŁY W ZŁOTÓWKACH, ZOSTAJĄ WYPŁACONE GOTÓWKĄ I GOTÓWKĄ TEŻ PŁACI ZBYWCOM TEJŻE NIERUCHOMOŚCI SWOJĄ, WYNIKAJĄCĄ Z WSPÓŁWŁASNOŚCI CZĘŚĆ TAK ZALICZKI, JAK WYRÓWNANIA ZAPŁATY PRZED NOTARIUSZEM, 7) W GRUDNIU 2007 R., NA KILKA DNI PRZED UPŁYWEM TERMINU OSTATECZNEGO WYKUPU WEKSLA, SKARŻĄCA LECI WRAZ Z JEGO PORĘCZYCIELEM – J. Z. DO CHICAGO. W TYM MOMENCIE SALDO UJEMNE PŁATNOŚCI ZA EKSPORT P. DO NIEJ WYNOSI 77.181 USD, ZAŚ CAŁKOWITA WARTOŚĆ WYKUPU WEKSLA WRAZ Z DYSKONTEM 104.125 USD. PRZY UWZGLĘDNIENIU TYLKO PŁATNOŚCI ZAPADŁYCH TERMINOWO, A NALEŻNYCH JEJ OD P. ZA TOWARY - DO SKOMPENSOWANIA Z POMOCĄ SALDA PŁATNICZEGO WARTOŚCI WYKUPU WEKSLA BRAKUJE JEJ OKOŁO 47.000 USD. NIE ZNAJĄC JESZCZE FINAŁU NEGOCJACJI Z P. SKARŻĄCA WYWOZI Z POLSKI 50.000 USD GOTÓWKĄ, KTÓRYCH WYWÓZ DEKLARUJE SŁUŻBOM CELNYM NA O. J. Z., KTÓRY NIE UKRYWA ZAMIARU PRZEJĘCIA TEGO WEKSLA INDOSEM - DEKLARUJE WYWÓZ 54.000 USD. JEST TO DOKŁADNIE TAKA SAMA SUMA, DO JAKIEJ ON WEKSEL PRZEDMIOTOWY PORĘCZAŁ NA JEGO REWERSIE W DNIU EMISJI. MIMO, ŻE SKARŻĄCA I P. POSIADAJĄ RACHUNKI DOLAROWE, TO WIOZĄ ZE SOBĄ NA FINALNE NEGOCJACJE ROZLICZENIA WEKSLA - GOTÓWKĘ, CO JEST SPÓJNE; DZIAŁA DOKŁADNIE TAK SAMO, JAK TRZY LATA WCZEŚNIEJ, GOTÓWKĘ W DOLARACH USA PRZEKAZYWAŁ JEJ P., CO KWESTIONUJE W DECYZJI ORGAN. W USA, NA LOTNISKU, ONA I PORĘCZYCIEL WEKSLA DEKLARUJĄ WWÓZ ŚRODKÓW W W/W KWOTACH, 8) NA REWERSIE WEKSLA, ZAPISEM Z DATĄ 30 GRUDNIA 2007 ROKU, C. P. WŁASNORĘCZNIE UZNAJE ZAPŁATĘ 77.181 USD, A POZOSTAŁĄ W OBLIGU KWOTĘ USTĘPUJE INDOSEM NA ZLECENIE J. Z., KTÓRY POSIADA RZECZONY WEKSEL PO DZIŚ DZIEŃ, A WEZWANY W POSTĘPOWANIU - OKAZUJE GO ORGANOWI, 9) WYJEŻDŻAJĄC Z USA W STYCZNIU, SKARŻĄCA DEKLARUJE TAMTEJSZYM SŁUŻBOM CELNYM WYWÓZ Z POWROTEM 50.000 USD. J. Z. NIE DEKLARUJE ŻADNYCH WYWOŻONYCH ŚRODKÓW (DO 10.000 USD NIE MA TAKIEGO OBOWIĄZKU). ŻADNE Z NICH NIE NABYWA W USA, WBREW SUGESTIOM ORGAN, SAMOCHODU, 10) W KOLEJNYCH LATACH POMIĘDZY SKARŻĄCĄ, A P. NIGDY NIE ZOSTAJE WYRÓWNANE SALDO PŁATNICZE Z 2007 ROKU W WYSOKOŚCI DOKŁADNIE 77.181 USD, CO WYKAZUJĄ NIEZBICIE WYCIĄGI BANKOWE, 11) W PIT ZŁOŻONYM ZA 2007 ROK, SKARŻĄCA DEKLARUJE DOCHÓD KSIĘGOWY I PŁACI PODATEK, MIMO, ŻE W ISTOCIE NA RACHUNEK FIRMOWY NIE WPŁYNĘŁA ZAPŁATA OD P. ZA EKSPORT. FIZYCZNIE NATOMIAST, JEJ MŁODA WÓWCZAS FIRMA JEST Z TEGO POWODU W STRACIE. NIGDY TEŻ PRZEZ NASTĘPNE CZTERY LATA PODATKOWE NIE POMNIEJSZA PRZYCHODU KSIĘGOWEGO O NIE UZYSKANĄ REALNIE KWOTĘ 77.181 USD, CZYLI - UZNAJE ZAPŁATĘ W TEJ WYSOKOŚCI; STAJE SIĘ ONA JEJ DOCHODEM, KTÓRY TO DOCHÓD DEKLARUJĘ COROCZNIE W KWOTACH WYSOKICH. PODATEK DOCHODOWY OD RÓWNOWARTOŚCI W ZŁOTÓWKACH SUMY 77.181 USD ZOSTAJE WIĘC REALNIE DO SKARBU PAŃSTWA ODPROWADZONY, 12) W 2012 R. URZĄD KONTROLI SKARBOWEJ I W ŚLAD ZA NIM DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ NIE DAJĄC WIARY W TO, ŻE SKARŻĄCA POZYSKAŁA W 2005 ROKU OD P. 85.000 USD - W DRODZE EMISJI WEKSLA - OPODATKOWUJE JĄ PONOWNIE, MIĘDZY INNYMI OD KWOTY 77.181 USD; TYM RAZEM JEDNAK STAWKĄ 75%. ZDANIEM SKARŻĄCEJ SĄD WINIEN ZWAŻYĆ, CZY TE OKOLICZNOŚCI, Z KTÓRYCH KAŻDA Z OSOBNA MA SWÓJ ŚLAD W AKTACH SPRAWY (A JEŻELI NIE MA, TO W ZAŁĄCZNIKACH DO NINIEJSZEJ SKARGI JUŻ MA) - NIE STANOWIĄ CO NAJMNIEJ ZWARTEGO I LOGICZNEGO ŁAŃCUCHA FAKTÓW POMOCNICZYCH, WYSOCE UPRAWDOPODABNIAJĄCYCH PRAWDZIWOŚĆ ZEZNAŃ SKARŻĄCEJ, OŚWIADCZEŃ PISEMNYCH C. P. I ZEZNAŃ J. Z. MAMY W TAKIM WYPADKU, DO CZYNIENIA Z DOMNIEMANIEM FAKTYCZNYM, KTÓRE POZWALA UZNAĆ DOMNIEMANY FAKT ISTOTNY "ZA USTALONY" NA PODSTAWIE ROZUMOWANIA WYPROWADZONEGO "Z INNYCH USTALONYCH FAKTÓW". SKARŻĄCA JAKO DOWÓD ZŁOŻYŁA ZESTAWIENIE FAKTUR WYSTAWIONYCH PRZEZ NIĄ P. W LATACH 2007-2010, FAKTURY DOT. EKSPORTU TOWARÓW NA NICH WYSZCZEGÓLNIONYCH, WYCIĄGI Z HISTORII RACHUNKU BANKOWEGO WALUTOWEGO JEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W LATACH 2007 - 2010. SKARŻĄCA WSKAZAŁA, ŻE SUMA WARTOŚCI FAKTUR WYSTAWIONYCH DO MOMENTU JEJ PRZYLOTU DO USA T.J. 26 GRUDNIA 2007 R. (STR. 18 DECYZJI) WYNOSIŁA 113.347,54 USD. Z KOLEI SUMA WPŁYWÓW (PRZELEWÓW) NA JEJ RACHUNEK OD B USA WYNOSIŁA 36.892,83 USD, CZYLI SUMA WARTOŚCI FAKTUR WYSTAWIONYCH, A NIE ZAPŁACONYCH - TO 76.454,71 USD. PO NIEWIELKIM SKORYGOWANIU TEJ SUMY O RÓŻNICE KURSÓW USD/PLN POMIĘDZY KURSEM W DNIU PŁATNOŚCI WYMAGALNEJ DLA POSZCZEGÓLNYCH, ZAPADŁYCH JUŻ FAKTUR, A KURSEM W DNIU 30 GRUDNIA 2007, KIEDY ROZLICZANA BYŁA W HILLSIDE KOŁO CHICAGO JEJ Z P. TRANSAKCJA WEKSLOWA - DAJE TO DOKŁADNIE 77.181 USD. L TAKĄ DOKŁADNIE KWOTĘ ZAPŁATY ZA WEKSEL UZNAŁ P. IV. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ ORGAN ODWOŁAWCZY WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE. W PIŚMIE PROCESOWYM Z DNIA 28 STYCZNIA 2013 R., STRONA SKARŻĄCA PODTRZYMAŁA SWOJE STANOWISKO W SPRAWIE (K. 214, TOM II AKT SĄDOWYCH). WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: V. ZA PODSTAWĘ WYROKU WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU PRZYJĄŁ USTALENIA STANU FAKTYCZNEGO DOKONANE W ZASKARŻONYM TUTAJ ROZSTRZYGNIĘCIU DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ (POR. UCHWAŁA NSA Z 15 LUTEGO 2010 R., SYGN. AKT II FPS 8/09). ZGODNIE Z ART. 1 § 1 I 2 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 ZE ZM.), SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI PRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ. KONTROLA SPRAWOWANA JEST POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM, JEŻELI USTAWY NIE STANOWIĄ INACZEJ. NATOMIAST WEDŁUG ART. 3 § 1 I 2 PKT 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (T.J. DZ. U. Z 2012 R., POZ. 270 ZE ZM., DALEJ P.P.S.A.), SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ I STOSUJĄ ŚRODKI OKREŚLONE W USTAWIE. KONTROLA DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ OBEJMUJE MIĘDZY INNYMI ORZEKANIE W SPRAWACH SKARG NA DECYZJE ADMINISTRACYJNE. TYLKO ZATEM STWIERDZENIE, ŻE ZASKARŻONA DECYZJA ZOSTAŁA WYDANA Z NARUSZENIEM PRAWA MATERIALNEGO, KTÓRE MIAŁO WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, Z NARUSZENIEM PRAWA DAJĄCYM PODSTAWĘ DO WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO LUB Z INNYM NARUSZENIEM PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, JEŻELI MOGŁO MIEĆ ONO ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, MOŻE SKUTKOWAĆ UCHYLENIEM PRZEZ SĄD ZASKARŻONEJ DECYZJI (ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A), B), C) P.P.S.A.). VI. SKARGA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, BOWIEM NIE MOŻNA DYREKTOROWI IZBY SKARBOWEJ ZARZUCIĆ NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA. SĄD WSTĘPNIE WSKAZUJE, ŻE Z MOCY ART. 141 § 4 P.P.S.A., UZASADNIENIE WYROKU POWINNO ZAWIERAĆ ZWIĘZŁE PRZEDSTAWIENIE STANU SPRAWY, ZARZUTÓW PODNIESIONYCH W SKARDZE, STANOWISK POZOSTAŁYCH STRON, PODSTAWĘ PRAWNĄ ROZSTRZYGNIĘCIA ORAZ JEJ WYJAŚNIENIE. JEDNAK W SPRAWACH TAKICH JAK M.IN. Z ZAKRESU USTALENIA PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH W FORMIE RYCZAŁTU OD DOCHODÓW NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH LUB POCHODZĄCYCH ZE ŹRÓDEŁ NIEUJAWNIONYCH, GDZIE STANOWISKA STRON OPIERAJĄ SIĘ W RÓWNEJ MIERZE NA ZEBRANYM MATERIALE DOWODOWYM JAK I JEGO BRAKU, PRZY JEDNOCZESNEJ OCENIE OKOLICZNOŚCI SPRAWY I OCENY DOKONANYCH USTALEŃ, SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI WINIEN ZAPREZENTOWAĆ TOK ROZUMOWANIA ZARÓWNO ORGANÓW PODATKOWYCH JAK I PODATNIKA. DYSPOZYCJA ART. 20 UST. 1 U.P.D.O.F., WSKAZUJE BOWIEM, ŻE ZA PRZYCHODY Z INNYCH ŹRÓDEŁ, O KTÓRYCH MOWA W ART. 10 UST. 1 PKT 9 U.P.D.O.F., UWAŻA SIĘ W SZCZEGÓLNOŚCI: KWOTY WYPŁACONE PO ŚMIERCI CZŁONKA OTWARTEGO FUNDUSZU EMERYTALNEGO WSKAZANEJ PRZEZ NIEGO OSOBIE LUB CZŁONKOWI JEGO NAJBLIŻSZEJ RODZINY, W ROZUMIENIU PRZEPISÓW O ORGANIZACJI I FUNKCJONOWANIU FUNDUSZY EMERYTALNYCH, ZASIŁKI PIENIĘŻNE Z UBEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO, ALIMENTY, Z WYJĄTKIEM ALIMENTÓW NA RZECZ DZIECI, STYPENDIA, DOTACJE (SUBWENCJE) INNE NIŻ WYMIENIONE W ART. 14 U.P.D.O.F., DOPŁATY, NAGRODY I INNE NIEODPŁATNE ŚWIADCZENIA NIE NALEŻĄCE DO PRZYCHODÓW OKREŚLONYCH W ART. 12-14 I 17 U.P.D.O.F. ORAZ PRZYCHODY NIE ZNAJDUJĄCE POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH. ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F. WYSOKOŚĆ PRZYCHODÓW NIE ZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH LUB POCHODZĄCYCH ZE ŹRÓDEŁ NIE UJAWNIONYCH USTALA SIĘ NA PODSTAWIE PONIESIONYCH PRZEZ PODATNIKA W ROKU PODATKOWYM WYDATKÓW I WARTOŚCI ZGROMADZONEGO W TYM ROKU MIENIA, JEŻELI WYDATKI TE I WARTOŚCI NIE ZNAJDUJĄ POKRYCIA W MIENIU ZGROMADZONYM W ROKU PODATKOWYM ORAZ W LATACH POPRZEDNICH, POCHODZĄCYM Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA. W myśl art. 30 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. od dochodów z nie ujawnionych źródeł przychodów lub nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach pobiera się podatek dochodowy w formie ryczałtu w wysokości 75% dochodu. VII. NA WSTĘPIE NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE JAK WYNIKA Z INFORMACJI NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO SKARŻĄCA FIGURUJE W URZĘDZIE, JAKO PODATNIK PODATKU DOCHODOWEGO, DOPIERO OD 16 STYCZNIA 2007 R. (POR. K. 35, TOM I AKT POSTĘPOWANIA). Z KOLEI NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO POINFORMOWAŁ, ŻE SKARŻĄCA NIE ZŁOŻYŁA ZEZNANIA PODATKOWEGO O WYSOKOŚCI OSIĄGNIĘTEGO DOCHODU ZA 2005 ROK (POR. K. 106, TOM I); NIE WPŁYNĘŁO TAKŻE ZEZNANIE PODATKOWE ZA 2004 ROK. ZGODNIE Z BAZĄ POLTAX SKARŻĄCA ZŁOŻYŁA ZEZNANIE PODATKOWE PIT-32 JEDYNIE ZA ROK 1997 I 1998. SKARŻĄCA NIE FIGURUJE W EWIDENCJI PODATKÓW MAJĄTKOWYCH ZA LATA 2003-2006. VIII. ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTÓW NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, ZDANIEM SĄDU, BEZPODSTAWNE SĄ ZARZUTY NARUSZENIA ART. 121 § 1 O.P. I ART. 122 O.P. ORAZ, JAK WYNIKA Z UZASADNIENIA SKARGI, ZARZUT NARUSZENIA ART. 188 O.P. - POPRZEZ NARUSZENIE OBOWIĄZKU PROWADZENIA POSTĘPOWANIA W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIE DO ORGANÓW PODATKOWYCH ORAZ POPRZEZ NARUSZENIE PRAWIDŁOWEJ I OBIEKTYWNEJ OCENY MATERIAŁU DOWODOWEGO ORAZ ZEBRANIE MATERIAŁU DOWODOWEGO W SPOSÓB WYBIÓRCZY. PODKREŚLONO W UZASADNIENIU SKARGI, ŻE ORGAN PODATKOWY NIE DOPUŚCIŁ DOWODU Z PRZESŁUCHANIA W CHARAKTERZE ŚWIADKÓW WSKAZANYCH OSÓB. OCENIAJĄC PRZEPROWADZONE POSTĘPOWANIE DOWODOWE SĄD STWIERDZA, ŻE ORGANY PODATKOWE RZETELNIE ZGROMADZIŁY MATERIAŁ DOWODOWY, UMOŻLIWIAJĄCY DOKŁADNE WYJAŚNIENIE STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY, A NASTĘPNIE DOKONAŁY JEGO CAŁOŚCIOWEJ OCENY ZGODNIE ZARÓWNO Z PRAWIDŁAMI LOGIKI JAK I – CO W TEJ SPRAWIE MA RÓWNIEŻ ZNACZENIE -DOŚWIADCZENIA ŻYCIOWEGO. POSTĘPOWANIE DOWODOWE ZOSTAŁO PRZEPROWADZONE Z ZACHOWANIEM REGUŁ WYNIKAJĄCYCH Z ART. 120 O.P., ART. 122 O.P. ORAZ ART. 187 O.P., A WNIOSKI W ZAKRESIE OCENY MATERIAŁU DOWODOWEGO NALEŻY UZNAĆ ZA NIE PRZEKRACZAJĄCE GRANIC SWOBODNEJ OCENY DOWODÓW. ODNOŚNIE BRAKU PRZEPROWADZENIA DOWODU Z PRZESŁUCHANIA W CHARAKTERZE ŚWIADKA M.IN. P. K. I P. H. SĄD PODKREŚLA, ŻE GROMADZENIE MATERIAŁU DOWODOWEGO NIE MOŻE POLEGAĆ NA ZBIERANIU WSZELKICH INFORMACJI DOTYCZĄCYCH ZJAWISK I ZDARZEŃ, BOWIEM SKUTECZNOŚĆ PRAWNA ŻĄDANIA PRZEPROWADZENIA DOWODU, UZALEŻNIONA JEST OD STWIERDZENIA, ŻE PRZEDMIOTEM DOWODU JEST OKOLICZNOŚĆ MAJĄCA ZNACZENIE DLA ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY, A JEDNOCZEŚNIE OKOLICZNOŚĆ TA NIE ZOSTAŁA POTWIERDZONA INNYM DOWODEM. ORGAN PODATKOWY JEST ZOBOWIĄZANY DO ZGROMADZENIA DOWODÓW W TAKIM ZAKRESIE, W JAKIM JEST TO NIEZBĘDNE DO USTALENIA STANU FAKTYCZNEGO. OZNACZA TO, ŻE JEŻELI ORGAN PODATKOWY, NA PODSTAWIE ZEBRANYCH W TOKU POSTĘPOWANIA DOWODÓW, MOŻE DOKONAĆ NIEBUDZĄCEGO WĄTPLIWOŚCI USTALENIA STANU FAKTYCZNEGO, WÓWCZAS DALSZE PROWADZENIE POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO NIE JEST ZASADNE. TYM SAMYM ORGAN PODATKOWY, NA PODSTAWIE ART. 188 O.P., NIE JEST ZOBOWIĄZANY DO UWZGLĘDNIANIA WSZYSTKICH WNIOSKÓW DOWODOWYCH STRONY POSTĘPOWANIA, JEŻELI OKOLICZNOŚCI MAJĄCE ZNACZENIE DLA SPRAWY STWIERDZONE SĄ WYSTARCZAJĄCO INNYM DOWODEM. ZASADA WYNIKAJĄCA Z ART. 122 O.P. I ART. 187 § 1 O.P. NIE MA CHARAKTERU BEZWZGLĘDNEGO, NA CO ZWRACANO JUŻ UWAGĘ W ORZECZNICTWIE (POR. WYROK NSA Z 14 LIPCA 2005 R. SYGN. AKT L FSK 2600/04, WYROK NSA Z 15 GRUDNIA 2005 R. SYGN. AKT L FSK 391/05; OPUBL. W CENTRALNEJ BAZIE ORZECZEŃ I INFORMACJI O SPRAWACH HTTP://CBOIS.NSA.GOV.PL). BEZWZGLĘDNE STOSOWANIE TEJ ZASADY PROWADZIŁOBY DO FAKTYCZNEJ NIEMOŻNOŚCI UKOŃCZENIA JAKIEGOKOLWIEK POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO Z OBAWY PRZED POMINIĘCIEM JAKIEGOŚ DOWODU, NIEZALEŻNIE OD JEGO WARTOŚCI DOWODOWEJ ORAZ W ZWIĄZKU Z WZAJEMNYMI OCZEKIWANIAMI STRON, CO DO KONIECZNOŚCI PRZEPROWADZENIA DOWODU PRZEZ PRZECIWNIKA W SPRAWIE. MOGŁOBY DOJŚĆ DO SYTUACJI, W KTÓREJ NALEŻAŁOBY PROWADZIĆ POSTĘPOWANIE DOWODOWE NAWET WÓWCZAS, GDY CAŁOKSZTAŁT OKOLICZNOŚCI UJAWNIONYCH W SPRAWIE WYSTARCZYŁBY DO PODJĘCIA ROZSTRZYGNIĘCIA, A TAKŻE WÓWCZAS, GDY NALEŻYTA OCENA ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO PROWADZIŁABY DO NIEODMIENNEJ KONSTATACJI, ŻE INNYCH DOWODÓW POZA UJAWNIONYMI NIE NALEŻY OCZEKIWAĆ. SĄD OCENIAJĄC USTALENIA POCZYNIONE PRZEZ ORGANY PODATKOWE STWIERDZIŁ, ŻE ZNAJDUJĄ ONE PODSTAWĘ W ZGROMADZONYM MATERIALE DOWODOWYM (187 § 1 O.P.) I ZOSTAŁY DOKONANE W GRANICACH SWOBODNEJ OCENY DOWODÓW, JAKA NALEŻY DO KOMPETENCJI ORGANÓW PODATKOWYCH Z MOCY ART. 191 O.P. ZGODNIE Z WYROKIEM NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z 17 PAŹDZIERNIKA 2008 R., SYGN. AKT L GSK 1114/07, OBOWIĄZEK ZEBRANIA Z URZĘDU WSZYSTKICH DOWODÓW I WYJAŚNIENIA WSZYSTKICH OKOLICZNOŚCI SPRAWY, W MYŚL ART. 122 O.P., ZGODNIE Z ZASADĄ PRAWDY OBIEKTYWNEJ NIE MA CHARAKTERU ABSOLUTNEGO I NIE OZNACZA, ŻE STRONA POSTĘPOWANIA JEST ZWOLNIONA OD DOWODZENIA I WYKAZYWANIA OKOLICZNOŚCI, NA KTÓRE SIĘ POWOŁUJE, LUB KTÓRE MAJĄ ISTOTNE ZNACZENIE DLA ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY. PODSTAWĄ OBOWIĄZKU WSPÓŁDZIAŁANIA STRONY Z ORGANAMI PODATKOWYMI W GROMADZENIU DOWODÓW, SZCZEGÓLNIE WÓWCZAS, GDY STRONA ZAMIERZA WYWODZIĆ Z NICH KORZYSTNE DLA SIEBIE SKUTKI PRAWNE, SĄ PRZEPISY ART. 122 O.P. I ART. 187 § 1 O.P. STRONA NIE MOŻE CZUĆ SIĘ ZWOLNIONA OD WSPÓŁDZIAŁANIA W REALIZACJI OBOWIĄZKU WYCZERPUJĄCEGO ZEBRANIA MATERIAŁU DOWODOWEGO, ZWŁASZCZA JEŚLI NIEUDOWODNIENIE OKREŚLONEJ CZYNNOŚCI FAKTYCZNEJ MOŻE PROWADZIĆ DO REZULTATÓW DLA NIEJ NIEKORZYSTNYCH. TAK WIĘC FAKTY, CO DO KTÓRYCH STRONA NIE PRZEDSTAWIŁA LUB NIE WSKAZAŁA DOWODÓW NA ICH POPARCIE, BĘDĄ UZNANE W ŚWIETLE WYNIKÓW POSTĘPOWANIA ZA NIEISTNIEJĄCE. PRAWNOPODATKOWE KONSEKWENCJE TEGO STANU RZECZY PONOSI STRONA STAWIAJĄCA TEZĘ DOWODOWĄ BEZ PRZYTOCZENIA WYSTARCZAJĄCYCH INFORMACJI – W TYM ADRESÓW ŚWIADKÓW LUB PODAJĄC NIEAKTUALNE DANE. SKARŻĄCA W POSTĘPOWANIU NIE UDOWODNIŁA SWYCH TWIERDZEŃ. ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI PRAWIDŁOWO TEŻ OCENIŁ ROZBIEŻNE TWIERDZENIA SKARŻĄCEJ ORAZ FAKT, ŻE ŻADNE Z TWIERDZEŃ STRONY NIE ZOSTAŁY POPARTE DOWODAMI ZE STRONY SKARŻĄCEJ. W OCENIE SĄDU, BEZ NARUSZENIA WSKAZANYCH W SKARDZE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA DOKONANE ZOSTAŁY PRZEZ ORGANY PODATKOWE USTALENIA CO DO REALNYCH MOŻLIWOŚCI DYSPONOWANIA ŚRODKAMI PIENIĘŻNYMI, NA KTÓRE POWOŁUJE SIĘ SKARŻĄCA. ZA WYWIEDZIONE Z KOMPLETNIE ZGROMADZONEGO I LOGICZNIE ORAZ CAŁOŚCIOWO OCENIONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO SĄD UZNAŁ USTALENIA ORGANÓW PODATKOWYCH, ŻE W 2005 R. SKARŻĄCA NIE DYSPONOWAŁA WSKAZANYMI PRZEZ SIEBIE ŚRODKAMI. PROWADZĄC POSTĘPOWANIE PODATKOWE W PRZEDMIOCIE DOCHODÓW NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH I WYDAJĄC DECYZJĘ NA PODSTAWIE ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F., ORGANY PODATKOWE NIE BADAJĄ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ JAKO ŹRÓDŁA PRZYCHODU, NIE WERYFIKUJĄ TEŻ PRAWIDŁOWOŚCI ROZLICZENIA PODATKOWEGO Z TYTUŁU TEJ DZIAŁALNOŚCI (W TYM WYSOKOŚCI STRATY W ROZUMIENIU ART. 9 UST. 2 ZDANIE DRUGIE U.P.D.O.F.). OBOWIĄZANE SĄ NATOMIAST USTALIĆ, JAKIE WYDATKI PONIÓSŁ PODATNIK I Z JAKICH DOCHODÓW JE SFINANSOWAŁ. W RAMACH TYCH USTALEŃ ORGANY POWINNY WYJAŚNIĆ, CZY NA PROWADZENIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PODATNIK PONIÓSŁ WYDATKI NIEZNAJDUJĄCE POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH, CO ORGANY UCZYNIŁY W NINIEJSZEJ SPRAWIE; MOTYWY ZNALAZŁY WYRAZ W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI, SPEŁNIAJĄCYM WYMOGI ART. 210 § 4 O.P. ORGAN PODATKOWY NIE OGRANICZYŁ SIĘ JEDYNIE DO BADANIA DOKUMENTÓW, ALE RÓWNIEŻ PRZESŁUCHIWAŁ ŚWIADKÓW I SKARŻĄCĄ, A WYSNUWANE WNIOSKI, W SZCZEGÓLNOŚCI WYLICZENIA ZGROMADZONEGO MIENIA I DOKONYWANYCH WYDATKÓW, PROWADZONE BYŁY SKRUPULATNIE. NIETRAFNY JEST TEŻ ZARZUT NARUSZENIA ART. 123 § 1 O.P. I ART. 190 O.P. POPRZEZ NIE ZAPEWNIENIE STRONIE CZYNNEGO UDZIAŁU W SPRAWIE I ZANIEDBANIE PRZEZ ORGANY PODATKOWE USTALENIA DATY PRZESŁUCHANIA ŚWIADKA PRZEZ ORGANY PODATKOWE W USA. POLSKIE WŁADZE PODATKOWE SKORZYSTAŁY Z MOŻLIWOŚCI ZAWARTEJ W UMOWIE MIĘDZY RZĄDEM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ A USA W SPRAWIE UNIKANIA PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA W ZAKRESIE PODATKÓW OD DOCHODU I MAJĄTKU. SKORZYSTANIE PRZEZ ORGANY PODATKOWE Z MOŻLIWOŚCI PRZEWIDZIANEJ W UMOWIE POMIĘDZY RP A USA W SPRAWIE UNIKANIA PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA W ZAKRESIE PODATKÓW OD DOCHODU I MAJĄTKU I WŁĄCZENIE DO MATERIAŁU DOWODOWEGO INFORMACJI UZYSKANYCH OD KONTRAHENTA SKARŻĄCEJ NIE OZNACZA PRZEPROWADZENIA DOWODU Z PRZESŁUCHANIA ŚWIADKA W ROZUMIENIU ART. 181 O.P. WRAZ Z GWARANCJAMI PROCESOWYMI PRZEWIDZIANYMI W ART. 190 O.P., PONIEWAŻ ORDYNACJA PODATKOWA NIE REGULUJE POSTĘPOWANIA OBCYCH ORGANÓW ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ POZA GRANICAMI POLSKI. PRZEPROWADZENIE DOWODU Z ZAPISANYCH ZEZNAŃ KONTRAHENTA PODATNIKA UZYSKANYCH W PRZESŁUCHANIU PRZED AMERYKAŃSKIMI ORGANAMI NALEŻY UZNAĆ ZA PRZEPROWADZENIE DOWODU Z DOKUMENTU W ROZUMIENIU ART. 194 § 2 O.P. OCENA DOWODÓW JEST DOMENĄ WYŁĄCZNIE ORGANU PODATKOWEGO I NALEŻY JĄ OPRZEĆ NA PRZEKONYWAJĄCYCH PODSTAWACH ORAZ DAĆ TEMU WYRAZ W UZASADNIENIU. ZDANIEM SĄDU ORGAN ODWOŁAWCZY SŁUSZNIE ZWRÓCIŁ UWAGĘ NA TO, ŻE KWESTIA OBROTU PAPIERAMI WARTOŚCIOWYMI ZOSTAŁA PRZEANALIZOWANA PRZEZ ORGANY PODATKOWE NA KILKU PŁASZCZYZNACH I STĄD WYNIKA PODJĘTE PRZEZ ORGANY PODATKOWE PRZEKONANIE O STANIE SPRAWY. SKARŻĄCA NAWET NIE PRÓBOWAŁA ZAKWESTIONOWAĆ OCENY, ŻE WYSTAWCA WEKSLA NIE MIAŁ MOŻLIWOŚCI ZGROMADZENIA SUM PIENIĘŻNYCH, Z KTÓRYCH MÓGŁBY WYGOSPODAROWAĆ ŚRODKI NA JEGO WYSTAWIENIE; TAKIM BOWIEM ARGUMENTEM NIE MOGĄ BYĆ OKOLICZNOŚCI SPRAWY ROZWODOWEJ CZY ALIMENTACYJNEJ P. Z TYCH POWODÓW, ORGANY PODATKOWE NIE WYKROCZYŁY POZA ZAKRES SWOBODNEJ OCENY DOWODÓW SKORO KLUCZOWE OKOLICZNOŚCI WYSTAWIENIA WEKSLA POZOSTAŁY NIEWERYFIKOWALNE. WARUNKIEM UWZGLĘDNIENIA WEKSLA PRZY USTALANIU WIELKOŚCI ŚRODKÓW ZNAJDUJĄCYCH SIĘ W DYSPOZYCJI STRONY JEST TO, BY WYPEŁNIONY ZOSTAŁ WARUNEK ZAWARTY W ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F., TO JEST UPRZEDNIE OPODATKOWANIE ŚRODKÓW, CO, WG ORGANÓW PODATKOWYCH, NIE NASTĄPIŁO W SPRAWIE I CO WIĘCEJ OKOLICZNOŚĆ BRAKU OPODATKOWANIA ŚRODKÓW NIE ZOSTAŁA SKUTECZNIE ZAKWESTIONOWANA W SKARDZE. ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTU STRONY PREZENTOWANEJ KONSEKWENTNIE W TOKU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO, ŻE ORGAN NIE ZASTOSOWAŁ W TOKU POSTĘPOWANIA ART. 199A § 3 O.P., CZYM NARUSZONO OBOWIĄZUJĄCE PRAWO SĄD PODKREŚLA, ŻE WYWODY STRONY PREZENTOWANE W TOKU POSTĘPOWANIA MAJĄ CHARAKTER WYPOWIEDZI POSTULUJĄCYCH BĄDŹ POLEMIZUJĄCYCH, MAJĄCYCH NA CELU WYKAZANIE, ŻE ORGAN PODATKOWY POWINIEN SPOWODOWAĆ ZWRÓCENIE SIĘ DO INNYCH PODMIOTÓW W CELU USTALENIA ZGODNOŚCI Z PRAWEM KONTROLOWANEJ DECYZJI (ART. 199A § 3 O.P.), NIE WYKAZUJĄ NATOMIAST ICH ZASADNOŚCI. ZDANIEM SĄDU, DOPIERO BRAK MOŻLIWOŚCI WYJAŚNIENIA WĄTPLIWOŚCI DOTYCZĄCYCH CHARAKTERU BADANEJ CZYNNOŚCI PRAWNEJ, CZY TEŻ W OGÓLE JEJ ISTNIENIA, POMIMO PRAWIDŁOWEGO WYKORZYSTANIA REGUŁ PROCESOWYCH OKREŚLONYCH W ORDYNACJI PODATKOWEJ, W TYM ART. 122, ART. 187 § 1, ART. 191 O.P., POD KĄTEM SKUTKÓW PODATKOWYCH TEJ CZYNNOŚCI, DETERMINUJE KONIECZNOŚĆ WYSTĄPIENIA PRZEZ ORGAN PODATKOWY DO SĄDU POWSZECHNEGO O USTALENIE ISTNIENIA LUB NIEISTNIENIA STOSUNKU PRAWNEGO LUB PRAWA, ZGODNIE Z ART. 199A § 3 O.P. W TYM ZAKRESIE NALEŻY PRZYPOMNIEĆ STANOWISKO STRON: SKARŻĄCA ODCZYTAŁA OCENĘ DOKONANĄ PRZEZ ORGANY PODATKOWE OBU INSTANCJI, JAKOBY TRANSAKCJA POMIĘDZY SKARŻĄCĄ A PANEM P. MIAŁA CHARAKTER FIKCYJNY, GDY TYMCZASEM STRONA PRZEDŁOŻYŁA DOWÓD W POSTACI WEKSLA, ŻE TRANSAKCJA DOSZŁA DO SKUTKU; Z KOLEI ORGAN ODWOŁAWCZY WYRAŹNIE W UZASADNIENIU SKARŻONEJ DECYZJI STWIERDZIŁ, ŻE W SPRAWIE Z ZAKRESU NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ PRZYCHODU LICZY SIĘ PRZEDE WSZYSTKIM FAKTYCZNY PRZEPŁYW ŚRODKÓW SŁUŻĄCYCH FINANSOWANIU PONIESIONYCH WYDATKÓW, KTÓRE WINNY POCHODZIĆ Z ZALEGALIZOWANYCH ŹRÓDEŁ POPRZEZ ICH OPODATKOWANIE, BĄDŹ TEŻ ZWOLNIENIE Z OPODATKOWANIA. SĄD PODZIELA POGLĄD ORGANU, ŻE SAM FAKT WYSTAWIENIA WEKSLA POPRZEZ JEGO FIZYCZNE SPORZĄDZENIE NIE STANOWI ANI GWARANCJI ANI DOWODU NA TO, ŻE ŚRODKI, JAKICH UZYSKANIE ON GWARANTOWAŁ, SPEŁNIAJĄ KRYTERIA LEGALNOŚCI W ROZUMIENIU ART. 20 UST. 1 I UST. 3 U.P.D.O.F. INNYMI SŁOWY - SAM WEKSEL, W USTALONYCH W SPRAWIE OKOLICZNOŚCIACH, NIE STANOWI DOWODU, ŻE C. P. SPEŁNIŁ ŚWIADCZENIE NA RZECZ SKARŻĄCEJ I TO ZE ŚRODKÓW OPODATKOWANYCH, CZY TEŻ ZWOLNIONYCH Z OPODATKOWANIA. USTALONE OKOLICZNOŚCI SPRAWY POZWALAJĄ NA AKCEPTACJĘ ZGODNEGO STANOWISKA ORGANÓW PODATKOWYCH OBU INSTANCJI CO DO FAKTU BRAKU ZALEGALIZOWANIA PRZEDMIOTOWYCH ŚRODKÓW (CO WYJAŚNIONO NA STRONACH 15 -17 UZASADNIENIA DECYZJI). NALEŻY PRZYPOMNIEĆ, ŻE Z TREŚCI ART. 199A § 3 O.P. WYNIKA, ŻE WARUNKIEM WYSTĄPIENIA DO SĄDU POWSZECHNEGO JEST ISTNIENIE "WĄTPLIWOŚCI" CO DO ISTNIENIA PRAWA LUB STOSUNKU PRAWNEGO CZYLI OBOWIĄZEK WYSTĄPIENIA DO SĄDU POWSTAJE DOPIERO WTEDY, GDY ZGROMADZONY MATERIAŁ DOWODOWY POZOSTAWIA WĄTPLIWOŚCI CO ISTNIENIA LUB NIEISTNIENIA STOSUNKU PRAWNEGO LUB PRAWA, A Z TAKĄ SYTUACJĄ W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE NIE MAMY DO CZYNIENIA. ZDANIEM SĄDU, STWIERDZENIA ODNOSZĄCE SIĘ DO PRZEDSTAWIONYCH WEKSLI I WSKAZANYCH OKOLICZNOŚCI ZWIĄZANYCH Z ICH WYSTAWIENIEM BYŁY NA TYLE JEDNOZNACZNE, ŻE RÓWNIEŻ ICH ANALIZA PRZEPROWADZONA PRZY UWZGLĘDNIENIU KRYTERIÓW TEJ OCENY WYPROWADZONYCH NA PODSTAWIE ART. 199A § 1 O.P. NIE MOGŁA PROWADZIĆ DO INNYCH WNIOSKÓW NIŻ TE, KTÓRE PRZYJĘŁY ORGANY PODATKOWE. NIE BYŁO PODSTAW DO UCHYLENIA ZASKARŻONEJ DECYZJI ORAZ WSKAZANIA DALSZYCH KIERUNKÓW POSZUKIWANIA OKREŚLENIA INNEGO CHARAKTERU ŚWIADCZENIA NIŻ ZOSTAŁO TO UCZYNIONE. BRAK JEST RÓWNIEŻ PODSTAW DO UWZGLĘDNIENIA PODNOSZONEGO PRZEZ SKARŻĄCĄ ZARZUTU, ŻE ORGANY PODATKOWE W PROWADZONYM POSTĘPOWANIU STOSOWAŁY NIEDOPUSZCZALNĄ W PRAWIE PODATKOWYM ZASADĘ IN DUBIO PRO FISCO I ROZSTRZYGAŁY WSZELKIE WĄTPLIWOŚCI NA NIEKORZYŚĆ PODATNIKA. SĄD WSKAZUJE, ŻE ZASADA IN DUBIO PRO TRIBUTARIO NIE DOZNAŁA USZCZERBKU W TOKU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO. ORGANY PODATKOWE ZEBRAŁY WYCZERPUJĄCY MATERIAŁ DOWODOWY, UZUPEŁNIONY TAKŻE W TOKU POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO I PRAWIDŁOWO GO OCENIŁY. ZGROMADZONY MATERIAŁ DOWODOWY NIE DAWAŁ PODSTAW DO TWIERDZENIA, ŻE NIE MOGŁO DOJŚĆ DO WYSTAWIENIA PRZEDMIOTOWYCH WEKSLI. RÓWNIEŻ ZARZUT SKARŻĄCEJ DOTYCZĄCY NARUSZENIA ART. 191 O.P. "POPRZEZ PRZEPROWADZENIE DOWOLNEJ, WYBIÓRCZEJ I ARBITRALNEJ OCENY DOWODÓW, CO SKUTKUJE PRZEKROCZENIEM GRANIC SWOBODY W OCENIE ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO" NIE ZNAJDUJE UZASADNIENIA W STANIE FAKTYCZNYM SPRAWY. PRZEPIS ART. 191 O.P. WYZNACZA GRANICĘ OCENY ZGROMADZONYCH W TOKU POSTĘPOWANIA DOWODÓW, PRZESĄDZAJĄC, ŻE OCENA TA MA BYĆ SWOBODNA, ALE NIE MOŻE BYĆ DOWOLNA. ORGANY OBU INSTANCJI W PRZEPROWADZONYM POSTĘPOWANIU DOKONAŁY SZCZEGÓŁOWYCH USTALEŃ W OPARCIU O CAŁOKSZTAŁT ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO. DOWODY ZOSTAŁY OCENIONE ZGODNIE Z NORMAMI PRAWA PROCESOWEGO ORAZ Z ZACHOWANIEM ZASAD DOŚWIADCZENIA ŻYCIOWEGO, ZAŚ ROZUMOWANIE, W WYNIKU KTÓREGO PODJĘTO ROZSTRZYGNIĘCIE, BYŁO ZGODNE Z PRAWIDŁAMI LOGIKI. ZGROMADZONY W SPRAWIE MATERIAŁ DOWODOWY WBREW ODMIENNEMU TWIERDZENIU SKARŻĄCEJ POZWALA PRZYJĄĆ, ŻE PRZYCHODY SKARŻĄCEJ ZA 2005 ROK NIE ZNAJDUJĄ POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH LUB POCHODZĄ ZE ŹRÓDEŁ NIEUJAWNIONYCH. W TYCH OKOLICZNOŚCIACH SAM FAKT, ŻE DOKONANA OCENA NIE SPEŁNIA OCZEKIWAŃ SKARŻĄCEJ, NIE MOŻE STANOWIĆ PODSTAWY DO STWIERDZENIA, IŻ OCENA TA JEST OCENĄ DOWOLNĄ I WYBIÓRCZĄ NIE SPEŁNIAJĄCĄ ZASAD WYNIKAJĄCYCH Z ART. 191 O.P. TAKŻE ZARZUT DOTYCZĄCY DOKONANIA W ZASKARŻONEJ DECYZJI USTALEŃ POZOSTAJĄCYCH W RAŻĄCEJ SPRZECZNOŚCI ZE SOBĄ, JEDNO WOBEC DRUGIEGO, A POLEGAJĄCYCH NA UZNANIU OPERACJI EMISJI I WYKUPU WEKSLA POMIĘDZY SKARŻĄCĄ, A C. P. ZA FIKCYJNĄ, A JEDNOCZEŚNIE UZNANIE TAKIEJ SAMEJ I MAJĄCEJ MIEJSCE W TYM SAMYM OKRESIE OPERACJI WEKSLOWEJ POMIĘDZY SKARŻĄCĄ A M. T. ZA RZECZYWISTĄ NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE. W KWESTII UZNANIA OPERACJI EMISJI I WYKUPU WEKSLA POMIĘDZY SKARŻĄCĄ A M. T. SĄD WSKAZUJE, ŻE ORGANY OBU INSTANCJI OCENIAJĄC ZGROMADZONY W TYM ZAKRESIE MATERIAŁ DOWODOWY, DZIAŁAJĄC ZRESZTĄ NA KORZYŚĆ STRONY, PRZYJĘŁY PO STRONIE WYDATKÓW 2005 ROKU KWOTĘ 160.000 ZŁ TYTUŁEM NABYCIA WEKSLA, ZAŚ PO STRONIE PRZYCHODÓW TEGO ROKU KWOTĘ 160.000 ZŁ ORAZ KWOTĘ 5.450 ZŁ TYTUŁEM WYKUPU WEKSLA. TAKI STAN RZECZY, WBREW ODMIENNEMU TWIERDZENIU SKARŻĄCEJ, NIE ŚWIADCZY O DOKONANIU USTALEŃ POZOSTAJĄCYCH W RAŻĄCEJ SPRZECZNOŚCI ZE SOBĄ. DOCHÓD, O KTÓRYM MOWA W ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F. USTALANY JEST NIE NA PODSTAWIE ANALIZY ŹRÓDŁA, Z KTÓREGO FAKTYCZNIE POCHODZI, GDYŻ ŹRÓDŁO TO POZOSTAJE NIEUJAWNIONE, LECZ NA PODSTAWIE PONIESIONYCH PRZEZ PODATNIKA WYDATKÓW I WARTOŚCI ZGROMADZONEGO PRZEZ NIEGO MIENIA. TO POWODUJE, ŻE PROWADZĄC POSTĘPOWANIE W PRZEDMIOCIE DOCHODU Z NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ PRZYCHODÓW ORGANY PODATKOWE MAJĄ ZA ZADANIE USTALIĆ STAN FAKTYCZNY POPRZEZ ZBADANIE, JAKIE WYDATKI PONIÓSŁ PODATNIK I JAKIE MIENIE ZGROMADZIŁ W DANYM ROKU PODATKOWYM ORAZ JAKIE SĄ ŹRÓDŁA ICH POKRYCIA. JEŻELI PRZY TYM ZOSTANIE STWIERDZONE PONIESIENIE WYDATKÓW PRZEKRACZAJĄCYCH ZEZNANY DOCHÓD, TO NA PODATNIKU SPOCZYWA CIĘŻAR WYKAZANIA, ŻE WYDATEK TEN ZNAJDUJE POKRYCIE W OKREŚLONYM ŹRÓDLE LUB POSIADANYCH ZASOBACH, POCHODZĄCYCH Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA. TRUDNO ZAAKCEPTOWAĆ STANOWISKO SKARŻĄCEJ, ŻE PRZEDSTAWIONE PRZEZ NIĄ DOKUMENTY DO SKARGI (ZESTAWIENIE FAKTUR DLA KONTRAHENTA B USA W ROKU 2007 (ZAŁ. NR 1), GRUPA FAKTUR, WRAZ Z KOPIAMI POŚWIADCZEŃ EKSPORTU Z ROKU 2007 (ZAŁ. NR 2), ZESTAWIENIE PŁATNOŚCI OD KONTRAHENTA B USA W ROKU 2007 (ZAŁ. NR 3), GRUPA KOPII WYCIĄGÓW Z RACHUNKU FIRMOWEGO (USD) Z LAT 2007-2008 (ZAŁ. NR 4), ZESTAWIENIE FAKTUR DLA KONTRAHENTA B USA W LATACH 2008-2010 (ZAŁ. NR 5), GRUPA KOPII FAKTUR WRAZ Z KOPIAMI POŚWIADCZEŃ EKSPORTU, ZESTAWIENIE PŁATNOŚCI KONTRAHENTA B USA W LATACH 2008-2010, GRUPA KOPII WYCIĄGÓW Z RACHUNKU FIRMOWEGO (USD) Z LAT 2008-2010, GRUPA KOPII ZEZNAŃ PIT-36 ZA LATA 2007-2011 (PIĘĆ ZESTAWÓW) POTWIERDZAJĄ WADLIWOŚĆ PROWADZONEGO W SPRAWIE POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO. ZAPREZENTOWANE PRZEZ SKARŻĄCĄ DOKUMENTY NIE DOTYCZĄ ZDARZEŃ ZAISTNIAŁYCH W ROKU 2005 I TYM SAMYM NIE POTWIERDZAJĄ, ŻE PRZYCHODY SKARŻĄCEJ ZA 2005 ROK ZNAJDUJĄ POKRYCIE W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH. TAKŻE PRZYJĘTE W ZASKARŻONEJ DECYZJI USTALENIA W ZAKRESIE WPŁAT NA RACHUNEK BANKOWY W 2005 ROKU W ŁĄCZNEJ KWOCIE 77.800 ZŁ DOKONANYCH PRZEZ M. H. PRAWIDŁOWO ZOSTAŁY USTALONE I OCENIONE. ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI ZWRÓCIŁ SIĘ DO SKARŻĄCEJ O WSKAZANIE Z JAKIEGO TYTUŁU NASTĘPOWAŁY PRZEDMIOTOWE WPŁATY. W ODPOWIEDZI SKARŻĄCA WYJAŚNIŁA, ŻE ŚRODKI TE, TO BYŁA PRZEKAZANA JEDYNIE ZA JEJ POŚREDNICTWEM I OPÓŹNIONA O WIĘCEJ NIŻ ROK ZAPŁATA DAWNYM PRACOWNIKOM I WSPÓŁPRACOWNIKOM NIEŻYJĄCEGO OJCA (K. 65-68 TOM I). WEDŁUG SKARŻĄCEJ ŚRODKI TE ZOSTAŁY JEJ WPŁACONE NA KONTO PRZEZ NIEZNANEGO JEJ OSOBIŚCIE P. H., A NASTĘPNIE ZOSTAŁY W CAŁOŚCI ODDANE OSOBOM, KTÓRE SIĘ PO NIE ZGŁOSIŁY I KTÓRYCH NIE ZNAŁA. USTALENIA DOKONANE PRZEZ ORGANY POTWIERDZIŁY, ŻE OJCIEC SKARŻĄCEJ NIE ZATRUDNIAŁ ŻADNYCH PRACOWNIKÓW; SKARŻĄCA PRZY TYM NIE WSKAZAŁA DOKUMENTÓW (NP. POKWITOWAŃ), Z KTÓRYCH WYNIKAŁOBY KOMU, KIEDY, W JAKIEJ WYSOKOŚCI I ZA CO WYPŁACIŁA PIENIĄDZE. ZASADNIE ORGAN ODWOŁAWCZY PRZYJĄŁ, ŻE SAME TWIERDZENIA SKARŻĄCEJ, CHOĆ STANOWIĄ DOWÓD W SPRAWIE, TO JEDNAKŻE W ASPEKCIE WIARYGODNOŚCI NIE DAJĄ PODSTAW DO UZNANIA WSKAZYWANYCH OKOLICZNOŚCI ZA PRAWDOPODOBNE. TYM BARDZIEJ, ŻE W OŚWIADCZENIU Z DNIA 14 LUTEGO 2009 R., O WYSOKOŚCI I ŹRÓDŁACH UZYSKANYCH DOCHODÓW W 2005 ROKU SKARŻĄCA NIE WYKAZAŁA WPŁYWÓW NA KONTO OD M. H. W ŁĄCZNEJ KWOCIE 77.800 ZŁ (K.10-13, TOM I). NA TĘ OKOLICZNOŚĆ POWOŁAŁA SIĘ DOPIERO W PIŚMIE Z DNIA 24 MAJA 2009 R. STANOWIĄCYM ODPOWIEDŹ NA ZAPYTANIE ORGANU KONTROLI W KWESTII WPŁYWÓW NA JEJ RACHUNEK BANKOWY W 2005 ROKU (K. 65-68, TOM I); CO WIĘCEJ W PIŚMIE Z DNIA 22 LISTOPADA 2010 R. WSKAZAŁA, ŻE WPŁATY NA JEJ RACHUNEK BANKOWY DOKONAŁ P. G. I ŻE BYŁO TO ROZLICZENIE ZA GRANITY SPRZEDANE WIELE MIESIĘCY WCZEŚNIEJ PRZEZ JEJ OJCA I JEGO BYŁYCH PRACOWNIKÓW, CO RÓWNIEŻ PRZEMAWIA ZA BRAKIEM WIARYGODNOŚCI JEJ TWIERDZEŃ (K. 164-165, TOM I). W tym stanie rzeczy słusznie organy obu instancji nie uznały wyjaśnień skarżącej w kwestii powyższych wpłat za wiarygodne, co w konsekwencji doprowadziło do potraktowania ich po stronie wydatków, jako wartości nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych stanowiących mienie zgromadzone w badanym roku podatkowym. Sam bowiem fakt posiadania pieniędzy na rachunkach bankowych nie zwalnia skarżącej z obowiązku wykazania z jakiego źródła pochodzą; dopóki to nie nastąpi co do zasady powiększają one kwotę pochodząca ze źródeł nieujawnionych. ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI, OCENIAJĄC MATERIAŁ DOWODOWY ZGROMADZONY W AKTACH SPRAWY, PRZYJĄŁ WYSOKOŚĆ PONIESIONYCH PRZEZ SKARŻĄCĄ W 2005 ROKU WYDATKÓW W KWOCIE 534.390 ZŁ ORAZ NA POKRYCIE WYDATKÓW PRZYJĄŁ UJAWNIONE ŹRÓDŁA PRZYCHODÓW W ŁĄCZNEJ KWOCIE 170.450 ZŁ I W KONSEKWENCJI KWOTA PRZYCHODÓW NIE ZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODÓW WYNIOSŁA 363.940,00 ZŁ (TJ. 534.390 ZŁ - 170.450 ZŁ), OD KTÓREJ ZRYCZAŁTOWANY 75% PODATEK DOCHODOWY STANOWI KWOTĘ 272.955 ZŁ CO TEŻ ZNALAZŁO WYRAZ W ZASKARŻONEJ DECYZJI. KWESTIA ODMOWY PRZEPROWADZENIA DOWODU Z PRZESŁUCHANIA WSKAZANYCH PRZEZ SKARŻĄCĄ ŚWIADKÓW TJ. C. H., M. K., R. N., W. L., M. W., K. L., S. K. ORAZ M. W. ZOSTAŁA WYJAŚNIONA W POSTANOWIENIACH ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI Z DNIA 22 CZERWCA 2011 R. ORAZ W POSTANOWIENIU DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 29 MARCA 2012 R. JAK RÓWNIEŻ W ZASKARŻONEJ DECYZJI; ODMÓWIONO STRONIE PRZEPROWADZENIA TYCH DOWODÓW GDYŻ OKOLICZNOŚCI – MAJĄCE FAKTYCZNIE ZNACZENIE DLA ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY - ZOSTAŁY WYSTARCZAJĄCO USTALONE INNYMI DOWODAMI ZEBRANYMI W TOKU POSTĘPOWANIA I NA TAKI ASPEKT WSKAZANO W PRZEDMIOTOWYCH POSTANOWIENIACH. W TYCH OKOLICZNOŚCIACH DOKONANO OCENY WSZYSTKICH DOWODÓW MAJĄCYCH ZNACZENIE DLA USTALENIA STANU FAKTYCZNEGO W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE. W ŚWIETLE USTALONEGO STANU FAKTYCZNEGO I STANU PRAWNEGO SPRAWY NIE DOSZŁO DO NARUSZENIA ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F. BOWIEM SKARŻĄCA NIE WYKAZAŁA, ŻE ŚRODKI NA POKRYCIE WYDATKÓW PONIESIONYCH W ROKU 2005 POCHODZIŁY Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA, A WOBEC TEGO ZAISTNIAŁY PRZESŁANKI DO ZASTOSOWANIA DYSPOZYCJI WSKAZANEGO PRZEPISU. ODMIENNA OCENA STANU TAKTYCZNEGO I INTERPRETACJA PRZEPISÓW PRAWA PREZENTOWANA PRZEZ SKARŻĄCĄ, OD OCENY STANU FAKTYCZNEGO I INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA ZASTOSOWANYCH PRZEZ ORGAN ORZEKAJĄCY NIE STANOWI PODSTAWY DO STWIERDZENIA NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO A W KONSEKWENCJI PRAWA MATERIALNEGO; W SPRAWIE NIE SPOSÓB PRZYJĄĆ JAK TEGO OCZEKUJE SKARŻĄCA, ŻE ZGROMADZONE W SPRAWIE DOWODY UPRAWDOPODABNIAJĄ, ŻE DOCHODY SKARŻĄCEJ POCHODZIŁY ZE ŹRÓDEŁ UJAWNIONYCH. REASUMUJĄC: FAKT WYSTAWIENIA WEKSLA (W TYM WEKSLA BEZ POKRYCIA, KTÓRY NIE MA KONKRETNEGO WYMIARU FINANSOWEGO) POPRZEZ JEGO FIZYCZNE SPORZĄDZENIE NIE STANOWI UZASADNIONEGO TWIERDZENIA W RAMACH PRAWA PODATKOWEGO, ŻE ŚRODKI, JAKICH UZYSKANIE ON GWARANTOWAŁ, SPEŁNIAJĄ KRYTERIA LEGALNOŚCI W ROZUMIENIU ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F. UWZGLĘDNIAJĄC ZATEM CAŁOKSZTAŁT OKOLICZNOŚCI SPRAWY SĄD - DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE ART. 151 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.) SKARGĘ ODDALIŁ. EK/DSZ