I SA/Gd 1132/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.J. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia z dnia 5 listopada 2010 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 500 zł. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odpis ww. zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi R.J. w dniu 12 listopada 2010 r. W dniu 24 listopada 2010 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego złożył do tutejszego Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu wraz z należną opłatą. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu strona podniosła, że przyczyną uchybienia terminu był pobyt zagraniczny R.J. w dniach od 14 do 19 listopada 2010 r. Pełnomocnik wskazał, że z uwagi na powyższe nie mógł nawiązać kontaktu ze skarżącym. Ponadto zaznaczył, że skarżący przebywając za granicą nie mógł dokonać wpłaty. Dodatkowo strona wskazała na okoliczność wyjazdu zagranicznego pełnomocnika strony, który trwał do dnia 12 listopada 2010 r. Strona skarżąca do wniosku dołączyła komputerowe wydruki biletów lotniczych, które potwierdzają wyjaśnienia złożone we wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., - dalej jako "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 ww. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też - w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego - odrzuceniu (art. 88 P.p.s.a.). We wniosku strona wskazała, że uchybienie terminu spowodowane było brakiem możliwości skontaktowania się pełnomocnika ze swoim mocodawcą, przebywającym poza granicami kraju. W ocenie Sądu zaprezentowana przez pełnomocnika argumentacja nie zasługuje na aprobatę, a przedstawione okoliczności nie świadczą o braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy w rozumieniu art. 86 § 1 P.p.s.a, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (por. postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.). Stosownie do ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych, jeśli strona jest reprezentowana przez fachowego pełnomocnika to przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględnić wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności także przez tego pełnomocnika, działa on bowiem w imieniu i na rzecz strony. Działania pełnomocnika należy więc traktować, jak działania samej strony. Pełnomocnik zobowiązany jest do działania z należytą dbałością o interesy swego mocodawcy, a jego zaniedbania obciążają reprezentowaną przez niego stronę. Ponadto kryteria oceny zachowania osoby ujmowane są surowiej w odniesieniu do osób, które z racji wykonywanego zawodu występują – tak jak w sprawie rozważanej - jako pełnomocnicy stron (wyr. NSA z dnia 11 sierpnia 1999 r., I SA/Gd 745/98, LEX 42023). W konsekwencji skoro pełnomocnik strony skarżącej należytej staranności nie zachował, strona nie może powoływać się na brak winy w uchybieniu terminu. Zauważyć należy, że fakt przebywania strony poza granicami kraju nie powinien stanowić przeszkody do uiszczenia wpisu, bowiem jak wynika z akt sprawy była ona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, który mógł sam dokonać wpłaty po powrocie z urlopu. Argumenty dotyczące nieudanych prób kontaktu ze stroną nie mają znaczenia dla uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. Na pełnomocniku spoczywa bowiem obowiązek takiej organizacji pracy, a zwłaszcza starannego powierzania swoich obowiązków na czas nieobecności (np. urlopu zarówno własnego jak i swego mocodawcy), by zapewnić jak najskuteczniejszą ochronę interesów reprezentowanej przez siebie osoby. Strona reprezentowana przez pełnomocnika działa bowiem w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy, w konsekwencji ponosi również odpowiedzialność związaną z wyborem pełnomocnika oraz skutków jego działań i zaniechań (post. NSA z dnia 12 lutego 2010 r., sygn. akt II OZ 88/10, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Osoby te zobowiązane są do zachowania podwyższonej staranności, jakiej można wymagać od profesjonalnych uczestników obrotu prawnego. Kryterium należytej staranności jest podwyższone z tej racji, że adwokat czy radca prawny posiadają stosowne przygotowanie i znajomość procedur sądowoadministracyjnych zapewniające prawidłowe prowadzenie sprawy. Oznacza to, że dla przyjęcia winy pełnomocnika wystarczy nawet lekkie niedbalstwo. Pełnomocnik powinien zatem mieć świadomość wagi terminowego dokonywania określonych czynności procesowych, zaś przy dochowaniu należytej staranności powinien, jako profesjonalista, dopilnować, aby czynność procesowa została dokonana terminowo (post. NSA z dnia 29 lipca 2004 r. sygn. akt FZ 110/04 i FZ 133/04, niepublik.). Wskazane powody, dla których pełnomocnik skarżącego nie uiścił wpisu sądowego w terminie nie miały charakteru nadzwyczajnego i nie były spowodowane żadną przeszkodą niemożliwą do usunięcia, bowiem pełnomocnik miał możliwość terminowego uiszczenia wpisu sądowego a podnoszona we wniosku okoliczność przebywania skarżącego poza granicami kraju nie usprawiedliwia uiszczenia wpisu po terminie. Tym samym w ocenie Sądu pełnomocnik nie wskazał okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.