I SA/Gd 117/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 listopada 2012 r. nr [...], [...], [...] w przedmiocie orzeczenia solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 listopada 2012 r. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 4 lipca 2012 r., w której orzeczono o solidarnej odpowiedzialności M. K. wraz z R. Ch. za zaległości spółki "A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. z tytułu zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 r., w podatku od towarów i usług za marzec 2008 r. oraz w podatku dochodowym od osób fizycznych od stycznia do kwietnia 2008 r., a także odsetki za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych od lutego do kwietnia 2008 r. W złożonej skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek podano, że zarówno egzekucja, jak i próba zapłaty wynikającej z decyzji zaległości może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia następstw. Skarżący wyjaśnił bowiem, że nie dysponuje on wymaganą kwotą, a w celu jej zapłaty zmuszony będzie do zaciągnięcia kredytu, w związku z czym poniesie dodatkowe koszty. Zwrócono uwagę, że przeprowadzenie egzekucji do majątku skarżącego, a następnie sprzedaż wyegzekwowanego majątku w drodze licytacji doprowadzi do nieodwracalnej jego utraty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, tekst jedn., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.") Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Podkreślić należy, że przepis art. 61 P.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004). Sąd w pełni podziela również pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005, zgodnie z którym wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu. Oceniając wystąpienie przewidzianych w ww. przepisie przesłanek, mając jednocześnie na uwadze przywołane poglądy orzecznictwa, stwierdzić należy w pierwszej kolejności, że przedmiot świadczenia w niniejszej sprawie stanowi zaległość podatkowa, czyli świadczenie pieniężne. Nie jest to zatem przedmiot, który wskutek swych właściwości nie może być następnie zastąpiony innym przedmiotem. Nie istnieje zatem ryzyko bezpowrotnej utraty przedmiotu świadczenia w przypadku wykonania decyzji. W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała ponadto, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przywołane przez wnioskodawcę bardzo ogólne okoliczności nie wyczerpują zdaniem Sądu przytoczonej przesłanki. Wnioskodawca nie wskazał bowiem konkretnych i wiarygodnych okoliczności uzasadniających celowość wydania takiego rozstrzygnięcia przez Sąd. Tymczasem do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym wnioskodawcy. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku wnioskodawcy, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi odbywać się z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, rodzinnej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach. Bez tych danych argumentacja skarżącego o braku środków finansowych, konieczności zaciągnięcia kredytu oraz grożącej mu nieodwracalnej utracie niewskazanych indywidualnie przedmiotów jest gołosłowna i nie pozwala na wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Sąd stwierdził jednocześnie, że brak jest w aktach sprawy innych danych wskazujących na aktualną sytuację majątkową podatnika, co tym samym uniemożliwiło Sądowi ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku z urzędu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., II OZ 155/05). Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.