I SA/Gd 1172/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miasta na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia 29 października 2018 r., [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie zwolnienia w części z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy postanawia: odrzucić skargę. Gmina Miasta [...] wniosła skargę na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia 29 października 2018 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie zwolnienia w części z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2018 r., zobowiązano stronę skarżącą do nadesłania uchwały Rady Miasta w przedmiocie wniesienia skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik skarżącej Gminy otrzymał wezwanie w dniu 16 stycznia 2019 r. (k. 44). Pomimo upływu z dniem 23 stycznia 2019 r. wyznaczonego terminu skarżąca nie przedłożyła stosownej uchwały wskazanej w zarządzeniu. Natomiast pismem z dnia 18 stycznia 2019 r. pełnomocnik Gminy cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że fakt cofnięcia skargi nie wyklucza zbadania dopuszczalności skargi. Cofnąć można bowiem jedynie skutecznie wniesioną skargę. Stwierdzenie, że skarga dotknięta jest brakiem, który uniemożliwia jej merytoryczne rozpoznanie, skutkuje po stronie Sądu obowiązkiem odrzucenia skargi –co wyprzedza zastosowanie w takiej sprawie instytucji umorzenia postępowania sądowego. Badając dopuszczalność skargi wniesionej w niniejszej sprawie, Sąd miał na uwadze, że zgodnie z treścią art. 98 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm. - dalej jako u.s.g.) rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich podjęcia (ust. 1); przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozstrzygnięć dotyczących organów związków i porozumień międzygminnych (ust. 2); do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone a podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze (ust. 3). Uchwała podejmowana w trybie art. 98 ust. 3 u.s.g. stanowi materialnoprawną przesłankę wniesienia skargi, dającą upoważnienie do zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego. Należy zatem mieć na uwadze, że skarga, nawet wniesiona do sądu administracyjnego przez organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego w przewidzianym w art. 98 ust. 1 u.s.g. terminie, nie może zostać uznana za wniesioną skutecznie, jeżeli nie została podjęta uchwała organu uchwałodawczego tej jednostki o skierowaniu skargi do sądu. Wniesienie skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze bez załączenia uchwały rady gminy o wniesieniu skargi uznać należy zatem za wniesienie skargi bez uzyskania wymaganego przepisem prawa stanowiska właściwego organu gminy. Sąd może przy tym wezwać skarżącą gminę do nadesłania wymaganej uchwały w zakreślonym terminie. W powołanym wyżej przepisie nie określono terminu, w którym uchwała może zostać podjęta, stąd też w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że uchwała taka może być podjęta i przekazana do sądu administracyjnego także po upływie terminu do wniesienia skargi (por. postanowienie SN z dnia 9 kwietnia 1992 r., sygn. akt III ARN 13/92; LEX nr 10908). Skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze, wniesiona przed podjęciem uchwały, o której mowa w art. 98 ust. 3 u.s.g., nie może zostać odrzucona, jeżeli w późniejszym terminie taki akt zostanie uchwalony i przekazany do sądu administracyjnego. Uchwała taka może być podjęta i złożona w sądzie aż do dnia wydania orzeczenia kończącego postępowanie (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2011r., II OSK 2450/10, Lex nr 743431 oraz powołane tam orzeczenia). W niniejszej sprawie skarżąca, wnosząc skargę, nie przedłożyła uchwały Rady Miasta, o której mowa w art. 98 ust. 3 u.s.g., jak również nie nadesłała takiej uchwały mimo wezwania Sądu zgodnie z zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2019 r., doręczonym w dniu 16 stycznia 2019 r. W tej sytuacji stwierdzić należy, że zamiar zaskarżenia przedmiotowego rozstrzygnięcia nadzorczego nie uzyskał wymaganej ustawowo akceptacji Rady Miasta, wyrażanej w formie uchwały. Wniesienie skargi przez Gminę bez uzyskania wymaganej ustawowo uchwały Rady o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego w trybie art. 98 ust. 3 u.s.g. należało uznać za niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarżąca Gmina nie wykazała, że dysponuje uchwałą Rady Miasta o zaskarżeniu przedmiotowego rozstrzygnięcia nadzorczego, wydaną w trybie art. 98 ust. 3 u.s.g., w związku z czym uznając skargę za niedopuszczalną, odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.