I SA/Gd 1177/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Monika Szymańska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 listopada 2013 r. sprawy ze skargi A. G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 10 maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę. W dniu 20 lutego 2013 r. A. G. złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. We wniosku zaprezentowano następujący stan faktyczny. W dniu 22 maja 2006 r. na podstawie umowy przeniesienia prawa użytkowania wieczystego i umowy sprzedaży sporządzonej w formie aktu notarialnego wnioskodawczyni nabyła udział wynoszący ½ w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu nr [...] o pow. 35 m2 oraz udział wynoszący ½ w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu nr [...] o pow. 193 m2 wraz z posadowioną na tej działce budową domu mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej. Wartość nabywanych udziałów została w umowie określona na kwotę 105.000 zł. Pozostały udział w opisanej powyżej nieruchomości nabył na podstawie tej samej umowy inny nabywca. Powyższy zakup został sfinansowany w całości z kredytu mieszkaniowego udzielonego przez bank. Następnie w dniu 21 października 2010 r. na podstawie umowy sprzedaży wnioskodawczyni zbyła posiadany udział w nieruchomości, składającej się z zabudowanych działek nr [...] i nr [...] za kwotę 145.000 zł. Cena sprzedaży została zapłacona po podpisaniu aktu notarialnego, w dniu jego sporządzenia, poprzez przejęcie zadłużenia wnioskodawczyni wobec banku z tytułu ww. umowy kredytowej. Kredyt ten był zabezpieczony hipotecznie na zbywanej nieruchomości. Nabywcą udziału i przejmującym zadłużenie był dotychczasowy współwłaściciel nieruchomości. W związku z powyższym sformułowano następujące pytanie: czy zapłata za zbywany udział w nieruchomości, która nastąpiła poprzez przejęcie całości zadłużenia wnioskodawczyni wobec banku kredytującego upoważnia do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a-e ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), zwanej dalej jako "u.p.d.o.f."? Zdaniem wnioskodawczyni, cała kwota uzyskana ze sprzedaży udziałów w nieruchomości została wydatkowana na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu mieszkaniowego, przeznaczonego na zakup zbywanej nieruchomości. Wnioskodawczyni stwierdziła, że fizycznie nie nastąpiła zapłata kwoty 145.000 zł i nie otrzymała tych pieniędzy, jednak w zamian nabywca przejął jej zobowiązania z umowy kredytowej, zwalniając ją tym samym z długu wobec banku. Wnioskodawczyni nie mogła wydać kwoty 145.000 zł, gdyż cała operacja odbyła się na kontach bankowych i w ostatecznym efekcie, w jej opinii, doszło do spłaty jej zadłużenia. Wnioskodawczyni podkreśliła, że jej zadłużenie na rachunku kredytowym prowadzonym przez bank zostało "wyzerowane" w dniu zawarcia umowy sprzedaży i zaksięgowane jako spłata jej części kredytu. Tym samym, w opinii wnioskodawczyni, spełnione zostały wymogi do zastosowania zwolnienia podatkowego z art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e u.p.d.o.f. Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia 10 maja 2013 r. uznał stanowisko wnioskodawczyni w przedmiotowej sprawie za nieprawidłowe. Organ wskazał, że z analizy wniosku wynika, iż w dniu 22 maja 2006 r. A. G. nabyła udział wynoszący ½ w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu nr [...] o pow. 35 m2 oraz udział wynoszący ½ w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu nr [...] o pow. 193 m2 wraz z posadowioną na tej działce budową domu mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej, które to udziały zostały przez nią sprzedane w dniu 21 października 2010 r. W dalszej kolejności organ wyjaśnił, że na mocy art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588 ze zm.) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) u.p.d.o.f., nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006 r., stosuje się zasady określone w tejże ustawie, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r. Następnie organ, odwołując się do regulacji ujętej w ww. ustawie, w szczególności w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e), stwierdził, iż okolicznością, decydującą o prawie do zwolnienia z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) u.p.d.o.f, jest wydatkowanie uzyskanego przychodu na spłatę kredytu lub pożyczki zaciągniętych na określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) cele mieszkaniowe. Jednocześnie organ zaznaczył, że zawarte w tym przepisie wyliczenie tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja powoduje zwolnienie z opodatkowania ma charakter wyczerpujący (enumeratywny). Dalej organ wskazał, iż jak wynika z wniosku, w dniu 22 maja 2006 r. wnioskodawczyni nabyła udział wynoszący ½ w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu nr [...] o pow. 35 m2 oraz udział wynoszący ½ w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu nr [...] o pow. 193 m2 wraz z posadowioną na tej działce budową domu mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej. Powyższy zakup został sfinansowany w całości z kredytu mieszkaniowego "...." udzielonego wnioskodawczyni przez bank. W dniu 21 października 2010 r. wnioskodawczyni sprzedała ww. udziały ich dotychczasowemu współwłaścicielowi. Cena sprzedaży została przez niego zapłacona w dniu podpisania aktu notarialnego poprzez przejęcie zadłużenia A. G. wobec banku z tytułu ww. umowy kredytowej. Organ podał, że instytucję zmiany dłużnika (w tym przejęcia długu) regulują przepisy Księgi III Tytułu IX Działu II ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. u. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Minister Finansów, mając na uwadze treść art. 519 § 1 oraz § 2 Kodeksu cywilnego wyjaśnił, iż wskazany wyżej przepis reguluje materię tzw. translatywnego przejęcia długu. Polega ono na tym, iż w istniejącym stosunku zobowiązaniowym osoba trzecia wstępuje w dług w miejsce dotychczasowego dłużnika, dłużnik zaś zostaje z długu zwolniony. Translatywne przejęcie długu nie wpływa na treść stosunku łączącego dawnego dłużnika z wierzycielem. Nie umarza także przejmowanego zobowiązania i nie tworzy na jego miejsce nowego. Tym samym, poprzez zawarcie umowy przejęcia długu, w miejsce wnioskodawczyni jako dłużniczki banku weszła inna osoba. Przejęcie długu miało więc w niniejszej sytuacji dla wnioskodawczyni określoną wartość majątkową - w jego wyniku przestała być ona zobowiązana wobec swojego dotychczasowego wierzyciela do zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Wartość długu, z którego wnioskodawczyni została zwolniona w zamian za ww. udziały jest wobec tego dla niej wynagrodzeniem za przeniesienie ww. prawa, a więc i przychodem podatkowym. Tym samym, zdaniem Ministra Finansów, w opisanym we wniosku stanie faktycznym wnioskodawczyni uzyskała przychód ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.. Zatem nie można przyjąć, iż przychód ten został przez nią przeznaczony na spłatę kredytu hipotecznego w myśl regulacji określonej w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) u.p.d.o.f., bowiem zwolnienie z długu nie jest bowiem równoznaczne ze spłatą zadłużenia wnioskodawczyni wobec wierzyciela jakim był bank. Organ podkreślił, że przejęcie długu nie powoduje żadnych konsekwencji w zakresie stosunku zobowiązaniowego - nie zmienia tożsamości, kształtu ani treści tego zobowiązania, nie wpływa również na jego causa, jego cywilnoprawny charakter czy bieg przedawnienia. Nie narusza więc treści istniejącego stosunku zobowiązaniowego powodując jedynie zmianę samej osoby dłużnika - przejmujący dłużnik wstąpi bowiem we wszystkie dotychczasowego obowiązki poprzedniego dłużnika. W tym stanie rzeczy Minister Finansów stwierdził, że osiągnięty przez wnioskodawczynię przychód nie został przeznaczony na spłatę kredytu hipotecznego, niespełnione zostały zatem przesłanki określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit e) u.p.d.o.f. W związku z powyższym, przychód osiągnięty przez wnioskodawczynię w opisanej we wniosku sytuacji nie podlega przedmiotowemu zwolnieniu. Wnioskodawczyni, kwestionując stanowisko organu interpretacyjnego, wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 29 maja 2013 r. Minister Finansów podtrzymał stanowisko w sprawie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na opisaną interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 10 maja 2013 r. A. G. podniosła zarzut naruszenia prawa materialnego, w szczególności art. 21 ust.1 pkt 32 lit. a u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji i uznanie jej prawa do zwolnienia z art. 21 ust.1 pkt 32 lit.a u.p.d.o.f. W uzasadnieniu podniosła, że stanowisko zaprezentowane przez Ministra Finansów narusza prawo, w szczególności zasadę równości wyrażoną w Konstytucji RP. Skarżąca argumentowała, że zbycie udziału w nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu odniosło taki sam skutek jak spłata zadłużenia. W przekonaniu skarżącej organ, wydając interpretację, uwzględnił tylko część stanu faktycznego, tj. zbycie udziału, a nie chce uznać, że zapłata za tę nieruchomość spowodowała zniesienie jej zadłużenia kredytowego. Poprzez zwolnienie z długu jej sytuacja jest tożsama z sytuacją spłaty kredytu oraz wydatkowania kwoty na cele mieszkaniowe. W sensie księgowym aktywa skarżącej uległy zmniejszeniu o wartość nieruchomości, zaś pasywa przestały obciążać zaciągnięty kredyt. Powyższe zdaniem skarżącej powoduje identyczny skutek jak przy wydatkowaniu środków uzyskanych za sprzedaży na spłatę kredytu. Skarżąca podkreśliła, że zwolnienie z długu ma konkretny wymiar finansowy i nie ma charakteru czynności nieodpłatnej. Prawo do ewentualnego korzystania ze zwolnienia uzyskała osoba, która nabyła jej udział w nieruchomości w zamian za przejęcie jej długu. W tej sytuacji mamy do czynienia z nierównym traktowaniem obywateli przy jednakowym skutku dla ich majątku. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a", kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd orzeka w granicach sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślenia wymaga, że specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega między innymi na tym, iż organ interpretacyjny rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach zagadnienia prawnego zawartego w pytaniu podatnika, stanu faktycznego przedstawionego przez niego oraz wyrażonej przez podatnika oceny prawnej (stanowisko podatnika). Organ podatkowy nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku tylko do tych okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które winno być ustosunkowaniem się do stanowiska prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę, a w razie negatywnej oceny stanowiska wyrażonego we wniosku winno wskazywać prawidłowe stanowisko z uzasadnieniem prawnym (art. 14b § 3 i art. 14c § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., zwanej dalej "O.p."). Kontrola sądu administracyjnego w swojej istocie polega na ocenie, czy za podstawę udzielonej interpretacji podatkowej posłużył stan faktyczny przedstawiony przez podatnika we wniosku o interpretację, jeśli tak, to czy organ prawidłowo zinterpretował przepisy prawa. Realizując wyżej określone granice kontroli, Sąd stwierdza, że zaskarżona interpretacja nie narusza prawa, albowiem stanowisko Ministra Finansów, przedstawione w zaskarżonej interpretacji indywidualnej jest prawidłowe. Istota sporu sprowadza się w niniejszej sprawie do odpowiedzi, czy zapłata za zbywany w 2010 r. udział w nieruchomości nabytej przez skarżącą w 2006 r., która nastąpiła poprzez przejęcie przez nabywcę całości zadłużenia skarżącej wobec banku kredytującego, upoważnia do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a-e u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r. W ocenie skarżącej, przejęcie jej zobowiązań w stosunku do banku przez nabywcę udziału (w dniu 21 października 2010 r.), z tytułu kredytu zaciągniętego na cele mieszkaniowe jest de facto tożsame ze spłatą tego kredytu, a co za tym idzie wypełniona została przesłanka zwolnienia określona przepisem art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym w 2006 r. Na poparcie tego stanowiska argumentowała, że w sensie księgowym aktywa skarżącej uległy zmniejszeniu o wartość nieruchomości, zaś pasywa przestały obciążać zaciągnięty kredyt. Powoduje to identyczny skutek jak przy wydatkowaniu środków uzyskanych za sprzedaży na spłatę kredytu. Skarżąca podkreśliła, że zwolnienie z długu ma konkretny wymiar finansowy i nie ma charakteru czynności nieodpłatnej. Prawo do ewentualnego korzystania ze zwolnienia uzyskała osoba, które nabyła jej udział w nieruchomości w zamian za przejęcie jej długu. W tej sytuacji mamy do czynienia z nierównym traktowaniem obywateli przy jednakowym skutku dla ich majątku. Według organu interpretacyjnego, w opisanym we wniosku stanie faktycznym wnioskodawczyni uzyskała przychód ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. Zatem nie można przyjąć, iż przychód ten został przez nią przeznaczony na spłatę kredytu hipotecznego w myśl art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) u.p.d.o.f., bowiem zwolnienie z długu nie jest równoznaczne ze spłatą zadłużenia wnioskodawczyni wobec wierzyciela jakim był bank. Organ podkreślił, że przejęcie długu nie powoduje żadnych konsekwencji w zakresie stosunku zobowiązaniowego - nie zmienia tożsamości, kształtu ani treści tego zobowiązania. W konsekwencji osiągnięty przez skarżącą przychód nie podlega zwolnieniu określonemu w art. art. 21 ust. 1 pkt 32 lit e) u.p.d.o.f. Skład orzekający w niniejszej sprawie przychyla się do poglądu organu interpretacyjnego co do uznania stanowiska skarżącej za nieprawidłowe. Podkreślić bowiem należy, że w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r., źródłami przychodów są: odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a) - c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie. Przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z przychodami (dochodami) z innych źródeł. Podatek od tego przychodu ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu (art. 28 ust. 1 i 2 u.p.d.o.f.). Stosownie zaś do art. 21 ust. 1 pkt 32 u.p.d.o.f. lit. a) i e) wolne od podatku dochodowego są: przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a: a) w części wydatkowanej nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży: na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem; na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie; na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego; na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; na rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację - na cele mieszkalne - własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; e) w części wydatkowanej, nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży, na spłatę kredytu lub pożyczki, a także odsetek od kredytu lub pożyczki zaciągniętych na cele, o których mowa w lit. a), w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym również na spłatę kredytu lub pożyczki oraz odsetek od tego kredytu lub pożyczki zaciągniętych przed dniem uzyskania tych przychodów. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że zwolnienia i ulgi podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności i równości opodatkowania i muszą być interpretowane ściśle, z wyłączeniem interpretacji rozszerzającej. Zwrócić należy zatem uwagę, że zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) u.p.d.o.f. pozwala na uniknięcie zapłacenia podatku, tylko na zasadach i po spełnieniu warunków przewidzianych tym przepisem. To samo dotyczy ulgi przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e). Nie sposób zatem pominąć, że drugi z wymienionych przepisów (lit. e) zwalnia od opodatkowania tylko taki dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości i praw, określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) u.p.d.o.f.., który został wydatkowany w określonym czasie na spłatę kredytu lub pożyczki, a także odsetek od kredytu lub pożyczki zaciągniętych na cele, o których mowa w lit. a) w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę na terytorium RP. Użyte przez ustawodawcę określenie "na spłatę kredytu lub pożyczki" należy rozumieć w sposób dosłowny. Chodzi w tym przypadku o wywiązanie się przez kredytobiorcę z długu względem banku w sposób określony w umowie kredytowej. W każdym razie za "spłatę kredytu" nie może uchodzić czynność prawna polegająca na zwolnieniu z długu w związku z jego przejęciem przez inną osobę, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie. Skutkiem tej czynności jest uwolnienie kredytobiorcy z obowiązku spłaty kredytu, który to obowiązek powstaje po stronie osoby przejmującej. Innymi słowy, zadłużenie kredytowe istnieje nadal, tylko zmienia się osoba dłużnika, czy też przejmujący zobowiązanie zwiększa swój dług wobec banku. Nietrudno też wyobrazić sobie sytuację, w której przejmujący zadłużenie nie spłaca go, a zatem - niezależnie od podmiotu obowiązanego do spłaty kredytu – skutek ten (jeden z elementów omawianej regulacji) w ogóle nie wystąpi. Reasumując, ustawodawca w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) u.p.d.o.f. wyraźnie sprecyzował warunki, od spełnienia których uzależnione jest prawo podatnika do skorzystania z ulgi podatkowej. Jednym z nich jest przeznaczenie przez podatnika uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości dochodu na spłatę kredytu bankowego, zaciągniętego na cele określone w lit. a). W stanie faktycznym zaprezentowanym we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej skutek ten nie wystąpił, ponieważ przejęcie długu przez inną osobę nie stanowi spłaty kredytu przez podatnika, o czym mowa w analizowanej regulacji prawnej. Tożsamy pogląd prezentowany jest w orzecznictwie sądowym (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 lutego 2009 r. sygn. akt I SA/Gl 921/08; z dnia 25 października 2011 r. sygn. akt I SA/Gl 697/11; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 22 września 2009 r. I SA/Go 236/09 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skarżącej, jakoby stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej interpretacji naruszało konstytucyjną zasadę równości. Wyrażona w art. 32 Konstytucji RP zasada równości wobec prawa odnosi się do podmiotów połączonych pewną cechą wspólną, odróżniającą ją od innych podmiotów. Wtedy, podmioty należące do tak wyodrębnionej grupy winny być traktowane w ten sam sposób, bez nieuzasadnionego faworyzowania poszczególnych z nich. Nie sposób zatem przyjąć, by osoby, które przeznaczają uzyskany ze sprzedaży nieruchomości dochód na spłatę kredytu bankowego, zaciągniętego na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) u.p.d.o.f. oraz osoby zwolnione przez inną osobę z długu wobec banku kredytującego zbywaną nieruchomość mogły być uznane za podmioty charakteryzujące się w równym stopniu daną cechą relewantną. Wbrew zarzutom skargi, w zaskarżonej interpretacji indywidualnej organ dokonał prawidłowej oceny stanowiska skarżącej z uwzględnieniem przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz przedstawił uzasadnienie prawne tej oceny. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny Gdańsku na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną.